II SA/Wa 1272/18
PostanowienieWSA w Warszawie2019-05-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony po prawomocnym odmówieniu jego przyznania i wniesieniu sprzeciwu od postanowienia o umorzeniu postępowania w przedmiocie tego wniosku, powinien zostać umorzony jako zbędny?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony po prawomocnym odmówieniu jego przyznania i wniesieniu sprzeciwu od postanowienia o umorzeniu postępowania w przedmiocie tego wniosku, powinien zostać umorzony jako zbędny. Brak nowych okoliczności uzasadniających zmianę prawomocnego orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy sprawia, że dalsze rozpoznawanie wniosku jest niecelowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 249a PPSA.Stan faktyczny
Skarżąca A. P. wniosła skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniosła o przyznanie prawa pomocy, które zostało jej odmówione. Po utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie, skarżąca ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, powołując się na nowe okoliczności. Starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w sprawie tego wniosku, uznając go za zbędny w kontekście prawomocnego orzeczenia. Skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia o umorzeniu.Rozstrzygnięcie
Utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. P. od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2019 r., wydanego w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów Uniwersytetu Warszawskiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zapomogi w roku akademickim 2016/2017 postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Zarządzeniem z 6 sierpnia 2018 r. A. P. – skarżąca w niniejszej sprawie, została wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 złotych. Skarżąca pismami z 25 sierpnia 2018 r. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie oraz wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Powyższy wniosek uzupełniła składając formularz PPF.
Postanowieniem z [...] listopada 2018 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych,
a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 4 stycznia
2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Skarżąca, w odpowiedzi na otrzymany odpis tego postanowienia, pismem
z 31 stycznia 2019 r. ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy,
ze względu na nowe okoliczności i dowody w sprawie. Powyższy wniosek uzupełniła, składając formularz PPF z 31 stycznia 2019 r., do którego dołączyła kserokopię zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w P. o braku dochodu za 2017 r., zaświadczenia z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P.
z [...] stycznia 2019 r., że nie korzysta z pomocy finansowej Ośrodka, zaświadczenia
z Uniwersytetu Warszawskiego z [...] grudnia 2018 r., że w okresie od 1 października 2018 r. do 13 grudnia 2018 r. otrzymała kwotę 1.425 złotych tytułem stypendium specjalnego.
W nadesłanym formularzu skarżąca podała, że jest osobą niepełnosprawną, po dwóch operacjach kręgosłupa, z wszczepionym implantem. Wskazała, że w celu powrotu na rynek pracy podnosi wykształcenie, a czesne za studia jest przekazywane ze środków PFRON bezpośrednio na konto Uniwersytetu.
Podniosła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada majątku ani oszczędności, a utrzymuje się ze stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych w wysokości 475 złotych.
Starszy referendarz sądowy postanowieniem z 11 marca 2019 r. umorzył postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uznał, że podniesione we wniosku z [...] stycznia 2019 r. informacje nie odbiegają zasadniczo od informacji podanych wcześniej. Stwierdził w konsekwencji, że brak jest podstaw do zmiany prawomocnego orzeczenia referendarza sądowego z 23 listopada 2018 r. w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i umorzył postępowanie zainicjowane ponownym wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia z [...] marca 2019 r., podnosząc zarzut naruszenia art. 273 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2, art. 45, art. 69 i art. 176 Konstytucji, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Jak wynika z akt sprawy postępowanie sądowoadministracyjne, w ramach którego skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, zostało wszczęte w dniu 19 czerwca 2018 r. wobec tego zastosowanie w niniejszej sprawie ma przepis art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.)
w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658).
W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu
od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy
o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, zaskarżone sprzeciwem postanowienie starszego referendarza sądowego z 11 marca 2019 r. jest prawidłowe. Zasadnie bowiem uznano, że skoro brak jest nowych okoliczności pozwalających za zmianę prawomocnego orzeczenia referendarza sądowego z dnia 23 listopada 2018 r.
o odmowie skarżącej przyznania prawa pomocy, to postępowanie wszczęte kolejnym wnioskiem o przyznanie tego prawa winno być umorzone.
Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Tym samym rozpoznawanie złożonego przez skarżącą kolejnego wniosku
o przyznanie prawa pomocy zasadnie uznano za zbędne i w konsekwencji stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. postępowanie zainicjowane kolejnym wnioskiem umorzono.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
na podstawie art. 243 § 1 i art. 249a w związku z art. art. 259 § 1 i art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło