II SA/Wa 1266/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, , Michał Pietrzak, Protokolant referent stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi J. P. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby oddala skargę Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi do spraw wewnętrznych w [...] (dalej jako CKL) orzeczeniem z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. P., na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 481) uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] ([...]) z [...] grudnia 2018 r. nr [...], rozpoznała u byłego funkcjonariusza J. P.: 1. przewlekły zespół bólowy kręgosłupa na tle zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych - § 25 pkt 2, B, 2. chorobę zwyrodnieniową stawów biodrowych - § 61 pkt 1, B, 3. zawroty głowy i szum uszny pochodzenia błędnikowego - § 15 pkt 1, B, 4. obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich ze słyszeniem mowy potocznej - § 14 pkt 2 , B, 5. torbiel wątroby - § 34 pkt 5, A, 6. stan po przebytych zabiegach operacyjnych appendectomii, przepukliny pachwinowej lewostronnej, usunięciu polipa jelita grubego - § 34 pkt 1, B, i określiła orzekanemu kategorię do służby lub pracy: kat. "B" – zdolny do służby z ograniczeniami. W uzasadnieniu orzeczenia CKL wskazała, iż J. P. zarzucił [...] podjęcie rozstrzygnięcia pomimo nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania. Wnioskował o jego uchylenie i wydanie nowego stwierdzającego, że jest trwale niezdolny do służby oraz uznanie go za inwalidę. W ocenie orzekanego, [...] nie uwzględniła wszystkich schorzeń (w odwołaniu wyszczególnił 11 pozycji), które są istotne dla oceny stanu zdrowia. Ponadto zanegował fakt nieuznania schorzeń za pozostające w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, przywołując i dokładnie opisując charakter wykonywanych czynności służbowych. Orzekany przedstawił w treści odwołania własną interpretację obowiązujących przepisów prawnych, wskazując w jaki sposób komisje podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych powinny je interpretować. Zakwestionował także treść przebiegu służby znajdującej się w dokumentacji orzeczniczej. W związku ze stawianymi zarzutami CKL zbadała orzekanego z udziałem specjalisty chorób wewnętrznych, ortopedii i neurologii w charakterze lekarzy orzeczników i rozpatrzyła cały materiał dowodowy dotyczący odwołania. Podczas wywiadu lekarskiego ustalono, że orzekany od lat pozostaje w leczeniu dolegliwości bólowych kręgosłupa, w badaniach obrazowych potwierdzono zmiany zwyrodnieniowe odcinka szyjnego, piersiowego i lędźwiowo-krzyżowego. Ponadto ma rozpoznaną chorobę zwyrodnieniową stawów biodrowych, stawów stóp oraz stawu skokowego lewego – w RTG opisywane mierne zmiany zwyrodnieniowe, ostrogi piętowe. Leczy się także neurologicznie z powodu bóli głowy z szumami usznymi - potwierdzona miażdżyca naczyń szyjnych tętniczych w bad. Doppler. Ma niedosłuch obustronny, jednak słyszy mowę potoczną. Przebył zabieg usunięcia polipa jelita grubego oraz zabieg przepukliny pachwinowej lewostronnej, a także appendectomię. W czasie badania komisyjnego zgłaszał dolegliwości gastryczne powołując się na rozpoznaną chorobę refluksową przełyku (brak badania gastroskopowego), bóle kręgosłupa szczególnie odcinka L-S z promieniowaniem do prawej kończyny dolnej, drętwienie kończyn, a także niecharakterystyczne bóle w klatce piersiowej. Badany negował treść dokumentacji kadrowej dotyczącej przebiegu i warunków służby. Zwracał uwagę na stres towarzyszący wykonywanym obowiązkom służbowym. Nigdy wcześniej nie był orzekany o zdolności do służby na zajmowanym stanowisku. Zwracał uwagę na jego zdaniem krzywdzące przepisy prawne dotyczące SCS wg. których jest orzekany. Manifestował ograniczoną sprawność ruchową ze względu na zespoły bólowe, wymuszoną pozycję ciała. Wszystkie czynności wykonywał powoli. Badaniem fizykalnym stwierdzono: tkliwość palpacyjną w lewym śródbrzuszu; obecność blizny po appendectomii na skórze prawego podbrzusza; bliznę po zabiegu przepukliny pachwinowej lewostronnej prawie niewidoczna; kręgosłup szyjny: objaw szczytowy dodatni, opukowo bolesny, zakres ruchów: ograniczony ok. 60%, objawy rozciągowe z kończyn górnych dodatnie; kręgosłup piersiowo-lędźwiowy-krzyżowy: objaw szczytowy dodatni, oś: skrzywienie i zniesione naturalne krzywizny, zakres ruchów: znacznie ograniczone, opukowo bolesny, objaw Goldflamma ujemny prawostronnie, dodatni lewostronnie, objawy rozciągowe z kończyn dolnych przy kącie 45 st.; stawy biodrowe: lewy: wyprost pełny, zgięcie do 105 st., rotacja zewnętrzna ok. 45 st., wewnętrzna ok. 10 st., odwodzenie i przywiedzenie po 45 st.; prawy: wyprost pełny, zgięcie do 115 st., rotacja zewnętrzna ok. 45 st., wewnętrzna ok. 10 st., odwodzenie i przywiedzenie po 45 st.; badanie neurologiczne: bez uchwytnych zmian. Biorąc pod uwagę powyższą dokumentację oraz badanie przeprowadzone w dniu [...] lutego 2019 r. CKL stwierdziła, że J. P. nie można uznać za trwale niezdolnego do służby w Służbie Celno-Skarbowej i zaliczyć do którejkolwiek z grup inwalidzkich, o co wnosił orzekany. Wskazała, że żadne ze schorzeń orzekanego w chwili obecnej nie sięga granic inwalidztwa. Rozpoznania adp.1, 2, 3, 4, 6 mieszczą się w kategorii zdrowia B czyli jedynie ograniczają jego zdolność do służby. Schorzenia ad p. 5 nie ogranicza zdolności do służy. Komisja I i II instancji nie określała zdolności do służby na zajmowanym stanowisku, ponieważ orzekany został zwolniony ze służby [...] czerwca 2018 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. P., kwestionując orzeczenie CKL z dnia [...] lutego 2019 r. w zakresie ustalenia zdolności do służby (kat. B) wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 K.p.a. w związku z art. 77 § 1 i art. 78 §1 K.p.a., poprzez nieuwzględnienie wszystkich dokumentów do oceny stanu jego zdrowia, w tym kartoteki zdrowia prowadzonej przez lekarza rodzinnego. Wskazał, że w toku postępowania nie zebrano całego materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, co doprowadziło do braku obiektywizmu i nadaniu rozstrzygnięciu cechy arbitralności, wyrazem czego jest uzasadnienie przedmiotowego orzeczenia. Zdaniem skarżącego ze wszystkich schorzeń do oceny stanu zdrowia zostały wybrane niektóre choroby i dolegliwości. Nie zlecono wykonania dodatkowych badań. CKL w wyniku analizy dokumentów oraz przeprowadzonego dodatkowego badania fizykalnego wydała orzeczenie zawierające rozpoznanie chorób z powołaniem na paragrafy i punkty z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r., stwierdzając: przewlekły zespół bólowy kręgosłupa na tle zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych § 25 p. 2B, chorobę zwyrodnieniową stawów biodrowych § 61 p. 1B, zawroty głowy i szum uszny pochodzenia błędnikowego §15 p. 1B, obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich ze słyszeniem mowy potocznej §14 p.2B, torbiele wątroby § 34 p. 5A, stan po przebytych zabiegach operacyjnych appendectomii, przepukliny pachwinowej lewostronnej, usunięciu polipa jelita grubego § 34 p. 1B. Z powyższego zatem wynika, że istnieje możliwość wielokrotnej interpretacji schorzenia, poprzez wybór odpowiedniego paragrafu, punktu i kategorii. Nie wiadomo, czy wybór dokonany przez lekarza jest prawidłowy i adekwatny do stanu zdrowia i stopnia zaawansowania choroby lub ułomności. Podkreślił, że jeżeli lekarz ma wątpliwości to powinien rozszerzyć wiedzę i dokonać konsultacji z innym specjalistą oraz skierować chorego na kolejne badania. Zaznaczył, że na komisję lekarską dostarczył dokumentację radiologiczną z przeprowadzonych badań specjalistycznych, w postaci: płytek, rtg, kliszy. Komisja lekarska celem ewentualnego poszerzenia wiedzy o pacjencie i jego schorzeniach powinna skorzystać z każdych dowodów dostępnych w sprawie. Komisja jednak nie przeanalizowała danych zawartych w kartotece zdrowia prowadzonej przez lekarza rodzinnego, którą dysponował w dniu orzekania i zgłosił o jej posiadaniu. Wskazał, że w uzasadnieniu orzeczenia opisano wynik z przeprowadzonego badania, określając m.in. zakresy ruchomości kończyn dolnych oraz stawów biodrowych, określając wynik badania w stopniach (objawy rozciągowe z kończyn dolnych przy kącie 45 st., stawy biodrowe: lewy wyprost pełny, zgięcie do 105 st., rotacja zewnętrzna ok. 45 st., wewnętrzna ok. 10 st., odwodzenie i przywiedzenie po 45 st.; prawy wyprost pełny, zgięcie do 115 st., rotacja zewnętrzna ok. 45 st., wewnętrzna ok. 10 st., odwodzenie i przywiedzenie po 45 st.). Nie wiadomo zatem, czy to badanie z podaniem wyniku w stopniach, jest na tyle wiarygodne oraz czy inny lekarz określiłby taki sam zakres ruchomości w stopniach. Podkreślił także, że nikt z komisji lekarskiej nie zwrócił uwagi na fakt, że ma problemy ze słuchem oraz zdolnością do koncentracji z powodu szumów, oraz nie zapytał o ich wpływ na jego życie. W odpowiedzi na skargę CKL wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga oceniana wedle tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem CKL nie naruszyła przepisów prawa w stopniu na tyle istotnym, aby miało ono wpływ na końcowy wynik załatwienia sprawy. Stosownie do treści art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768) o zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza, do pełnienia służby, orzekają komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, o których mowa w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 345). Z kolei z art. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych wynika, że zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: 1) kategoria A – "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo, że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; 2) kategoria B – "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na innym stanowisku; 3) kategoria C – "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby. Z art. 32 ustawy o komisjach lekarskich wynika, że rejonowa komisja lekarska przeprowadza badanie lekarskie kandydata do służby, funkcjonariusza Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Biura Ochrony Rządu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego i Służby Więziennej, funkcjonariusza zwolnionego z tych służb, emeryta, rencisty, pracownika, kandydata do pracy lub osoby skierowanej do komisji lekarskiej, zwanych dalej "osobą badaną", i sporządza protokół badania komisji lekarskiej, który zawiera wyszczególnienie wszystkich chorób i ułomności, także tych, które nie obniżają zdolności do służby (ust. 1). Komisja lekarska może skierować osobę badaną na badanie specjalistyczne, psychologiczne oraz zlecić wykonanie badań dodatkowych w wyznaczonym terminie (ust. 2). Natomiast w przypadku gdy przeprowadzone badania i zgromadzona dokumentacja nie pozwalają na wydanie orzeczenia, a z aktualnej wiedzy medycznej wynika, że do wydania orzeczenia niezbędna jest obserwacja w podmiocie leczniczym, komisja lekarska może skierować osobę badaną na taką obserwację. Obserwacja w podmiocie leczniczym może nastąpić po wyrażeniu zgody przez osobę badaną (ust. 3). Stosownie do treści art. 33 ust. 1 tej ustawy, rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej (ust. 3). Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne (art. 34 ustawy). W myśl art. 38 ust. 1 ww. ustawy rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Orzeczenie zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Ustawa nie precyzuje, jakie elementy powinno zawierać uzasadnienie orzeczenia komisji lekarskiej, poza stwierdzeniem, że powyższe orzeczenia, uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 5 ustawy). W świetle art. 46 ustawy, Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów. Zgodnie z art. 47 ustawy, CKL po rozpatrzeniu odwołania: 1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo 2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo 3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską. Zaznaczyć należy, że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jego badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z obowiązującymi w tym względzie przepisami, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i rozporządzeniu wykonawczym Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 831), które reguluje tryb postępowania przed komisjami lekarskimi. Regulacja ta ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory K.p.a. Sąd, zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań, a tym samym weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd natomiast kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji. W ocenie Sądu CKL wydając [...] lutego 2019 r. orzeczenie, którym uchyliła zaskarżone orzeczenie [...] w całości i wydała nowe orzeczenie działała zgodnie z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej zgromadzonej przez [...] oraz po przeprowadzeniu badań komisyjnych z udziałem specjalisty chorób wewnętrznych, ortopedii i neurologii w charakterze lekarzy orzeczników. CKL oprócz stwierdzonych przez [...] schorzeń: przewlekły zespół bólowy kręgosłupa § 25 pkt 2 załącznika do powołanego rozporządzenia, choroby zwyrodnieniowej stawów biodrowych (§ 61 pkt 1 złącznika rozporządzenia), zawrotów głowy i szumu usznego pochodzenia błędnikowego (§ 15 pkt 1 załącznika rozporządzenia), obustronnego upośledzenia słuchu w zakresie tonów wysokich ze słyszeniem mowy potocznej (§ 14 pkt 2 załącznika rozporządzenia), torbieli wątroby (§ 34 pkt 5 załącznika rozporządzenia – powinno być § 35 pkt 1 załącznika rozporządzenia) wskazała również na nowe, tj. stan po przebytych zabiegach operacyjnych appendetctomii, przepukliny pachwinowej lewostronnej, usunięciu polipa jelita grubego - § 34 pkt 1 załącznika rozporządzenia. Kwalifikacja stanu zdrowia skarżącego znajduje uzasadnienie w załączniku do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do pełnienia służby przez kandydata do służby w Służbie Celno-Skarbowej oraz funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej, w którym ujęto powyższe schorzenia i zaliczono do kategorii A/B, tj. zdolny do służby lub zdolny do służby z ograniczeniem oraz B/C, tj. zdolny do służby z ograniczeniem lub niezdolny do służby. Skarżący w swej skardze zakwestionował sposób zakwalifikowania stwierdzonej u niego choroby lub ułomności do określonej w powołanym rozporządzeniu kategorii zdolności do pełnienia Służby Celno – Skarbowej. Zaznaczyć wymaga, iż skarżący kwestionuje tym samym ocenę stricte medyczną, albowiem rozpoznanie schorzenia i stwierdzenie wpływu rozpoznanej choroby czy ułomności, ewidentnie do takiej oceny należy. Z akt sprawy jak i uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, iż rozpoznanie poszczególnych schorzeń u skarżącego poprzedziły badania przed CKL w dniu [...] lutego 2019 r., analiza zamieszczonej w aktach dokumentacji lekarskiej, leczenia szpitalnego, w tym wyników bań i przeprowadzonej diagnostyki. Rozpoznania w pkt 1 przewlekłego zespołu bólowego kręgosłupa na tle zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych CKL dokonała na podstawie badań przeprowadzonych w Szpitalu Uniwersyteckim w [...] – Poradni Leczenia Bólu (w dniu [...] września 2019 r. stwierdzono zaburzenia korzeni nerwów rdzeniowych lędźwiowo – krzyżowych niesklasyfikowanych gdzieindziej). W NZOZ w [...] w dniu [...] sierpnia 2018 r. przeprowadzono w Pracowni Rezonansu Magnetycznego badanie MR kręg. L/S, w którym cech kolizji ze strukturami nerwowymi nie stwierdzono. W poprzedzającym badaniu z dnia [...] czerwca 2018 r. MR – kręg. C stwierdzono zmiany dyskopatyczne i zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego. Jak wynika z objaśnień szczegółowych do § 25 pkt 1 i 2 rozporządzenia, ocenę zdolności uzależnia się od rozległości wady lub procesu chorobowego i zaburzeń czynnościowych kręgosłupa. Ocena diagnostyki obrazkowej pozwoliła rozpoznać u skarżącego zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatyczne kręgosłupa i związane z tym przewlekłe zmiany bólowe, co odpowiada schorzeniom opisanym w § 25 pkt 2 załącznika rozporządzenia, definiowanym jako choroby kręgosłupa upośledzające sprawność ustroju. Tego typu choroba kwalifikuje funkcjonariusza wyłącznie jako zdolnego do służby z ograniczeniami – B. W pkt 2 rozpoznania CKL stwierdziła u orzekanego chorobę zwyrodnieniową stawów biodrowych - § 61 pkt 1 załącznika rozporządzenia. To schorzenie może występować w dwóch postaciach: nieznacznie upośledzającej sprawność organizmu (pkt 1 – A/B – funkcjonariusz zdolny do służby lub zdolny do służby z ograniczeniami) oraz znacznie upośledzającej sprawność organizmu (pkt 2 – B/C - funkcjonariusz zdolny do służby z ograniczeniami lub niezdolny do służby). Organ w swym orzeczeniu (rozpoznaniu choroby lub ułomności) nie określił postaci tego schorzenia. Niemniej jednak nie sposób Komisji zarzucił dowolności w dokonaniu kwalifikacji przedmiotowego schorzenia albowiem w tym wypadku rozpoznanie poprzedziła diagnostyka obrazkowa dokonana w NP ZOZ w [...] w dniu [...] kwietnia 2018 r., gdzie w badaniu RTG miednicy ze stawami biodrowymi stwierdzono: węższe szpary stawowe stawów biodrowych, odczyny sklerotyzacji w warstwie podchrzęstnej powierzchni stawowych stropów panewek. W uzasadnieniu orzeczenia wyjaśniono, iż w RTG opisywano mierne zmiany zwyrodnieniowe. Tym samym rozstrzygnięcie Komisji w tym względzie posiada oparcie w materiale dowodowym i nie jest dowolne. Wskazuje na lżejszą formę upośledzenia sprawności ustroju, a tę prawodawca ustala jako co najwyżej ograniczającą zdolność pełnienia służby. Sama zaś kwalifikacja stwierdzonego schorzenia pozostaje poza kontrolą sądową. W pkt 3 rozpoznania Komisja stwierdziła u skarżącego zawroty głowy i szum uszny pochodzenia błędnikowego - § 15 pkt 1 załącznika rozporządzenia, co odpowiada zaburzeniu równowagi ciała pochodzenia odwodowego lub centralnego jednostronne lub obustronne niezależne od ostrości słuchu. Rozpoznanie tego schorzenia nastąpiło po analizie dokumentacji leczenia zapoczątkowanego w roku 2013 w Poradni Neurologicznej Szpitala Specjalistycznego [...] w [...], w tym wykonanego w dniu [...] maja 2016 r. rezonansu magnetycznego głowy oraz konsultacji neurologicznej z dnia [...] lipca 2018 r. przeprowadzonej przez specjalistę neurologa lek. L. I. Posiada zatem oparcie w materiale aktowym sprawy, zaś skarżący w toku postępowania orzeczniczego nie przedstawić jakichkolwiek dowodów, które mogły poddać w wątpliwość rzetelność dokonanej oceny orzeczniczej przez CKL. Rozpoznanie zawarte w pkt 4 orzeczenia – obustronne upośledzenie słuchu w zakresie tonów wysokich ze słyszeniem mowy potocznej nie wymaga prowadzenia badań specjalistycznych (audiometria została przewidziana w przypadku stwierdzenia obniżenia ostrości słuchu nie zaś upośledzenia słuchu) i jest kwalifikowane jako "A" lub "B". Przy rozpoznaniu tego typu schorzenia prawodawca nie przewidział kategorii "C" – niezdolności do służby. W sprawie nie jest kwestionowane rozpoznanie u orzekanego torbieli wątroby (pkt 5 rozpoznania). To schorzenie zostało przyporządkowane do § 35 pkt 1 załącznika rozporządzenia (torbiele, naczyniaki wątroby - w zależności od wielkości, lokalizacji i przebiegu) i kwalifikowane "A" lub "B". Organ II instancji wprawdzie wadliwie do stwierdzonego rozpoznania przywołał § 34 pkt 5, jednakże nieprawidłowość ta, w świetle powyższych ustaleń, nie ma istotnego wpływu na ustalenie skarżącemu kategorii zdolności do służby "B". Co zaś się tyczy rozpoznania w pkt 6 – stanu po przebytych zabiegach operacyjnych appendectomii, przepukliny pachwinowej lewostronnej, usunięcia polipa jelita grubego przyporządkowanego do § 34 pkt 1 załącznika rozporządzenia należy wskazać, iż rozpoznanie to zostało poprzedzone analizą dokumentacji leczenia szpitalnego skarżącego, gdzie orzekany przeszedł zabiegi i operację, min. w 2014 r. w Szpitalu Specjalistycznym [...] w [...] operację skośnej przepukliny pachwinowej, w 2015 r. w Szpitalu Uniwersyteckim w [...] stwierdzono w esicy pojedyncze uchyłki, usunięto polip, poza tym nie stwierdzono zmian, zaś w badaniu przeprowadzonym w dniu [...] lutego 2016 r. w [...] Sp. z o.o. Pracowni Endoskopii – Kolanoskopii usunięto polip, natomiast w błonie śluzowej zmian nie stwierdzono. Zatem w świetle dokonanych przez Komisję, na podstawie dokumentacji medycznej, ustaleń nie sposób zakwestionować rozpoznania ujętego w § 34 pkt 1 załącznika rozporządzenia, jako niezakaźne choroby jelita cienkiego i grubego, w tym zespół jelita drażliwego, nieznacznie upośledzające sprawność układu trawienia. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że CKL prawidłowo przeprowadziła postępowanie orzecznicze, biorąc pod uwagę wszystkie istotne okoliczności w sprawie. Zebrana zaś dokumentacja była wystarczająca do należytego rozstrzygnięcia sprawy, a wynik sprawy został w logiczny i przekonywujący sposób uzasadniony. Skarżący zaś zarzutów skargi nie poparł dowodami przemawiającymi za niewłaściwym dokonaniem przez CKL oceny jego stanu zdrowia. Sąd nie jest zaś uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie oceny CKL i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby, niż uczynił to organ orzeczniczy w oparciu o przeprowadzone badania i konsultacje. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji, a ten przemawia za zasadnością podjętego w sprawie rozstrzygnięcia. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie uwzględnił wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu w wypadku uwzględnienia skargi, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d tej ustawy, skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.