II SA/Wa 1250/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. G. na wezwanie Burmistrza [...] z dnia 19 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniosku w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia - ustanowić dla M. G. adwokata - M.G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na wezwanie Burmistrza [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniosku w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy ustalono, co następuje. Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe. Strona uzyskuje dochód z tytułu renty w wysokości 634 zł netto (ustalenie dokonane na podstawie kserokopii potwierdzenia wypłaty świadczenia z dnia 15 czerwca 2011 r.). Majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 47 m2. Innego majątku, w tym oszczędności skarżący nie posiada. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że opłata za lokal mieszkalny wynosi około 400 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku stwierdzić należy, że skarżący spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Utrzymuje się wyłącznie z renty w wysokości 634,64 zł netto miesięcznie. W związku z tym, że opłata mieszkaniowa stanowi niemal 2/3 kwoty uzyskiwanego dochodu, stwierdzić należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec tego, że strona nie dysponuje w chwili obecnej środkami umożliwiającymi ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, zaś przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, skarżącemu należało przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.