II SA/Wa 1231/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 8 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2025r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] lipca 2025r.(data wpływu do Sądu) B. M. (dalej: "Skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2025r. nr [...]w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z [...] lipca 2025r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, pełnomocnik Skarżącego otrzymał w dniu 8 sierpnia 2025r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej nie usunął wskazanego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) stanowi, że o pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono braków formalnych w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zobowiązujące do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 8 sierpnia 2025r. a więc termin do wykonania tej czynności upłynął 18 sierpnia 2025 r. Zważywszy, że w terminie tym brak formalny nie został usunięty Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.