II SA/Wa 1267/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: 1. wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia w części, w jakiej utrzymuje ono w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]; 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w pozostałej części. M. K. wniosła skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienia Wojewody [...]: 1) z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] wzywające Mz. K. do wykonania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...], 2) z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], wzywające My. K. do wykonania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...], 3) z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], wzywające Mx. K. do wykonania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...], wydane na podstawie art. 141 i art. .143 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.). W powyższej skardze Mz. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że nie posiada tytułu prawnego do żadnego lokalu oraz że aktualnie zajmowany lokal musi opuścić wraz z rocznym dzieckiem. Wyjaśniła, że jest zatrudniona na pół etatu, a tym samym nie ma możliwości wynajęcia lokalu na wolnym rynku. Zdaniem skarżącej w tej sytuacji konieczna jest ochrona jej oraz jej małoletniego dziecka przed nieodwracalnymi skutkami związanymi z wykonaniem postanowienia w postaci natychmiastowego pozbawienia lokalu mieszkalnego i uczynienia ich osobami bezdomnymi. Podała także, że starała się o zakwalifikowanie i umieszczenie na liście osób oczekujących na wynajem lokalu z zasobu [...] oraz uzyskania innej możliwości znalezienia dachu nad głową, jednakże próby te skończyły się niepowodzeniem. Wyjaśniła, że w przypadku konieczności natychmiastowego opuszczenia zajmowanego lokalu stanie się osobą bezdomną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozpatrując powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Sądu okoliczności niniejszej sprawy powodują, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie. Oczywistym i nie wymagającym głębszego uzasadnienia jest to, że wykonanie postanowienia nakazującego opróżnienie lokalu mieszkalnego stwarza realne niebezpieczeństwo zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 cyt. ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt I OZ 857/09, niepublikowane, orzeczenie dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykonanie takiego postanowienia może wywołać trudny do odwrócenia skutek w postaci pozbawienia skarżącej oraz jej małoletniego dziecka miejsca zamieszkania, a tym samym stworzenia zagrożenia dla realizacji jej podstawowych potrzeb życiowych. Zaskarżone postanowienie jest bowiem ostatnią czynnością poprzedzającą wykonanie czynności egzekucyjnych przez egzekutora (art. 143 § 1 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Należy mieć również na względzie, to że skarżąca pracuje nie w pełnym wymiarze, co dodatkowo utrudnia jej możliwość zapewnienia nowego miejsca zamieszkania. Stąd też, w ocenie Sądu, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie w części w jakiej zaskarżone postanowienie utrzymuje w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie Sąd stwierdza, że brak jest przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w pozostałej części, tj. w części w jakiej utrzymuje ono w mocy postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], wzywające My. K. do wykonania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...] oraz z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], wzywające Mx. K. do wykonania obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w [...] Argumentacja skarżącej odnosiła się bowiem wyłącznie do jej sytuacji materialnej i życiowej. Nie wykazane natomiast zostały przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia w części odnoszącej się do My. K. oraz Mx. K. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.