II SA/Wa 1254/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - . Pismem z dnia 20 lipca 2017 r. spółka P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca"), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] nakazującą skarżącej spółce P. sp. z o.o. z siedzibą w W. przywrócenie stanu zgodnego z prawem w procesie przetwarzania danych osobowych M. R., poprzez zaprzestanie przetwarzania jego danych osobowych w celach marketingowych. W petitum skargi strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca spółka wskazała, że utrzymanie w mocy obu spornych decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych może uniemożliwić stronie skarżącej prowadzenie jakichkolwiek badań dotyczących satysfakcji z obsługi klienta oraz badań poziomu jakości świadczonych przez skarżącą spółkę usług, co może wywołać efekt zwiększonej ilości reklamacji usług telekomunikacyjnych i skarg konsumenckich. Ponadto, skarżąca spółka zarzuciła, że organ w uzasadnieniu obu spornych decyzji nie przedstawił żadnych kryteriów odróżnienia działań marketingowych od badań dotyczących wyłącznie poziomu jakości świadczonych usług. Zdaniem strony skarżącej, utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy może konwalidować każde działanie organu uniemożliwiające prowadzenie niezbędnych dla dostawcy usług telekomunikacyjnych badań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zwrócić należy uwagę, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien być precyzyjnie uzasadniony, a zawarta w nim argumentacja winna być spójna, poparta faktami i odnoszącymi się do nich dowodami uzasadniającymi jego rozpoznanie. To strona skarżąca powinna wskazać konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Twierdzenia strony winny zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) i wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji. W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując na konieczność udzielenia ochrony tymczasowej - podniosła, że utrzymanie w mocy spornej decyzji może uniemożliwić stronie skarżącej prowadzenie jakichkolwiek badań dotyczących satysfakcji z obsługi klienta oraz badań poziomu jakości świadczonych usług, co może wywołać efekt zwiększonej ilości reklamacji usług telekomunikacyjnych i skarg konsumenckich. Jednocześnie, strona skarżąca wskazała, że organ w uzasadnieniu obu spornych decyzji administracyjnych nie przedstawił żadnych kryteriów odróżnienia działań marketingowych od badań dotyczących wyłącznie poziomu jakości świadczonych usług. Zdaniem skarżącej utrzymanie decyzji w mocy może konwalidować każde działanie organu uniemożliwiające prowadzenie niezbędnych dla dostawcy usług telekomunikacyjnych badań. W ocenie Sądu, podniesione przez stronę skarżącą okoliczności nie stanowią wystarczającej przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Przede wszystkim, należy zwrócić uwagę, że na obecnym etapie postępowania Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny skargi, a zatem nie rozstrzyga o prawidłowości kwestionowanych w skardze decyzji. Rozstrzygając w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie utrzymuje w mocy decyzji organu, a jedynie ocenia, czy wykonanie decyzji przed merytorycznym rozpoznaniem skargi może narazić skarżącą na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powoływanie się przez skarżącą na brak w uzasadnieniach obu decyzji kryteriów odróżnienia działań marketingowych od badań dotyczących poziomu jakości świadczonych usług nie jest przedmiotem oceny Sądu w postępowaniu wpadkowym dotyczącym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższą okoliczność Sąd oceni bowiem dopiero na dalszym etapie postępowania, badając zgodność z prawem (legalność) obu spornych decyzji. Jeszcze raz podkreślić należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jednocześnie, uznać należy, że podnoszona przez skarżącą spółkę okoliczność odnosząca się do rzekomych skutków braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji polegających na niemożności prowadzenia przez spółkę badań dotyczących świadczonych usług, nie może stanowić przesłanki do wstrzymania wykonania spornej decyzji. Według Sądu, brak badań dotyczących satysfakcji klienta i potencjalna możliwość zwiększenia ilości reklamacji usług telekomunikacyjnych i skarg konsumenckich sama w sobie nie może być kwalifikowana jako wymierna szkoda. Ponadto, powołując się na powyższy argument, strona skarżąca nie wskazała, jakiego rodzaju szkoda mogłaby zostać wyrządzona skarżącej spółce z tego tytułu. Należy wyraźnie podkreślić, iż o spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce przykładowo w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodził niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku strony skarżącej. Jednak, należy podkreślić, że uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czego w niniejszej sprawie zabrakło. W ocenie Sądu, uznać należy w konsekwencji, iż skarżąca spółka nie wskazała na okoliczności, które stanowiłyby podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.