II SA/Wa 12/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi L.S. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: "Prezes UODO") decyzją z dnia [...] października 2021 r. nr [...] na podstawie art. 104 § 1 oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 137, dalej: "K.p.a.") w zw. z art. 7 ust 1 i ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych z dnia 10 maja 2018 r. (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781, dalej ustawa z dnia 10 maja 2018 r. oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021 str. 35, dalej: "RODO"), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi L. S. (dalej: "skarżący") na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "[...]"), polegające na bezprawnym pozyskaniu i wykorzystaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w innych spółkach oraz bezprawnym udostępnieniu danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji pracownika na rzecz jego pracodawców, co poskutkowało rozwiązaniem stosunku pracy; [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "[...]"), polegające na bezprawnym udostępnieniu danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "[...]"), polegające na bezprawnym udostępnieniu danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...] 1. umorzył postępowanie wobec [...] w zakresie zarzutu dotyczącego nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego polegających na pozyskaniu i wykorzystaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w [...] w okresie do dnia [...] maja 2018 r.; 2. umorzył postępowanie wobec [...] w zakresie zarzutu dotyczącego nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego, polegających na udostępnieniu danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji pracownika na rzecz [...] oraz [...]; 3. umorzył postępowanie wobec [...] w zakresie zarzutu dotyczącego nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego polegających na udostępnieniu danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...]; 4. odmówił uwzględnienia wniosku wobec [...] w zakresie zarzutu dotyczącego nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego, polegających na wykorzystywaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w [...] w okresie od dnia [...] maja 2018 r.; 5. odmówił uwzględnienia wniosku wobec [...] w zakresie zarzutu dotyczącego nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego, polegających na udostępnieniu danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...]. W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że do Urzędu Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga L. S. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez [...], polegające na bezprawnym pozyskaniu i wykorzystaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w innych spółkach oraz bezprawnym udostępnieniu danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji pracownika na rzecz jego pracodawców, co poskutkowało rozwiązaniem stosunku pracy, [...] polegające na bezprawnym udostępnieniu danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...], [...] polegające na bezprawnym udostępnieniu danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...]. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego, Prezes UODO uzyskał wyjaśnienia odnośnie okoliczności sprawy i ustalił, że skarżący był zatrudniony w [...] w okresie od dnia [...] stycznia 2018 r. do dnia [...] czerwca 2018 r. Umowa o pracę ze skarżącym została rozwiązana za porozumieniem stron w dniu [...] czerwca 2018 r. Skarżący podczas pracy w [...] świadczył usługi z zakresu IT na rzecz [...] w okresie od dnia [...] stycznia 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r., jako współpracownik kontraktowy (pracownik leasingowany). [...] była w tym czasie klientem [...], zaś [...] świadczyła usługi na rzecz [...]. [...] udostępniła na rzecz [...] dane osobowe skarżącego, w związku z wykonywaniem przez niego pracy na rzecz [...], w celu nadania mu przez [...] niezbędnych uprawnień do wykonywania obowiązków służbowych. Przekazane dane obejmowały imię, nazwisko, datę urodzenia i adres e-mail. [...] wyjaśniła, że pozyskała od [...] dane osobowe skarżącego aby przyjąć go do biura w [...] oraz zapewnić dostęp do obiektów i sprzętu spółki, w tym przygotować sprzęt komputerowy, założyć konta w systemach IT, wydać przepustkę. Skarżący zawarł z [...] w dniu [...] stycznia 2018 r. umowę dla współpracowników o zachowaniu poufności i przekazaniu praw do wynalazku. Zgodnie z umową skarżący zobowiązał się m.in. do zachowania poufnych informacji, do których uzyska dostęp, w ścisłej tajemnicy oraz że nie będzie wykorzystywać tych informacji do celów innych niż na korzyść [...] ani nie będzie ujawniać żadnych informacji poufnych. Zgodnie z dalszymi postanowieniami tej umowy prawa i obowiązki stron umowy pozostaną w mocy po zakończeniu wykonywania przez skarżącego zlecenia na rzecz [...]. W okresie świadczenia przez skarżącego usług na rzecz [...], współpracownik skarżącego przesłał do [...] anonimowe zgłoszenie (skargę) dotyczące skarżącego. W skardze znajdowały się m.in. informacje o zachowaniu i wypowiedziach skarżącego. Po otrzymaniu zgłoszenia [...] przeprowadziła wewnętrzne postępowanie wyjaśniające, w ramach którego doszło do spotkania ze skarżącym. W wyniku postępowania [...] poinformowała [...] aby skarżący nie był już kierowany do świadczenia usług dla [...] . Zgodnie z wyjaśnieniami, w okresie zatrudnienia skarżącego w [...] , pracodawca w wyniku wniesionej anonimowo skargi, powziął wiedzę o publicznie wyrażanych przez skarżącego w Internecie poglądach. Skarga wskazywała na niepokojące zachowania skarżącego w biurze oraz wypowiedzi zamieszczone w Internecie. Wskazane okoliczności spowodowały obawy pracodawcy i konieczność podjęcia działań, ponieważ skarga dotyczyła poczucia bezpieczeństwa pracowników zespołu. [...] wskazała również, że nie przekazuje wyników weryfikacji (background screening) pracowników swoim klientom, w tym [...]. [...] wyjaśniła, że po zakończeniu usług wykonywanych przez skarżącego przetwarza jego dane w celu obrony przed roszczeniami, w szczególności w celu wykazania zobowiązań zawartych w umowie o zachowaniu poufności i przekazaniu praw do wynalazku w tym do wykazania, że skarżący był zobowiązany do zachowania w poufności informacji poufnych [...] i dochodzenia ewentualnych roszczeń związanych z tą umową. [...] podniosła również konieczność przetwarzania danych skarżącego w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony przed ewentualnymi roszczeniami związanymi ze świadczeniem przez niego usług w imieniu [...] oraz w celu zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom i współpracownikom [...] w tym zapobieganie zagrożeniom dla bezpieczeństwa miejsca pracy. Prezes UODO wskazał, że skarżący był zatrudniony w [...] do chwili rozwiązania z nim stosunku pracy w dniu [...] marca 2019 r. [...] była klientem [...] , zaś Skarżący miał być skierowany do świadczenia usług na rzecz [...]. W celu skierowania pracownika do klienta [...] przekazała na rzecz [...] dane osobowe skarżącego potrzebne do utworzenia konta oraz niezbędnych dostępów do systemów i narzędzi. W konsekwencji [...] zidentyfikowała skarżącego jako pracownika innego dostawcy pracującego wcześniej na rzecz [...] i poinformowała [...], że stanowi to przeszkodę dla wdrożenia pracownika. [...] wyjaśniła, że nie dokonywała żadnej weryfikacji (w tym background screeningu) skarżącego jako pracownika [...] i [...], zaś podmioty te nie przekazywały Google wyników jakiejkolwiek weryfikacji. Zgodnie z oświadczeniem, [...] nie przeprowadza weryfikacji współpracowników kontraktowych, tj. takich jak skarżący. Ponadto [...] wskazała, że nie przekazywała [...] ani [...] jakichkolwiek danych skarżącego w związku z procesem takiej weryfikacji. [...] oświadczyła, że mogła udostępniać dane skarżącego jedynie w zakresie niezbędnym do wykonania umowy o świadczenie usług pomiędzy [...] a [...] oraz udziału skarżącego w kontekście tej umowy. Zgodnie z wyjaśnieniami, po otrzymaniu zgłoszenia (skargi) współpracownika skarżącego dotyczącego zachowania skarżącego i po przeprowadzeniu wewnętrznego postępowania wyjaśniającego, [...] przekazała [...] jedynie informację, że [...] nie chce, aby skarżący kontynuował świadczenie usług na rzecz [...] w imieniu [...]. Ponadto, po zgłoszeniu przez [...] skarżącego, jako potencjalnego współpracownika kontraktowego, [...] przekazała [...] informację, że [...] nie zatwierdza zaangażowania skarżącego do świadczenia usług i tym samym skarżący nie wykonywał pracy w imieniu [...]. Prezes UODO wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ocena zarzutów skarżącego dotyczących kilku procesów przetwarzania jego danych osobowych skarżącego dokonywanych przez różne podmioty, polegających na pozyskaniu i wykorzystaniu przez [...] danych związanych z zatrudnieniem skarżącego w [...] i [...] oraz udostępnieniu danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji skarżącego na rzecz jego pracodawców, co poskutkowało rozwiązaniem stosunku pracy, jak również polegających na udostępnieniu przez [...] i [...] danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...]. Zarzuty opisane w skardze odnoszą się do procesów przetwarzania danych osobowych, które zostały rozpoczęte i zakończone lub trwają nadal bądź miały miejsce w dwóch różnych reżimach prawnych. Organ wskazał, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że w czasie, gdy [...] udostępniła dane skarżącego na rzecz [...], zaś [...] pozyskała i wykorzystywała dane związane z jego zatrudnieniem w [...], tj. w trakcie świadczenia usług przez skarżącego w okresie od dnia [...] stycznia 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r., obowiązywały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.), zwanej dalej również "ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r.". Przepisy te określały zasady przetwarzania danych osobowych do dnia 24 maja 2018 r., natomiast od dnia 25 maja 2018 r., obowiązują przepisy RODO oraz ustawy z dnia 10 maja 2018 r.". W związku z powyższym Prezes UODO stwierdził, że procesy i czynności przetwarzania danych, które zakończyły się lub trwały do dnia 24 maja 2018 r. nie mogą być rozpatrywane w toku postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji w oparciu o przepisy RODO. Zdaniem Prezesa UODO skoro procesy przetwarzania danych osobowych (pozyskanie, przetwarzanie i ich udostępnianie podczas świadczenia usług na rzecz [...] przez skarżącego) przez [...] i [...] rozpoczęły się i zakończyły przed dniem 25 maja 2018 r. to zastosowanie w sprawie ma art. 99 ust. 1 RODO, który wprost wskazuje, że RODO ma zastosowanie od dnia 25 maja 2018 r. W z powyższym, w ocenie Prezesa UODO przepisy RODO mają zastosowanie wyłącznie w sprawach, w których skargę wniesiono od dnia 25 maja 2018 r. i w tej dacie kwestionowany proces przetwarzania danych osobowych trwał. W ocenie Prezesa UODO, w związku z faktem, że kwestionowane w skardze zdarzenia miały miejsce i zakończyły się w czasie, gdy obowiązywały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., a postępowanie administracyjne przed organem nadzorczym zostało zainicjowane w czasie, gdy zaczęły obowiązywać przepisy ustawy z dnia 10 maja 2018 r. do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie jest możliwe również zastosowanie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Artykuł 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. stanowi, że jedynie postępowania, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy z dnia 10 maja 2018 r., są prowadzone przez Prezesa UODO, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Tym samym Prezes UODO stwierdził, że nie ma możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., gdyż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. Zdaniem Prezesa UODO nie ma również podstawy do korzystania z uprawnień przewidzianych w uchylonej ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r., w tym do oceny zgodności zachowania administratora z ww. przepisami w przypadku, gdy skarżony proces przetwarzania nie był kontynuowany po dniu 24 maja 2018 r. Organ stwierdził, że nie może również dokonać oceny zgodności kwestionowanych w skardze działań administratora z RODO, ponieważ procesy będące przedmiotem skargi miały charakter jednorazowy lub czasowy i zostały zakończone ( nie były kontynuowane, czyli nie trwały), po dniu 25 maja 2018 r. Ponadto Prezes UODO stwierdził, że obecnie nie ma przepisów kompetencyjnych uprawniających go do prowadzenia postępowania w przedmiocie oceny zgodności działania administratora z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. W związku z powyższym Prezes UODO stwierdził, że postępowanie podlega w ww. części umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Zdaniem Prezesa UODO ustalenie przez organ publiczny istnienia przesłanki, o której mowa w art. 105 § 1 K.p.a. zobowiązuje go do umorzenia postępowania, nie ma bowiem wówczas podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty, a dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości, mającej istotny wpływ na wynik sprawy. Prezes UODO stwierdził, że kwestionowany proces przetwarzania danych skarżącego przez [...], polegający na udostępnieniu jego danych osobowych na rzecz [...] nie może być oceniony przez organ, bowiem proces ten miał miejsce przed dniem 25 maja 2018 r. Organ wskazał, że [...] udostępniła na rzecz [...] dane osobowe skarżącego w związku z wykonywaniem przez niego pracy na rzecz [...], w celu nadania mu przez [...] niezbędnych uprawnień do wykonywania obowiązków. Skarżący podczas pracy w [...] świadczył usługi z zakresu IT na rzecz [...] w okresie od dnia [...] stycznia 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r., jako współpracownik kontraktowy (pracownik leasingowany). [...] była w tym czasie klientem [...] i [...] świadczyła usługi na rzecz [...]. Ponadto [...] wskazała, że nie przekazywała [...] innych danych w tym danych dotyczących weryfikacji skarżącego jako kandydata do pracy. Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy w tym ramy czasowe oraz ww. przepisy organ umorzył przedmiotowe postępowanie w opisanym zakresie, ze względu na brak możliwości oceny zachowania administratora danych pod kątem podstaw prawnych. Odnosząc się do przetwarzania danych osobowych skarżącego przez [...], polegającego na pozyskaniu i wykorzystaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w [...]. Prezes UODO stwierdził, że również i ten proces nie może być przez niego oceniony, bowiem miał on miejsce przed dniem 25 maja 2018 r. Organ wskazał również, że [...] pozyskała od [...] dane osobowe skarżącego aby przyjąć go do biura w [...] oraz zapewnić dostęp do obiektów i sprzętu spółki, w tym przygotować sprzęt komputerowy, założyć konta w systemach IT, wydać przepustkę. Skarżący podczas pracy w [...] świadczył usługi z zakresu IT na rzecz [...] w okresie od dnia [...] stycznia 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r., jako współpracownik kontraktowy (pracownik leasingowany). Ponadto w okresie świadczenia przez skarżącego usług na rzecz [...], spółka przeprowadziła wewnętrzne postępowanie wyjaśniające dotyczące otrzymanych informacji o nieprawidłowym zachowaniu skarżącego. W wyniku postępowania [...] poinformowała [...] aby Skarżący nie był już kierowany do świadczenia usług dla [...]. Biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy, w tym ramy czasowe oraz ww. przepisy, organ umorzył przedmiotowe postępowanie w opisanym zakresie, ze względu na brak możliwości oceny zachowania administratora na podstawie obecnie obowiązujących podstaw prawnych. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego polegających na udostępnieniu przez Google danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji pracownika na rzecz [...] oraz [...] , Prezes UODO wskazał, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż [...] nie dokonywała żadnej weryfikacji (w tym background screeningu) skarżącego jako pracownika [...] i [...], zaś podmioty te nie przekazywały [...] wyników jakiejkolwiek weryfikacji. Zgodnie z oświadczeniem, [...] nie przeprowadza weryfikacji współpracowników kontraktowych, tj. takich jak skarżący. Ponadto [...] wskazała, że nie przekazywała [...] ani [...] jakichkolwiek danych osobowych skarżącego w związku z procesem takiej weryfikacji. [...] oświadczyła, że mogła udostępniać dane skarżącego jedynie w zakresie niezbędnym do wykonania umowy o świadczenie usług pomiędzy [...] a [...] oraz udziału skarżącego w kontekście tej umowy. Zgodnie z wyjaśnieniami, po otrzymaniu zgłoszenia (skargi) współpracownika Skarżącego dotyczącego zachowania skarżącego i po przeprowadzeniu wewnętrznego postępowania wyjaśniającego, [...] przekazała [...] jedynie informację, że [...] nie chce, aby skarżący kontynuował świadczenie usług na rzecz [...] w imieniu [...] . Ponadto po zgłoszeniu przez [...] skarżącego, jako potencjalnego współpracownika kontraktowego, [...] przekazała [...] informację, że [...] nie zatwierdza zaangażowania skarżącego do świadczenia usług i tym samym skarżący nie wykonywał pracy w imieniu [...]. Wobec powyższego organ stwierdził, że brak jest przedmiotu postępowania polegającego na udostępnieniu danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji skarżącego na rzecz jego pracodawców, tj. [...] o [...], ponieważ do udostępnienia jego danych osobowych przez [...] w kwestionowany przez skarżącego sposób nie doszło. W tej sytuacji niniejsze postępowanie również podlega w części umorzeniu na podstawie art. 105 K.p.a. ze względu na jego bezprzedmiotowość. Prezes UODO stwierdził, że zebrany w toku niniejszego postępowania materiał dowodowy wskazuje, że kwestionowany w skardze proces przetwarzania danych osobowych skarżącego przez [...] polegający na wykorzystywaniu i przechowywaniu danych po zakończeniu świadczenia usług, jest obecnie kontynuowany przez [...], zaś czynność udostępnienia danych przez [...] miała miejsce w trakcie obowiązywania przepisów RODO dlatego wskazane okoliczności podlegają ocenie organu. Prezes UODO wskazał, że [...] wyjaśniła, że po zakończeniu usług wykonywanych przez skarżącego przetwarza jego dane w celu obrony przed roszczeniami, w szczególności w celu wykazania zobowiązań zawartych w umowie o zachowaniu poufności i przekazaniu praw do wynalazku w tym do wykazania, że skarżący był zobowiązany do zachowania w poufności informacji poufnych [...] i dochodzenia ewentualnych roszczeń związanych z tą umową. [...] podniosła również konieczność przetwarzania danych skarżącego w celu ustalenia, dochodzenia lub obrony przed ewentualnymi roszczeniami związanymi ze świadczeniem przez niego usług w imieniu [...] oraz w celu zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom i współpracownikom [...] w tym zapobieganie zagrożeniom dla bezpieczeństwa miejsca pracy. Ponadto Prezes UODO wskazał, że skarżący zawarł z [...] w dniu [...] stycznia 2018 r. umowę dla współpracowników o zachowaniu poufności i przekazaniu praw do wynalazku. Zgodnie z tą umową skarżący zobowiązał się m.in. do zachowania poufnych informacji, do których uzyska dostęp, w ścisłej tajemnicy oraz że nie będzie wykorzystywać tych informacji do celów innych niż na korzyść [...] ani nie będzie ujawniać żadnych informacji poufnych. Zgodnie z dalszymi postanowieniami tej umowy prawa i obowiązki stron umowy pozostaną w mocy po zakończeniu wykonywania przez skarżącego zlecenia na rzecz [...]. Ponadto [...] przetwarza dane osobowe skarżącego, gdyż współpracownik skarżącego przesłał do [...] anonimowe zgłoszenie (skargę) dotyczące skarżącego. W skardze znajdowały się m.in. informacje o zachowaniu i wypowiedziach skarżącego. Po otrzymaniu zgłoszenia [...] przeprowadziła wewnętrzne postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego zakończyła współpracę ze skarżącym ze względu na wskazane w skardze okoliczności. Prezes UODO stwierdził, że przepisem uprawniającym administratorów do przetwarzania danych osób fizycznych jest art. 6 ust. 1 RODO, zgodnie z którym, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy spełniona jest jedna z przesłanek wskazanych w tym przepisie. Katalog przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 jest zamknięty. Każda z przesłanek legalizujących proces przetwarzania danych osobowych ma charakter autonomiczny i niezależny. Oznacza to, że przesłanki te co do zasady są równoprawne, a wobec tego spełnienie co najmniej jednej z nich stanowi o zgodnym z prawem przetwarzaniu danych osobowych. W konsekwencji zgoda osoby, której dane dotyczą nie jest jedyną podstawą przetwarzania danych osobowych, bowiem proces przetwarzania danych będzie zgodny z rozporządzenia 2016/679 również wówczas, gdy administrator wykaże spełnienie innej z wyżej wymienionych przesłanek. Przepis art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2016/679 stanowi, że przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne między innymi wtedy, gdy jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą. Wobec powyższego Prezes UODO stwierdził, że przetwarzanie przez [...] danych osobowych skarżącego od dnia 25 maja 2018 r., polegające na wykorzystywaniu i przechowywaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w [...], znajduje oparcie w art. 6 ust. 1 lit. f RODO, gdyż dane te są niezbędne do wykazania istnienia umownego zobowiązania skarżącego do zachowania poufności informacji, o których się dowiedział podczas świadczenia usług i do dochodzenia ewentualnych roszczeń związanych z tą umową oraz niezbędne do zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa miejsca pracy, ze względu na okoliczności ustalone w toku wewnętrznego postępowania wyjaśniającego dotyczącego zachowania skarżącego. W przypadku gdyby [...] nie przetwarzała danych osobowych skarżącego w powyższych celach, to w sytuacji, gdyby skarżący ujawnił informacje objęte tajemnicą lub w inny sposób naruszył umowę o poufności, spółka byłaby pozbawiona możliwości wykazania, że skarżący zobowiązał się do zachowania poufności i nie mogłaby dochodzić wobec niego roszczeń. Wobec braku danych skarżącego dotyczących jego zachowania i wypowiedzi w mediach społecznościowych, które zostały przedstawione w anonimowej skardze, spółka nie miałaby również możliwości uzasadnienia odmowy ewentualnej kandydatury skarżącego do pracy. Prezes UODO stwierdził, że w tym zakresie organ nie ma podstaw do skierowania wobec Google któregokolwiek z nakazów określonych w art. 58 ust. 2 RODO i tym samym odmówił uwzględnienia wniosku. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, że w kopii jego danych, będących treścią jego wpisów w mediach społecznościowych, przetwarzanych przez [...] znajdują się szczególne kategorie danych osobowych określone w art. 9 ust. 1 RODO, takie jak informacje o jego pochodzeniu rasowym i przekonaniach religijnych, organ wskazał, że nie stwierdził, aby znajdujące się w materiale dowodowym wpisy skarżącego zawierały dane osobowe skarżącego określone w art. 9 ust. 1 RODO. Skarżący nie wykazał również w toku postępowania, o które konkretnie wpisy jego zdaniem chodzi. W odniesieniu do zarzutu nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego, polegających na udostępnieniu przez [...] danych dotyczących zatrudnienia na rzecz [...] Prezes UODO wskazał, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż skarżący był zatrudniony w [...] do chwili rozwiązania z nim stosunku pracy w dniu [...] marca 2019 r. [...] była klientem [...], zaś skarżący miał być skierowany do świadczenia usług na rzecz [...] . W celu skierowania pracownika do klienta [...] przekazała na rzecz [...] dane skarżącego potrzebne do utworzenia konta oraz niezbędnych dostępów do systemów i narzędzi. W konsekwencji [...] zidentyfikowała skarżącego jako pracownika innego dostawcy pracującego wcześniej na rzecz [...] i poinformowała [...] , że stanowi to przeszkodę dla wdrożenia pracownika. Wobec powyższego Prezes UODO stwierdził, że przetwarzanie przez [...] danych osobowych skarżącego, polegające na udostępnieniu danych związanych z jego zatrudnieniem, znajduje oparcie w art. 6 ust. 1 lit. f RODO, gdyż przekazanie danych było niezbędne do wywiązania się z umowy o pracę pomiędzy skarżącym i [...] i skierowaniu pracownika do świadczenia usług na rzecz [...]. W związku z powyższym w tym zakresie organ nie ma podstaw do skierowania wobec [...] któregokolwiek z nakazów określonych w art. 58 ust. 2 RODO i odmówił uwzględnienia wniosku. L. S. , reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 26 listopada 2021 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję zarzucając naruszenie: I. przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania administracyjnego, a to: 1. naruszenie art. 7, 77 § 1, 107 § 3 K.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r., poprzez niewystarczające zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego przez Prezesa UODO, co w konsekwencji doprowadziło do nierozpoznania istoty sprawy, a w szczególności nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia: a. podstaw prawnych oraz zakresu przetwarzania danych osobowych skarżącego przez spółkę [...] w zakresie procedury weryfikacji skarżącego w ramach background screening; b. podstaw prawnych oraz zakresu przetwarzania danych osobowych skarżącego przez spółkę [...] w zakresie procedury background screening; c. podstaw prawnych oraz zakresu udostępnienia danych osobowych skarżącego w spółce [...] przez spółki [...] oraz [...] w związku z weryfikacją skarżącego w ramach procedury background screening; d. podstaw prawnych oraz zakresu przetwarzania danych osobowych skarżącego przez spółkę [...] sp. z o.o. w związku z weryfikacją Skarżącego w ramach procedury background screening; e. okresów, w jakich przetwarzane są dane osobowych skarżącego przez spółki [...], [...] oraz [...] ; f. przetwarzania danych osobowych skarżącego przez spółkę [...] oraz spółki z nią powiązane do celów innych niż pierwotnie wskazane, a w konsekwencji stwierdzenia naruszenia zasady ograniczonego celu przetwarzania danych osobowych; g. podstaw prawnych oraz zakresu przetwarzania danych osobowych skarżącego przez spółki powiązane ze spółką [...] sp. z o.o. tj. przez [...] oraz [...] Ltd., jak również faktu przekazywania danych osobowych skarżącego do państw trzecich co skutkowało błędnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy i przyjęciem przez Prezesa UODO, iż zachodziły podstawy do częściowego umorzenia postępowania oraz odmowy uwzględnienia wniosku skarżącego w pozostałym zakresie w ramach niniejszej sprawy, podczas gdy prawidłowe i wyczerpujące przeprowadzenie postępowania dowodowego powinno doprowadzić do stwierdzenia, iż przetwarzanie danych osobowych w zakresie weryfikacji skarżącego w ramach procedury background screening w zakresie objętym skargą miało miejsce po wejściu w życie przepisów RODO, jak również stwierdzenia, iż przetwarzanie danych osobowych skarżącego nie znajdowało podstaw prawnych, a w konsekwencji doprowadziło do powstania negatywnych skutków dla skarżącego, w tym naruszenia praw skarżącego; 2. naruszenie art. 80 K.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. poprzez dokonanie przez organ dowolnej oceny zebranego materiału dowodowego wyłącznie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy przedłożony przez pozostałych uczestników postępowania, a więc z pominięciem dowodów przedłożonych przez skarżącego na poparcie wskazanych przez skarżącego twierdzeń w toku postępowania oraz niewskazaniem przyczyn z powodu których innym dowodom organ odmówił wiarygodności 3. naruszenie art. 105 K.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. poprzez umorzenie postępowania w zakresie części żądań zgłoszonych przez Skarżącego, podczas gdy w świetle okoliczności sprawy nie istniały rzeczywiste podstawy do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania; II. przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik postępowania tj.: 1. naruszenie art. 6 ust. 1 RODO poprzez jego niezastosowanie do zbadania podstaw prawnych tych czynności przetwarzania danych osobowych skarżącego objętych skargą do Prezesa UODO, co do których Prezes UODO umorzył postępowanie, podczas gdy ww. czynności przetwarzania następowały w okresie obowiązywania RODO; 2. naruszenie art. 6 ust. 1 RODO poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż [...] jest uprawniona do przetwarzania danych osobowych skarżącego w oparciu o prawnie uzasadniony interes realizowany przez administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO), w tym również w zakresie umożliwiającym wykorzystywanie danych osobowych skarżącego zawartych w anonimowej skardze odnośnie wypowiedzi w mediach społecznościowych do celów uzasadniających weryfikację lub odmowę zaakceptowania kandydatury skarżącego do współpracy ze spółką [...], a więc w istocie do celów weryfikacji skarżącego w ramach procedury background screening, podczas gdy prawidłowe zastosowanie art. 6 ust. 1 RODO powinno doprowadzić do wniosku, iż ww. przetwarzanie danych osobowych nie znajdowało podstawy prawnej; 3. naruszenie art. 58 ust. 2 lit. c) i g) RODO poprzez jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie, a więc nieuwzględnienie żądania skarżącego do nakazania usunięcia danych osobowych na podstawie art. 17 ust. 1 lit. d) RODO, podczas gdy prawidłowe zastosowanie art. 58 ust. 2 lit. c) i g) RODO powinno skutkować wydaniem przez Prezesa UODO nakazu usunięcia danych osobowych skarżącego; 4. naruszenie art. 5 ust. 2 RODO poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu przez Prezesa UODO, iż stanowisko przedstawione przez spółki [...] , [...] oraz [...] w sposób wyczerpujący wykazało przestrzeganie przez ww. podmioty zasady rozliczalności w zakresie dotyczącym przetwarzania danych osobowych skarżącego, podczas gdy z okoliczności sprawy wynika, iż ww. podmioty nie dopełniły ciążących na nich obowiązków wynikających z RODO, w tym w zakresie prawidłowej realizacji praw skarżącego. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zdaniem skarżącego prezes UODO poprzestał jedynie na stanowisku [...] i uznał je za wiarygodne, natomiast nie odniósł się w żaden sposób do jego stanowiska. W ocenie skarżącego postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organ jest niewyczerpujące oraz nasuwa wątpliwości, co do prawidłowego rozumienia przez procedury weryfikacyjnej pracownika z wykorzystaniem jego danych osobowych, w tym zakreślenia niezbędnych do ustalenia okoliczności faktycznych sprawy i następczo wydania rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżącego to przetwarzanie danych osobowych przez [...] w kontekście okoliczności stanowiących podstawę anonimowej skargi ze strony współpracownika rzutowało bezpośrednio na utratę możliwości kontynuowania zatrudnienia w [...] oraz [...] , właśnie z uwagi na negatywną ocenę skarżącego, dokonaną w ramach weryfikacji pracownika przez [...], W ocenie skarżącego nie zostały zbadane przez Prezesa UODO okoliczności sprawy uzasadniające powołanie się przez administratora danych osobowych na podstawę prawną z art. 6 ust. 1 lit. f) RODO do przetwarzania danych osobowych skarżącego przez [...]. Skarżący podniósł, że w uzasadnieniu decyzji wskazano, iż Google przetwarza jego dane osobowe, w tym dane osobowe zawarte w anonimowej skardze współpracownika skarżącego, do celów ewentualnej weryfikacji skarżącego pod kątem odmowy zatwierdzenia ewentualnej kandydatury skarżącego do pracy w Google w przyszłości. Skarżący stwierdził, że konsekwencją takich działań jest de facto uniemożliwienie mu zatrudnienia w wyuczonym zawodzie, w jakimkolwiek podmiocie działającym na rynku i świadczącym usługi na rzecz spółek [...], co rodzi daleko idące negatywne i dotkliwe skutki wywołane naruszeniem przetwarzania jego danych osobowych. Skarżący stwierdził, iż jego dane osobowe są nadal przetwarzane zarówno przez [...], jak i przez [...] oraz [...] w okresie obowiązywania RODO, co czyni twierdzenie organu o braku podstaw kompetencyjnych do zweryfikowania żądań skargi z uwagi na przepisy przejściowe zawarte w przepisach ustawy z dnia 10 maja 2018 r. bezpodstawnym. Zdaniem skarżącego Prezes UODO, wydając decyzję w oparciu o niepełny materiał dowodowy, naruszył w konsekwencji przepisy prawa materialnego regulujące przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych z uwagi na niewyczerpujące przeprowadzenie postępowania dowodowego, co skutkowało naruszeniem art. 6 ust. 1 RODO poprzez jego niezastosowanie, gdyż Prezes UODO nie zbadał podstaw prawnych procesów przetwarzania danych osobowych skarżącego w zakresie w jakim doszło do umorzenia postępowania. Ponadto, w ocenie skarżącego, organ naruszył art. 6 ust. 1 RODO poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż [...] jest uprawniona do przetwarzania jego danych osobowych w oparciu o prawnie uzasadniony interes realizowany przez administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO), w tym również w zakresie umożliwiającym wykorzystywanie danych osobowych skarżącego zawartych w anonimowej skardze odnośnie wypowiedzi w mediach społecznościowych do celów uzasadniających weryfikację lub odmowę zaakceptowania jego kandydatury do współpracy z Google, a więc w istocie do celów weryfikacji skarżącego w ramach procedury background screening. Skarżący podniósł również, że Prezes UODO nie zweryfikował również czy i w jakim zakresie doszło do zawężenia podstaw prawnych przetwarzania jego danych osobowych choćby z uwagi na ewentualne stwierdzenie przedawnienia roszczeń. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, przesądzenie o podstawach prawnych do przetwarzania jego danych osobowych miało istotny wpływ na wynik postępowania, a więc rzutowało na podniesione w skardze żądanie nakazania usunięcia danych osobowych Skarżącego. W odpowiedzi na skargę Prezes UODO wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny trzech, kluczowych dla rozstrzygnięcia kwestii tj.: 1 – czy organ prawidłowo umorzył postępowanie co do zdarzeń mających miejsce przed wejściem w życie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str.l, Dz.Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz.Urz. UE L 74 z 4.03.2021 str. 35), 2 - czy organ prawidłowo umorzył postępowanie co do materii weryfikacji skarżącego w ramach procedury background screening, 3 – czy uzasadnione są wnioski organu, że [...] spółka z o.o. i [...]spółka z o.o. są uprawnione do przetwarzania danych skarżącego. W ocenie tut. Sądu na w/postawione pytania należało udzielić twierdzących odpowiedzi. Odnosząc się do pierwszej z wyżej poruszonych kwestii wyjaśnić należało, iż kwestionowany proces przetwarzania danych Skarżącego przez [...], polegający na udostępnieniu jego danych osobowych na rzecz [...], miał miejsce przed 25 maja 2018 r. [...] udostępniła na rzecz [...] dane osobowe Skarżącego w związku z wykonywaniem przez niego pracy na rzecz [...], w celu nadania mu przez [...] niezbędnych uprawnień do wykonywania obowiązków, gdyż Skarżący podczas pracy w [...] świadczył usługi z zakresu IT na rzecz [...] w okresie od dnia [...] stycznia 2018 r. do dnia [...] maja 2018 r., jako współpracownik kontraktowy (pracownik leasingowany) a Google była w tym czasie klientem [...] i [...] świadczyła usługi na rzecz [...]. Przetwarzanie danych osobowych Skarżącego przez [...], polegające na pozyskaniu i wykorzystaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w [...] miało miejsce przed 25 maja 2018 r. Artykuł 99 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 wprost wskazuje, że niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od 25 maja 2018 r. W związku z tym, przepisy rozporządzenia 2016/679 mają zastosowanie wyłącznie w sprawach, w których skargę wniesiono od 25 maja 2018 r. i w tej dacie kwestionowany proces przetwarzania danych osobowych trwał. Do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie jest możliwe również zastosowanie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Artykuł 160 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. stanowi, że jedynie postępowania, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy z dnia 10 maja 2018 r., są prowadzone przez Prezesa UODO, na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Tym samym Prezes UODO nie miał możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r., gdyż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. Brak było również podstawy do korzystania przez Prezesa UODO z uprawnień przewidzianych w uchylonej ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r., w tym do oceny zgodności zachowania administratora z ww., przepisami w przypadku, gdy skarżony proces przetwarzania nie był kontynuowany po dniu 24 maja 2018 r. Organ nie mógł również dokonać oceny zgodności kwestionowanych w skardze działań administratora z rozporządzeniem 2016/679, ponieważ procesy będące przedmiotem skargi miały charakter jednorazowy lub czasowy i zostały zakończone, zaś nie były kontynuowane, czyli nie trwały, po 25 maja 2018 r. Stąd organ poprawnie wywiódł, że niniejsze postępowanie podlega w ww. części umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. Postępowanie stało się bowiem bezprzedmiotowe skoro brak jest jednego z elementów stosunku materialnoprawnego, a to powoduje, że w konsekwencji nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie co do istoty. Co się tyczy drugiej z kluczowych dla sprawy kwestii, tj. zarzucanej nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych Skarżącego polegającej na udostępnieniu przez [...] danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji pracownika na rzecz [...] oraz [...] , wskazać należało, że materiał dowodowy nie potwierdza tego, by spółka [...] dokonywała weryfikacji (w tym background screeningu) Skarżącego jako pracownika [...] i [...] , i by podmioty te przekazywały [...] wyniki jakiejkolwiek weryfikacji skarżącego. W ocenie tut. Sądu organ ustalając stan faktyczny w powyższym zakresie nie dopuścił się naruszenia przepisów prawa, a samych ustaleń dokonał w sposób wystarczająco wyczerpujący. Za trafnością w/w wniosku przemawia również to, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów mogących potwierdzać odmienne konkluzje, poprzestając jedynie na swoistych domniemaniach. Wobec powyższego organ poprawnie stwierdził, że brak jest przedmiotu postępowania polegającego na udostępnieniu danych związanych z procesem negatywnej weryfikacji Skarżącego na rzecz jego pracodawców, tj. [...] i [...], ponieważ do udostępnienia jego danych osobowych przez [...] w kwestionowany przez Skarżącego sposób nie doszło. W tej sytuacji postępowanie w omawianym zakresie również podlegało w części umorzeniu na podstawie art. 105 K.p.a. ze względu na jego bezprzedmiotowość. Odnosząc się do trzeciej z omawianych kwestii, tj. materii istnienia podstawy do przetwarzania przez [...] spółka z o.o. i [...] spółka z o.o. danych skarżącego przywołać należało przepis art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, który m.in. stanowi, że przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne między innymi wtedy, gdy jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą. W ocenie tut. Sądu Prezes UODO poprawnie stwierdził, że przetwarzanie przez Google danych osobowych Skarżącego od dnia 25 maja 2018 r., polegające na wykorzystywaniu i przechowywaniu danych związanych z jego zatrudnieniem w [...] jest uprawnione, gdyż znajduje oparcie w art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2016/679, bowiem dane te są niezbędne do wykazania istnienia umownego zobowiązania Skarżącego do zachowania poufności informacji, o których się dowiedział podczas świadczenia usług i do dochodzenia ewentualnych roszczeń związanych z tą umową oraz niezbędne do zapobiegania zagrożeniom dla bezpieczeństwa miejsca pracy, ze względu na okoliczności ustalone w toku wewnętrznego postępowania wyjaśniającego dotyczącego zachowania Skarżącego. Słuszne zauważył organ, iż przypadku gdyby Google nie przetwarzała danych osobowych Skarżącego w powyższych celach, to w sytuacji, gdyby Skarżący ujawnił informacje objęte tajemnicą lub w inny sposób naruszył umowę o poufności, spółka byłaby pozbawiona możliwości wykazania, że Skarżący zobowiązał się do zachowania poufności i nie mogłaby dochodzić wobec niego roszczeń. Słusznie organ zwrócił też uwagę na to, że wobec braku danych Skarżącego dotyczących jego zachowania i wypowiedzi w mediach społecznościowych, które zostały przedstawione w anonimowej skardze, spółka nie miałaby również możliwości uzasadnienia odmowy ewentualnej kandydatury Skarżącego do pracy. Zajmując się powyższą kwestią organ działał prawidłowo próbując ustalić czy wpisy Skarżącego zawierały dane osobowe Skarżącego określone w art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2016/679. Skoro zaś nie stwierdził, by wpisy te zawierały takie dane, jak też w sytuacji gdy sam skarżący nie wykazał skutecznie istnienia takich wpisów (z omawianymi danymi) organ nie miał podstaw prawnych i faktycznych do tego, by nakazywać spółkom usunięcie omawianych danych. Za słuszne uznać należało też wnioski Prezesa UODO, iż przetwarzanie przez [...] danych osobowych Skarżącego, polegające na udostępnieniu danych związanych z jego zatrudnieniem, znajduje oparcie w art. 6 ust. 1 lit. f rozporządzenia 2016/679, gdyż przekazanie danych było niezbędne do wywiązania się z umowy o pracę- pomiędzy Skarżącym i [...] i niezbędne dla skierowania pracownika do świadczenia usług na rzecz Google. W tym zakresie organ prawidłowo więc wywiódł, ze nie ma podstaw do skierowania wobec Cognizant któregokolwiek z nakazów określonych w art. 58 ust. 2 rozporządzenia 2016/679. Na marginesie zwrócić należało uwagę skarżącemu, iż zarzut braku podstaw prawnych przetwarzania danych osobowych Skarżącego przez spółki powiązane ze spółką [...] sp. z o.o. tj. przez [...] oraz [...] Ltd., jak również przekazywania danych osobowych Skarżącego do państw trzecich, wykraczał poza zakres przedmiotowy niniejszej sprawy. Skarżona decyzja nie zawierała rozstrzygnięcia dotyczącego powyższej problematyki. Jeżeli natomiast skarżący uważa, iż swoją skargą domagał się także poczynienia ustaleń w powyższej kwestii, to w chwili obecnej może co najwyżej wywieść skargę na bezczynność organu w tym zakresie. Przy rozstrzyganiu sprawy Sąd nie mógł też brać pod uwagę, podnoszonej przez pełnomocnika skarżącego kwestii trudności z zatrudnieniem w firmach uczestników. Choć oczywiście jest to bardzo ważna dla skarżącego problematyka, to dla dopuszczalności przetwarzania danych (a tym tylko mógł w niniejszym postępowaniu zajmować się Sąd administracyjny), bez znaczenia są skutki owego przetwarzania, jeśli tylko samo przetwarzanie znajduje uzasadnioną podstawę prawną. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r., poz. 329).