II SA/Wa 1200/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Z. z dnia 23 sierpnia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia zwolnić W. Z. od kosztów sądowych. W. Z. pismem z dnia 5 listopada 2012 r. wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 5 października 2012 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej "ppsa"), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w nadesłanych dokumentów i zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2011, Sąd ustalił, co następuje. W. Z. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz trójką małoletnich dzieci. Wskazał, że jedynym źródłem utrzymania rodziny stanowi jego renta wojskowa w wysokości 2.235,48 zł, z której opłaca rachunku za zużycie wody -209 zł, gazu - 69,63 zł, energii elektrycznej – 146, 95 zł, płaci też podatek od nieruchomości w kwocie 520 zł rocznie, spłaca kredyt, ponosi opłaty za telefon. Zdaniem Sądu, W. Z. wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego też należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ppsa, postanowił jak w sentencji.