II SA/Wa 1212/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Asesor WSA – Karolina Kisielewicz Sędzia WSA – Konrad Łukaszewicz Protokolant referent stażysta – Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2019 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego – oddala skargę – D. S. wnioskiem sporządzonym w dniu [...] kwietnia 2018 r. wystąpiła o przyznaniu jej dodatku mieszkaniowego. Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], działając na podstawie art.104 k.p.a., art. 2, art. 3 ust. 2 i 3, art. 5 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 2 i ust. 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 180), przyznał skarżącej D. S. dodatek mieszkaniowy na okres sześciu miesięcy, tj. od dnia [...] czerwca 2018 r. do dnia [...] listopada 2018 r., w wysokości 139,56 zł miesięcznie. W uzasadnieniu podał, że skarżąca posiada udokumentowany tytuł prawny do zajmowanego lokalu i na podstawie przedłożonego wniosku oraz deklaracji o dochodach ustalono, że wniosek spełnia wymogi określone w ustawie. Natomiast wyliczono go w następujący sposób: I. Ogółem wydatki na mieszkanie – 348,54 zł 1. Udokumentowane wydatki za ostatni miesiąc – 348,54 zł 2. Ryczałt za brak instalacji doprowadzającej energię cieplną – 0 zł 3. Ryczałt za brak instalacji ciepłej wody – 0 zł 4. Ryczałt za brak instalacji gazu przewodowego – 0 zł II. Wydatki przysługujące do normatywnej wielkości mieszkania – 292,54 zł III. Dochód miesięczny gospodarstwa domowego – 1019,87 zł IV. Osoba otrzymująca dodatek pokrywa wydatki w wysokości 15% miesięcznych dochodów gospodarstwa domowego, tj. – 152,98 zł V. Kwota nadwyżki ponad dopuszczalne dochody – 0 zł VI. Wydatki (poz. II) minus wydatki (poz. IV) tj. 292,54zł - 152,98 zł = 139,56 zł, który stanowi dodatek mieszkaniowy VII. Wysokość dodatku nie może przekroczyć (70 % wydatków ) tj. 204,78 zł VIII. Wyliczenie dodatku do wypłaty do zarządcy budynku – 139,56 zł W odwołaniu z dnia [...] maja 2018 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skarżąca nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją i stwierdziła, że skoro wniosek złożyła w dniu [...] kwietnia 2018 r., to dodatek mieszkaniowy powinien być jej przyznany od miesiąca maja 2018 r., a ponadto powinna również otrzymać dodatek do energii elektrycznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], mając za podstawę art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593 ze zm.), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podało, że skarżąca jest właścicielką lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w [...], w którym mieszka sama. Jedynym jej dochodem jest renta w wysokości 1019,87 zł miesięcznie. Norma dochodu nie została więc w tym przypadku przekroczona. Rozporządzenie Rady Ministrów z 28 grudnia 2001 r. określa rodzaje wydatków w gospodarstwie domowym stanowiące podstawę obliczania dodatku mieszkaniowego. Do wydatków w gospodarstwie domowym skarżącej zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia, zalicza się czynsz, opłaty za energię cieplną, wodę, odbiór nieczystości stałych i płynnych. Na tej podstawie obliczono wydatki za ostatni miesiąc w przedmiotowym lokalu, które wyniosły 348,54 zł, zaś wydatki przysługujące do normatywnej wielkości mieszkania to kwota 292,54 zł. Jeśli średni miesięczny dochód na osobę jest równy lub większy niż 150% najniższej emerytury to jest 1059,44 zł, to wtedy dla jednoosobowego gospodarstwa wydatki stanowią 15% dochodu tego gospodarstwa, czyli w tym przypadku 152,98 zł. Powierzchnia lokalu przewyższa normatywną, gdyż wynosi 41,70 m2. Wydatki na mieszkanie oblicza się tylko w odniesieniu do powierzchni normatywnej. Ponieważ nie wystąpiło przekroczenie normy dochodu na osobę, dodatek mieszkaniowy oblicza się jako różnicę między sumą wydatków odnoszącą się do powierzchni normatywnej, tj. 292,54 zł, a wydatkami gospodarstwa, tj. 152,98 zł, co stanowi 139,56 zł. Z kolei dodatek mieszkaniowy przyznano na okres od [...] czerwca do [...] listopada 2018r., ponieważ został on wniesiony przez skarżącą w dniu [...] maja 2018 r., a nie [...] kwietnia 2018 r., jak podała w odwołaniu, bowiem data wniesienia wniosku została zamieszczona na umieszczonej na pierwszej jego stronie prezentatą Urzędu Miasta i Gminy w [...]. Wobec powyższego nie jest możliwa zmiana decyzji i przyznanie dodatku od [...] maja 2018 r. Natomiast dodatek energetyczny nie jest przyznawany z urzędu lecz na wniosek osoby zainteresowanej, który w rozpoznawanej sprawie nie został wniesiony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca D. S. nie zgodziła się z zaskarżoną decyzją i podała, że z wnioskiem zgłosiła się w urzędzie w dniu [...] kwietnia 2018 r., lecz osoba ją obsługująca nie chciała przyjąć wniosku i poleciła jej stawienie się z wnioskiem po dniu [...] maja 2018 r., co też uczyniła. W tej sytuacji wniosła o przyznanie jej odszkodowania w kwocie 5000,00 zł z powodu poniesionych strat moralnych i uszczerbku na zdrowiu. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne podało, że wniosek skarżącej jest opatrzony data [...] kwietnia 2018 r., ale wpłynął do organu dopiero 2 maja 2018 r. i skarżąca mogła przesłać wniosek w dniu 30 kwietnia 2018 r. drogą pocztową, czego jednak nie uczyniła, składając go w siedzibie organu w dniu 2 maja 2018 r. W tej sytuacji, mając na względzie treść art. 7 ust. 5 ustawy, nie jest możliwe przyznanie spornego dodatku od dnia 1 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. W rozpoznawanej sprawie skarżąca zarówno w skardze, jak i uprzednio w odwołaniu oraz na rozprawie przed Sądem nie zakwestionowała wysokości przyznanego jej dodatku mieszkaniowego. Zatem kwestia owa jest niesporna i to tym bardziej, że w ocenie Sądu został on naliczony właściwie. Natomiast przedmiotem skargi jest okres, od którego przyznano skarżącej dodatek mieszkaniowy. Wskazać w tym miejscu należy, że stosownie do treści art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 180 ze zm.), dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie z dekretacji wniosku skarżącej D. S. o przyznanie dodatku mieszkaniowego sporządzonego z datą [...] kwietnia 2018 r. oraz z kreskowej prezentaty wynika jednoznacznie, że wniosek ten został złożony w Urzędzie Miasta i Gminy w [...] w dniu 2 maja 2018 r. Dodać należy, że skarżąca zarówno w skardze, jak i na rozprawie przed Sądem nie kwestionuje tego faktu. Zatem organ prawidłowo uznał, że w myśl cytowanego już wyżej przepisu art. 7 ust. 5 ustawy, dodatek mieszkaniowy należy się skarżącej od dnia 1 czerwca 2018 r., bowiem wniosek został złożony w dniu 2 maja 2018 r. Natomiast skarżąca zarówno w skardze, jak i na rozprawie przed Sądem stwierdziła, że udała się z wnioskiem do organu w dniu 30 kwietnia, lecz obsługująca ją urzędniczka, kazał jej przyjść po 2 maja 2018 r. Z tego zatem faktu wywodzi zarzut, że została wprowadzona przez organ w błąd. Stąd też należy wskazać skarżącej, że organ ma obowiązek przeprowadzić postępowanie dowodowe uwzględniając wniosek strony, bądź jej sugestie. W rozpoznawanej sprawie dotyczyłoby to ewentualnego wprowadzenia jej w błąd przez organ. Jednakże w toku instancji organ nie miał możliwości przeprowadzenia takiego dowodu, bowiem skarżąca w odwołaniu podała, że wniosek mieszkaniowy złożyła w urzędzie w dniu 30 kwietnia 2018 r. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odniosło się do tej kwestii. Stwierdzić również należy, że na rozprawie przed Sądem skarżąca stwierdziła, że nie jest w stanie udowodnić, "czy faktycznie pracownica urzędu kazała mi przyjść z wnioskiem o dodatek mieszkaniowy po dniu 2 maja 2018 r. Reasumując, wobec ustalonego przez Sąd stanu faktycznego, organ zgodnie z prawem przyznał skarżącej D. S. dodatek mieszkaniowy od dnia [...] czerwca 2018 r. Co się zaś tyczy dodatku energetycznego, to pierwsze jest to odrębne postępowanie administracyjne, nie objęte rozpoznawaną sprawą o przyznanie dodatku mieszkaniowego, a po drugie w myśl art. 5d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 755 ze zm.), dodatek energetyczny przyznaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji, na wniosek odbiorcy wrażliwego energii elektrycznej. Do wniosku dołącza się kopię umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej. Tymczasem jak przyznała skarżąca na rozprawie, taki wniosek składała "kilka lat temu lecz powiedziano mi, że gmina nie ma pieniędzy". Skoro zaś tak, to nie mogła skutecznie zarzucić organowi, że w trakcie przyznawania jej dodatku mieszkaniowego, nie przyznano jej dodatku energetycznego. Na marginesie jednakże stwierdzić należy, że aktualnie na mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], przyznano skarżącej dodatek energetyczny od dnia [...] grudnia 2018 r. do dnia [...] kwietnia 2019 r., co okazała na rozprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018, poz. 1302), należało orzec jak w sentencji wyroku.