II SA/Wa 1175/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-02-21

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie ze stosunku służbowego, w której skarżący jest ustawowo zwolniony z kosztów sądowych, należy umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a jednocześnie rozpoznać wniosek o ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
W przypadku, gdy skarżący jest ustawowo zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie ze stosunku służbowego, postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu jako zbędne. Jednocześnie, zgodnie z przepisami PPSA, strona korzystająca z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Stan faktyczny
Skarżący T. L. złożył skargę kasacyjną od orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej dotyczącego ustalenia inwalidztwa. W skardze kasacyjnej wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący przedstawił swoją sytuację finansową, wskazując na niskie dochody, świadczenie po zwolnieniu ze służby, alimenty na syna, koszty utrzymania, spłaty kredytów i leczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wcześniej odrzucił skargę skarżącego.
Rozstrzygnięcie
1. Przyznano T. L. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. 2. Umorzono postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku T. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia inwalidztwa i związku inwalidztwa ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz zdolności do pracy postanawia: 1. przyznać T. L. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 października 2017 r. odrzucił skargę T. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej w przedmiocie ustalenia inwalidztwa i związku inwalidztwa ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby oraz zdolności do pracy. Skarżący wniósł skargę kasacyjną, sporządzoną osobiście, od wydanego w sprawie orzeczenia, w której wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, a następnie złożył wypełniony formularz PPF, wskazując, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. We wniosku skarżący podał, że ma na utrzymaniu syna, na którego płaci alimenty, posiada ½ udziału w garażu i magazynku oraz 291,32 zł oszczędności, a jego dochód stanowi świadczenie po zwolnieniu go ze służby w wysokości 1.121,80 zł. Wskazał, że do stałych kosztów jego utrzymania należą opłaty za stancję - 420 zł, za energię elektryczną - 270 zł, spłaty kredytów w łącznej kwocie 829,64 zł. Podniósł, że nadto płaci alimenty na syna w kwocie 380 zł oraz opłaty egzekucyjne w kwocie 60 zł, ponosi również koszty leczenia w wysokości 352 zł miesięcznie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Skarżący przedmiotowy wniosek złożył w sprawie ze stosunku służbowego, dlatego zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast zgodnie z art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i § 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika - radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący utrzymuje się ze świadczenia w wysokości 1.121,80 zł netto, właściwie nie posiada majątku (jedynie udział w garażu oraz pomieszczeniu magazynowym). Średnie stałe koszty miesięcznego utrzymania strony wynoszą około 690 zł. Nadto skarżący płaci alimenty na syna w wysokości 380 zł, spłaca w ratach zaciągnięte kredyty bankowe, a także wymaga stałego leczenia. W konsekwencji należało uznać, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 249a w związku z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło