II SA/Wa 122/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sławomir Fularski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody rocznej – oddala skargę – Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] września 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy R. M., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 172/13 uchylił decyzję personalną nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zwolnienia R.M. ze Służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [...] grudnia 2010 r. Wobec orzeczenia Sądu R. M. w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. skierowanym do Szefa CBA, sformułował roszczenie o wypłatę nagrody rocznej za rok 2011 oraz 2012. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Szef CBA odmówił ww. przyznania nagrody rocznej za 2011 r i 2012 r. W stosunku do decyzji R. M. złożył wniosek o ponowne rozpoznanie. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Szef CBA wydając decyzję nie wyjaśnił dlaczego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r. sygn. II SA/Wa 172/13 wywołuje skutki "ex nunc". Podkreślił, że decyzja personalna nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zwolnienia ze służby została wydana przez osobę nieuprawnioną tj. z rażącym naruszeniem prawa, co skutkuje tym, że decyzja ta nie istnieje w obrocie prawnym. Szef CBA po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wskazał że materialnoprawną podstawę wydania decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. stanowił art. 93a ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz.U. z 2012, poz. 621, 627 i 664). Zgodnie z treścią tego przepisu funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody rocznej w wysokości jednomiesięcznego uposażenia przysługującego mu w dniu [...] grudnia albo ostatniego dnia służby w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda roczna. Podstawą wydania decyzji personalnej nr [...] Szefa CBA stanowiło rozstrzygnięcie zawarte w decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. skutkujące zwolnieniem ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym R. M. z dniem [...] grudnia 2010 r., wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 172/13 skutkujący uchyleniem z dniem [...] marca 2013 r. decyzji wydanej w sprawie zwolnienia ze służby w CBA. R. M. na podstawie decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. został zwolniony ze służby w CBA z dniem [...] grudnia 2010 r. Od [...] stycznia 2011 r. ww. pozostawał poza służbą. Następnie uchylenie decyzji przez Sąd spowodowało reaktywację stosunku służbowego z dniem [...] marca 20113 r. Wyrok nie stwierdził nieważności decyzji, lecz uchylił ją na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, z uwagi na naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Z rozstrzygnięcia sądu wynika, że decyzja personalna w sprawie zwolnienia ze służby nie nosiła znamion rażącego naruszenia prawa, bowiem w takiej sytuacji sąd obligatoryjnie stwierdza nieważność takiej decyzji. Organ przypomniał, iż uchylenie decyzji – w przeciwieństwie do stwierdzenia nieważności, powodującego skutki "ex tunc" - wywołuje skutki wyłącznie na przyszłość "ex ninc". Wadliwa decyzja administracyjna wywołuje skutki prawne , dopóki nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zwolnienie ze służby powoduje, pomimo swojej wadliwości rozwiązanie stosunku służbowego łączącego jego strony, a uchylenie decyzji o zwolnieniu nie stanowi rozstrzygnięcia o bezskuteczności zwolnienia ze służby. Okres od dnia zwolnienia ze służby do dnia uchylenia decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. tj. od [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r. należy traktować jako okres pozostawania poza służbą. Warunkiem nabycia prawa do nagrody rocznej za dany rok kalendarzowy jest pełnienie służby (pozostawanie w stosunku służbowym )w roku kalendarzowym, za który nagroda roczna ma zostać wypłacona. Bezsprzecznym jest, że R. M. nie pełnił służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w okresie od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r., zatem nie jest uprawniony do otrzymania nagrody rocznej za rok 2011 i 2012. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi – nazwanej zażaleniem –wniesionej przez R. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze R. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie , powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga R. M. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 93a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 621) -Funkcjonariusz pełniący służbę w danym roku kalendarzowym nabywa prawo do nagrody rocznej w wysokości jednomiesięcznego uposażenia, przysługującego mu w dniu 31 grudnia albo ostatniego dnia służby w roku kalendarzowym za który przysługuje nagroda roczna. Zgodnie z § 2 cyt. przepisu – funkcjonariuszowi który pełnił służbę przez część roku kalendarzowego, nagrodę roczną przyznaje się proporcjonalnie do liczby pełnych miesięcy kalendarzowych służby w tym roku za który przysługiwało mu uposażenie. Analiza powyższego uregulowania oznacza, że nagroda ma charakter czasowo – motywacyjny, albowiem zawsze przysługuje za okres pełnienia służby w formacji zmilitaryzowanej. Minimalny okres za który może być przyznana nagroda roczna wynosi sześć miesięcy. O motywacyjnym charakterze tego rodzaju nagrody świadczy to, że może być ona obniżona lub nawet niewypłacona w przypadku, gdy funkcjonariusz nie pełni służby w sposób nienaganny. Przepis art. 93a ust. 1 dokładnie określa wysokość nagrody rocznej, która jest równa jednomiesięcznemu uposażeniu zasadniczemu wraz z dodatkami o charakterze stałym, pobieranemu przez danego funkcjonariusza w dniu 31 grudnia danego roku kalendarzowego albo ostatniego dnia służby, w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda. Takie uregulowanie oznacza, że do ustalania wysokości nagrody rocznej liczy się tylko jedno uposażenie z dnia 31 grudnia roku kalendarzowego, za który przyznaje się nagrodę lub ostatniego dnia służby w roku w którym funkcjonariusz skończył pełnić służbę. Jak wyżej wskazano przesłanką warunkującą nabycie prawa do nagrody rocznej za dany rok kalendarzowy jest pełnienie służby (pozostawanie w stosunku służbowym) w roku kalendarzowym, za który nagroda roczna ma być wypłacona. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że R. M. nie pełnił służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w okresie od [...] stycznia 2011 r. do [...] marca 2013 r. ponieważ decyzją personalną [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. został zwolniony ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [...] grudnia 2010 r. Wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 172/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższą decyzję personalną, co spowodowało reaktywację stosunku służbowego z dniem [...] marca 2013 r. oraz zgłoszenie przez stronę gotowości do ponownego podjęcia służby w CBA sformułowane w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. Podkreślić należy, że wyrok sądu nie stwierdził nieważności decyzji, lecz uchylił ją na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, z uwagi na naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Z rozstrzygnięcia sądu wynika, że decyzja personalna w sprawie zwolnienia ze służby nie nosiła znamion rażącego naruszenia prawa, bowiem w takiej sytuacji sąd obligatoryjnie stwierdza nieważność takiej decyzji. Słusznie organ wskazał, że uchylenie decyzji – w przeciwieństwie do stwierdzenia nieważności, powodującego skutki "ex tunc"- wywołuje skutki wyłącznie na przyszłość "ex nunc". Wadliwa decyzja administracyjna wywołuje skutki prawne, dopóki nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zwolnienie ze służby powoduje, pomimo swojej wadliwości rozwiązanie stosunku służbowego łączącego jego strony, a uchylenie decyzji o zwolnieniu nie stanowi rozstrzygnięcia o bezskuteczności zwolnienia ze służby. Okres od dnia zwolnienia ze służby do dnia uchylenia decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. tj. od [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r. należy traktować jako okres pozostawania poza służbą. Bezsprzecznym jest że R. M. nie pełnił służby w CBA w okresie od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r., zatem nie jest uprawniony do otrzymywania nagrody rocznej za rok 2011 i 2012, które to świadczenie zgodnie z art. 93a ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym jest ściśle powiązane z posiadaniem statusu funkcjonariusza i pełnieniem służby. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.