II SA/Wa 1197/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu M. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 3 marca 2015 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] kwietnia 2012r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić sprzeciw. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 3 marca 2015 r. odmówił M. K. przyznania prawa pomocy, w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Odpis postanowienia, wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu, został doręczony skarżącemu w dniu 20 marca 2015 r. W dniu 27 marca 2015 r. skarżący wniósł drogą elektroniczną, sprzeciw od ww. postanowienia. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2015r. M. K. został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego sprzeciwu poprzez jego własnoręczne podpisanie- pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2). W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu od postanowienia z dnia 3 marca 2015 r., poprzez jego własnoręczne podpisanie, w terminie 7 dni i pouczony o skutkach niewykonania wezwania. Powyższe wezwanie zostało osobiście doręczone skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2015r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu, na co miał czas do dnia 22 kwietnia 2015r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 259 § 2 powołanej ustawy orzeczono, jak w sentencji.