II SA/Wa 122/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie wyznaczenia recenzentów w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego profesora nauk medycznych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. nr [...], zawiesiła z urzędu postępowanie w sprawie wyznaczenia przez Centralną Komisję recenzentów w postępowaniu Rady Wydziału Lekarskiego [...] o nadanie [...] P. D. tytułu naukowego profesora nauk medycznych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, że Wydział Lekarski [...] złożył do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów wniosek z dnia [...] lipca 2010 r. o wyznaczenie dwóch recenzentów w postępowaniu Rady Wydziału o nadanie [...] P. D. tytułu naukowego profesora nauk medycznych. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów otrzymała wcześniej szereg wystąpień wnoszących o wyjaśnienie przez organy państwowe sprawy podejrzenia popełnienia nierzetelności naukowej przez P. D. Z załączonych pism wynika, że P. D. stawiany jest poważny zarzut, wymagający podjęcia przez właściwe organy stosownych działań. W tej sytuacji, w ocenie organu, zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania w sprawie wyznaczenia przez Centralną Komisję recenzentów w postępowaniu Rady Wydziału o nadanie tytułu naukowego profesora, aż do ostatecznego wyjaśnienia przez właściwe organy przedmiotowej sprawy. W pouczeniu ww. postanowienia Centralna Komisja poinformowała strony o możliwości złożenia zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Stosując się do wspomnianego pouczenia P. D. złożył w dniu 5 listopada 2010 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wskazane postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2010 r. W uzasadnieniu podniósł, że okoliczności dotyczące popełnienia nierzetelności naukowej w postępowaniu habilitacyjnym zostały ostatecznie wyjaśnione przez właściwe organy, tzn. rzeczników dyscyplinarnych i rektora [...]. W związku z powyższym wniósł o anulowanie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Oznacza to, że możliwość rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny istnieje dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie przysługujące jej środki zaskarżenia. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2010 r. wydane w pierwszej instancji. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), postępowanie przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów jest postępowaniem administracyjnym prowadzonym na podstawie odpowiednio stosowanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. A zatem w sprawie będą również miały zastosowanie przepisy k.p.a. regulujące kwestie wnoszenia środków odwoławczych od rozstrzygnięć organów administracyjnych, w tym art. 127 § 3 k.p.a. W myśl tego przepisu od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Stosownie zaś do art. 144 kpa w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Stąd też do postanowień będzie miał odpowiednie zastosowanie wskazany przepis art. 127 § 3 kpa. Z kolei zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki, Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w zakresie wydawanych przez siebie decyzji pełni funkcje centralnego organu administracji rządowej. Z powyższego wynika zatem jednoznacznie, że od postanowień wydawanych w pierwszej instancji przez Centralną Komisję służy stronie prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a.). W sytuacji gdy przedmiotem skargi strona czyni postanowienie, co do którego nie wyczerpano administracyjnego toku instancji, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Bez znaczenia przy tym dla oceny dopuszczalności skargi jest to, że zaskarżone postanowienie zawierało wadliwe pouczenie o prawie wniesienia zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zamiast pouczenia o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mylne pouczenie strony, nie zwalnia jej bowiem od konieczności wyczerpania środków odwoławczych przed wniesieniem skargi do sądu. Rodzi ono jedynie skutek w postaci możliwości wystąpienia przez skarżącego do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o ile na skutek wadliwego pouczenia termin ten upłynął. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.