II SA/Wa 1183/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 09 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 14 lipca 2017 r. T. S., reprezentowany przez pełnomocnika adw. A. T., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], którą Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] o odmowie uwzględnienia wniosku E. S. i A. S. dotyczącego przetwarzania danych osobowych ich syna A. S. przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L., Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. oraz placówkę medyczną "[...] Sp. p." w K. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1183/17 strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi, w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis przedmiotowego zarządzenia pełnomocnik strony skarżącej otrzymał w dniu 28 sierpnia 2017 r. W dniu 04 września 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej uiścił kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 16 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1183/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie, albowiem strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu i nie uiściła pełnego wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie. Zamiast wymaganych 200 zł należnego wpisu od skargi pełnomocnik strony skarżącej uiścił kwotę 100 zł. Sąd podniósł, że częściowe uiszczenie wpisu przez stronę, stanowiące reakcję na wezwanie do jego uiszczenia, nie stanowi "należytej opłaty" w rozumieniu art. 220 § 1 ppsa. Odpis przedmiotowego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej otrzymał w dniu 23 października 2017 r. Pismem z dnia 30 października 2017 r. (30 października 2017 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowe pismo), strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika - adw. A. T. złożyła do WSA w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że wpis w wysokości 100 zł, zamiast w wysokości 200 zł, został uiszczony przez pomyłkę. W powyższym uchybieniu – w ocenie pełnomocnika skarżącego – brak jest winy strony skarżącej, gdyż nie może ona ponosić negatywnych konsekwencji w związku z uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi przez pełnomocnika. Do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej załączył potwierdzenie uiszczenia brakującej części wpisu w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zgodnie z art. 220 § 3 ww. ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wskazać należy, iż termin siedmiodniowy z art. 220 § 1 ppsa jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony, możliwe jest natomiast jego przywrócenie na ogólnych zasadach (art. 86-87 ppsa). Zgodnie z treścią art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, uznać należy dzień zapoznania się pełnomocnika strony skarżącej z postanowieniem Sądu z dnia 16 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1183/17 o odrzuceniu skargi, tj. 23 października 2017 r. Natomiast pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi strona skarżąca - reprezentowana przez pełnomocnika - wniosła do Sądu w dniu 30 października 2017 r. (data stempla pocztowego na kopercie zawierającej przedmiotowy wniosek), tj. zachowując siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, określony w art. 87 § 1 ustawy. Równocześnie wyjaśnić należy, że do wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik strony skarżącej załączył potwierdzenie uiszczenia brakującej części wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.). W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że wpis w wysokości 100 zł, zamiast w wysokości 200 zł, został uiszczony przez pomyłkę. W powyższym uchybieniu – w ocenie pełnomocnika skarżącego – brak jest winy strony skarżącej, gdyż nie może ona ponosić negatywnych konsekwencji w związku z uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu od skargi przez pełnomocnika. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Okoliczność, że obowiązek ponoszenia kosztów sądowych ciąży na stronie postępowania nie oznacza, że wezwanie do wykonania tego obowiązku zawsze winno być doręczane bezpośrednio stronie. W przypadku bowiem, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika – to jemu doręcza się kierowane do strony pisma, co wynika z treści art. 67 § 5 ppsa. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi prawidłowo wysłano do pełnomocnika strony skarżącej. W przypadku gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika. W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik kryterium braku winy w uchybieniu terminowi należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika. Przepisy ppsa traktują go bowiem jako podmiot dysponujący odpowiednią wiedzą i przygotowaniem do dokonywania czynności w toku postępowania. Pełnomocnik skarżącego powinien, zachowując należytą staranność w pilnowaniu interesów procesowych strony, dopilnować aby uiszczenie wpisu od skargi nastąpiło w pełnej wysokości. Pomyłka pełnomocnika skarżącego przy uiszczeniu wpisu od skargi (zamiast 200 zł uiszczono 100 zł wpisu), nie jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie uchybionego terminu. Zaistniałe w tym zakresie zaniedbanie ze strony profesjonalnego pełnomocnika uniemożliwia przyjęcie, że uchybił on terminowi bez swojej winy. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.