II SA/Wa 1201/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Z. na uchwałę Rady Wydziału [...] z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie nadania stopnia w zakresie sztuki P. S. postanawia - odrzucić skargę. D. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Wydziału [...] z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie nadania stopnia w zakresie sztuki P. S. Skarga w przedmiocie nadania stopnia doktora habilitowanego w zakresie sztuki P. S. była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 28 listopada 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1416/17 odrzucił skargę D. Z. (orzeczenie jest prawomocne). W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że skarżącemu nie przysługuje status strony, w rozumieniu art. 50 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi, a interes faktyczny nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wskazał, że stroną w postępowaniu o nadanie stopnia doktora i doktora habilitowanego sztuki są jedynie osoby, których dotyczy postępowanie, a zatem ubiegające się o nadanie tych stopni. Ponadto pełnomocnik organu podał, że sprawa była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Podniósł także, że sąd administracyjny nie jest właściwym organem do składania odwołania od rozstrzygnięcia Rady Wydziału w przedmiocie nadania stopnia P. S.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Jak stanowi natomiast art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Postępowanie administracyjne dotyczy interesu prawnego konkretnej osoby tyko wówczas, gdy w tym postępowaniu wydaje się decyzję, która rozstrzyga o prawach i obowiązkach tej osoby lub decyzję, która rozstrzyga o prawach i obowiązkach innego podmiotu, wpływającą jednak na prawa i obowiązki tej osoby. Interes musi być osobisty, własny, indywidualny. Taki akt powinien zatem zawierać bezpośrednie skutki prawne wobec osoby, do której się odnosi. Należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 zdanie 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2016 r., poz. 882 z późn. zm.), osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego może wnieść od uchwał, o których mowa w art. 14 ust. 2 i art. 18a ust. 11, jeżeli są one odmowne, odwołanie do Centralnej Komisji za pośrednictwem właściwej rady w terminie miesiąca od dnia doręczenia uchwały wraz z uzasadnieniem. Stosownie natomiast do treści art. 29 ust. 1 powołanej ustawy, w postępowaniach dotyczących nadania stopnia doktora i doktora habilitowanego albo tytułu profesora oraz nadania, ograniczenia, zawieszenia i pozbawienia uprawnienia do nadawania tych stopni w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Do zaskarżania decyzji wydanych w tych postępowaniach stosuje się przepisy o zaskarżaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego. Jak wynika z powyższych przepisów, skargę do sądu administracyjnego może wnieść wyłącznie osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego i tylko na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Ponadto, odwołanie do Centralnej Komisji przysługuje wyłącznie od uchwały organu pierwszej instancji odmawiającej nadania stopnia doktora lub doktora habilitowanego. Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot stanowi przyczynę jej odrzucenia. Chodzi tu o taki podmiot, co do którego nie zachodzi potrzeba zbadania, czy posiada on interes prawny we wniesieniu skargi, ponieważ i tak w świetle obowiązujących przepisów nie jest on legitymowany do jej wniesienia. Skarżący nie był stroną postępowania, w którym została wydana zaskarżona przez niego uchwała Rady Wydziału [...] z dnia [...] marca 2012 r. Ponadto uchwała ta nie jest uchwałą odmowną, bowiem na jej podstawie został nadany P. S. stopień [...] w zakresie [...]. Z treści art. 29 ust. 1 w zw. z art. 21 ust. 1 zdanie 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki wynika zaś, że wniesienie skargi w takiej sprawie nie jest możliwe. Wobec powyższego stwierdzić należy, że D. Z. nie ma legitymacji do wniesienia skargi na uchwałę Rady Wydziału w przedmiocie nadania P. S. stopnia w zakresie sztuki, ponieważ nie był adresatem tej uchwały. Zatem uznać należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.