II SA/Wa 1201/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009 r., sygn.akt II SA/Wa 1201/09 w sprawie ze skargi Z. P. na Komendanta Głównego Policji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wygaszającej decyzję o przyznaniu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego postanawia odmówić dokonania wykładni wyroku Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1201/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji wygaszającej decyzję o przyznaniu prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Pismem z dnia 28 lutego 2011 r., zatytułowanym "wniosek o wykładnie wyroku sygn. akt II SA/Wa/1201/09" Z. P. wystąpił z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości oraz o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009 r., wnosząc u dzielenie odpowiedzi na dwa pytania: W pierwszym wniósł o wyjaśnienie kwestii czy poprzez odrzucenie art. 162 § 1 pkt 1 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), Sąd uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie istnieje jakikolwiek przepis z prawa materialnego mogący być użyty w miejsce wadliwie zastosowanej ww. normy prawnej. W drugim pytaniu zażądał odpowiedzi, czy wskazanie skierowane do organu II instancji o stwierdzenie nieważności decyzji stanowiło jednocześnie zalecenie zastosowania w tym względzie decyzji o charakterze kasacyjnym, zamykającej drogę do dalszego postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy, że wykładnia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub do uzupełnienia rozstrzygnięcia, które już zapadło. Nadto konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości, co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Sytuacja taka nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, albowiem sentencja i uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1201/09 nie nasuwają żadnych wątpliwości. W sentencji wyroku w sposób jasny i precyzyjny określono uchylone postanowienie oraz wskazano, iż nie może ono być wykonane. Również uzasadnienie wyroku sporządzone jest w sposób niebudzący żadnych wątpliwości. Sąd precyzyjnie podał przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji, podając powody, na jakich w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowanie art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. Mając powyższe na względzie, orzekł jak w sentencji postanowienia.