II SA/Wa 1242/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. D. na decyzję "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odmówić przyznania P. D. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. P. D., po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podał, że jest studentem i nie pracuje, w czasie wakacji mieszka wraz z rodzicami, a w ciągu roku otrzymuje stypendium socjalne, nie ma majątku, a na rachunku bankowym posiada 786,25 zł. Jednocześnie podniósł, że wraz ze zbliżającym się początkiem roku akademickiego czekają go liczne wydatki, natomiast nie wskazał kosztów bieżącego utrzymania, choć stwierdził, że nie prowadzi z rodzicami wspólnego gospodarstwa domowego. W celu ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego i jego rodziny, wnioskodawca, pismem z dnia 15 września 2017 r., został wezwany do nadesłania - w terminie 7 dni - dokumentów i oświadczeń, wskazujących na dochody gospodarstwa domowego oraz ponoszone stałe, podstawowe koszty utrzymania, w tym wyciągów z posiadanych rachunków bankowych. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 21 września 2017 r. Do dnia rozpoznania wniosku, wezwanie nie zostało wykonane, natomiast jak wynika z akt sprawy, w dniu 28 września 2017 r. skarżący uiścił wpis sądowy od wniesionej skargi. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 255 cytowanej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa. Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę, bowiem to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania, iż jej sytuacja materialna uniemożliwia lub utrudnia w istotny sposób dostęp do sądu. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości. Jak wynika z akt sprawy, P. D. nie złożył oświadczeń i dokumentów, wymaganych do oceny jego sytuacji finansowej, w tym takich, z których wynika, jakie rodzina posiada rzeczywiste dochody oraz stałe, konieczne koszty utrzymania, natomiast uiścił wymagany wpis sądowy. W związku z powyższym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia aktualnej sytuacji finansowej wnioskodawcy i jego rodziny należało uznać, że nie wykazał on w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.