II SA/Wa 1261/17

WyrokWSA w Warszawie2018-02-20

Skład orzekający: Iwona Maciejuk, Ewa Marcinkowska, Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec funkcjonariusza Policji nastąpiło z zachowaniem 90-dniowego terminu od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec skarżącego nastąpiło po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego. W ocenie Sądu, przełożony dyscyplinarny powziął wiadomość o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego w dniu wpływu meldunku dotyczącego funkcjonariusza do Wydziału Kadr i Szkolenia KWP, co miało miejsce w dniu 25 października 2016 r., a nie w dniu 15 listopada 2016 r., jak twierdził organ. W związku z tym, wszczęcie postępowania dyscyplinarnego postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. nastąpiło z naruszeniem art. 135 ust. 3 ustawy o Policji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi L. K. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji o wymierzeniu mu kary dyscyplinarnej. L. K. został uznany winnym popełnienia zarzucanego czynu polegającego na wprowadzeniu osób spoza Policji na pokład policyjnego śmigłowca podczas lotów treningowych bez wymaganej zgody przełożonego. Skarżący zarzucił m.in. naruszenie 90-dniowego terminu do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone orzeczenie Komendanta Głównego Policji oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Andrzej Góraj, Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2018 r. sprawy ze skargi L. K. na orzeczenie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej uchyla zaskarżone orzeczenie oraz utrzymane nim w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Komendant Główny Policji orzeczeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania L. K., utrzymał w mocy orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. o uznaniu [...] L. K. [...] Sekcji Lotnictwa Policji Sztabu Policji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] winnym popełnienia zarzucanego czynu, tj. że w dniu [...] czerwca 2016 roku i dwukrotnie w dniu [...] lipca 2016 roku, pełniąc obowiązki [...] Sekcji Lotnictwa Policji Sztabu Policji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] i będąc dowódcą załogi śmigłowca [...] nr taktyczny [...], w nieprawidłowy sposób wykonywał obowiązki służbowe, albowiem bez zgody Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] lub upoważnionych przez niego osób - stosownie do służbowego podporządkowania wykonawcy takich lotów, wprowadził na pokład śmigłowca policyjnego osoby spoza Policji: - w dniu [...] czerwca 2016 roku D. S., A. S., M. G. i S. G., - w dniu [...] lipca 2016 roku D. S., A. S. i A. S., - w dniu [...] lipca 2016 roku D. S., A. S. i A. S., a następnie z udziałem tych osób dokonał trzech lotów treningowych - czym naruszył dyscyplinę służbową określoną w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z pkt 1 ppkt 3 rozdziału 07-19-19 pt. "Szczególne zasady obecności podróżnych na pokładach statków powietrznych lotnictwa Policji" Instrukcji kwalifikowania personelu lotniczego, wykonywania operacji lotniczych oraz zdatności technicznej statków powietrznych, stanowiącej załącznik do Zarządzenia nr 27 Komendanta Głównego Policji z dnia 6 sierpnia 2015 roku w sprawie metod i form wykonywania zadań przez służbę Lotnictwa Policji i wymierzeniu kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] lutego 2017 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] postanowieniem nr [...] wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko [...] L. K., obwiniając go o naruszenie dyscypliny służbowej określonej w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z pkt 1 ppkt 2 i 3 rozdziału 07-19-19 pt. "Szczególne zasady obecności podróżnych na pokładach statków powietrznych lotnictwa Policji" zarządzenia nr 27 Komendanta Głównego Policji z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań przez służbę Lotnictwa Policji. W dniu [...] marca 2017 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] wydał postanowienie nr [...] o zmianie zarzutów w postępowaniu dyscyplinarnym [...], w wyniku czego [...] L. K. obwiniony został o popełnienie przytoczonego na wstępie przewinienia dyscyplinarnego. KGP podał, że w toku postępowania dyscyplinarnego ustalono, że w dniu [...] października 2016 r. do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wpłynęło pismo D. S. z dnia [...] października 2016 r., informujące o nieprawidłowościach występujących w Sekcji Lotnictwa Sztabu Policji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...]. Według zawiadamiającego [...] L. K. - funkcjonariusz wymienionej sekcji zabrał na pokład policyjnego śmigłowca D. S. i jego dzieci w wieku 7 i 11 lat - za ich zgodą, a następnie z naruszeniem zasad bezpieczeństwa dokonał lotów z ich udziałem. Jak wskazał D. S. do sytuacji takich doszło w dniu [...] czerwca 2016 r., w trakcie lotu trwającego około 50 minut, który rozpoczął się około godz. 20.55 oraz w dniu [...] lipca 2016 r., kiedy to wykonano dwa loty: najpierw około godziny 19.55 (lot trwał około 2 godziny), a następnie przed północą (lot trwał niecałą godzinę). W swojej korespondencji zawiadamiający podniósł, że w czasie lotów pasażerowie swobodnie chodzili po pokładzie, w tym dzieci nie były zapięte w pasy bezpieczeństwa i wchodziły do kabiny pilotów. Natomiast podczas lotu drzwi wejściowe do śmigłowca były wielokrotnie otwierane celem wykonywania fotografii. D. S. stwierdził, że "po odbytych lotach odbyła się suto zakrapiana alkoholem impreza w służbowym hangarze na lotnisku", a następnie według D.S. [...] L.K. po imprezie, pomiędzy godz. 8 a 9 rano następnego dnia wsiadł z powrotem za stery śmigłowca, nie będąc całkowicie trzeźwy. D. S. podniósł, iż w trakcie jednego lotu kapitan śmigłowca mówił o "konieczności skasowania po locie rejestratora rozmów", z uwagi na "[...]". Do przedmiotowego pisma D.S. dołączył 6 zdjęć, przedstawiających między innymi fragment kabiny pilotów ze stojącym za fotelem dzieckiem, śmigłowiec na pasie startu, ujęcie miasta z lotu, dziecko leżące na plecach na siedzeniu ze słuchawkami na uszach, fragment hangaru z siedzącymi przy stole osobami, wśród których była dwójka dzieci. W części końcowej korespondencji zamieszczony został rozdzielnik informujący o tym, że pismo sporządzono w kilku egzemplarzach, które rozesłano do: Komendanta Głównego Policji, Naczelnika Zarządu Lotnictwa Policji Głównego Sztabu Policji KGP, Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. KGP wskazał, że przedmiotowe wystąpienie - z uwagi na fakt, iż nosiło cechy zawiadomienia o przestępstwie przesłano do Wydziału w [...] Biura Spraw Wewnętrznych KGP. W tym zakresie funkcjonariusze tego Wydziału, realizując w dniu [...] października 2016 r. czynności w trybie art. 308 kpk, na terenie bazy śmigłowca Sekcji Lotnictwa Policji Sztabu Policji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] przy [...], zabezpieczyli materiał dowodowy w postaci dokumentacji lotów szkoleniowych policjantów Sztabu Policji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] od dnia [...] czerwca 2016 r. do dnia [...] listopada 2016 r. oraz zabezpieczyli dwa telefony komórkowe użytkowane przez [...] L. K. Organ podał, że materiały w tej sprawie przekazano następnie do Prokuratury Okręgowej w [...], gdzie wszczęto postępowanie przygotowawcze zarejestrowane pod sygn. akt [...]. Ponadto do Wydziału Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wpłynęły z Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli Komendy Głównej Policji pisma od D.S., o treści tożsamej z korespondencją wymienionego z dnia [...] października 2016 r. W wyniku prowadzonych czynności służbowych w Wydziale Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w sprawie nieprawidłowości w Sekcji Lotnictwa Sztabu Policji Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], poddano analizie dokumentację w postaci zleceń lotu, planowane tabele lotów i listy lotów oraz Pokładowy Dziennik Techniczny statku powietrznego Lotnictwa Policji. KGP wskazał, że w myśl art. 132 ust. 3 pkt 2 cytowanej ustawy naruszeniem dyscypliny służbowej jest zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy. Zgodnie z pkt 1 ppkt 3 rozdziału 07-19-19 pt. "Szczególne zasady obecności podróżnych na pokładach statków powietrznych lotnictwa Policji" Instrukcji kwalifikowania personelu lotniczego, wykonywania operacji lotniczych oraz zdatności technicznej statków powietrznych lotnictwa Policji, stanowiącej załącznik do zarządzenia nr 27 Komendanta Głównego Policji z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie metod i form wykonywania zadań przez służbę Lotnictwa Policji - na pokładach statków powietrznych Lotnictwa Policji do przewozu podróżnych lub ładunku w czasie lotu dodatkowo mogą znajdować się osoby lub ładunek nieokreślony w zadaniu w lotach treningowych (doskonalących), wydają zgodę komendanci wojewódzcy Policji lub upoważnione przez nich osoby - stosownie do służbowego podporządkowania wykonawców takich lotów. Organ wskazał, że popełnienie przez obwinionego zarzuconego mu przewinienia dyscyplinarnego udowodniono w sposób niebudzący wątpliwości. W ramach przedmiotowego postępowania dyscyplinarnego [...] L. K. dwukrotnie został przesłuchany w charakterze obwinionego. Podczas przesłuchania w dniu [...] lutego 2017 r. [...] L. K. przyznał się do przedstawionego mu postanowieniem nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. zarzutu i złożył obszerne wyjaśnienia. Obwiniony wyjaśnił, że w dniu [...] czerwca 2016 r. wykonywał nocne loty treningowe, na które bez zgody Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] zabrał na pokład osoby spoza Policji, tj. D. S., jego syna A. S. - lat 11 oraz Pana M. G. i jego syna S. G. - lat 10. Obwiniony wyjaśnił, że podczas tego lotu drzwi śmigłowca były zamknięte, pasażerowie zapięci byli w pasy bezpieczeństwa, pokład zabezpieczony był przez znajdujących się policjantów, czyli [...] M. S. i [...] K.J. Ponadto obwiniony wyjaśnił, że przestrzegał zasad bezpieczeństwa z uwagi na pełnioną funkcję inspektora bezpieczeństwa lotów. Obwiniony wyjaśnił również, że wykonywał loty treningowe w dniu [...] lipca 2016 r. Drugim pilotem był wtedy [...] K. K., a na pokładzie znajdował się jeszcze [...] M. K. Jak wskazał obwiniony także wtedy bez zgody Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] zabrał D. S., jego syna A. - lat 11 oraz A. - lat 7 na pokład śmigłowca. Osoby te uczestniczyły we wszystkich lotach. Obwiniony stwierdził, że tak jak w poprzednich lotach wszyscy pasażerowie byli zapięci w pasy bezpieczeństwa, drzwi śmigłowca były zamknięte. D. S. miał założone ochraniacze słuchu. Odnośnie rejestratora rozmów wyjaśnił, że urządzenie zapisuje 30 minut korespondencji w tzw. pętli, czyli korespondencje nakładają się na siebie, a następnie wcześniejsza korespondencja kasuje się i na to nakłada się kolejna. [...] L. K. wyjaśnił również, że w dniu [...] lipca 2016 r. wykonał 7 lotów, przy czym były dwa lądowania. Osoby spoza Policji wzniosły się dwa razy w powietrze spośród tych siedmiu lotów. Stwierdził, że nie wiedział, że na te loty wymagana jest zgoda Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]. Po okazaniu obwinionemu zdjęć, które dołączone zostały przez D. S. do pisma z dnia [...] października 2016 r., rozpoznał on na nich osoby przebywające na terenie hangaru i wyjaśnił, że po lotach odbyło się spotkanie, na którym nie spożywano alkoholu. Ponadto obwiniony wyjaśnił, że, w jego ocenie nie można na podstawie okazanych mu zdjęć potwierdzić, aby były naruszone zasady bezpieczeństwa. Obwiniony oświadczył, że pozostaje w konflikcie z D. S., który ma podłoże osobiste. Jednocześnie obwiniony wyjaśnił, że nie zgłosił swojemu bezpośredniemu przełożonemu [...] T. K. - ówczesnemu Kierownikowi Sekcji Lotnictwa Policji Sztabu Policji KWP w [...] tego, iż ma zamiar zabrać na pokład osoby postronne. Ponownie przesłuchany w dniu [...] marca 2017 r. (w związku z dokonaną zmianą zarzutu) obwiniony również przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że loty, które wykonywał w dniu [...] czerwca 2016 r. oraz w dniu [...] lipca 2016 r., a w których uczestniczyły osoby nieuprawnione, były lotami treningowymi, na które wymagana jest zgoda Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] lub osoby przez niego upoważnionej i takiej zgody nie miał. Jednocześnie obwiniony podtrzymał złożone wcześniej wyjaśnienia. Dowodami, które oprócz obszernych wyjaśnień obwinionego potwierdzają fakt naruszenia przez niego dyscypliny służbowej są w szczególności zeznania świadków. Nadto o popełnieniu przez obwinionego zarzucanego przewinienia dyscyplinarnego świadczy również zebrana w sprawie dokumentacja, z której wynika, że to obwiniony w dniach: [...] czerwca 2016 r. i [...] lipca 2016 r. był dowódcą załogi śmigłowca i wykonywał loty treningowe opisane w zarzucie, na które zabrał na pokład osoby nieuprawnione, bez zgody Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] lub upoważnionych przez niego osób. Dokonana ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż działania obwinionego były zawinione. [...] L. K. z racji zajmowanego stanowiska, posiadanego stażu i kwalifikacji wynikających z odbytego przeszkolenia co najmniej przewidywał możliwość popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i godził się na to, iż swoim zachowaniem dopuszcza się zawinionego naruszenia dyscypliny służbowej opisanego w zarzucie. KGP odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że brak jest jakichkolwiek podstaw, aby uznać, iż przy wydaniu orzeczenia organu I instancji doszło do naruszenia art. 135 ust. 3 ustawy o Policji, poprzez wszczęcie postępowania dyscyplinarnego po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego. KGP zwrócił uwagę, że pismo D.S. z dnia [...] października 2016 r. informujące o nieprawidłowościach w Sekcji Lotnictwa Sztabu Policji KWP w [...] wpłynęło do Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] w dniu [...] października 2016 r. KGP podniósł, że jak wskazano już wcześniej pismo to zostało uznane jako skarga i skierowane do Wydziału Kontroli KWP w [...], a wobec faktu, że przedmiotowa skarga miała też cechy zawiadomienia o przestępstwie, pismem z dnia [...] października 2016 r. wymienione materiały Wydział Kontroli KWP w [...] przekazał do Wydziału w [...] Biura Spraw Wewnętrznych KGP. Następnie funkcjonariusze wskazanego powyżej wydziału działając w trybie art. 308 kpk przyjęli od D. S. zawiadomienie o przestępstwie i w dniu [...] października 2016 r. realizowali dalsze czynności procesowe na terenie siedziby Sekcji Lotnictwa Policji Sztabu Policji KWP w [...]. W tym do Wydziału Kontroli KWP w [...] wpłynęły z Wydziału Skarg i Wniosków Biura Kontroli KGP dwa identyczne, co do treści, pisma D.S. W związku z powyższym przeprowadzone zostały w Wydziale Kontroli KWP w [...] czynności służbowe w sprawie nieprawidłowości w Sekcji Lotnictwa Policji Sztabu Policji KWP w [...] zakończone wnioskiem o przekazanie materiałów w tej sprawie do Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] i przeprowadzenie czynności wyjaśniających w trybie art. 134i ust. 4 ustawy o Policji. Dopiero po tym fakcie Komendant Wojewódzki Policji w [...], działając jako przełożony dyscyplinarny w dniu [...] listopada 2016 r. powziął wiadomość o możliwości popełnienia przewinienia dyscyplinarnego przez obwinionego, co jednoznacznie wynika z dekretacji naniesionej na notatce urzędowej [...] A. L. - [...] Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...], w treści której przełożony dyscyplinarny zlecił przeprowadzenie czynności wyjaśniających w sprawie nieprawidłowości w realizacji zadań służbowych przez [...] L. K. Z tego powodu ostatnim dniem umożliwiającym wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko [...] L. K.w przedmiotowej sprawie był dzień [...] lutego 2017 r., natomiast jak wynika z akt postępowania dyscyplinarnego przeprowadzonego przeciwko obwinionemu postępowanie to zostało wszczęte w dniu [...] lutego 2017 r. (postanowieniem nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]). Organ wskazał, że w toku prowadzonego postępowania dyscyplinarnego [...] L. K. i jego obrońca w pełni korzystali z prawa do przeglądania akt postępowania dyscyplinarnego, m. in. na wniosek obrońcy obwinionego w dniu [...] lutego 2017 r. adwokat przeglądał akta postępowania dyscyplinarnego. W dniu [...] lutego 2017 r. obwiniony i jego obrońca zostali zapoznani z aktami postępowania dyscyplinarnego, na skutek czego adwokat złożył wniosek o uzupełnienie akt przedmiotowego postępowania dyscyplinarnego poprzez przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka D. S. (co zostało zrealizowane w dniu [...] lutego 2017 r.). W dalszej kolejności rzecznik dyscyplinarny w dniu [...] lutego 2017 r. zapoznał obwinionego i jego obrońcę z uzupełnionymi aktami postępowania dyscyplinarnego. Następnie wobec zaistnienia takiej konieczności zebrano kolejny materiał dowodowy, który uzasadniał dokonanie zmiany zarzutu przedstawionego obwinionemu, na skutek czego Komendant Wojewódzki Policji w [...] wydał postanowienie nr [...] o zmianie zarzutów w postępowaniu dyscyplinarnym [...]. W dniu [...] marca 2017 r. obwinionego i jego obrońcę, na podstawie art. 135i ust. 1 ustawy o Policji ponownie zapoznano z aktami postępowania dyscyplinarnego, a postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. zakończono czynności dowodowe. Organ wskazał, że na raporty z dnia [...] kwietnia 2017 r. oraz [...] kwietnia 2017 r. złożone przez obwinionego po zakończeniu czynności dowodowych udzielono mu odpowiedzi pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. wskazując na prawne i faktyczne okoliczności uniemożliwiające mu przeglądanie akt postępowania dyscyplinarnego. Organ powołując się na art. 134, art. 134h ustawy o Policji oraz ustalony stan faktyczny stwierdził, że zastosowanie wobec obwinionego kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności na zajmowanym stanowisku stanowi odpowiednią reakcję na stwierdzone przewinienie dyscyplinarne. Uwzględnia zatem rodzaj popełnionego przewinienia dyscyplinarnego (naruszenie dyscypliny służbowej), stopień zawinienia (umyślność działania), okoliczności popełnienia czynu (w czasie służby), skutki i następstwa dla służby (negatywne postrzeganie formacji przez osoby spoza Policji), zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy przebieg ponad dziewięcioletniej służby policjanta i jego pozytywną opinię służbową z dnia [...] października 2016 r. Orzeczenie Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. stało się przedmiotem skargi L. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia dyscyplinarnego organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zarzucił naruszenie art. 135 ust. 3, art. 135f ust. 1 pkt 3, art. 135 ust. 2 pkt 4 i 6 w zw. z art. 132a, art. 135j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji. W uzasadnieniu skarżący wskazał m.in., że organ nie przeprowadził dowodu z dokumentu pt. "[...]". Skarżący podał, że uzyskał dostęp do tego dokumentu dopiero po wydaniu przez Komendanta Wojewódzkiego Policji orzeczenia z [...] kwietnia 2017 r. Na dokumencie widnieje data [...] października 2016 r. oraz podpisy 10 policjantów Sekcji Lotnictwa Policji Sztabu Policji w [...], których zapoznano z zarządzeniem Komendanta. Z zarządzenia i karty zapoznania z nim ewidentnie wynika, że w dniach [...] czerwca 2016 r. oraz [...] lipca 2016 r. Zarządzenie nr 27 oraz stanowiący załącznik do niego pkt 1 ppkt 3 rozdziału 07-19-19, nie były znane [...] L. K. Skarżący podkreślił, że zaskarżone orzeczenie zapadło z naruszeniem art. 135 ust. 3 ustawy o Policji, a to ze względu na wszczęcie postępowania dyscyplinarnego po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego. Podniósł, że D. S. nie tylko wskazał w skardze konkretnego funkcjonariusza Policji [...] L. K., ale dołączył do niej również zdjęcia, które miały uprawdopodobnić naruszenie przepisów lotniczych i służbowych przez skarżącego. Zarzuty skargi były spersonalizowane, co znalazło potwierdzenie w przyjęciu od D. S. [...] października 2016 r. zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Dnia [...] października 2016 r. funkcjonariusze Biura Spraw Wewnętrznych KGP w [...], w obecności zastępcy Naczelnika Sztabu Policji w [...] (na polecenie [...] R.S., ówczesnego Naczelnika Sztabu Policji KWP w [...]) i funkcjonariuszy Wydziału Kontroli KWP w [...], przeprowadzili czynności w trybie art. 308 k.p.k. wobec wyłącznie [...]L. K., zatrzymując jego 2 telefony komórkowe do sprawy [...], co potwierdza protokół przeszukania. Następnie Wydział Kontroli KWP w [...] przekazał Prokuraturze Okręgowej w [...] materiały w sprawie zarejestrowanej do sygn. [...]. Z akt postępowania dyscyplinarnego przeprowadzonego przeciwko obwinionemu wynika, że Komendant Wojewódzki Policji w [...], mając wiedzę o podanych wyżej faktach, wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko obwinionemu dopiero [...] lutego 2017 r. Skarżący podniósł, że organy prowadzące postępowanie dyscyplinarne nie odpowiedziały na pytania: 1) Kto uznał pismo pana D. S. za skargę i nakazał jego przesłanie do Wydziału Kontroli KWP w [...] i procedowanie nad nim w tym Wydziale? 2) Kto nakazał podjęcie czynności wobec [...] L. K. przez Biuro Spraw Wewnętrznych KGP, które nie podlega Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...]? 3) Kto zdecydował o przesłaniu materiałów dotyczących czynu i osoby, która go popełniła do Prokuratury Okręgowej w [...], która w tej sprawie prowadzi postępowanie przygotowawcze? Uprawnienia do podjęcia opisanych wyżej czynności przysługiwały wyłącznie Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w [...] albo podczas jego nieobecności - Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] względnie innemu upoważnionemu zastępcy. Powyższe znajduje potwierdzenie w Regulaminie Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z [...] października 2013 r., następnie zmienionym w niektórych punktach Regulaminem Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] z [...] stycznia 2017 r. Z § 7 pkt 1 tegoż Regulaminu wynika, że: Komendant nadzoruje komórki organizacyjne Komendy wymienione w §5 pkt 16-25 i 33. Dla toczącego się postępowania skargowego ma znaczenie, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] sprawuje nadzór m.in. nad Wydziałem Kontroli (poz.17), ), do którego zgodnie z § 24 należy w szczególności: - prowadzenie postępowań wyjaśniających w przypadkach zdarzeń nadzwyczajnych i mających negatywny wydźwięk społeczny (pkt 5), - przyjmowanie w imieniu Komendanta osób w sprawach skarg i wniosków, udzielanie informacji i wyjaśnień w tym zakresie (pkt 7); - prowadzenie czynności wyjaśniających w sprawach skarg i wniosków (pkt. 9). W ocenie skarżącego, Komendant Wojewódzki Policji w [...] już [...] października 2016 r. miał wiedzę o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego przez [...] L. K. O powzięciu takiej wiedzy wcale nie świadczy to, że Komendant Wojewódzki Policji osobiście podpisze dokument, w którym znajdują się informacje wskazujące na to, że wie o czynie i jego sprawcy. Wystarczy, że taki dokument podpisze osoba działająca z jago upoważnienia. Komendant Wojewódzki Policji w [...] o przewinieniu dyscyplinarnym obwinionego dowiedział się nie [...] listopada 2016 r., ale po otrzymaniu skargi D. S. z [...] października 2016 r. i podjęciu działań przez Naczelnika Wydziału Kontroli KWP w [...], upoważnionego pisemnie do działania w jego imieniu. Tym samym Komendant Wojewódzki Policji w [...] wiedział o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego przez [...] L. K., ponieważ prowadzono czynności wyjaśniające wobec obwinionego choćby w trybie skargowym według k.p.a., a także czynności prowadzące do wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego. Zgodnie z ustawą o Policji, przeprowadzenie czynności wyjaśniających może zlecić tylko przełożony dyscyplinarny osoby, co do której istnieje podejrzenie, że popełniła przewinienie dyscyplinarne. Czynności wyjaśniające były prowadzone w stosunku do obwinionego od [...] października 2016 r., de facto przez Naczelnika Wydziału Kontroli KWP w [...], ale na podstawie pisemnego upoważnienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] do działania w jego imieniu. Podsumowując skarżący wskazał, że od [...] października 2016 r. do [...] lutego 2017 r. (wszczęcie postępowania dyscyplinarnego) upłynęło 102 dni, a przyjmując za datę początkową [...] października 2016 r. - 99 dni. Tym samym, wszczynając postępowanie dyscyplinarne [...] lutego 2017 r. organ dyscyplinarny I stopnia naruszył wskazany treścią przepisu art. 135 ust 3 ustawy o Policji 90-dniowy termin. Podniósł też, że uniemożliwienia obwinionemu zapoznania się z aktami postępowania nie usprawiedliwia również fakt końcowego zapoznania zarówno obrońcy, jak i obwinionego z aktami postępowania. Zarzucił pomijanie bądź nawet ukrywanie dokumentów świadczących na korzyść obwinionego, jednostronne podejście do zgromadzonego materiału dowodowego. Komendant Główny Policji, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Pełnomocnik wskazał, że z treści adnotacji naniesionej na k. 10V akt postępowania wynika, że przełożony służbowy powziął wiedzę o możliwości popełnienia przewinienia dyscyplinarnego dopiero w dniu [...] listopada 2016 r. Zatem, postępowanie dyscyplinarne wobec skarżącego zostało wszczęte z zachowaniem 90-dniowego terminu. Nie może więc być mowy o przedawnieniu karalności przewinienia dyscyplinarnego. Treść akt postępowania dyscyplinarnego wskazuje, że skarżący jak i jego obrońca mieli nieskrępowany dostęp do materiału dowodowego. Zapoznawali się z nim, składali wnioski o uzupełnienie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 135 j ust. 2 pkt 4 i 6 w zw. z art. 132 a ustawy o Policji pełnomocnik wskazał, że trudno uznać, że doświadczony policjant i zarazem pilot nie miał wiedzy, co do zasad wykorzystywania sprzętu służbowego, do celów prywatnych. Tego typu logika wymyka się poza dostępne kryteria oceny racjonalnego postępowania. Dla każdego oczywistym jest, że śmigłowiec służy do wypełniania zadań służbowych, a nie do działalności usługowej w zakresie turystki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała uwzględnieniu. W sprawie tej naruszony został przepis art. 135 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1782 ze zm.), co miało wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z powołanym przepisem, postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego. W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec skarżącego nastąpiło po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego. To bowiem nie pieczęć i data oraz podpis Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] znajdujące się przy jego imieniu i nazwisku zamieszczone na notatce urzędowej przygotowanej przez eksperta Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w [...][...] A.L. lub [...] B.P. (pod notatką widnieją podpisy obojga ekspertów) świadczą o dniu powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego przez L. K. Sąd nie podziela zatem twierdzenia Komendanta Głównego Policji zawartego w zaskarżonym orzeczeniu, że powzięcie wiadomości przez przełożonego dyscyplinarnego o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego nastąpiło w dniu [...] listopada 2016 r. dopiero po tym, jak zakończone zostały w Wydziale Kontroli KWP w [...] czynności służbowe zakończone wnioskiem o przekazanie materiałów w tej sprawie do Wydziału Kadr i Szkolenia KWP i przeprowadzenie czynności wyjaśniających w trybie art. 134i ust. 4 ustawy o Policji, na co powołano się w zaskarżonym orzeczeniu. Na marginesie zauważyć należy przy tym, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] w wydanym przez siebie orzeczeniu dyscyplinarnym w ogóle nie wskazał daty, w której powziął wiadomość o popełnieniu przez L. K. przewinienia dyscyplinarnego. W ocenie Sądu, powzięcie przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przez L. K. przewinienia dyscyplinarnego nastąpiło w dniu [...] października 2016 r. kiedy to do Komendy Wojewódzkiej w [...] (do Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...]) wpłynął meldunek nr [...] dotyczący [...] L. K. sporządzony przez [...] B.W. Zastępcę Naczelnika Sztabu Policji KWP w [...], w którym to meldunku jednoznacznie wskazano, że [...] października 2016 r. nastąpiło zgłoszenie o przestępstwie popełnionym przez wymienionego w meldunku policjanta (wyraźnie wskazano też na fakt zabezpieczenia materiału dowodowego w postaci dokumentacji lotów szkoleniowych). Okoliczności przywołane w punkcie 4 meldunku jednoznacznie wskazywały na związek czynności służbowej (loty szkoleniowe) i zgłoszenie popełnienia przestępstwa przez L. K. Tego funkcjonariusza Policji dotyczył bowiem meldunek. Meldunek ten wpłynął [...] października 2016 r. do Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...]. Zastępca Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP przyjął ten meldunek i dokonał dekretacji prosząc o rozmowę p. A. L. (eksperta tego Wydziału). W tym miejscu wskazania wymaga, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] w dniu [...] września 2016 r. wydał Decyzję nr [...] w sprawie ustalenia zasad powiadamiania o wydarzeniach nadzwyczajnych oraz innych czynach, za które policjant ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną lub karną ([...]). Do wydarzeń nadzwyczajnych podlegających meldowaniu Komendant Wojewódzki Policji w [...] zaliczył w tej Decyzji m.in. czyn uzasadniający podejrzenie popełnienia przez policjanta przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, a także inne czyny za które policjant ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną. Jednocześnie Komendant Wojewódzki Policji w [...] zdecydował w tej Decyzji, że Naczelnicy Wydziałów (równorzędni) Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] przesyłają mu meldunki za pośrednictwem Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] niezwłocznie, lecz nie później niż w terminie 7 dni, o powzięciu wiadomości o zaistnieniu wydarzeń nadzwyczajnych wymienionych w § 4 (§ 2 pkt 1 Decyzji) i o popełnieniu przez policjanta innych czynów niż wymienione w § 4, za które ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną (§ 2 pkt 2 Decyzji). Wobec przyjęcia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] takiego trybu meldowania mu o czynie uzasadniającym podejrzenie popełnienia przez policjanta przestępstwa (przewinienia dyscyplinarnego), a zatem za pośrednictwem Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...], przyjąć należało – na podstawie przedłożonych Sądowi akt postępowania dyscyplinarnego – że to właśnie w dniu [...] października 2016 r., za zatem w dniu wpływu meldunku nr [...] (z dnia [...] października 2016 r.) do Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] i przyjęcia tego meldunku w dniu [...] października 2016 r. przez Zastępcę Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...], Komendant Wojewódzki Policji w [...] powziął wiadomość o popełnieniu przez L.K. przewinienia dyscyplinarnego. Treść meldunku nie pozostawiała wątpliwości, że chodzi o zdarzenie związane ściśle z lotami szkoleniowymi (wskazano na zabezpieczenie dokumentacji służbowej) i że zdarzenie, co do którego zgłoszono o popełnionym przestępstwie dotyczy funkcjonariusza Policji [...] L.K. Okoliczność, z jakiego powodu przełożony dyscyplinarny, któremu meldunek nr [...] złożono, nie zlecił od razu przeprowadzenia czynności wyjaśniających – jeśli miał (mimo informacji o zgłoszonym popełnieniu przestępstwa) ewentualne wątpliwości co do np. kwalifikacji prawnej (art. 134 i ust. 4 ustawy o Policji), nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy. Korespondencja Zastępcy Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...]. skierowana do Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...], w której nawiązano zresztą do Decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] września 2016 r., potwierdza, że meldunek nr [...] wpłynął, a przełożony dyscyplinarny był w trakcie podjęcia decyzji co do dalszego biegu czynności służbowych w stosunku do [...] L. K. Na podstawie powyższego Sąd stwierdził, że wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec L. K. postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. nastąpiło po upływie 90 dni od dnia powzięcia przez przełożonego dyscyplinarnego wiadomości o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego (art. 135 ust. 3 ustawy o Policji). Ostatnim dniem, w którym dopuszczalne było wszczęcie postępowania dyscyplinarnego był dzień [...] stycznia 2017 r. Podkreślenia na gruncie tej sprawy wymaga, że jeśli zachodzi uzasadnione przypuszczenie popełnienia przez policjanta przewinienia dyscyplinarnego (wpłynęło zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa i zameldowano o tym Komendantowi Wojewódzkiemu Policji) – przełożony dyscyplinarny wszczyna postępowanie dyscyplinarne (art. 134 i ust. 1 pkt 1a ustawy o Policji). W sytuacji wystąpienia wątpliwości, co do któregokolwiek elementu wskazanego w art. 134i ust. 4, przełożony dyscyplinarny przed wszczęciem postępowania dyscyplinarnego zleca przeprowadzenie czynności wyjaśniających. Czynności te zaś należy ukończyć w terminie 30 dni. Celem czynności wyjaśniających nie jest przy tym stwierdzenie, że zachodzą okoliczności uzasadniające odpowiedzialność dyscyplinarną. To jest dokonywane w toku wszczętego już postępowania dyscyplinarnego. Jedną z naczelnych zasad postępowania dyscyplinarnego jest przy tym szybkość represji dyscyplinarnej. Przepis art. 135 ust. 3 ustawy o Policji zawiera normę o charakterze gwarancyjnym dla policjanta i nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Upływ terminu określonego w tym przepisie jest okolicznością, która wyłącza dopuszczalność wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło