II SA/Wa 1250/24
PostanowienieWSA w Warszawie2024-12-17
Skład orzekający: Joanna Kruszewska-Grońska, Andrzej Góraj, Dorota Kozub-Marciniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o rozwiązaniu stosunku pracy na podstawie Kodeksu pracy, które nie jest decyzją administracyjną, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na pismo organu informujące o rozwiązaniu stosunku pracy na podstawie Kodeksu pracy, ponieważ czynność ta ma charakter cywilnoprawny (prawo pracy), a nie administracyjnoprawny. Skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA, a droga właściwa dla pracownika to droga sądowa przed sądem pracy.Stan faktyczny
Skarżący, K. S., został powołany na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej MSWiA. Następnie, na mocy porozumienia, jego stosunek pracy został zmieniony z powołania na umowę o pracę. Organ poinformował skarżącego o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. Skarżący złożył skargę do WSA, kwestionując tę czynność jako 'decyzję' organu. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.) Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak Protokolant starszy sekretarz sądowy Marcin Rusinowicz-Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. S. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej MSWiA w [...] postanawia: odrzucić skargę.
W dniu [...] lutego 2022 r. na podstawie art. 68 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2020 r. poz. 1320, z późn. zm., dalej jako: k.p.) w zw.
z art. 46 ust. 3 i art. 49 ust. 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(Dz. U. z 2021 r. poz. 711, z późn. zm., dalej jako: u.d.l. ) Minister Spraw Wewnętrznych
i Administracji (dalej jako: organ), powołał K. S. (dalej jako: skarżący)
na stanowisko Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w [...] (dalej jako: dyrektor) na okres 6 lat.
Skarżący w dniu [...] listopada 2023 r. działając na podstawie art. 29 3 § 1 k.p. zwrócił się do organu z wnioskiem o zmianę formy zatrudnienia z powołania na umowę
o pracę.
W dniu [...] listopada 2023 r. zawarte zostało porozumienie w sprawie zmiany podstawy nawiązania stosunku pracy pomiędzy skarżącym a organem
(dalej jako: porozumienie). Na podstawie niniejszego porozumienia strony postanowiły,
że z dniem [...] listopada 2023 r. strony dokonują zmiany podstawy nawiązania stosunku pracy na stanowisku Dyrektora z powołania na umowę o pracę na czas określony.
W dniu [...] listopada 2023 r. pomiędzy skarżącym a organem została zawarta umowa o pracę na czas określony do [...] marca 2028 r., tj. do końca sześcioletniej kadencji Dyrektora, na podstawie art. 49 ust. 6 u.d.l.
W piśmie z [...] maja 2024 r. organ, powołując się na art. 52 § 1 pkt 1 k.p., poinformował skarżącego, że z dniem otrzymania niniejszego pisma rozwiązuje się stosunek pracy nawiązany w dniu [...] listopada 2023 r. bez zachowania okresu wypowiedzenia z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych.
W związku z powyższym, skarżący 8 lipca 2024 r., działając na podstawie
art. 3 § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 poz. 1369)
w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) złożył skargę na pismo organu
z [...] maja 2024 r. W skardze skarżący zaskarżył w całości "decyzję" organu, zarzucając organowi rażące naruszenie prawa materialnego przez celowe jego zignorowanie
i naruszenie art. 70 § 3 k.p. w zw. z art. 52 § 1 pkt 1 k.p. poprzez odwołanie bez podstawy prawnej wbrew wyraźnemu przepisowi ustawy i zignorowaniem istoty dyscyplinarnego zwolnienia poprzez tworzenie "nieaktu", jak i pozoru zwolnienia. Ponadto skarżący wraz
ze skargą wniósł m.in. o zmianę zaskarżonego orzeczenia organu, uznanie odwołania
za niebyłe oraz o natychmiastowe wstrzymanie wykonania "decyzji".
W odpowiedzi na skargę organ na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) wniósł o odrzucenie skargi, gdyż zdaniem organu nie podlega ona właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje:
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,
na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa
w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 p.p.s.a., oraz w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone
w tych przepisach.
Wyżej wymienione przepisy wskazują na zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, a złożenie skargi w przedmiocie wykraczającym poza ramy kognicji sądu skutkuje w myśl art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. odrzuceniem skargi w formie postanowienia.
W niniejszej sprawie [...] listopada 2023 r. skarżący wraz z organem nawiązali stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas określony tj. okres 6 lat, w myśl przepisów k.p. Stosunek ten pismem z dnia [...] maja 2024 r. został rozwiązany przez organ bez zachowania okresu wypowiedzenia z uwagi na zaistnienie przesłanki
z art. 52 § 1 pkt 1 k.p., tj. ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. W związku z powyższym zarówno nawiązanie,
jak i rozwiązanie stosunku pracy nie miało charakteru administracyjnego, lecz było czynnością z zakresu prawa pracy, do których stosuje się wyłącznie przepisy prawa pracy.
Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy stwierdzić, że zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów prawnych lub czynności, zaskarżalnych do sądu administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a), w szczególności nie jest ani decyzją, ani aktem
o którym mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 p.p.s.a., wobec tego skarżącemu w tej sprawie przysługuje więc wyłącznie droga sądowa przed sądem pracy. (patrz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2023 r. o sygn. akt III OSK 190/23).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając powyższe na względzie,
na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło