II SA/Wa 122/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na decyzję w przedmiocie renty postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W dniu 23 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo E. T. nazwane: odwołanie, zawierające prośbę o rozpatrzenie sprawy przyznania renty i wskazujące, że wydana decyzja jest krzywdząca. Sąd pouczył skarżącą o treści art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wezwał do wskazania zaskarżonej decyzji oraz organu, który ją wydał. Na wezwanie doręczone w dniu 4 lipca 2005 r. skarżąca nie odpowiedziała. Przy piśmie z dnia 17 listopada 2005 r. Sąd doręczył skargę E. T. Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych celem udzielenia odpowiedzi. Organ poinformował, że skarżąca nigdy nie zwracała się z wnioskiem o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku i Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie wydał decyzji, w której byłaby ona stroną. Pismem z dnia 1 lutego 2006 r. Sąd ponownie wezwał E. T. do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie daty i numeru zaskarżonego aktu oraz organu, który go wydał. Pismo precyzujące w dwóch egzemplarzach skarżąca obowiązana była nadesłać w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie niniejsze doręczone zostało E. T. w dniu 6 lutego 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). Skarżąca nie sprecyzowała skargi w sposób określony w wezwaniu. Nadesłała jedynie kopie orzeczenia komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, kopie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS i orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Powyższe nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Sądu i uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Sąd nie może domniemywać przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.