II SA/Wa 1256/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-09-11

Skład orzekający: Joanna Kube

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej informujące o braku podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o zadośćuczynienie za rozstrój zdrowia, w tym przypadku wynikającego z mobbingu, stanowi akt lub czynność podlegającą kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Pismo organu informujące o braku podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o zadośćuczynienie za rozstrój zdrowia nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem ani innym aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Roszczenia z tytułu zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia mają charakter cywilny i należą do właściwości sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. W związku z tym skarga na takie pismo podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący Andrzej Kłosek złożył skargę na pismo Dyrektora [...] Komendy Głównej Policji z dnia 22 maja 2007 r., którym poinformowano go o braku podstaw do pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku o wypłatę zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia doznany w wyniku mobbingu. Skarżący domagał się uchylenia tego pisma i zasądzenia na jego rzecz kwoty 2 500 zł tytułem zadośćuczynienia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 11 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Andrzeja Kłoska na pismo Dyrektora [...] Komendy Głównej Policji z dnia 22 maja 2007 r. nr Kk-10348/07 w przedmiocie zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia postanawia - odrzucić skargę - Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie A. K. przedmiotem skargi uczynił pismo Dyrektora [...] Komendy Głównej Policji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]. W piśmie tym poinformowano skarżącego o tym, że w świetle aktualnych uregulowań brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia jego wniosku skierowanego do Komendanta Głównego Policji o wypłatę 100 tys. zł tytułem zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia, jakiego doznał on w wyniku mobbingu. W skardze A. K. wniósł o uchylenie wskazanego wyżej pisma, określanego przez niego jako "decyzja Komendanta Głównego Policji", oraz o zasądzenie na jego rzecz kwoty 2 500 zł jako zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia, którego, jak wskazuje, doznał w wyniku mobbingu stosowanego w stosunku do niego. Należy stwierdzić, że kwestia roszczeń z tytułu zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne nie obejmuje orzekania w tego typu sprawach. Brak jest również przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 powołanej ustawy, przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądu administracyjnego. Jest to sprawa cywilna, a do jej rozpoznania właściwy jest sąd powszechny. Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło