II SA/Wa 123/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sławomir Fularski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy – oddala skargę – Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267) po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] września 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy R. M., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 172/13 uchylił decyzję personalną nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zwolnienia R. M. ze Służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [...] grudnia 2010 r. Wobec orzeczenia Sądu R.M. w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. skierowanym do Szefa CBA, sformułował roszczenie o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 2011 r i 2012 rok. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Szef CBA odmówił ww. wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za 2011 r. oraz 2012 r. W stosunku do decyzji R. M. złożył wniosek o ponowne rozpoznanie. W uzasadnieniu wniosku wskazał że Szef CBA wydając decyzję nie wyjaśnił dlaczego wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r. sygn. II SA/Wa 172/13 wywołuje skutki "ex nunc". Podkreślił, że decyzja personalna nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie zwolnienia ze służby została wydana przez osobę nieuprawnioną tj. z rażącym naruszeniem prawa, co skutkuje tym, że decyzja ta nie istnieje w obrocie prawnym. Szef CBA po ponownym rozpatrzeniu sprawy, wskazał że materialnoprawną podstawę wydania decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. stanowił art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz.U. z 2012, poz. 621, 627 i 664). Zgodnie z treścią tego przepisu funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 58 ust. 3 , art. 61 ust. 4 i art. 64 ust. 1 pkt 1 i 7, ust. 2 pkt 1 i 4 oraz ust. 3 otrzymuje ekwiwalent pieniężny za urlop niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz urlopy zaległe. Podstawą wydania decyzji personalnej nr [...] Szefa CBA stanowiło rozstrzygnięcie zawarte w decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. skutkujące zwolnieniem ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym R.M. z dniem [...] grudnia 2010 r., wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 172/13 skutkujący uchyleniem z dniem [...] marca 2013 r. decyzji wydanej w sprawie zwolnienia ze służby w CBA. R. M. na podstawie decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. został zwolniony ze służby w CBA z dniem [...] grudnia 2010 r. Od [...] stycznia 2011 r. ww. pozostawał poza służbą. Następnie uchylenie decyzji przez Sąd spowodowało reaktywację stosunku służbowego z dniem [...] marca 2013 r. Wyrok nie stwierdził nieważności decyzji, lecz uchylił ją na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, z uwagi na naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Z rozstrzygnięcia sądu wynika, że decyzja personalna w sprawie zwolnienia ze służby nie nosiła znamion rażącego naruszenia prawa, bowiem w takiej sytuacji sąd obligatoryjnie stwierdza nieważność takiej decyzji. Organ przypomniał, iż uchylenie decyzji – w przeciwieństwie do stwierdzenia nieważności, powodującego skutki "ex tunc"- wywołuje skutki wyłącznie na przyszłość "ex ninc". Wadliwa decyzja administracyjna wywołuje skutki prawne, dopóki nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zwolnienie ze służby powoduje, pomimo swojej wadliwości rozwiązanie stosunku służbowego łączącego jego strony, a uchylenie decyzji o zwolnieniu nie stanowi rozstrzygnięcia o bezskuteczności zwolnienia ze służby. Okres od dnia zwolnienia ze służby do dnia uchylenia decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. tj. od [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r. należy traktować jako okres pozostawania poza służbą. Warunkiem nabycia prawa do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy jest obok zwolnienia ze służby na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym – uprzednie nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego za dany rok kalendarzowy. Zgodnie z art. 84 ust. 4 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym prawo do kolejnych urlopów funkcjonariusz nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym. Warunkiem nabycia prawa do pełnego urlopu wypoczynkowego za dany rok kalendarzowy jest posiadanie statusu funkcjonariusza w dniu 1 stycznia danego roku kalendarzowego R. M. nie pełnił służby w CBA w okresie od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r., nie mógł i nie nabył prawa do urlopu wypoczynkowego za 2011 i 2012 r. w łącznym wymiarze 56 dni. Wobec zwolnienia ze służby w CBA z dniem [...] lipca 2013 r. na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym nie jest uprawniony do otrzymania ekwiwalentu pieniężnego za 2011 i 2012 r., gdyż w tych latach nie pełnił służby w CBA, nie nabył do urlopu za ten okres. Za niewykorzystany urlop w 2013 r. R. M. ekwiwalent otrzymał. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi – nazwanej zażaleniem –wniesionej przez R. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze R. M. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, oraz o sprostowanie świadectwa służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, oraz o odrzucenie skargi w części dotyczącej sprostowania świadectwa służby. Organ podkreślił, że świadectwo służby ma charakter informacyjny, nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem czy czynnością o których mowa w art. 3 § 2 ppsa, co oznacza że nie może ono stanowić przedmiotu kontroli sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga R. M. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 621, 627, 664) funkcjonariusz zwolniony ze służby na podstawie art. 58 ust. 3 otrzymuje ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy niekorzystny w roku zwolnienia ze służby oraz urlopy zaległe. Roszczenie o wypłatę ekwiwalentu jest ściśle powiązane z prawem do urlopu wypoczynkowego, czyli wysokość powyższego ekwiwalentu uzależniona jest od wymiaru urlopu wypoczynkowego przysługującego funkcjonariuszowi na dzień zwolnienia ze służby. Zgodnie z art. 84 ust. 1 ustawy o CBA, funkcjonariuszowi przysługuje prawo do corocznego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 28 dni roboczych. Zgodnie z art. 84 ust. 4 ww. ustawy, prawo do kolejnych urlopów funkcjonariusz nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest że R. M. nie pełnił służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym w okresie od [...] stycznia 2011 r. do [...] marca 2013 r. ponieważ decyzją personalną [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. został zwolniony ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z dniem [...] grudnia 2010 r. Wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 172/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powyższą decyzję personalną co spowodowało reaktywację stosunku służbowego z dniem [...] marca 20113 r. oraz zgłoszenie przez stronę gotowości do ponownego podjęcia służby w CBA sformułowane w piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. Podkreślić należy że wyrok sądu nie stwierdził nieważności decyzji, lecz uchylił ją na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, z uwagi na naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy. Z rozstrzygnięcia sądu wynika, że decyzja personalna w sprawie zwolnienia ze służby nie nosiła znamion rażącego naruszenia prawa, bowiem w takiej sytuacji sąd obligatoryjnie stwierdza nieważność takiej decyzji. Słusznie organ wskazał, że uchylenie decyzji – w przeciwieństwie do stwierdzenia nieważności, powodującego skutki "ex tunc"- wywołuje skutki wyłącznie na przyszłość "ex nunc". Wadliwa decyzja administracyjna wywołuje skutki prawne, dopóki nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Zwolnienie ze służby powoduje, pomimo swojej wadliwości rozwiązanie stosunku służbowego łączącego jego strony, a uchylenie decyzji o zwolnieniu nie stanowi rozstrzygnięcia o bezskuteczności zwolnienia ze służby. Okres od dnia zwolnienia ze służby do dnia uchylenia decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. tj. od [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r. należy traktować jako okres pozostawania poza służbą. Bezsprzecznym jest, że R. M. nie pełnił służby w CBA w okresie od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] marca 2013 r. Z dniem ustania stosunku służbowego prawo funkcjonariusza do urlopu wypoczynkowego w naturze przekształca się w prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Słusznie organ wskazał, że nie przysługuje skarżącemu prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 2011 - 2012 skoro w tym czasie skarżący nie pełnił służby, ponieważ z dniem [...] grudnia 2010 r. został ze służby zwolniony. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.