II SA/Wa 120/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2011 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Rektora [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie braku zgody na przedłużenie terminu letniej sesji egzaminacyjnej i braku zgody na drugi termin egzaminu ze statystyki 1) uchyla zaskarżona decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Prorektor [...] w W. decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Prodziekana Studium [...] z dnia [...] października 2010 r., którą to decyzją nie wyraził on zgody A.S. (obecnie D.) na przedłużenie terminu letniej sesji egzaminacyjnej oraz na drugi termin egzaminu ze statystyki. W motywach uzasadnienia stwierdzono, że A.S. [...] nie przystąpiła do egzaminu ani w pierwszym, ani w drugim terminie letniej sesji egzaminacyjnej. Podniesiono, że decyzja o przywróceniu jej na IV semestr studiów zapadła w dniu [...] kwietnia 2010 r., a zatem winna przystąpić do sesji letniej. W związku z nieprzystąpieniem przez nią do egzaminów w terminie letniej sesji egzaminacyjnej i niewskazaniem obiektywnych okoliczności uzasadniających brak możliwości przystąpienia do sesji, nie wyrażono zgody zarówno na przedłużenie terminu letniej sesji egzaminacyjnej, jak i na drugi termin egzaminu ze statystyki. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi A.S. [...] do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, podniosła, że decyzja o przywróceniu jej na studia wydana została w dniu [...] kwietnia 2010 r., zaś otrzymała ją w dniu [...] maja 2010 r. Wskazała, że semestr rozpoczął się w lutym 2010 r., co uniemożliwiło jej przystąpienie w I i II terminie do letniej sesji egzaminacyjnej. Podkreśliła, że uiściła należną opłatę zarówno za uczęszczanie na przedmiot oraz za egzamin z tego przedmiotu. Stwierdziła, że uczelnia realnie pozbawiła ją merytorycznych zajęć, obligując do zdawania egzaminu. Nadto, że wykorzystała tylko pierwszy termin egzaminu ze statystyki w dniu [...] września 2010 r., a zgodnie z regulaminem każdemu studentowi przysługują dwa terminy egzaminu, a także egzamin komisyjny. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim stwierdzić należy, iż decyzja wydana przez organ I instancji – Prodziekana Studium [...] – [...] J.W., z dnia [...] października 2010 r. nie spełnia wymogów jakim powinna odpowiadać decyzja administracyjna. Powyższa odręczna adnotacja Prodziekana, zamieszczona na podaniu skarżącej z dnia [...] września 2010 r., o przedłużenie terminu sesji, nie tylko nie zawiera adresata decyzji i podstawy prawnej jej wydania, ale też nie zawiera w pełni czytelnego uzasadnienia. Powyższą okoliczność potwierdził pełnomocnik uczelni na rozprawie w dniu [...] maja 2011 r. Dodać należy, iż decyzja z dnia [...] października 2010 r., utrzymująca ją w mocy, powyższych uchybień nie sanuje. Nie wskazuje również materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia. Przywołany w osnowie decyzji art. 207 ust. 1 ustawy o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) jest przepisem odsyłającym do k.p.a., częściowo kompetencyjnym, a nie merytoryczną podstawą wydanej decyzji. Stwierdzić należy, iż lakoniczne uzasadnienie decyzji II instancji, brak odniesienia się do zarzutów i argumentów, podnoszonych przez skarżącą, a dotyczących prawa do dwóch terminów egzaminu, doręczenia jej decyzji o przywróceniu na studia w dniu [...] maja 2010 r., powoduje, że nie można uznać, iż uzasadnienie tej decyzji spełnia podstawowe wymagania określone w art. 107 k.p.a. Powyższe uchybienia decyzji zarówno I, jak i II instancji skutkować muszą ich uchyleniem. Ponownie rozpoznając sprawę, organ stosownie do art. 207 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.) zastosuje przy jej wydaniu odpowiednio przepisy k.p.a. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a., o których mowa w art. 207 cyt. wyżej ustawy, polega na zachowaniu minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia spraw, ale w taki sposób, aby zarówno strona, jak i Sąd po pierwsze – mógł się z nią zapoznać (by była w pełni czytelna), a po drugie – miał wskazaną podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia oraz motywy, jakimi przy jej wydaniu organ się kierował. Omawiane decyzje powyższych podstawowych reguł k.p.a. i standardów demokratycznego państwa nie spełniają. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w pkt 1 sentencji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 powołanej ustawy.