II SA/Wa 1221/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Jacek Fronczyk, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu dziennego w zakresie przyznania dodatku za specjalizację medyczną w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej oddala skargę Decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] (pkt 46) z dnia [...] maja 2002 r. [...] J. S. został z dniem 31 maja 2002 r. zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, dokonanego przez organ wojskowy. Następnie Komendant [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego we W., na podstawie § 9 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.), rozkazem dziennym nr [...] (pkt 7 ppkt 3) z dnia [...] maja 2002 r. przyznał Panu J. S., w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, dodatek za specjalizację medyczną w wysokości 35 % uposażenia bazowego. Po wszczęciu z urzędu postępowania Pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej do Spraw Resortowej Opieki Zdrowotnej, decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r., stwierdził nieważność przedmiotowego rozkazu dziennego Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego, wskazując, że przyznanie oficerowi dodatku za specjalizację medyczną w wysokości 35 % w sposób rażący narusza postanowienia zawarte w § 9 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy. Od decyzji ww. złożył odwołanie do Ministra Obrony Narodowej. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na powyższą decyzję Pan J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 15 maja 2006 r. (sygn. akt II SA/Wa 7/06) stwierdził nieważność decyzji Ministra Obrony Narodowej oraz poprzedzającej ją decyzji Pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej do Spraw Opieki Zdrowotnej. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że Pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej do Spraw Resortowej Opieki Zdrowotnej nie był organem właściwym do wszczęcia postępowania i wydania w trybie art. 157 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego w sprawie dodatku do uposażenia. W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Minister Obrony Narodowej wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności pkt 7 ppkt 3 rozkazu nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego we W. Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., stwierdził nieważność pkt 7 ppkt 3 rozkazu dziennego Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego SPZOZ we W. nr [...] z dnia [...] maja 2002 r., dotyczącego przyznania [...] J. S., w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej, dodatku za specjalizację medyczną w wysokości 35 % uposażenia bazowego, tj. w kwocie 428,20 zł. W stosunku do decyzji ww. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o umorzenie postępowania. Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2007 r., na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - po rozpatrzeniu wniosku [...] J. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., dotyczącą stwierdzenia nieważności pkt 7 ppkt 3 rozkazu dziennego nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego SPZOZ we W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że przepis § 35 ust. 1 zd. 2 cytowanego rozporządzenia dopuszczał możliwość przyznania w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej dodatku utraconego z dniem wejścia w życie rozporządzenia, tj. 1 lipca 2000 r. Nie stanowił on jednak samodzielnej podstawy, a w zakresie przyznania dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej odsyłał do przepisu § 9 przywołanego rozporządzenia. Zgodnie z ust. 1 § 9 odtworzeniu w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej podlegały wyłącznie dodatki wskazane w § 7 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, tj. określone w stawkach miesięcznych dodatki: za służbę na morzu, desantowy, dla personelu latającego, za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, inspektorski, dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej. Dalej organ podkreślił, że dodatek za specjalizację medyczną nie został wyszczególniony w § 7 ust. 1 przywołanego rozporządzenia, a wobec tego pkt 7 ppkt 3 rozkazu dziennego Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego SPZOZ we W. nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. podjęty został z rażącym naruszeniem prawa, a tym samym dotknięty jest wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, skutkującą jego nieważnością. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi Pan J. S. podkreślił, że jego zdaniem przy wydaniu rozkazu dziennego nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. przez Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego SPZOZ we W. w części dotyczącej przyznania skarżącemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku za specjalizację medyczną, nie doszło do naruszenia prawa, a nawet gdyby przyjąć że doszło do naruszenia prawa, to na pewno nie doszło do rażącego naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uchylenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu należy zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym przez Ministra Obrony Narodowej Podkreślić należy, że przepis § 35 ust. 1 zd. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.), dopuszczał możliwość przyznania, w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej, utraconego z dniem 1 lipca 2000 r. (tj. z dniem wejścia w życie rozporządzenia) dodatku. Cytowany przepis nie stanowił samodzielnej podstawy do przyznania w ostatnim miesiącu pełnienia służby utraconego dodatku. W zakresie przyznania dodatku w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej, przepis ten odsyła do § 9 cytowanego rozporządzenia. Użyte w § 35 zd. 2 ww. rozporządzenia stwierdzenie, oznacza że w zakresie przywrócenia prawa do dodatku należy stosować § 9 rozporządzenia. Natomiast z ust. 1 § 9 wynika, że odtworzeniu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej podlegały wyłącznie dodatki wskazane w § 7 ust. 1 wymienionego rozporządzenia, tj. określone w stawkach miesięcznych dodatki: za służbę na morzu, desantowy, dla personelu latającego, za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, inspektorski, dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej. Z analizy cytowanych wyżej przepisów wynika, że dodatek za specjalizację medyczną nie został wyszczególniony w § 7 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Wobec treści § 35 w zw. z § 9 i § 7 powoływanego rozporządzenia nie było podstawy prawnej do przywrócenia w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku za specjalizację medyczną. Ponieważ § 9 rozporządzenia w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy nie mógł stanowić podstawy do przywrócenia w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej dodatku za specjalizację medyczną, to słusznie organ stwierdził, że przedmiotowy rozkaz Komendanta [...] Wojskowego Szpitala Klinicznego podjęty został z rażącym naruszeniem prawa, a tym samym dotknięty jest wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, skutkującą jego nieważnością. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 czerwca 2006 r. (I OSK 239/06 Lex nr 266227). Wobec powyższych argumentów zaskarżona decyzja jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.