II SA/Wa 1201/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA - Iwona Dąbrowska, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Protokolant - Krzysztof Klimkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2005 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody jubileuszowej oraz części nagrody rocznej - oddala skargę - Dowódca [...] Okręgu Wojskowego decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], wypowiedział [...] M. W. stosunek zawodowej służby wojskowej, a następnie wymieniony [...] we wniosku z dnia 13 marca 2003 r. wystąpił o skrócenie okresu wypowiedzenia o osiem miesięcy na podstawie art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP w latach 2001 - 2006 (Dz.U. Nr 76, poz. 804 ze zm.). W tym stanie rzeczy Dowódca [...] Okręgu Wojskowego decyzją z dnia [...] marca 2003 r. nr [...], zwolnił skarżącego z zawodowej służby wojskowej w skróconym terminie z dniem 30 kwietnia 2003 r., natomiast dla celów emerytalnych dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej ustalono ostatni dzień, za który wypłacone zostało jednorazowe odszkodowanie, tj. dzień 31 grudnia 2003 r. We wniosku z dnia 14 stycznia 2005 r. skarżący zwrócił się o wypłacenie mu nagrody jubileuszowej należnej po 25 latach służby oraz o wypłacenie zaległej części nagrody rocznej w wysokości 11/12 jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym i w uzasadnieniu podniósł, że z zawodowej służby wojskowej został zwolniony z dniem 1 kwietnia 2003 r., jednakże dla celów emerytalnych dniem zwolnienia ze służby był 31 grudnia 2003 r. W tym też dniu posiadał on 24 lata, 2 miesiące i 6 dni służby, stąd też powinna mu być wypłacona nagroda jubileuszowa, bowiem - zgodnie z obowiązującymi w tym dniu przepisami - w myśl których żołnierz zawodowy nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w dniu zwolnienia ze służby, jeżeli w tym dniu brakuje mu do wymaganego stażu służby nie więcej niż 12 miesięcy, nabył on do niej prawo z dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Podobnie rzecz się ma z nagrodą roczną, ponieważ była ona wypłacana w dniu 15 sierpnia 2003 r., a więc w dniu kiedy pełnił on jeszcze zawodową służbę wojskową. Dowódca Jednostki Wojskowej [...] decyzją z dnia [...] marca 2005 r. nr [...]., działając na podstawie art. 104 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 1 i art. 5 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (tekst jedn. z 2002 r. Dz.U. Nr 76, poz. 693 ze zm.), art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. z 1997 r. Dz.U. Nr 10, poz. 55 ze zm.), art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP w latach 2001 - 2006 (Dz. U. Nr 76, poz. 804 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 czerwca 2000 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. Nr 62, poz. 729 ze zm.) i § 5 ust. 2 pkt 1 ppkt a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 lipca 2000 r. w sprawie nagród rocznych, nagród pieniężnych w formie wyróżnia oraz zapomóg dla żołnierzy (Dz.U. Nr 65, poz. 770 ze zm.), odmówił wypłacenia skarżącemu nagrody jubileuszowej należnej po 25 latach służby oraz wypłacenia części nagrody rocznej w wysokości 8/12 jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. W uzasadnieniu podał, że faktycznym, ostatnim dniem pełnienia przez niego służby wojskowej był dzień 30 kwietnia 2003 r., w którym został całkowicie zwolniony i rozliczony ze służbą wojskową. Skoro zatem zwolniono go z tym dniem, to nie przysługuje mu nagroda jubileuszowa mimo, że datę zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej dla celów emerytalnych określono na dzień 31 grudnia 2003 r. Reasumując, w dniu 31 stycznia 2004 r. skarżącemu brakowało więcej, aniżeli 12 miesięcy do wymaganego stażu 25 lat służby, stąd też nie został spełniony warunek z § 5 cytowanego już wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o uposażeniu żołnierzy. Podobnie rzecz się ma z nagrodą roczną. Zgodnie bowiem z treścią § 5 ust. 2 pkt 1 ppkt a cytowanego już rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie nagród rocznych, nagród pieniężnych w formie wyróżnień oraz zapomóg dla żołnierzy, nagrodę roczną w wysokości proporcjonalnej do liczby miesięcy pełnienia zawodowej służby wojskowej przyznaje się żołnierzowi, który do końca lipca danego roku kalendarzowego został zwolniony z zawodowej służby wojskowej. Stąd też żądanie skarżącego jest niezasadne, a ponadto otrzymał on 4/12 nagrody rocznej za 2003 r. W odwołaniu z dnia 29 marca 2005 r. do Dowódcy Wojsk Lądowych [...]. M. W. nie zgodził się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji i w uzasadnieniu - poza argumentami przedstawionymi już we wniosku - podniósł, że dla celów emerytalnych dniem zwolnienia jest ostatni dzień okresu, za który wypłacono odszkodowanie i okres ten jest równorzędny ze służbą wojskową. Stąd też następuje zwiększenie stażu wojskowego i w konsekwencji nabywa się prawo do innych należności finansowych przysługujących w taki sam sposób, jak żołnierzom pozostającym w służbie. W tej sytuacji wniósł on o uchylenie zaskarżonej decyzji i powołał się na stanowisko judykatury. Dowódca Wojsk Lądowych decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2005 r., a w uzasadnieniu powołał się na argumenty przedstawione już w decyzji organu administracji pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2, art. 2 ust. 2 pkt 3, art. 4 ust. 1, art. 45 ust. 2 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy o uposażeniu żołnierzy oraz § 5 ust. 2 pkt 1 i § 7 ust. 1 cytowanego już wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie nagród rocznych, nagród pieniężnych w formie wyróżnień oraz zapomóg dla żołnierzy. W tej sytuacji wniósł on o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji lub o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej. W uzasadnieniu - poza argumentami przytoczonymi już w odwołaniu od decyzji - podał, że okres wypowiedzenia stosunku zawodowej służby wojskowej wynosi 9 miesięcy i w rozpoznawanej sprawie skrócono mu okres wypowiedzenia do 1 miesiąca. Jednocześnie przyznano mu 4/12 nagrody rocznej. Ponieważ wypowiedzenie mu wcześniej stosunku zawodowej służby wojskowej zostało dokonane z przyczyn niezależnych od niego, pozostały okres wypowiedzenia winien być traktowany, jako równorzędny ze służbą wojskową. W odpowiedzi na skargę Dowódca Wojsk Lądowych wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (tekst jedn. z 2002 r. Dz. U. Nr 76, poz. 693 ze zm.), żołnierzom mogą być przyznawane nagrody roczne i zapomogi, a według art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, nagrody jubileuszowe po 25 latach służby przysługują w wysokości 100% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Prawo do tej ostatniej nagrody żołnierz nabywa w dniu osiągnięcia wymaganego stażu, tj. w przypadku skarżącego 25 lat, o czym stanowi przepis § 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 15 czerwca 2000 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. Nr 62, poz. 729 ze zm.), a w sytuacji zwolnienia ze służby, w dniu zwolnienia, jeżeli w tym właśnie dniu brakuje mu do wymaganego stażu służby nie więcej niż 12 miesięcy. Natomiast nagrodę roczną przyznaje się żołnierzowi, stosownie do brzmienia § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 lipca 2000 r. w sprawie nagród rocznych, nagród pieniężnych w formie wyróżnień oraz zapomóg dla żołnierzy (Dz.U. Nr 65, poz. 770 ze zm.), w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, otrzymanego przez żołnierza za miesiąc sierpień danego roku kalendarzowego. Nagroda ta przysługuje również żołnierzowi, który do lipca danego roku kalendarzowego został zwolniony z zawodowej służby wojskowej (§ 5 ust. 2 pkt 1a rozporządzenia), lecz jest ona proporcjonalna do liczby miesięcy pełnienia zawodowej służby wojskowej w danym roku kalendarzowym i wynosi ona za jeden miesiąc 1/12 jej wysokości (§ 5 ust. 3 rozporządzenia), przy czym nagrodę roczną przyznaje się i wypłaca w dniu zwolnienia żołnierza, przyjmując za podstawę jej obliczenia uposażenie należne żołnierzowi w dniu zwolnienia. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że [...]. M. W. wypowiedziano stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej po upływie dziewięciomiesięcznego okresu wypowiedzenia, tj. w dniu 31 grudnia 2003 r. Nie budzi również wątpliwości fakt, że w wyniku jego wniosku, skrócono mu okres wypowiedzenia o osiem miesięcy na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP w latach 2001 - 2006 (Dz.U. Nr 76, poz. 804 ze zm.) i zwolnienie go ze służby nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2003 r. na podstawie decyzji Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego z dnia [...] marca 2003 r. nr [...]. Poza sporem pozostaje również, że z tym dniem otrzymał on 4/12 nagrody rocznej za 2003 r. Należy w tym miejscu przywołać przepis § 161 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1999 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 ze zm.) stanowiący, że dniem zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej, jest dzień określony w decyzji o zwolnieniu. Zatem w przypadku skarżącego, jest to dzień 30 kwietnia 2003 r. Ponieważ w tym dniu wymienionemu [...] brakowało więcej, aniżeli 12 miesięcy do wymaganego stażu 25 lat służby, bowiem owe 12 miesięcy przypadało na miesiąc październik 2003 r., przeto nie należała mu się wnioskowana nagroda jubileuszowa. Podobnie rzecz się ma z nagrodą roczną, ponieważ w miesięcu sierpniu 2003 r., nie pełnił on już zawodowej służby wojskowej, a będąc z niej zwolniony do końca lipca tegoż roku, otrzymał ją zgodnie z cytowanymi już wyżej przepisami, w wysokości 4/12. Zarzut skarżącego o konieczności określenia daty zwolnienia z zawodowej służby wojskowej z dniem 31 grudnia 2003 r. i w konsekwencji uwzględnienia jego żądań, w żadnym wypadku nie zasługuje na uwzględnienie. Należy bowiem wskazać, że zgodnie z art. 14 ust. 2 cytowanej już wyżej ustawy o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP w latach 2001 - 2006, z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 1, żołnierzom zwalnianym z zawodowej służby wojskowej przysługuje jednorazowe odszkodowanie w wysokości jednomiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, za każdy miesiąc skrócenia okresu wypowiedzenia. Natomiast art. 14 ust. 6 ustawy mimo, że faktycznie stanowi, iż dniem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej jest ostatni dzień okresu, za który wypłacone zostało jednorazowe odszkodowanie, o którym mowa w ust. 2., to jednak wyraźnie podkreśla cel takiego uregulowania. Mianowicie, dzień ten ustala się jedynie dla celów emerytalnych. Przytoczyć w tym miejscu należy stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 5 października 2004 r. sygn. akt III UZP 2/04, który stwierdził, że: "Inaczej mówiąc, dniem zwolnienia ze służby jest dzień upływu skróconego okresu wypowiedzenia, a jedynie "dla celów emerytalnych" uważa się (fikcja prawna), że dniem zwolnienia ze służby jest dzień, w którym upłynąłby ustawowy okres wypowiedzenia." (vide: OSNP 2005/2/24). W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.