II SA/Wa 1280/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta [...] Policji z dnia[...] maja 2015 r., nr [...] w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] o zwolnieniu sierż. J. R. ze służby w Policji z dniem [...] kwietnia 2015 r Skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności występuje wówczas, gdy w momencie wydania decyzji towarzyszy stronie przekonanie o legalności zaskarżonego orzeczenia i o jego trafności. Skarżący zauważył, że w sprawie brak jest podstaw do prezentowania tego rodzaju jednoznacznej postawy, gdyż zarówno w postępowaniu dyscyplinarnym jak i karnym kategorycznie zaprzeczył on, aby w dniu [...] października 2014 r., miał prowadzić w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny. Skarżący uważa również, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje aby skarżący popełnił zarzucany mu czyn. Skoro w postępowaniu karnym nie dokona się weryfikacji supozycji materiału dowodowego brak jest co do zasady podstaw do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, gdyż istnieje ryzyko, że jej skutki w przypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy karnej będą nieodwracalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej powołana jako p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z powyższego, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno wskazywać na konkretne okoliczności, które zdaniem strony świadczą o wystąpieniu w sprawie wskazanych wyżej przesłanek ustawowych. Ponadto ponieważ Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Dokonując pod tym kątem oceny zasadności wniosku należy uznać, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę majątkowa lub niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W sprawie istotne jest to, że przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie, którego skutkiem jest zwolnienie strony ze służby w policji. Zauważyć należy, że zwolnienie ze służby nie jest czynnością nieodwracalną, ponieważ stosownie do art. 42 ust 1 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r., Nr 287, poz. 1687 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. Policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej jednak niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za 1 miesiąc. Reasumując skoro skarżący nie odniósł się w należny sposób do powyższych przesłanek przedstawiając jedynie hipotetyczne skutki nieuwzględnienia wniosku Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.