II SA/Wa 1231/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji- Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. M. W. w skardze na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Jako uzasadnienie wniosku wskazał trudną sytuację materialną, powstałą w wyniku nagłej utraty pracy, brakiem środków do życia, licznymi zobowiązaniami spowodowanymi wcześniejszą długotrwałą chorobą, a także trudną sytuacją na rynku pracy osób w jego wieku i z jego wykształceniem. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Przede wszystkim podnieść należy, że uzasadnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest sformułowane w sposób zbyt ogólnikowy, bez przywołania konkretnych danych umożliwiających ocenę, czy zaskarżona decyzja wywołuje niebezpieczeństwo znacznej szkody, bądź może spowodować trudne do odwrócenia skutki . Niewystarczające jest bowiem wskazanie, iż w wyniku tej decyzji skarżący utraci pracę i w efekcie tego źródło utrzymania. Skutek ten jest oczywisty, jednakże sam w sobie nie świadczy o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie wskazał bowiem w sposób szczegółowy jak wygląda sytuacja materialna jego i osób pozostających z nimi w gospodarstwie domowym, oraz czy on bądź zamieszkujące z nim osoby posiadają inne źródła dochodów Nie wyjaśnił również jak duże ciążą na nim zobowiązania. Nie można w tej sytuacji ocenić, czy faktycznie zaskarżona decyzja wywołuje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Trzeba również zauważyć, że stosownie do treści art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1404 ze zm.) w przypadku uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby, kierownik urzędu niezwłocznie wyznacza funkcjonariuszowi stanowisko służbowe zgodne z jego kwalifikacjami i dotychczasowym przebiegiem służby oraz określa termin podjęcia służby, miejsce pełnienia służby oraz stopień służbowy i uposażenie nie niższe od dotychczasowego. W przypadku uwzględnienia skargi możliwe będzie zatem przywrócenie stanu pierwotnego poprzez przywrócenie skarżącego do służby. Nie można zatem stwierdzić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się ze skutkami trudnymi do odwrócenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.