II SA/Wa 1219/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk Janusz Walawski (spr.) Protokolant asystent sędziego Małgorzata Kędzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie wypłacenia należności za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oddala skargę Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w dniu [...] czerwca 2010 r. wydał postanowienie nr [...], którym uznał odwołanie J. W. od stanowiska Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w K. w przedmiocie odmowy wypłacenia należności za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 2006 i 2007 za niedopuszczalne. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że ww. w dniu [...] lutego 2010 r. rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] stycznia 2010 r. został zwolniony ze służby w Policji. W dniu [...] marca 2010 r. J. W. wystąpił do powyżej określonego organu o wypłacenie należności za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 2006 i 2007. Komendant Powiatowy Policji w K. w dniu [...] marca 2010 r. skierował do Głównego Księgowego – Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w K. pismo o rozpatrzenie wniosku ww., tj. wypłacenie mu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Główny Księgowy – Naczelnik Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w K. odpowiadając na powyższe pismo, w piśmie z dnia [...] kwietnia 2010 r. poinformował organ, iż wnioskowane świadczenie J. W. nie przysługuje. Od pisma Głównego Księgowego – Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w K. ww. złożył w dniu [...] kwietnia odwołanie do Komendanta Głównego Policji. Zgodnie z art. 127 § 1 Kpa stronie służy odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Niedopuszczalne jest zatem odwołanie od czynności organu administracji publicznej, które nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 i art. 107 Kpa. Pismo Głównego Księgowego – Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. stwierdzające, iż wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop nie przysługuje, stanowi w istocie czynność materialno – techniczną odmowy wypłaty wnioskowanego świadczenia. Postanowienie Komendanta Głównego Policji stało się przedmiotem skargi wniesionej przez J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. We wniesionej skardze skarżący podał, iż zaskarżone postanowienie opiera się na wskazaniu, że postępowanie w przedmiocie jego żądania jest czynnością materialno - techniczną, co do której przepisy prawa nie nakładają na organ obowiązku wydania decyzji administracyjnej. Z takim poglądem skarżący się nie zgadza i uważa, że odmowa wypłacenia spornego świadczenia powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i innych aktów administracyjnych wydanych w toku postępowania oraz w przypadku stwierdzenia niedopełnienia obowiązków służbowych poinformowanie o tym właściwe organy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2010 r. podtrzymał skargę i odniósł się do argumentów organu przedstawionych w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. W świetle powyższych przepisów skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podać, iż postępowanie odwoławcze rozpoczyna bieg od dnia, w którym organ odwoławczy otrzymał odwołanie wraz z aktami sprawy. Postępowanie to rozpoczyna się od badania przez organ odwoławczy dopuszczalności odwołania i zachowania terminu do jego wniesienia. Z akt sprawy wynika, iż skarżący wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w K., w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji, o wypłacenie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za rok 2006 i 2007. Natomiast organ w dniu [...] marca 2010 r. skierował do Głównego Księgowego Naczelnika Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w K. pismo, w którym zawarł prośbę o wypłacenie spornego świadczenia. Główny Księgowy - Naczelnik Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji w K. w dniu [...] kwietnia 2010 r. odpowiadając na powyższe pismo zajął stanowisko, iż świadczenie za niewykorzystany skarżącemu urlop skarżącemu nie przysługuje. Zdaniem Sądu, powyższe stanowisko nie jest decyzją administracyjną, a jedynie stanowiskiem w toczącym się postępowaniu przed Komendantem Powiatowym Policji w K. w przedmiocie wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany przez skarżącego urlop wypoczynkowy w roku 2006 i 2007. Organem właściwy do rozstrzygnięcia sprawy w drodze decyzji administracyjnej jest organ do którego został złożony przedmiotowy wniosek. W tym stanie rzeczy, należy uznać, iż zaskarżone postanowienie jest zasadne, aczkolwiek Sąd nie podziela argumentacji przedstawionej przez organ, iż załatwienie sprawy z wniosku skarżącego jest wyłącznie czynnością materialno – prawną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.