II SA/Wa 1273/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2020 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] Prezydent m. [...] działając na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256.) dalej k.p.a., w związku z art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 16, art. 33 ust. 4 pkt 3 lit. a oraz ust. 4c i ust. 4 ca ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2019 r. poz. 1482, ze zm.) dalej ustawa o promocji zatrudnienia, orzekł o utracie przez Pana M. M. (skarżący) statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2020 r. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Do wydania przedmiotowej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pan M. M. w dniu [...] listopada 2008 r. został zarejestrowany w Urzędzie Pracy m. [...] jako osoba bezrobotna. Prezydent m. [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. orzekł o uznaniu Pana M. z dniem [...] listopada 2008 r. za osobę bezrobotną oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku. W dniu [...] lutego 2020 r. do Urzędu Pracy m. [...] wpłynęło pismo skarżącego wraz z kopiami dokumentów medycznych. W piśmie tym Pan M. M. informował o swojej złej sytuacji zdrowotnej i problemach sądowych uniemożliwiających znalezienie pracy od kwietnia 2006 r. Do pisma nie dołączono orzeczenia - zaświadczenia wydanego przez lekarza medycyny pracy stwierdzającego istnienie przeciwwskazań do pracy. W dniu [...] lutego 2020 r. w Urzędzie Pracy m. [...] w Centrum Aktywizacji Zawodowej (dalej CAZ) w trakcie rozmowy dotyczącej poszukiwania pracy skarżący bez słowa wyszedł z pokoju w CAZ. W związku z tym nie sporządzono wówczas protokołu z wizyty, a do skarżącego zostało wysłane wezwanie do zgłoszenia się w dniu [...] marca 2020 r. w Urzędzie Pracy m. [...] w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia zatrudnienia. W dniu [...] marca 2020 r. podczas wizyty w Urzędzie Pracy m. [...] w CAZ została skarżącemu przedstawiona propozycja pracy w charakterze robotnika gospodarczego na stanowisku sprzątacz (pracodawca [...]). Ze sporządzonego w tym dniu protokołu wynika, iż skarżący odmówił przyjęcia skierowania do pracy argumentując, że jest zainteresowany podjęciem pracy w banku centralnym. W trakcie sporządzania protokołu skarżący wyszedł nie zapoznając się z treścią protokołu. W uzasadnieniu wskazanej na wstępie decyzji Prezydent m. [...] wskazał, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować, czy przedstawiona skarżącemu w dniu [...] marca 2020 r. oferta pracy spełniała definicję "odpowiedniej pracy", o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16 ustawy o promocji zatrudnienia. Organ wyjaśnił, że przez odpowiednią pracę należy rozumieć zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu albo przygotowaniu zawodowym dorosłych, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin, za wykonywanie których osiąga miesięczne wynagrodzenie brutto, w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. W ocenie organu przedstawiona skarżącemu propozycja pracy spełnia ww. przesłanki. Pracodawca w zgłoszeniu wolnego miejsca pracy na stanowisku sprzątacz/ka określił, że praca będzie wykonywana na podstawie mowy o pracę na okres próbny, a wysokość wynagrodzenia miała wynosić miesięcznie od 2.600,00 zł do 2.800,00 zł. Pracodawca w ofercie pracy wskazał ponadto, że wystarczającym wykształceniem jest wykształcenie niepełne podstawowe, zatem posiadanie przez skarżącego wyższego wykształcenie nie mogło być przeszkodą do podjęcia pracy. Czas dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu publicznego nie przekracza 3 godzin. Organ wskazał ponadto, że zgodnie z Kodeksem Pracy wstępnym badaniom lekarskim podlegają osoby przyjmowane do pracy. Pracodawca nie może dopuścić do pracy osoby bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku. Wydanie przez lekarza medycyny pracy orzeczenia stwierdzającego istnienie przeciwwskazań do pracy na zajmowanym przez pracownika stanowisku stanowi okoliczność wyłączającą dopuszczenie tego pracownika do dalszej pracy na tym stanowisku. Przepis art. 229 § 4 k.p. nakłada bowiem na pracodawcę zakaz dopuszczenia do pracy pracownika bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku w warunkach pracy opisanych w skierowaniu na badania lekarskie. Organ wskazał, że z akt sprawy wynika, iż skarżący jest długotrwale bezrobotny i zasługiwał po 14 latach pozostawania na bezrobociu na ponowną szansę na powrót na rynek pracy. Organ wyjaśnił, że stosownie do treści art. 33 ust. 4 pkt 3 lit. a ustawy o promocji zatrudnienia, starosta pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie (...) od dnia odmowy na okres 120 dni w przypadku pierwszej odmowy, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze zdaniem organu należało orzec o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2020 r. Zgodnie z art. 33 ust. 4ca ustawy o promocji zatrudnienia decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Skarżący odwołał się od powyższej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że odmowa ewidencji w Urzędzie Pracy, jako osoby bezrobotnej pozbawia go szans na bezpłatne wyleczenie w ramach NFZ i wielokrotnie podraża koszty opieki medycznej oraz naraża na dalszą utratę zdrowia, wyższe koszty życia i utratę szans na wysokie zarobki w przyszłości oraz może spowodować przemyt na jego miejsce pracy (dla osoby w wieku produkcyjnym 18-65 lat) jakiegoś emeryta lub osoby w wieku ponad 100 lat. Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 3 lit. a ustawy o promocji zatrudnienia po rozpatrzeniu odwołania pana M. M. od decyzji Prezydenta m. [...] nr [...] z [...].03.2020 r. orzekającej o utracie przez Pana M. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2020 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda [...] po analizie dokumentacji sprawy ustalił, że zaproponowana panu M. M. praca, spełnia przesłanki odpowiedniej pracy określone w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia podtrzymując jednocześnie twierdzenia organu pierwszej instancji. Odnosząc się do podanej w trakcie rozmowy z pracownikiem urzędu pracy odmowy przyjęcia propozycji pracy, Wojewoda [...] nie uznał jej za uzasadnioną. Wojewoda wskazał, że Pan M. jest osobą długotrwale bezrobotną, która z uwagi na okres wykluczenia zawodowego, powinna przyjąć proponowaną przez organ zatrudnienia pracę, nawet poniżej oczekiwań, aby oswoić się z nowymi realiami na rynku pracy, a następnie wykorzystać zdobyte doświadczenie w celu znalezienia oferty bardzie odpowiadającej jego oczekiwaniom. Odmawiając przyjęcia zaproponowanej odpowiedniej pracy Pan M. niezasadnie wydłuża okres swojego bezrobocia, czym jednocześnie sam sobie blokuje rozwój zawodowy i spełnienie opisanych w odwołaniu planów osobistych. Takie postępowanie jest niezrozumiałe, zwłaszcza w trudnej sytuacji w jakiej znajduje się pan M. od 12 lat pozostając osobą bezrobotną. Odnosząc się do potrzeby korzystania z bezpłatnej opieki zdrowotnej Wojewoda [...] poinformował, że celem rejestracji w urzędzie pracy winna być chęć korzystania z pomocy w powrocie na rynek pracy, nie zaś objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym. Wojewoda [...] podkreślił, że skarżący został pouczony o obowiązku przyjmowania proponowanych form aktywizacji oraz o konsekwencjach odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pracy, czego dowodem jest jego własnoręczny podpis na dokumencie "Informacja dla osób zgłaszających się do rejestracji". Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący. Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi wskazał na nieprawidłowości w działaniu Urzędu Pracy. Podkreślił, że Urząd Pracy nie udziela mu pomocy do jakiej jest zobowiązany. W dalszej części skargi Pan M. M. opisuje swoją trudną sytuację życiową począwszy od 1994 roku do chwili obecnej, tj. okres studiów i pracy na Politechnice [...], problemy zdrowotne i sądowe, uniemożliwiające podjęcie pracy od kwietnia 2006 roku, a także kwestie osobiste, dotyczące nieudanego i przymusowo zawartego małżeństwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Skarżący przesłał również do Sądu pismo z dnia [...] sierpnia 2020 r., w którym podkreślił, że utrata statusu osoby bezrobotnej pozbawia go bezpłatnej opieki lekarskiej. Wskazał, że w jego sytuacji konieczne jest podjęcie leczenia kardiologicznego oraz korekcja uzębienia za pomocą aparatu ortodontycznego. Wskazał, że obywatelom polskim należy się wsparcie urzędników państwowych i preferencyjne zatrudnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), powołano do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w ramach kognicji bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, zwanej dalej: "p.p.s.a."). Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę, na mocy art. 151 p.p.s.a. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżoną decyzję wydano zgodnie z obowiązującym przepisami prawa, stanowiącymi podstawę wydanych w sprawie, wyżej wymienionych decyzji Prezydenta m. [...] z [...] marca 2020 r. i Wojewody [...] z [...] czerwca 2020 r., a w szczególności art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 16, art. 33 ust. 4 pkt 3 lit. a oraz ust. 4c i ust. 4 ca ustawy o promocji zatrudnienia. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do ustalenia czy organy administracyjne zasadnie pozbawiły Skarżącego statusu osoby bezrobotnej, w związku z tym, że Skarżący – osoba bezrobotna od maja 2008 r., odmówił przyjęcia zaproponowanej [...] marca 2020 r. pracy jako robotnik gospodarczy na stanowisku sprzątacza, z wynagrodzeniem od 2.600,00 zł do 2.800,00 zł. Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku prezentowanemu w skardze, orzeczenia organów administracyjnych obu instancji o utracie przez Skarżącego statusu osoby bezrobotnej były prawidłowe i zgodne z obowiązującym prawem, o czym świadczą uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji. Z okoliczności faktycznych wynika bowiem, iż odmowa przyjęcia propozycji zatrudnienia przez Skarżącego była subiektywna i nie znajdowała usprawiedliwienia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, Skarżący stwierdził bowiem na spotkaniu w CAZ w dniu [...] marca 2020 r., że poszukuje pracy w banku centralnym, a następnie opuścił spotkanie nie podpisując protokołu. Organ co prawda posiadał informacje na temat zdrowia Skarżącego, jednak Skarżący nie przedłożył żadnego zaświadczenia od lekarza medycyny pracy stwierdzającego istnienie przeciwwskazań do podjęcia pracy sprzątacza, a organ nie jest uprawniony do samodzielnej oceny dokumentacji medycznej Skarżącego. Trafnie więc organy obu instancji oceniły, że ww. okoliczności i dowody nie mogły być uznane za wyczerpujące uzasadnienie przyczyny pozwalającej przyjąć, że Skarżący mógł odmówić podjęcia pracy. W tym miejscu warto podkreślić, że również w dniu [...] lutego 2020 r. w CAZ przedstawiono Skarżącemu propozycję pracy na stanowisku sprzątacz, Skarżący bez słowa opuścił CAZ. W dniu [...] lutego 2020 r. odstąpiono od sporządzenia protokołu z wizyty, a do Skarżącego zostało wysłane wezwanie do zgłoszenia się w dniu [...] marca 2020 r. w Urzędzie Pracy m. [...] w celu potwierdzenia gotowości do podjęcia zatrudnienia. Warto bowiem podkreślić, że do uzyskania statusu bezrobotnego wymagane jest łączne spełnienie wszystkich przesłanek określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 o promocji zatrudnienia. Istotą ustawowej definicji bezrobotnego jest założenie, że chodzi tu o osobę, która poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z zamiarem, zdolnością i gotowością jej podjęcia w pełnym wymiarze czasu obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo w innej pracy zarobkowej. Jednym z podstawowych elementów definicji bezrobotnego jest gotowość do podjęcia zatrudnienia, a tym samym jego dyspozycyjność. Do uzyskania, jak i kontynuowania statusu bezrobotnego nieodzownym jest, by warunek ten był spełniony zarówno w dniu rejestracji w charakterze bezrobotnego, jak i przez dalszy okres korzystania z tego statusu, a zatem pojęcie "gotowość do podjęcia zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej" oznacza sytuację, gdy określona osoba nie tylko wyraża wolę (zamiar) i chęć wykonywania pracy, ale jednocześnie osoba ta ma obiektywne możliwości świadczenia tej pracy. Z analizy materiału dowodowego sprawy wynika, że organy obu instancji dysponowały dowodami niezbędnymi do dokonania prawidłowych i istotnych ustaleń faktycznych. Ponadto w sposób zgodny z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. rozpatrzyły zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy i dokonały logicznych i spójnych ocen, prawidłowo stosując art. 80 k.p.a., czemu dały wyraz w uzasadnieniach wydanych w sprawie decyzji, czyniąc tym samym zadość art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Ustalone w toku postępowania administracyjnego okoliczności uniemożliwiają, tak jak prawidłowo przyjęły organy obu instancji, stwierdzenie gotowości Skarżącego do podjęcia oferowanej pracy, w szczególności tej zaproponowanej [...] marca 2020 r. Wbrew stanowisku Skarżącego rację miały organy obu instancji, że Skarżącemu przedstawiono "odpowiednią" ofertę pracy, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 16b ustawy o promocji zatrudnienia, mając na względzie jego oświadczenia znajdujące się dokumentach o chęci znalezienia pracy na umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgodnie z definicją zawartą w ww. przepisie odpowiednia praca oznacza zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu albo przygotowaniu zawodowym dorosłych, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin, za wykonanie których osiąga miesięczne wynagrodzenie brutto, w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy. W ocenie Sądu zaproponowana praca była pracą odpowiednią. Analiza akt sprawy potwierdza, że pracodawca w szczegółach oferty pracy, której wydruk znajduje się w dokumentacji sprawy, określił w zgłoszeniu wolnego miejsca pracy na stanowisku sprzątacz/ka, że praca będzie wykonywana na podstawie mowy o pracę na okres próbny, wysokość wynagrodzenia na kwotę od 2.600,00 zł do 2.800,00z zł. Pracodawca w ofercie pracy wskazał ponadto, że wystarczającym wykształceniem jest wykształcenie niepełne podstawowe, zatem posiadanie przez Skarżącego wyższego wykształcenie nie mogło być przeszkodą do podjęcia pracy. Czas dojazdu z miejsca zamieszkania do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu publicznego nie przekracza 3 godzin. Na tej podstawie należało podzielić stanowisko organów administracyjnych wyrażone w wydanych w sprawie decyzjach, że przedstawiona Skarżącemu oferta pracy spełniała warunki "odpowiedniej pracy" określone w ustawie o promocji zatrudnienia. Organy administracyjne obu instancji trafnie ponadto uznały, że za uzasadnioną nie można uznać odmowy przyjęcia propozycji pracy przez Skarżącego, który na spotkaniu w dniu [...] marca 2020 r. w CAZ stwierdził, że poszukuje pracy w banku centralnym a następnie opuścił CAZ bez podpisania protokołu. Za uzasadnioną przyczynę odmowy przyjęcia propozycji pracy można uznać zdaniem Sądu okoliczności natury obiektywnej, niezależne od woli bezrobotnego, a więc przeszkody, na które bezrobotny nie miał wpływu i które uniemożliwiają bezrobotnemu przyjęcie zaproponowanej formy pomocy. Podnoszone przez Skarżącego okoliczności i przedłożone dowody wykazały raczej, że nie miał on faktycznego zamiaru podjęcia pracy. Skarżący, rejestrując się w Urzędzie Pracy oświadczył, że jest osobą zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie. Dodatkowo stwierdzić należy, że Skarżący składając to oświadczenie widział, w jakim jest stanie zdrowia a mimo to wskazał jako preferowaną formę zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Stwierdzić ponadto należy, że zarejestrowany bezrobotny powinien być świadomy, że musi pogodzić konieczność dbałości o swoje zdrowie z aktywnym poszukiwaniem zatrudnienia. Podnoszone natomiast w odwołaniu przez Skarżącego problemy zdrowotne nie mogą być uznane za przyczynę uzasadniającą odmowę podjęcia zaoferowanego zatrudnienia. Po pierwsze dlatego, że Skarżący nie przedstawił stosownego zaświadczenie lekarskie wskazującego, że Skarżący nie może podjąć konkretnej, zaproponowanej mu pracy – sprzątacza, a po drugie, na co prawidłowo powołał się Prezydent m.[...] w uzasadnieniu swojej decyzji, zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracodawca przed dopuszczeniem pracownika do pracy ma obowiązek skierować osobę na badania lekarskie, do lekarza medycyny pracy, który jest uprawniony do wydawania orzeczeń o zdolności lub niezdolności kandydata do pracy na danym stanowisku. Jeżeli, z uwagi na swoje choroby Skarżący nie mógłby wykonywać pracy sprzątacza, na otwartym terenie o zmiennych warunkach atmosferycznych, wówczas okoliczności te mogły być stwierdzone przez lekarza medycyny pracy, przy próbie podjęcia przez Skarżącego zatrudnienia, z czego Skarżący zrezygnował. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym warunkiem zastosowania sankcji w postaci pozbawienia statusu osoby bezrobotnej jest wcześniejsze właściwe pouczenie bezrobotnego o przesłankach warunkujących zachowanie (odpowiednio: skutkujących utratą) tego statusu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 1483/11; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 11 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 40/14; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 19 września 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 273/09; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Łd 163/07; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 1359/14), w niniejszej sprawie o przyczynach utraty statusu osoby bezrobotnej Skarżący został prawidłowo pouczony. W aktach sprawy znajdują się bowiem "Informacja dla osób zgłaszających się do rejestracji", gdzie wskazano na powyższe przyczyny a pod Informacją widnieje podpis Skarżącego z dnia [...] lutego 2009 r. z adnotacją "otrzymałem". Na mocy art. 33 ust. 4ca ustawy o promocji zatrudnienia decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego oraz decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Sąd, mając powyższe okoliczności na względzie uznał, że zasadne jest oddalenie skargi, na mocy art. 151 p.p.s.a. ----------------------- 9