II SA/Wa 1217/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.) Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska Janusz Walawski Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2013 r. sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz G. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] października 2010 r. G. S. zwrócił się do Burmistrza B. o udzielenie informacji publicznej w zakresie dotyczącym budowy Centrum Kultury w B. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. Burmistrz B. odmówił udostępnienia żądanej informacji, podnosząc iż została ona opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu. Od ww. decyzji odwołanie wniosła strona, podnosząc że żądane informacje nie są ujawnione w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu. Rozpoznając sprawę wskutek wniesionego przez stronę odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. utrzymało w mocy skarżoną decyzję. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podniesiono, że skoro dane objęte wnioskiem zostały opublikowane w BIP Urzędu, to organ nie był zobowiązany do udostępniania tych informacji w formie wskazanej we wniosku. Od powyższej decyzji skargę do tutejszego Sądu wywiodła strona, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że żądane informacje nie są w żaden sposób opublikowane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powielając argumentację zawartą w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia, zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego jako wadliwa. Jedną z podstawowych kwestii, podlegających badaniu przez Sąd Administracyjny, jest ustalenie, czy skarżona decyzja zawiera wszystkie niezbędne formalne elementy wymagane prawem. Jednym z takich koniecznych składników decyzji administracyjnej – zgodnie z treścią art. 107 § 1 K.p.a. – jest uzasadnienie. Paragraf 3 ww. przepisu precyzuje zaś dodatkowo, iż uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne winno zaś zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Z treści wyżej powołanego aktu prawnego wynika więc w sposób niebudzący wątpliwości, iż uzasadnienie faktyczne i prawne musi odnosić się do konkretnej decyzji, której przedmiot i podmiot jest szczegółowo określony. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż treść uzasadnienia skarżonej decyzji budzi wątpliwości co do tego, czy organ poczynił w ogóle ustalenia faktyczne, a jeśli tak, to jakie. W sytuacji bowiem, gdy w odwołaniu strona podnosiła fakt, iż w Biuletynie Informacji Publicznej organu brak jest informacji objętych zakresem wniosku, to dla pełnej oceny odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające. Powinno ustalić, czy zarzut strony znajduje umocowanie w faktach, czy też nie. Z treści uzasadnienia skarżonej decyzji nie sposób zaś wywieść, czy organ zbadał zasadność zarzutu zawartego w odwołaniu. Samo stwierdzenie że: "skoro w niniejszej sprawie dane objęte wnioskiem zostały opublikowane (...)" jest na tyle ogólne, że nie jest wiadomym, czy organ prowadził postępowanie dowodowe, czy też jedynie oparł się na oświadczeniu Burmistrza B. Powyższe sprawia zaś, iż niemożliwą jawi się ocena przez Sąd skarżonej decyzji. W realiach niniejszej sprawy nie sposób bowiem stwierdzić, ponad wszelką wątpliwość, tego, czy w uzasadnieniu skarżonej decyzji organ odniósł się rzeczywiście do sprawy skarżącego i czy zbadał ją przez pryzmat postawionych w odwołaniu zarzutów. Tym samym, tutejszy Sąd pozbawiony był możliwości oceny poprawności merytorycznej skarżonej decyzji. W świetle powyższych rozważań, uznając iż skarżona decyzja narusza prawo i winna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).