II SA/Wa 1183/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.) Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o rozstrzygnięcie wątpliwości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1183/10 w sprawie ze skargi S.K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania do rozpatrzenia sprawy w zakresie przeniesienia na inne stanowisko postanawia odmówić wykładni wyroku. W dniu 28 lipca 2014 r. S.K. wniósł o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1183/10. Skarżący podniósł, że postępowanie w sprawie przeniesienia go na inne stanowisko zostało wszczęte ponad 10 lat temu i nie jest jeszcze zakończone. Wyjaśnił nadto, że w udzielonej Rzecznikowi Praw Obywatelskich odpowiedzi z dnia 5 czerwca 2014 r. [...] Komendant Wojewódzki Policji stwierdził, że w przedmiocie przeniesienia S.K. na inne stanowisko zapadły dwa sprzeczne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji wyrokiem z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1368/09 Sąd wskazał, że Komendant Wojewódzki Policji w O. nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy, natomiast w wyroku z dnia 7 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1183/10 Sąd orzekł, że nie ma podstaw prawnych do przekazania na podstawie postanowienia sprawy wszczętej z urzędu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji. W związku z powyższym skarżący wniósł o rozstrzygnięcie sprawy i wskazanie dalszego trybu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Tymczasem sytuacja taka nie zachodzi w przedmiotowej sprawie. Sąd wyrokiem z dnia 7 grudnia 2010 r. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu pierwszej instancji z uwagi na wydanie orzeczeń z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), tzn. uznał, że organ zastosował przepis prawa wbrew jego brzmieniu, przekazując sprawę wszczętą z urzędu w trybie i na zasadach przyjętych dla spraw wszczętych na wniosek strony. Sąd nie zajął natomiast stanowiska w zakresie właściwości instancyjnej organów rozstrzygających sprawę przeniesienia S.K. na inne stanowisko, przyjmując ocenę prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1368/09. Wobec powyższego stwierdzić należy, że konsekwencje rozstrzygnięcia są jednoznaczne i nie pozostają w sprzeczności z treścią wyroku z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1368/09, a zatem nie ma również wątpliwości co do jego wykonania. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.