II SA/Wa 1217/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 27 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Banku [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [ ...] maja 2015 r. nr [...]w sprawie ze skargi Banku [...] na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu udostępnienia danych osobowych postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. Bank [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] którą: 1) nakazano Bankowi [...] udostępnienie Zakładowemu Związkowi Zawodowemu Banku [...] informacji o osobach, z wynagrodzeń których w okresie od 1 maja 2010 r. pobrane zostały w danych miesiącach składki członkowskie z tytułu przynależności do ww. związku, w zakresie imion i nazwisk oraz kwot potrąceń, 2) odmówiono uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie. W treści skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując powyższe tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nierówne traktowanie przez Bank działających u niego organizacji związkowych, a tym samym doprowadzi do naruszenia przez Bank art. 1 ust. 3 ustawy o związkach zawodowych - zasady jednakowego traktowania wszystkich związków zawodowych. Wykonując zaskarżoną decyzję Bank musiałby udzielić informacji we wskazanym w decyzji zakresie, również tym organizacjom związkowym, gdzie wysokość : składki ustalona jest jako procent wynagrodzenia, co w sposób pośredni doprowadzi do ujawnienia wysokości wynagrodzenia danej osoby, czyli informacji, która, jak stwierdził organ w treści decyzji "mogłaby zostać uznana za wykraczającą poza zakres niezbędny do prowadzenia działalności związkowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie zaś z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub ¡spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić 1 ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Zadaniem Sądu jest zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają, czy też nie za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Badając wniosek i argumenty strony Sąd powinien rozważyć ponadto, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 października 2009 r. sygn. akt I OZ 929/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie należy zaznaczyć, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeśli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 927/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, złożony wniosek daje podstawy do uznania, iż wykonanie zaskarżonej |decyzji rodzi niebezpieczeństwo powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy. Udostępnienie Zakładowemu Związkowi Zawodowemu Banku [...] informacji o osobach, z wynagrodzeń których w okresie od maja 2010 r. pobrane zostały w danych miesiącach składki członkowskie z tytułu przynależności do ww. związku, w zakresie imion i nazwisk oraz kwot potrąceń, spowoduje trwałą zmianę rzeczywistości, albowiem nawet w przypadku wyeliminowania przez Sąd zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego niemożliwym będzie usunięcie skutków ujawnienia danych osobowych. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.