II SA/Wa 1259/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1259/15 w sprawie ze skargi A. R. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1259 /15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. R., na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 października 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 27 akt sądowych). W dniu 3 listopada 2015 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga kasacyjna od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie należy wyjaśnić, że pismo pełnomocnika skarżącego r. pr. M. S. zatytułowane "Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wydanego w sprawie sygn. akt II SA/Wa 1259/15 z dnia 23 września 2015 r." Sąd potraktował jako zażalenie na powyższe postanowienie. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 września 2015 r. zostało wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., zatem od powyższego rozstrzygnięcia stronom przysługiwało prawo do złożenia środka odwoławczego w postaci zażalenia. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 października 2015 r. (k. 27 akt sądowych), zatem siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia rozpoczął swój bieg dnia następnego i upłynął w dniu 14 października 2015 r. Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Mając zatem na uwadze, iż korespondencja obejmująca zażalenie została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 30 października 2015 r., uznać należało, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi, określonemu w art. 194 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 P.p.s.a. znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.