II SA/Wa 1196/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na pismo Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 100 zł. Wnioskiem z [...] maja 2013 r. S. R. zwrócił się do Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu o udostępnienie informacji publicznej w postaci pliku MS Word doc. - stron 14-147 uzasadnienia aktu oskarżenia z [...] kwietnia 2007 r. ([...]) sporządzonego i wniesionego przez IPN w sprawie, która obecnie znajduje się w Sądzie Apelacyjnym [...] (sygn. akt [...]). W odpowiedzi udzielonej pismem z [...] maja 2013 r. nr [...] poinformowano wnioskodawcę o braku podstaw do uwzględnienia jego żądania. Wskazano, że żądanie nie dotyczy dostępu do treści uzasadnienia aktu oskarżenia (z załączonej korespondencji wynika, że S. R. posiada papierową wersję aktu oskarżenia), ile uzyskania tegoż uzasadnienia w fomie pliku MS Word doc. Wynika to z zamiaru zacytowania w przygotowywanej publikacji obszernych fragmentów uzasadnienia przedmiotowego aktu oskarżenia, jednak nie poprzez ich przepisywanie z wersji papierowej dokumentu, lecz poprzez skorzystanie z ww. pliku komputerowego. W dalszej części organ wskazał, że pismo sporządzone w formacie MS Word doc. nie jest aktem oskarżenia, a jedynie jego projektem. Powołując się na treść art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyjaśnił, że dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sądowych. Pismo Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z [...] maja 2013 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi S. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i nakazanie organowi udostępnienia wnioskowanego fragmentu dokumentu w wersji elektronicznej. W odpowiedzi na skargę Prezes Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie m. in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne akty i czynności dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące stronę, że żądane przez nią informację nie stanowią , w ocenie organu, informacji publicznej. W swej treści zaskarżone pismo zawiera jedynie wyjaśnienie przepisów prawa oraz prezentuje stanowisko organu co do charakteru prawnego wymienionego we wniosku o dostęp do informacji publicznej dokumentu. W konsekwencji pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż w sprawie ze skargi na pismo informacyjne skierowane do skarżącego, Sąd, na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), nie jest właściwy do oceny prawidłowości rozpoznania przez organ wniosku strony o udostępnienie takiej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny byłaby możliwa jedynie w sprawie ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga, z uwagi na wyraźnie określony zakres zaskarżenia, nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, uznając skargę na pismo informacyjne organu za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.