II SA/Wa 1280/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Przemysław Szustakiewicz, Janusz Walawski, Protokolant Katarzyna Ciacharowska, po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. O., B. O. i M. O. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę. W 1980 roku R. O. - żołnierzowi zawodowemu, przydzielono osobną kwaterę stałą w E. przy ul. [...], w której zamieszkał wraz z żoną – B. O. oraz dziećmi M. i W. R. O. w 1989 roku otrzymał pomoc finansową z funduszu mieszkaniowego MON, w formie zaliczkowej, z przeznaczeniem na budowę domu jednorodzinnego. Następnie w 1996 roku przyznaną pomoc uzupełniono i zamieniono na bezzwrotną. W 1991 roku R. O. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, co w niniejszej sytuacji rodziło obowiązek zwrotu lokalu zgodnie z treścią przepisów art. 41 ust. 2 pkt 2 oraz art. 87 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.). W dniu 22 grudnia 1998 r. Sąd Wojewódzki w E. rozwiązał, przez rozwód, związek małżeński R. i B. O. Ponieważ przedmiotowy lokal nie został przekazany Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w O. powiadomił zajmujących nadal lokal, R. O., M. O. i B. O. o wszczęciu postępowania w sprawie zwolnienia lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w E. i następnie pismem z 13 września 2008 roku wezwał wyżej wymienionych oraz W. O. do zwolnienia przedmiotowego lokalu w terminie 30 dni od daty otrzymania niniejszego pisma. W dniu [...] maja 2008 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w O. wydał dwie decyzje. Jedną z nich orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie opróżnienia lokalu w stosunku do B. O., albowiem w trakcie postępowania organ ustalił, że B. O. jest osobą niepełnosprawną i zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP prowadzenie w stosunku do niej postępowania o opróżnienie lokalu w trybie administracyjnym nie jest możliwe, wskazany przepis nakłada na organ obowiązek wystąpienia do sądu powszechnego z pozwem o eksmisję takiej osoby (decyzja ta nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sądowego). Drugą decyzją nr [...], organ na zasadzie art. 41 ust. 2 pkt 2 oraz art. 87 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, zobowiązał R. O. i M. O. do opróżnienia przedmiotowego lokalu oraz uiszczenia należnych opłat i odszkodowania. Od decyzji nr [...], nakazującej opróżnienie lokalu, R. O., B. O. i M. O. złożyli odwołanie do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, który decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. utrzymał w mocy wobec R. O. i M. O. decyzję organu I instancji (decyzja ta nie jest przedmiotem niniejszego postępowania sądowego) oraz decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2008 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kpa, umorzył postępowanie odwoławcze w stosunku do B. O. W uzasadnieniu decyzji Prezes WAM wskazał, że B. O. jest bezpośrednio zainteresowana wynikiem postępowania administracyjnego o opróżnienie lokalu przy ul. [...] w E., bowiem w tym lokalu zamieszkuje. Niemniej jednak decyzja, od której złożyła odwołanie nie nakłada na nią obowiązku opróżnienia lokalu i nie czyni jej stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 Kpa. Dlatego też, B. O. nie jest uprawniona do wniesienia odwołania. Jednocześnie organ podkreślił, że decyzją z [...] maja 2008 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego WAM w O., umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji o opróżnieniu lokalu w stosunku do B. O. Niniejsze rozstrzygniecie stało się przedmiotem skargi R. O., M. O. i B. O. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wywodzili, że skoro R. O. otrzymał pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe na podstawie decyzji z dnia 29 kwietnia 1996 r. to przepis art. 87 ust. 1 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP nie znajduje zastosowania do niniejszej sprawy, gdyż pomoc finansowa otrzymana po 31 grudnia 1995 r. nie powoduje obowiązku zwolnienia kwatery. W konkluzji wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie wobec wszystkich skarżących postępowań w całości. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji mieszkaniowej wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze wobec B. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: B. O. jest niewątpliwie legitymowana do złożenia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, którą umorzono w stosunku do niej postępowanie odwoławcze, albowiem ma prawo do domagania się skontrolowania przez sąd administracyjny legalności decyzji bezpośrednio dotyczącej jej praw procesowych. B. O. wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni skargi poprzez wniesienie wpisu sądowego w kwocie 200 zł. (art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. i § 2 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 221, poz. 2193), braków tych nie uzupełniła, ani nie wniosła w tej sprawie wniosku o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Z tych względów, wobec nieusuniętego przez skarżącą braku formalnego skargi, nie można sprawie nadać dalszego merytorycznego biegu i dlatego na zasadzie art. 58 par. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak na wstępie. Z kolei zarówno R. O. jak i M. O. nie posiadają legitymacji prawnej do złożenia skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, którą umorzono postępowanie odwoławcze w stosunku do B. O. Ich skarga w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowa. Nie oni są adresatami tej decyzji i decyzja ta nie dotyczy ich praw ani obowiązków, a nadto ich sprawa została rozstrzygnięta przez organ inną, odrębną decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., która została przez nich zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z tych względów na zasadzie art. 58 par. 1 pkt. 6 z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak na wstępie.