II SA/Wa 1264/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2025 r. sprawy ze skargi X. Y. na decyzję personalną Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia z dyspozycji na stanowisko służbowe uchyla zaskarżoną decyzję personalną. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...], na podstawie art. 54 ust. 1 i 3, art. 58 ust. 3 oraz art. 89 ust. 1, 3-4 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 712), § 4 ust. 1 pkt 2 i 3, § 7, § 8 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 września 2006 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 503) oraz § 1, 2 i 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 września 2021 r. w sprawie stanowisk służbowych w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym oraz wymagań w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakie powinni spełniać funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służbowych (Dz. U. poz. 1683 z późn. zm.) a także § 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz. U. z 2022 r., poz. 2396 ze zm.) pozostającego w dyspozycji Szefa CBA funkcjonariusza X.Y. z dniem [...] czerwca 2025 r. przeniósł na stanowisko służbowe [...] Wydziału [...] Delegatury Centralnego Biura Antykorupcyjnego w [...] oraz ustalił uposażenie miesięczne, które na dzień [...] czerwca 2025 r. składa się z: uposażenia zasadniczego, obejmującego: a) stawkę uposażenia zasadniczego: 9.800,00 zł (dziewięć tysięcy osiemset złotych), b) 15% stawki uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, premii, w wysokości 16% uposażenia zasadniczego, o którym mowa w pkt 1, dodatku specjalnego w wysokości 5% uposażenia zasadniczego, przyznanego do dnia [...] czerwca 2025 r., dodatku [...] w kwocie 690,86 złotych. Na podstawie art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Szef CBA w uzasadnieniu wskazał, że z dniem [...] lutego 2025 r. odwołał X.Y. z zajmowanego stanowiska radcy prawnego w Zespole Radców Prawnych Biura Prawnego CBA i przeniósł go do swojej dyspozycji do dnia [...] czerwca 2025 r. Funkcjonariusz został poinformowany o propozycji przeniesienia na stanowisko służbowe: "[...]" w Wydziale [...] Delegatury Centralnego Biura Antykorupcyjnego w [...] z dniem [...] czerwca 2025 r. z uposażeniem zasadniczym w wysokości 9 800,00 zł, premią w wysokości 16% uposażenia zasadniczego oraz dodatkiem specjalnym w wysokości 5% uposażenia zasadniczego, przyznanego do dnia [...] czerwca 2025 r. Szef CBA wskazał, że z przepisów art. 58 ust. 3 ustawy o CBA oraz § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy CBA do dyspozycji wynika obowiązek przeniesienia funkcjonariusza na stanowisko służbowe, które będzie odpowiednie do posiadanych przez niego predyspozycji oraz kwalifikacji zawodowych i dotychczasowego przebiegu służby. Organ wskazał, że na podstawie akt osobowych oraz dotychczasowego przebiegu służby w CBA ustalono, że X.Y. posiada wykształcenie prawnicze - tytuł naukowy doktora nauk prawnych oraz uprawnienia do wykonywania zawodu radcy prawnego. Ponadto, ww. posiada wiedzę [...] z zakresu postępowania karnego, co potwierdzają liczne publikacje artykułów naukowych w uznanych krajowych czasopismach prawniczych. Analiza stanu osobowego Wydziału [...] Delegatury CBA [...] wykazała, że w tej komórce na dzień [...] czerwca 2025 r. jest 31 wakatów. Obsada w tej komórce wynosi 55%. Ponadto trzech funkcjonariuszy tej komórki przebywa na długotrwałych urlopach związanych rodzicielstwem, a w czerwcu 2025 r. ze służby w CBA zwolnionych zostanie kolejnych dwóch funkcjonariuszy tego wydziału. Duża liczba spraw realizowanych w Delegaturze CBA w [...] wymaga skierowania do służby w tej jednostce funkcjonariuszy, których kwalifikacje umożliwią sprawne wykonywanie zadań. Szef CBA podkreślił, iż warunkiem przeniesienia funkcjonariusza jest wyrażenie przez niego zgody na mianowanie na zaproponowane stanowisko służbowe. Funkcjonariusz wyraził zgodę na przeniesienie na stanowisko służbowe "[...]" w Wydziale [...] Delegaturze CBA w [...] z dniem [...] czerwca 2025 r. Wysokość stawki uposażenia na stanowisku służbowym "[...] w kwocie 9 800,00 zł Szef CBA ustalił zgodnie z tabelą stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego stanowiącą załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat, która przewiduje, że na tym stanowisku służbowym stawka uposażenia zasadniczego wynosi od 6.550,00 zł do 10.920,00 zł. Szef CBA wyjaśnił, że z art. 108 § 1 k.p.a. wynika, że decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę życia lub zdrowia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Decyzji, nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, tożsamy z interesem służby przejawiający się koniecznością niezwłocznego wywołania skutku prawego określonego w decyzji po upływie okresy pozostawania w dyspozycji Szefa CBA - tj. z dniem [...] czerwca 2025 r. Decyzja Szefa CBA z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi X.Y. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 499) poprzez brak zasięgnięcia wymaganej prawem opinii rady Okręgowej Izby Radców Prawnych - w przypadku odwołania ze stanowiska radcy prawnego w CBA, a następnie zaproponowania innego, nierównorzędnego stanowiska służbowego z przyczyn związanych z wykonywaniem zawodu radcy prawnego, tj. z powodu negatywnej oceny merytorycznej zadań realizowanych przez radcę prawnego, w sytuacji gdy odmowa przyjęcia takiego stanowiska skutkowałaby z mocy prawa zwolnieniem ze służby w CBA, co w realiach niniejszej sprawy należy traktować jako funkcjonalny odpowiednik "rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem", o którym mowa w art. 19 ust. 1 ustawy o radcach prawnych. Zważywszy na brak zasięgnięcia wymaganej prawem opinii rady okręgowej izby radców prawnych, a także na charakter decyzji, skutkującej trwałym pozbawieniem funkcjonariusza możliwości wykonywania zawodu radcy prawnego, naruszenie to — jako oczywiste, poważne i mające istotne konsekwencje ustrojowe - stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; art. 58 ust. 3 w zw. z art. 61 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o CBA poprzez przeniesienie na stanowisko służbowe nierównorzędne wobec stanowiska radcy prawnego zajmowanego przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa CBA, w sytuacji gdy w strukturze etatowej i kadrowej CBA dostępnych było wiele wakatów na stanowiskach radcy prawnego, zarówno na dzień wydawania decyzji o przeniesieniu funkcjonariusza do dyspozycji Szefa CBA, jak również na dzień wydawania decyzji o przeniesieniu na inne stanowisko służbowe, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niedokonanie z urzędu przeglądu kadrowego oraz oceny sytuacji kadrowej w kontekście zadań realizowanych przez radców prawnych w CBA, podczas gdy w jednostkach organizacyjnych CBA - w tym w Biurze Prawnym CBA oraz innych jednostkach organizacyjnych w [...] - pozostaje szereg wakatów na stanowiskach radcy prawnego, zaś przez okres ponad roku (tj. od marca 2024 r.) trwała wewnętrzna rekrutacja na kilka stanowisk radcy prawnego w Biurze Prawnym CBA, która nie zakończyła się pozytywnym rozstrzygnięciem z uwagi na brak kandydatur spełniających wymogi formalne lub merytoryczne, a w konsekwencji – brak przeprowadzenia analizy możliwości zapewnienia funkcjonariuszowi równorzędnego stanowiska, tj. stanowiska radcy prawnego w jakiejkolwiek jednostce organizacyjnej CBA, w której istnieje wakat na to stanowisko; art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wykazania w uzasadnieniu decyzji podstaw do odwołania ze stanowiska radcy prawnego oraz przeniesienia na stanowisko niebędące stanowiskiem radcy prawnego, podczas gdy w toku rozmowy kadrowej w dniu [...] czerwca 2025 r. dyrektor Biura Kadr i Szkolenia CBA wskazał, że przyczyną odwołania ze stanowiska była "negatywna ocena pracy" radcy prawnego; a także poprzez brak uzasadnienia braku możliwości zapewnienia funkcjonariuszowi stanowiska równorzędnego, tj. radcy prawnego. Skarżący na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z załączonych dokumentów, tj. 1) fotokopii protokołu z rozmowy kadrowej w sprawie przeniesienia na określone stanowisko służbowe; 2) fotokopii doręczonej decyzji personalnej wraz z adnotacją; 3) referencji wydanych przez dyrektora Biura Prawnego CBA w dniu [...] lipca 2024 r.; 4) zaświadczenia z dnia [...] września 2022 r. o charakterze wykonywanych przez skarżącego obowiązków służbowych przed rozpoczęciem wykonywania zawodu radcy prawnego w CBA; 5) pisma z dnia [...] września 2022 r. l.dz. [...] z potwierdzeniem charakteru służby skarżącego w CBA przed wykonywaniem zawodu radcy prawnego; 6) wyciągu ze stenogramu z posiedzenia sejmowej komisji śledczej w dniu [...] lutego 2025 r. - na wykazanie okoliczności wskazanych w treści niniejszej skargi. Na podstawie art. 119 pkt 1 i 2 p.p.s.a. skarżący wniósł o możliwie pilne rozpoznanie sprawy, w trybie uproszczonym oraz o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący w obszernym uzasadnieniu skargi przytoczył przebieg postępowania, począwszy od daty rozpoczęcia służby w CBA oraz szerzej omówił zarzuty skargi przytaczając na ich poparcie orzecznictwo sądów administracyjnych. Wskazał, że rzeczywiste w jego ocenie przyczyny odwołania ze stanowiska i przeniesienia do dyspozycji. Skarżący zwrócił m.in. uwagę, iż w uzasadnieniu decyzji brakuje informacji o przeprowadzonym przeglądzie kadrowym oraz wskazania przyczyn braku możliwości mianowania skarżącego na stanowisko radcy prawnego przy - powszechnie znanej w CBA - informacji o stanie etatowym i wakatach na stanowiskach radcy prawnego. Skarżący zaznaczył, że od początku służby tj. od 2018 r. zajmował się obsługą prawną, nie ma żadnego doświadczenia jako funkcjonariusz procesowy, nie ukończył także obowiązkowego w celu realizacji tego rodzaju czynności w CBA kilkutygodniowego szkolenia specjalistycznego w zakresie czynności dochodzeniowo-śledczych ani operacyjno-rozpoznawczych, posiada wiedzę specjalistyczną z zakresu postępowania karnego, jednak nie posiada wiedzy i umiejętności związanych chociażby z metodyką prowadzenia śledztw, taktyki przesłuchań czy zasad przeprowadzania czynności procesowych. Skarżący zwrócił uwagę na postanowienie SN z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. III PK 101/19, LEK nr 3207984, w którym wskazano, że "zasięgnięcie opinii samorządu radcowskiego znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy wypowiedzenie umowy o pracę ma dotyczyć naruszenia obowiązków wynikających z ustawy z 1982 r. o radcach prawnych. Obowiązek ten istnieje zarówno wtedy, gdy owe naruszenia są jedyną przyczyną rozwiązania stosunku zatrudnienia, jak i wtedy, gdy stanowią współprzyczynę wypowiedzenia umowy o pracę". Tym samym, nawet jeśli przyczyna "negatywnej oceny pracy" nie była jedynym powodem decyzji kadrowej, jej wystąpienie jako motywu (co jak wskazał jednoznacznie wynika z przebiegu rozmowy kadrowej i treści protokołu podpisanego przez uczestników czynności - tj. skarżącego oraz dyrektora BKiS CBA) obligowało organ do zasięgnięcia opinii OIRP w [...]. Skarżący zwrócił uwagę, że mimo iż formalnie decyzja z dnia [...] czerwca 2025 r. nie została ujęta w formie "wypowiedzenia stosunku pracy" to w sensie funkcjonalnym jest odpowiednikiem wypowiedzenia stosunku pracy. Zgodnie bowiem z art. 58 ust. 3 ustawy o CBA, w przypadku odmowy przyjęcia zaproponowanego stanowiska — funkcjonariusz podlega z mocy prawa zwolnieniu ze służby. Radca prawny nie może odmówić przyjęcia złożonej propozycji bez konsekwencji w postaci zwolnienia ze służby, ale także nie może odmówić przyjęcia złożonej propozycji, gdyż wówczas byłby pozbawiony prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Sama decyzja o przeniesieniu funkcjonariusza do dyspozycji Szefa CBA nie stanowi jeszcze zdaniem skarżącego odpowiednika wypowiedzenia stosunku pracy, albowiem z dyspozycji art. 58 ust. 3 w zw. z art. 61 ustawy o CBA wynika obowiązek zaproponowania stanowiska równorzędnego, tj. w tym przypadku stanowiska radcy prawnego, stąd jeszcze na etapie przenoszenia do dyspozycji obowiązek zasięgnięcia opinii się nie aktualizował. Zdaniem skarżącego, obowiązek zasięgnięcia opinii rady Okręgowej Izby Radców Prawnych zaktualizował się dopiero w momencie, gdy organ powziął plany, aby zaproponować skarżącemu stanowisko inne niż radca prawny pod rygorem skutków opisanych w art. 58 ust. 3 ustawy, tj. zwolnienia ze służby. Skarżący przywołał przepis art. 61 ustawy o CBA. Wskazał, że przepis ten enumeratywnie wymienia zatem przypadki w jakich organ może lub musi przenieść funkcjonariusza CBA na niższe stanowisko służbowe. Zamknięty katalog tych przypadków oznacza, że w innych, niewymienionych w przepisie sytuacjach przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko jest niezgodne z prawem. Sytuacja uregulowana w art. 58 ust. 3 ustawy o CBA nie mieści się w dyspozycji art. 61 ust. 1 i 2 ustawy o CBA, co oznacza, że przeniesienie o jakim mowa w art. 58ust. 3 ustawy o CBA nie może dotyczyć stanowiska niższego, lecz jedynie równorzędnego do zajmowanego przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa CBA. W ocenie skarżącego takie rozumienie art. 58 ust. 3 ustawy potwierdza także treść § 2 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji. Skarżący zaznaczył, że pomimo iż stanowiska radcy prawnego i [...] ujęte są w tej samej grupie zaszeregowania w tabeli stawek uposażenia zasadniczego, nie można uznać ich za stanowiska równorzędne, ponieważ odrębność stanowiska radcy prawnego wynika bezpośrednio z przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, która to ustawa zgodnie z art. 75 ma prymat nad ustawą o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Zgodnie z treścią ww. przepisu stosunek służbowy oraz wynikające z niego prawa i obowiązki radców prawnych (...) będących (...) funkcjonariuszami Centralnego Biura Antykorupcyjnego w zakresie nieokreślonym niniejszą ustawą określają przepisy odrębnych ustaw. Skarżący zarzucił, że organ nie przeprowadził jakiejkolwiek analizy możliwości dalszego zatrudnienia skarżącego na stanowisku radcy prawnego, ani nie dokonał z urzędu (jak tego wymaga art. 77 § 1 k.p.a.) przeglądu sytuacji kadrowej w jednostkach organizacyjnych CBA, pomimo że w Biurze Prawnym CBA oraz innych jednostkach w [...] istniały liczne wakaty na stanowiskach radcy prawnego; od marca 2024 r. trwała wewnętrzna rekrutacja na stanowiska radców prawnych w Biurze Prawnym, która nie zakończyła się z uwagi na brak kandydatów spełniających wymagania formalne i merytoryczne; Skarżący przez blisko trzy lata wykonywał w CBA zawód radcy prawnego, posiada tytuł doktora nauk prawnych, był wykładowcą akademickim, jest autorem publikacji naukowych i aktualnie referentem w ok. 40 sprawach sądowych prowadzonych w imieniu Biura, a przedtem wykonywał głownie czynności związane ze świadczeniem pomocy prawnej lub pokrewne. Pomimo powyższego, organ nie przeprowadził żadnego przeglądu kadrowego, nie zbadał stanu zatrudnienia w komórkach prawnych CBA i nie wykazał, dlaczego nie uwzględnił skarżącego jako kandydata na istniejące etaty radcy prawnego. Skarżący wskazał, że analogiczna sytuacja była przedmiotem oceny WSA w sprawie II SA/Wa 875/24 i w sprawie II SA/Wa 1586/24. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie wskazał także dlaczego nie było możliwe zatrudnienie skarżącego na stanowisku równorzędnym. Brak jakiejkolwiek refleksji w tym zakresie pozostaje w sprzeczności z wymogami art. 58 ust. 3 ustawy o CBA, który - zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych - należy interpretować w świetle art. 61 tej ustawy, tj. jako dopuszczający mianowanie na stanowisko niższe wyłącznie w przypadkach enumeratywnie wskazanych (kara dyscyplinarna, nieprzydatność, likwidacja stanowiska itd.). Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. podtrzymał zarzuty skargi. Wskazał też, że jego zdaniem decyzja o przeniesieniu do dyspozycji w dniu [...] lutego 2025 r. nie wymagała jeszcze zaskarżenia, albowiem organ dysponuje uznaniową kompetencją do przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji Szefa CBA m.in. w przypadku planowanego wyznaczenia na inne stanowisko służbowe. Tym niemniej, należy pamiętać o generalnym założeniu domniemania legalności działania organu, a zatem domniemaniu, że organ będzie działał na podstawie i w granicach prawa. Skarżący spodziewał się zatem, że kolejna decyzja organu, wyznaczająca skarżącemu stanowisko służbowe w konkretnej jednostce organizacyjnej CBA, będzie spełniała wymagania, o których mowa w art. 58 ust. 3 w zw. z art. 61 ustawy o CBA, tj. będzie dotyczyła stanowiska równorzędnego, tj. stanowiska radcy prawnego. Szef CBA w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując ustalenia zaskarżonej decyzji personalnej. Organ odniósł się do zarzutów skargi. Organ zwrócił uwagę, że zarówno w ustawie o CBA jak i aktach wykonawczych brak jest normy prawnej nakazującej wyznaczanie funkcjonariusza CBA posiadającego uprawnienia radcy prawnego wyłącznie na stanowisko służbowe radcy prawnego ani też zakazującej wyznaczenia takiego funkcjonariusza na stanowisko inne niż stanowisko służbowe radcy prawnego. Przepis art. 58 ust. 3 ustawy o CBA określa szczegółowo tryb postępowania w stosunku do funkcjonariusza CBA, któremu zakończył się okres pozostawania w dyspozycji. W takiej sytuacji organ ma obowiązek przedstawić mu propozycję przeniesienia na określone stanowisko służbowe, a w przypadku gdy funkcjonariusz nie przyjął zaproponowanego stanowiska służbowego zwolnić ze służby w CBA. Przepis ten nie daje funkcjonariuszowi żadnej możliwości prowadzenia negocjacji odnośnie samego stanowiska służbowego. Organ wskazał też, że wbrew twierdzeniom skarżącego wymóg zasięgnięcia - zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o radcach prawnych - opinii rady okręgowej izby radców prawnych istnieje jedynie w przypadku rozwiązania stosunku pracy za wypowiedzeniem z radcą prawnym z powodu nienależytego wykonywania obowiązków radcy prawnego. Odwołanie skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego radcy prawnego i przeniesienie do dyspozycji Szefa CBA nastąpiło z uwagi na potrzebę przeniesienia wymienionego na inne stanowisko służbowe uzasadnioną koniecznością zapewnienia jak najwłaściwszej realizacji ustawowych zadań CBA. Przeniesienie do dyspozycji Szefa CBA nie spowodowało rozwiązania stosunku służbowego z funkcjonariuszem. Ustawa o radcach prawnych nie reguluje sytuacji prawnej funkcjonariusza odwołanego ze stanowiska radcy prawnego i przeniesionego do dyspozycji Szefa CBA. Skarżący nie kwestionował przeniesienia do dyspozycji Szefa CBA, nie skorzystał z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również nie złożył skargi na decyzję do sądu administracyjnego. Organ wskazał, że zaproponowane wymienionemu stanowisko służbowe jest równorzędne w rozumieniu regulacji dotyczących reguł zatrudnienia i uposażenia w CBA. W myśl tabeli w załączniku do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat (Dz.U. z 2022 r. poz. 2396 ze zm.) stanowiska służbowe radca prawny i [...] znajdują się w tej samej komórce tabeli i przewidziano dla nich takie samo uposażenia określone w tzw. widełkach na dzień wydania zaskarżonej decyzji wynoszące 6550-10920 zł. Stawki uposażenia zasadniczego określone dla stanowiska [...] są tożsame ze stawkami określonymi dla stanowiska radcy prawnego. Stanowisko [...] — jest stanowiskiem równorzędnym w stosunku do stanowiska radcy prawnego. Ustalone w zaskarżonej decyzji uposażenie miesięczne funkcjonariusza jest w takiej samej wysokości jakie otrzymywał w przeniesienia do dyspozycji Szefa CBA. Zatem twierdzenie skarżącego jakoby stanowisko [...] było stanowiskiem niższym niż stanowisko radcy prawnego jest nieprawdziwe. Organ wskazał też m.in., że poza granicami rozpoznania sprawy powinny pozostać podniesione przez skarżącego kwestie dotyczące odwołania funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji Szefa CBA na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2025 r. gdyż dotyczą innego postępowania administracyjnego. Skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2025 r. podtrzymał skargę wskazując na działania Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia CBA. Skarżący w piśmie z dnia [...] lipca 2025 r. stanowiącym replikę na odpowiedź organu na skargę podtrzymał skargę i zarzuty w niej podniesione. Odnosząc się do argumentacji organu co do równorzędności stanowisk służbowych [...] oraz radcy prawnego, opartej wyłącznie na treści rozporządzenia ws. stawek uposażenia zasadniczego, skarżący podniósł, że w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 września 2021 r. w sprawie stanowisk służbowych w CBA (...) stanowisko radcy prawnego jest stanowiskiem w 9. grupie zaszeregowania, podczas gdy stanowisko [...] jest w 12. grupie zaszeregowania, a zatem - idąc tokiem rozumowania organu - jest stanowiskiem usytuowanym znacznie niżej w strukturze stanowiskowej CBA niż stanowisko radcy prawnego. Skarżący zwrócił też uwagę, że zgodnie z powołanym rozporządzeniem, w którym to rozporządzeniu stanowisko służbowe radcy prawnego jest stanowiskiem wyższym od stanowiska służbowego [...] — kwalifikacje zawodowe wymagane na stanowisku służbowym [...] obejmują ukończenie szkolenia podstawowego oraz szkolenia specjalistycznego, w zakresie pionu, w którym pełni się służbę. Skarżący podniósł, że nigdy nie ukończył (wielotygodniowego) szkolenia specjalistycznego w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych ani dochodzeniowo-śledczych. Skarżący w piśmie z dnia [...] września 2025 r. wskazał, że znajdująca się w aktach administracyjnych notatka służbowa z przeglądu kadrowego dyrektora BKiS CBA datowana na dzień [...] czerwca 2025 r., nie została zarejestrowana i nie posiada nadanego numeru w dzienniku korespondencji, w konsekwencji czego data jej sporządzenia nie jest weryfikowalna. Skarżący wskazał m.in., że nawet gdyby przyjąć przeprowadzenie przez organ przeglądu kadrowego, to z treści notatki wynika, że przegląd ten byłby przeprowadzony w sposób wadliwy. Skarżący wskazał, że z jednej strony dyrektor Biura Kadr i Szkolenia CBA wskazuje bowiem w treści notatki, że "opisane w niej "wykształcenie, kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe (Skarżącego- przyp. wł.) predestynują go do pełnienia służby związanej z wykonywaniem czynności związanej z obsługą prawną (...)", z drugiej zaś strony – nie wskazuje przyczyn, dla których nie jest to możliwe. (...)". Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z treści notatki, albowiem jak podał "- z uwagi na datę wydania - nie znajduje się ona w aktach osobowych przekazanych Sądowi przez organ". Skarżący jako załącznik do pisma procesowego wskazał "kopię opinii służbowej skarżącego z dnia [...] sierpnia 2025 r." Pełnomocnik organu w piśmie z dnia [...] października 2025 r. wskazał, że obecnie, poza skarżącym, służbę pełni 44 funkcjonariuszy posiadających prawo do wykonywania zawodu radcy prawnego i niezajmujących stanowiska służbowego – radca prawny. Ww. funkcjonariusze CBA pełnią służbę na różnych stanowiskach zgodnie z potrzebami służby w jednostkach organizacyjnych CBA. Skarżący w piśmie z dnia [...] października 2025 r. podtrzymał skargę i jej zarzuty. Wskazał, że pismo organu z dnia [...]października 2025 r. dotyczące zestawienia liczby funkcjonariuszy nie zawiera żadnych merytorycznych treści istotnych dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem przedmiotem niniejszego postępowania nie jest fakt braku mianowania skarżącego na stanowisko radcy prawnego pomimo posiadania przezeń uprawnień do wykonywania tego zawodu, lecz "wadliwe, sprzeczne z przepisami prawa" przeniesienie skarżącego na inne, niższe stanowisko służbowe, pomimo uprzedniego zajmowania tego stanowiska i skutecznego, profesjonalnego wykonywania w strukturze CBA zawodu radcy prawnego. Skarżący zwrócił uwagę, że sam pełnomocnik organu przedstawił w ww. piśmie dowody na to, że były co najmniej 44 inne osoby, które mogły skutecznie realizować zadania pionu operacyjno-śledczego bez zmiany stanowiska służbowego, podczas gdy z powodu braków kadrowych w Biurze Prawnym od marca 2024 r. do chwili sporządzania niniejszego pisma trwa rekrutacja na stanowisko radcy prawnego. Skarżący raz jeszcze podkreślił, że jak wynika z notatki z przeglądu kadrowego– było uzasadnione mianowanie skarżącego na stanowisko związane z obsługą prawną, tj. na równorzędne stanowisko radcy prawnego i ani w treści zaskarżonej decyzji, ani w treści notatki z rzekomo przeprowadzonego przeglądu kadrowego nie wskazano przyczyn, dla których skarżącego nie można było mianować na równorzędne stanowisko radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935)), zwanej dalej p.p.s.a. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów podlegała uwzględnieniu. W sprawie niniejszej naruszone zostały przepisy prawa administracyjnego procesowego, tj. art. 7, art. 77, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do wniosków dowodowych zawartych w skardze i w piśmie procesowym z dnia [...] września 2025 r. (z treści notatki z przeglądu kadrowego z dnia [...] czerwca 2025 r.) wskazać należy, że w sprawie tej nie było podstaw do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. W sprawie tej nie wystąpiły istotne wątpliwości, o których mowa w art. 106 § 3 P.p.s.a., które wymagałyby wyjaśnienia w drodze uzupełniającego postępowania dowodowego. Nadto, akta osobowe skarżącego zawierają m.in. notatkę z dnia [...] czerwca 2025 r. "z przeglądu kadrowego dokonanego w związku z przeniesieniem funkcjonariusza na stanowisko służbowe po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA", na którą w piśmie procesowym z dnia [...] września 2025 r. wskazywał skarżący, protokół z dnia [...] czerwca 2025 r. "z rozmowy kadrowej w sprawie przeniesienia funkcjonariusza X.Y. na określone stanowisko służbowe", zaskarżoną decyzję personalną Szefa CBA z dnia [...] czerwca 2025 r. z adnotacją skarżącego. Pozostałe wymienione przez skarżącego dokumenty nie były niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, jak wymaga tego przepis art. 106 § 3 P.p.s.a. Akta administracyjne, w tym akta osobowe nadesłane przez organ zawierają wszystkie dokumenty niezbędne ro rozpoznania przez Sąd niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do z art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W sprawie niniejszej uzasadnienie zaskarżonej decyzji wymogów powołanego przepisu nie spełnia, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie niniejszej, będącej przedmiotem kontroli Sądu, skarżący przeniesiony został zaskarżoną decyzją personalną z dniem [...] czerwca 2025 r. z dyspozycji Szefa CBA na stanowisko [...] Wydziału [...] Delegatury CBA w [...]. Sąd podkreśla, odnosząc się do zarzutów skargi, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie nie jest decyzja dotycząca przeniesienia skarżącego do dyspozycji Szefa CBA. Kwestie dotyczące przeniesienia skarżącego do dyspozycji Szefa CBA wykraczają poza granice niniejszej sprawy. Wskazania wymaga jedynie, że skarżący decyzją personalną Szefa CBA nr [...] z dnia [...] lutego 2025 r. z dniem [...] lutego 2025 r. odwołany został ze stanowiska radca prawny Zespół Radców Prawnych Biuro Prawne CBA i przeniesiony został do dyspozycji Szefa CBA do dnia [...] czerwca 2025 r. Istotne jest jedynie, co wynika ze skargi i z odpowiedzi na skargę, że sprawa dotycząca przeniesienia skarżącego do dyspozycji Szefa CBA została prawomocnie zakończona (skarżący nie składał wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również skargi do sądu administracyjnego). Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy zaskarżona decyzja personalna Szefa CBA z dnia [...] czerwca 2025 r. o przeniesieniu skarżącego z dyspozycji Szefa CBA na stanowisko [...] wskazanego w decyzji Wydziału odpowiada normie art. 58 ust. 3 ustawy o CBA i § 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji (Dz. U. z 2012 r., poz. 344). Zgodnie z art. 58 ust. 1 powołanej ustawy, funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa CBA. Stosownie do ust. 2, funkcjonariusz może pozostawać w dyspozycji Szefa CBA nieprzerwanie nie dłużej niż 4 miesiące. Przepis art. 58 ust. 3 ustawy stanowi zaś, że po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby z zachowaniem uprawnień przewidzianych dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, chyba że spełnia warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych zasadach. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa CBA, z uwzględnieniem sposobu pełnienia służby w okresie pozostawania w tej dyspozycji (ust. 4). Zauważyć należy, że ustawodawca tworząc przedmiotowe przepisy posłużył się bardzo ogólnym sformułowaniem "określone stanowisko służbowe". Odmiennie niż w ustawie o Policji, czy w przepisie art. 61 ust. 2 pkt 4 ustawy o CBA, nie użył określenia "stanowisko równorzędne". Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela wyrażony już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że powyższy zabieg stylistyczny prawodawcy odczytywać można wyłącznie w ten sposób, że każde stanowisko może nosić miano "określonego", jeżeli tylko spełnia minimalne wymogi bycia odpowiednim do posiadanych przez funkcjonariusza predyspozycji oraz kwalifikacji zawodowych i dotychczasowego przebiegu służby (v. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 329/22, orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela pogląd wyrażony przez WSA w powołanym wyroku z dnia 18 maja 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 329/22, że przepis art. 58 ust. 3 ustawy o CBA nie gwarantuje funkcjonariuszowi wyznaczenia na stanowisko równorzędne ze stanowiskiem zajmowanym przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa CBA i zajmowania takiego stanowiska do zakończenia służby w CBA. Takich gwarancji nie zawiera także żaden inny przepis ustawy pragmatycznej. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podziela zatem poglądu skarżącego, że z dyspozycji art. 58 ust. 3 ustawy o CBA wynika obowiązek zaproponowania przez Szefa CBA wyłącznie stanowiska równorzędnego ze stanowiskiem zajmowanym przed przeniesieniem do dyspozycji. Z powołanego przepisu nie sposób wyprowadzić takiego twierdzenia. Wykładnia powołanego przepisu również w związku z treścią § 2 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji (Dz. U. z 2012 r. poz. 344), na który powołał się skarżący oraz w zw. z art. 61 ustawy o CBA, nie daje podstaw do stwierdzenia, że obowiązkiem Szefa CBA jest wyznaczenie funkcjonariusza znajdującego się w jego dyspozycji wyłącznie na stanowisko równorzędne ze stanowiskiem zajmowanym przed przeniesieniem do dyspozycji (nie niższe niż zajmowane przed przeniesieniem do dyspozycji). Skarżący przywołał przepis art. 61 ustawy o CBA. Wskazał, że przepis ten enumeratywnie wymienia zatem przypadki w jakich organ może lub musi przenieść funkcjonariusza CBA na niższe stanowisko służbowe. Zdaniem skarżącego zamknięty katalog tych przypadków oznacza, że w innych, niewymienionych w przepisie sytuacjach przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko jest niezgodne z prawem. Jak wskazał skarżący sytuacja uregulowana w art. 58 ust. 3 ustawy o CBA nie mieści się w dyspozycji art. 61 ust. 1 i 2 ustawy o CBA, co oznacza zdaniem skarżącego, że przeniesienie o jakim mowa w art. 58 ust. 3 ustawy o CBA nie może dotyczyć stanowiska niższego, lecz jedynie równorzędnego do zajmowanego przed przeniesieniem do dyspozycji Szefa CBA. W ocenie skarżącego takie rozumienie art. 58 ust. 3 ustawy potwierdza także treść § 2 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego do dyspozycji. Sąd poglądu tego nie podziela. Sąd zauważa, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane było w przeszłości stanowisko, zgodnie z którym funkcjonariusza z dyspozycji Szefa CBA nie można przenieść na stanowisko niższe (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 142/10, wyrok NSA z dnia 18 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 90/11, orzeczenia.nsa.gov.pl), jednakże podkreślić należy, że pogląd ten prezentowany był w innym stanie prawnym. Inne było bowiem brzmienie przepisów rozporządzenia dotyczącego przenoszenia funkcjonariuszy CBA do dyspozycji. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy CBA do dyspozycji (Dz. U. z 2012 r., poz. 344), na który to przepis powołuje się skarżący, przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji Szefa CBA może nastąpić w przypadku przewidywanego przeniesienia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe. Stosownie zaś do ust. 2, dokonując przeniesienia do dyspozycji Szefa CBA, uwzględnia się dotychczasowy przebieg służby funkcjonariusza, posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe oraz predyspozycje, istniejące możliwości etatowe i potrzeby ewentualnego mianowania na inne stanowisko służbowe. Powołany przepis nie stanowi o równorzędnym stanowisku służbowym. Umknęło uwadze skarżącego, że w poprzednim stanie prawnym, w którym wyrażony był pogląd o konieczności wyznaczenia z dyspozycji Szefa CBA na równorzędne stanowisko służbowe (v. wyrok NSA z dnia 18 maja 2011 r. sygn. akt I OSK 90/11, orzeczenia.nsa.gov.pl), obowiązywało rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego (Dz. U. Nr 190, poz. 1404). Przepis § 2 tego rozporządzenia stanowił, że przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji Szefa CBA może nastąpić w przypadku przewidywanego wyznaczenia funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe. Zaś przepis § 3 tego rozporządzenia stanowił, że dokonując przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji, uwzględnia się dotychczasowy przebieg służby funkcjonariusza, posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe oraz predyspozycje, jak również istniejące możliwości etatowe i potrzeby ewentualnego mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe. Przepis poprzednio obowiązującego rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów wyraźnie wskazywał zatem, że funkcjonariusza można z dyspozycji wyznaczyć tylko na równorzędne stanowisko służbowe. Użyte w art. 58 ust. 3 ustawy o CBA sformułowanie określone stanowisko służbowe należało zatem wówczas odnosić do stanowiska równorzędnego, który to pogląd podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Na gruncie jednakże znajdującego w sprawie zastosowanie, obowiązującego na dzień wydania zaskarżonej decyzji personalnej, rozporządzenia z dnia 26 marca 2012 r., brak jest podstaw do wyprowadzenia twierdzenia, że użyte prze ustawodawcę w art. 58 ust. 3 ustawy o CBA sformułowanie "określone stanowisko służbowe" nadal należy odnosić do stanowiska równorzędnego. Ustaleń Sądu w tym zakresie nie zmienia powołanie się przez skarżącego na art. 61 ustawy o CBA. Zgodnie z art. 61 ustawy o CBA, funkcjonariusza przenosi się na niższe stanowisko służbowe w przypadku wymierzenia kary dyscyplinarnej wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe (ust. 1). Zgodnie z ust. 2, funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe w przypadku: 1) orzeczenia przez właściwą komisję lekarską trwałej niezdolności do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku służbowym, jeżeli nie ma możliwości mianowania go na stanowisko równorzędne; 2) nieprzydatności na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej; 3) niewywiązywania się z obowiązków służbowych na zajmowanym stanowisku służbowym, stwierdzonego w okresie służby stałej w dwóch kolejnych opiniach służbowych; 4) likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, gdy nie ma możliwości mianowania go na równorzędne stanowisko służbowe (ust. 2). Funkcjonariusza można przenieść na niższe stanowisko służbowe również na jego pisemną prośbę (ust. 3). Funkcjonariusz, który nie wyraził zgody na przeniesienie na niższe stanowisko służbowe z przyczyn określonych w ust. 2, może być zwolniony ze służby (ust. 4). Cytowany przepis enumeratywnie wymienia przypadki w jakich organ może lub musi przenieść funkcjonariusza CBA na niższe stanowisko służbowe. Przedstawiony wyżej zamknięty katalog tych przypadków nie oznacza jednak, że Szef CBA nie może wyznaczyć funkcjonariusza przebywającego w dyspozycji na niższe stanowisko służbowe na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy o CBA. Gdyby przyjąć taki pogląd – mimo aktualnego brzmienia § 2 rozporządzenia z dnia 26 marca 2012 r. w sprawie przenoszenia funkcjonariuszy (...) – to w sytuacji braku stanowiska równorzędnego, Szef CBA, aby wypełnić obowiązek określony w art. 58 ust. 3 ustawy o CBA musiałby stworzyć specjalnie dla danego funkcjonariusza stanowisko, czy utworzyć etat, który nie istnieje. W ocenie Sądu przepis art. 61 ustawy o CBA dotyczący przenoszenia funkcjonariuszy na niższe stanowisko służbowe, przy spełnieniu określonych przesłanek, nie może zawężać możliwości działania Szefa CBA na gruncie art. 58 ust. 3 ustawy o CBA. Sprawa niniejsza nie dotyczy sytuacji określonych w art. 61 ustawy o CBA. Choć skarżący wskazuje w skardze i w pismach procesowych, że informowano go o negatywnej ocenie pracy, to zauważyć należy, że zaskarżona decyzja personalna w żadnym stopniu tego nie potwierdza. W sprawie nie mamy do czynienia z przeniesieniem na niższe stanowisko służbowe na podstawie art. 61 ustawy o CBA, ale z przeniesieniem skarżącego z dyspozycji na stanowisko służbowe [...] w Wydziale wskazanym w zaskarżonej decyzji personalnej. Powyższe wywody nie oznaczają, że w ocenie Sądu organ może bez żadnych ograniczeń przenieść funkcjonariusza z dyspozycji na niższe stanowisko służbowe, o czym będzie mowa jeszcze w dalszej części rozważań. W tym miejscu wskazania wymaga, że trafnie skarżący wskazuje w skardze, że stanowisko na które został przeniesiony zaskarżoną decyzją personalną jest stanowiskiem niższym niż stanowisko radcy prawnego, zajmowane przed przeniesieniem do dyspozycji. Sąd podziela twierdzenia skarżącego, że błędne jest opieranie się wyłącznie na treści rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego na poszczególnych stanowiskach służbowych (...). Kwestia takiej samej stawki wysokości uposażenia zasadniczego na obu stanowiskach, wynikającej z załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 6 października 2010 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego (...) nie przesądza o równorzędności stanowiska radcy prawnego i [...] Sąd zauważa, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji personalnej, zgodnie z załącznikiem do wskazanego rozporządzenia, taki sam przedział dla stawki uposażenia zasadniczego, tj. pomiędzy 6-550 a 10 920 jak dla radcy prawnego i [...] ustalono także dla stanowiska audytora wewnętrznego i głównego księgowego. Zatem, rozstrzyganie o równorzędności stanowiska nie może się opierać wyłącznie na stawce uposażenia zasadniczego. Zwrócić należy w związku z tym uwagę, że w załączniku do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 września 2021 r. w sprawie stanowisk służbowych w CBA oraz wymagań w zakresie wykształcenia i kwalifikacji zawodowych, jakie powinni spełniać funkcjonariusze na poszczególnych stanowiskach służbowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1683) stanowisko radcy prawnego zostało opisane pod pozycją 9, natomiast stanowisko [...] opisane zostało pod pozycją 12. Nadto, stanowisko radca prawny wymaga wykształcenia określonego w odrębnych przepisach, zaś stanowisko [...]wykształcenia wyższego (bez jego bliższego określenia), studia pierwszego stopnia. Zatem, stanowisko [...] jest stanowiskiem usytuowanym niżej w strukturze stanowisk w CBA niż stanowisko radcy prawnego. Analizując wskazany załącznik Wykaz stanowisk służbowych oraz wymagania (...) do powołanego rozporządzenia, zauważyć należy, że jego systematyka jest uporządkowana hierarchicznie i stanowisko [...] jest bezspornie stanowiskiem niższym od stanowiska radcy prawnego. Jednakże, jak wskazano już wyżej, choć w ocenie Sądu organ, na podstawie art. 58 ust. 3 ustawy o CBA, może przenieść funkcjonariusza z dyspozycji na stanowisko niższe niż zajmowane przed przeniesieniem do dyspozycji, to może mieć to miejsce jedynie wówczas, gdy organ nie ma możliwości przeniesienia funkcjonariusza na równorzędne stanowisko służbowe. Sąd zauważa, że także na gruncie art. 61 ust. 2 pkt 4 ustawy o CBA, ustawodawca przewidział możliwość przeniesienia funkcjonariusza na niższe stanowisko służbowe, gdy nie ma możliwości mianowania go na równorzędne stanowisko służbowe w przypadku, gdy nastąpiła likwidacja zajmowanego stanowiska służbowego. Funkcjonariusz przenoszony z dyspozycji Szefa CBA na nowe stanowisko służbowe nie może pozostawać w gorszej sytuacji niż funkcjonariusz, którego stanowisko służbowe zostało zlikwidowane. Żaden z przepisów ustawy o CBA nie daje do tego podstaw. W ocenie Sądu, taka wykładnia przepisu art. 58 ust. 3 ustawy o CBA zapewnia właściwą ochronę stosunku służbowego funkcjonariusza CBA a jednocześnie w pełni uwzględnia interesy służby jaką jest CBA. Funkcjonariusz CBA bezspornie musi się liczyć z możliwością przeniesienia do dyspozycji (ze względu na potrzeby służby), jak i z przeniesieniem z dyspozycji na inne stanowisko służbowe (ze względu na interes, potrzeby służby), z uwzględnieniem jednakże sytuacji kadrowej w CBA, w tym z uwzględnieniem ewentualnego braku możliwości przeniesienia na równorzędne stanowisko służbowe, jeśli w CBA brak jest stanowiska równorzędnego (z zajmowanym przed przeniesieniem do dyspozycji) w momencie przenoszenia z dyspozycji na stanowisko. Z zaskarżonej decyzji personalnej, jak również z akt sprawy przedłożonych Sądowi, w tym akt osobowych skarżącego, nie wynika, aby organ podjął jakiekolwiek działania w celu ustalenia możliwości wyznaczenia skarżącego na stanowisko równorzędne ze stanowiskiem zajmowanym przed przeniesieniem do dyspozycji. Z notatki z dnia [...] czerwca 2025 r. z przeglądu kadrowego sporządzonej przez Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia CBA wynika, że opisane w tej notatce "wykształcenie, kwalifikacje i doświadczenie zawodowe predestynują go do pełnienia służby związanej z wykonywaniem czynności związanej z obsługą prawną bądź w pionie w operacyjno-śledczym." Dyrektor wskazał bowiem w tej notatce m.in., że X.Y. posiada wykształcenie prawnicze, uprawnienia do wykonywania zawodu radcy prawnego, posiada wiedze [...] z zakresu postępowania karnego. Dyrektor Biura Kadr i Szkolenia CBA wskazał następnie na analizę stanu osobowego wyłącznie Wydziału Operacyjno-Śledczego Delegatury CBA w [...] i stwierdził, że ze względu na kwalifikacje zawodowe a także pilne potrzeby służby zasadne jest, żeby X.Y. kontynuował służbę na stanowisku [...] w Wydziale Operacyjno-Śledczym. Takie też stanowisko przedstawił Szef CBA w zaskarżonej decyzji personalnej, podnosząc, że X.Y.posiada wykształcenie prawnicze - tytuł naukowy doktora nauk prawnych oraz uprawnienia do wykonywania zawodu radcy prawnego. Ponadto, jak wskazano, ww. posiada wiedzę [...] z zakresu postępowania karnego, co potwierdzają liczne publikacje artykułów naukowych w uznanych krajowych czasopismach prawniczych. Organ wskazał następnie, że analiza stanu osobowego Wydziału [...] Delegatury CBA [...] wykazała, że w tej komórce na dzień [...] czerwca 2025 r. jest 31 wakatów. Obsada w tej komórce wynosi 55%. Ponadto trzech funkcjonariuszy tej komórki przebywa na długotrwałych urlopach związanych rodzicielstwem, a w czerwcu 2025 r. ze służby w CBA zwolnionych zostanie kolejnych dwóch funkcjonariuszy tego wydziału. Duża liczba spraw realizowanych w Delegaturze CBA w [...] wymaga skierowania do służby w tej jednostce funkcjonariuszy, których kwalifikacje umożliwią sprawne wykonywanie zadań. Organ wskazał też, że skarżący wyraził zgodę na przeniesienie na stanowisko [...]. Z zaskarżonej decyzji personalnej i całości akt sprawy nie wynika, aby organ dokonał w istocie przeglądu kadrowego w celu ustalenia, czy na dzień [...] czerwca 2025 r. istniały w strukturze CBA nieobsadzone stanowiska równorzędne ze stanowiskiem zajmowanym przez skarżącego przed przeniesieniem do dyspozycji. Z akt sprawy nie wynika, aby organ poszukiwał dla skarżącego stanowiska równorzędnego. Z notatki z przeglądu kadrowego z dnia [...] czerwca 2025 r. wynika jednoznacznie, że kwalifikacje i doświadczenie zawodowe predestynują skarżącego do pełnienia służby związanej z obsługą prawną bądź w pionie operacyjno-rozpoznawczym. Skoro kwalifikacje i doświadczenie zawodowe predestynują skarżącego m.in. do pełnienia czynności związanych z obsługą prawną, a z zaskarżonej decyzji personalnej i akt sprawy nie wynika, aby takiego stanowiska poszukiwano dla skarżącego, a jednocześnie organ nie stwierdził, że nie ma wolnego wakatu na stanowisku służbowym radca prawny, to stwierdzić należało, że organ nie dokonał wszystkich niezbędnych działań przy zastosowaniu art. 58 ust. 3 ustawy o CBA. Z zaskarżonej decyzji personalnej wynika jednoznacznie, że organ dokonał przeglądu tylko w jednym konkretnym wskazanym w decyzji Wydziale Delegatury CBA w [...] wskazując na liczbę wakatów i dużą liczbę spraw realizowanych w Delegaturze i na tej podstawie przeniósł skarżącego na stanowisko [...]. W aktach sprawy brak jest informacji o przeprowadzonej kwerendzie i jej wynikach w odniesieniu do predyspozycji posiadanych przez skarżącego. Zwrócić należy przy tym uwagę, że w zaskarżonej decyzji personalnej organ nie przedstawił dotychczasowego przebiegu służby skarżącego a także posiadanych przez niego predyspozycji. Okoliczność, że są one organowi znane z urzędu, nie oznacza, że dokonując przeniesienia skarżącego z dyspozycji na stanowisko służbowe nie należy ich przytoczyć i przeanalizować w decyzji personalnej, stosownie do art. 58 ust. 3 ustawy o CBA. W zaskarżonej decyzji organ przedstawił jedynie ostatnio zajmowane stanowisko służbowe i kwalifikacje zawodowe skarżącego jako radcy prawnego, co nie wypełnia art. 58 ust. 3 ustawy o CBA. Organ wskazał w ramach przedstawiania kwalifikacji zawodowych na posiadaną przez skarżącego wiedzę [...] z zakresu postępowania karnego. Zauważyć należy, że w zaskarżonej decyzji personalnej organ przenosząc skarżącego z dyspozycji na stanowisko [...] nie dokonał w istocie oceny, czy skarżący spełnia na dzień wydania decyzji personalnej wymagania do zajmowania stanowiska [...]. Skarżący trafnie zwrócił uwagę, że zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 września 2021 r. w sprawie stanowisk służbowych (...), kwalifikacje zawodowe wymagane na stanowisku służbowym [...] obejmują ukończenie szkolenia podstawowego oraz szkolenia specjalistycznego. Skarżący podniósł, że nigdy nie ukończył (wielotygodniowego) szkolenia specjalistycznego w zakresie czynności operacyjno-rozpoznawczych ani dochodzeniowo-śledczych. Organ w zaskarżonej decyzji personalnej nie analizował możliwości przeniesienia skarżącego na stanowisko [...] pod kątem wymagań przewidzianych wskazanym rozporządzeniem. Organ nie przedstawił informacji o szkoleniach ukończonych przez skarżącego, w tym nie wskazał, czy skarżący ukończył szkolenie specjalistyczne, poza wymaganym szkoleniem podstawowym, dające możliwość pełnienia służby na stanowisku [...]. Wobec naruszenia przez organ przepisów postępowania wskazanych już wyżej, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd stwierdził, że zachodzą podstawy do wyeliminowania zaskarżonej decyzji personalnej z obrotu prawnego. Sąd nie stwierdził jednocześnie naruszenia art. 19 ust. 1 ustawy o radcach prawnych poprzez brak zasięgnięcia opinii Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych. Zgodnie z tym przepisem, rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem z radcą prawnym przez jednostkę organizacyjną z powodu nienależytego wykonywania obowiązków radcy prawnego wynikających z przepisów niniejszej ustawy może nastąpić po uprzednim zasięgnięciu opinii rady okręgowej izby radców prawnych. Opinia ta powinna być przesłana jednostce organizacyjnej w terminie 14 dni od dnia otrzymania od tej jednostki zawiadomienia o zamiarze rozwiązania stosunku pracy. Powołany przepis nie znajdował w niniejszej sprawie zastosowania, albowiem sprawa nie dotyczy rozwiązania stosunku pracy (służby) za wypowiedzeniem z powodu nienależytego wykonywania obowiązków radcy prawnego. Sprawa niniejsza nie dotyczy też decyzji personalnej o odwołaniu skarżącego ze stanowiska radcy prawnego i przeniesienia do dyspozycji. W zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji personalnej z dnia [...] czerwca 2025 r. Szef CBA nie dokonywał oceny pracy skarżącego na zajmowanym wcześniej stanowisku radcy prawnego. Powołany przez skarżącego przepis art. 19 ustawy o radcach prawnych nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Nadto, kwestia opiniowania funkcjonariuszy uregulowana jest w art. 57 ustawy o CBA. Kwestia ta wykracza poza granice niniejszej sprawy i nie podlega ocenie Sądu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.