II SA/Wa 1241/15

Starszy referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. J. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi M. G. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego P. J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. W następstwie wydanego przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 27 sierpnia 2014 r., (k-34) radca prawny P. J. został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Skutkiem powyższego wyznaczony pełnomocnik w skardze kasacyjnej z dnia 14 grudnia 2015 r., (k-133) skierował do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Wskazać należy, że jakkolwiek od dnia 1 stycznia 2016 r., stawki opłat za czynności adwokackie reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2015 poz. 1805) to jednak na mocy § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia (co ma miejsce w niniejszej sprawie) stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Dlatego dla wyliczania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w niniejszej sprawie, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, a także stawek minimalnych opłat za czynności radcy prawnego należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia stawki za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził w drugiej instancji sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z akt sprawy wynika, że wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego i podejmował w jego imieniu czynności zarówno przed wydaniem wyroku przez Sąd z dnia 26 października 2015 r. (k- 131) jak i w drugiej instancji. W związku z tym za czynności postępowania pierwszoinstancyjnego postanowieniem z dnia 20 listopada 2015 r. (k-124) referendarz sądowy przyznał mu wynagrodzenie (k-124). Po wydaniu wyroku z dnia 26 października 2015 r., pełnomocnik skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną (k—131) w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Skoro pełnomocnik reprezentował skarżącego w obu instancjach, to zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a powołanego rozporządzenia, mając na uwadze charakter czynności podjętych w sprawie (sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed NSA), za udział w postępowaniu kasacyjnym należy mu się wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1 czyli 120 zł. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.