II SA/Wa 1243/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2025 r. S. B. wystąpił do Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] o refundację kosztów przekwalifikowania zawodowego. Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2025 r. nie przyznał Zainteresowanemu wnioskowanej refundacji. Przedmiotowa decyzja została doręczona Zainteresowanemu w sposób zastępczy w dniu [...] marca 2025 r., zgodnie z art. 44 § 4 K.p.a. W dniu [...] marca 2025 r. Wojskowe Biuro Emerytalne w [...] ponownie nadało stronie przesyłkę zawierającą decyzję Nr [...] z dnia [...] lutego 2025 r., która została dostarczona Zainteresowanemu [...] marca 2025 r. W dniu [...] kwietnia 2025 r. S. B. za pośrednictwem Poczty Polskiej wystąpił do Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych MON z odwołaniem od ww. decyzji. Postanowieniem z dnia [...] maja 2025r. Dyrektor Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia powyższego odwołania. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skoro przedmiotowa decyzja została doręczona Zainteresowanemu w sposób zastępczy w dniu [...] marca 2025 r. to termin do wniesienia odwołania, (który biegnie od następnego dnia po doręczeniu decyzji) upłynął w dniu [...] marca 2025 r. W ocenie organu w związku z faktem, iż skarżący wniósł odwołanie za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu [...] kwietnia 2024 r., tzn. po w/w przewidzianym ustawą terminie do jego wniesienia, zasadnym jest stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Od powyższego postanowienia skargę do tut. Sądu wywiódł S. B. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że skoro [...] marca 2025r. otrzymał decyzję przesłaną mu pocztą, to wywodząc odwołanie [...] kwietnia 2025r. nie uchybił terminowi ustawowemu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy skarżone postanowienie odpowiada prawu. W ocenie tut. Sądu na w/postawione pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. Zgodnie z treścią art.44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w §1 (tj. z upływem ostatniego dnia awizacji przesyłki), a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Sposób sformułowania przywołanej normy prawnej świadczy o tym, że wolą ustawodawcy było, by skutek w postaci fikcji prawnej doręczenia następował z mocy samego prawa. To sprawia, że taki skutek jest niezależny zarówno od woli stron postępowania jak i ewentualnych późniejszych doręczeń tego samego aktu. Stąd doręczenie dokonane po ziszczeniu się skutku o którym mowa w art. 44 § 4 K.p.a. nie niweczy tak osiągniętego rezultatu w postaci istnienia fikcji prawnej doręczenia. Tym samym żadne kolejne doręczenie tego samego aktu, nie otwiera na nowo kolejnego biegu terminu dla wniesienia odwołania. Na przeszkodzie temu stoi bowiem zarówno omawiana regulacja art. 44 § 4 K.p.a. jak i kluczowa dla postępowania administracyjnego zasada pewności obrotu prawnego. Przechodząc do meritum sprawy wskazać należało, że bezspornym jest, iż decyzja z [...] lutego 2025r. została pierwotnie nadana na poprawnie wskazany adres strony i wskutek nieodebrania korespondencji przez adresata, po prawidłowo dokonanej awizacji, w dniu [...] marca 2025r. została zwrócona do nadawcy. Poza sporem pozostaje też okoliczność, że odwołanie strony od decyzji z [...] lutego 2025r. zostało nadane do organu dopiero w dniu [...] kwietnia 2025r. Zestawienie powyższych dat z treścią art.44 § 4 K.p.a. jak i art.129 § 2 K.p.a. prowadzi do oczywistej konkluzji, że odwołanie powyższe zostało wniesione z uchybieniem terminu ustawowego. Ponownie dokonane przez organ doręczenie decyzji z [...] lutego 2025r. nie mogło bowiem wywołać skutku w postaci otwarcia nowego terminu dla wniesienia odwołania od owej decyzji. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143).