II SA/Wa 1280/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na pismo Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty należności z tytułu świadczeń pracowniczych postanawia - odrzucić skargę - Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz bezczynność organów w tych przypadkach. Przedmiotem skargi D.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest pismo Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty należności z tytułu świadczeń pracowniczych. Zaskarżonym pismem organ zawiadomił D.K. o przyznaniu, na podstawie art. 6 w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 85 ze zm.), kwoty [...] złotych z tytułu odprawy pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 85 ze zm.), w postępowaniu, o którym mowa m.in. w ust. 3 art. 7, a zatem w postępowaniu w sprawie wypłaty świadczeń pracowniczych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), z wyjątkiem przepisów dotyczących wydawania decyzji i postanowień. Stanowiące przedmiot zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w sprawie wypłaty należności z tytułu świadczeń pracowniczych nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Wskazać w tym miejscu należy, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, że o odmowie wypłaty świadczenia pracowniczego, kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zawiadamia niezwłocznie na piśmie zainteresowaną osobę, podając uzasadnienie odmowy. Natomiast spory dotyczące odmowy wypłaty świadczenia pracowniczego rozstrzyga sąd właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy (art. 8 ust. 2 powołanej ustawy). Podkreślenia wymaga, że tak jak w sprawach, w których Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych odmawia wypłaty świadczenia – tak przyjąć należy, iż analogicznie również w sprawach, w których Fundusz zawiadamia o wypłacie świadczenia w określonej wysokości, osoba uprawniona może wystąpić z roszczeniem do sądu powszechnego. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.