II SA/Wa 1283/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras Ewa Marcinkowska Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Straży Granicznej oddala skargę W związku z nabyciem prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej L. K. w dniu 15 grudnia 2010 r. wystąpił z prośbą do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o zwolnienie go z dniem [...] stycznia 2011 r. ze służby w Straży Granicznej. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. – na podstawie art. 45 ust. 2 pkt 4 i art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.) oraz § 2 pkt 2 lit. a i § 4 ust. 2 pkt 1 w związku z § 5 ust. 1 oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. Nr 91, poz. 814) - zwolnił L. K. z dniem [...] stycznia 2011 r. ze służby stałej w Straży Granicznej. Od powyższego rozkazu personalnego funkcjonariusz wniósł odwołanie podnosząc, że organ nie rozliczył wypracowanych przez niego nadgodzin – [...]. Komendant Główny Straży Granicznej rozkazem personalnym nr [...] z dnia 17 marca 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), uchylił zaskarżona decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia funkcjonariusza ze służby, ustalił nowy termin zwolnienia ze służby na dzień [...] marca 2011 r., a w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi L. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji, poprzez ustalenie nowego terminu zwolnienia ze służby, w celu odbioru wypracowanych nadgodzin, ewentualnie o zasądzenie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane nadgodziny oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. przepisów ustawy o Straży Granicznej oraz § 18 i § 19 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 czerwca 2009 r. w sprawie rozkładu czasu służby funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 94, poz. 794), poprzez nieudzielanie czasu wolnego za służbę przekraczającą normę wynikającą z przepisów ustawy o Straży Granicznej, pomimo złożenia wniosku w tym przedmiocie oraz oparcie rozstrzygnięcia na błędnie ustalonym stanie faktycznym w zakresie intencji oświadczenia woli w przedmiocie rozliczenia nadgodzin. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne oraz podnosząc, że zaskarżona decyzja nie rozstrzyga kwestii nadgodzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż skarżący na swój wniosek został zwolniony ze służby w Straży Granicznej rozkazem personalnym Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. z dniem [...] stycznia 2011 r. Komendant Główny Straży Granicznej rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, uchylił zaskarżona decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia funkcjonariusza ze służby, ustalił nowy termin zwolnienia ze służby na dzień [...] marca 2011 r., a w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. Materialnoprawną podstawą zwolnienia skarżącego ze służby był przepis art. 45 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (t.j. z 2005 r. Dz. U. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), zgodnie z którym funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku nabycia prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Dokonując oceny legalności zaskarżonego rozkazu w powyższym zakresie wskazać należy, iż zakres przedmiotowy postępowania wyznaczony został wnioskiem L. K. z dnia 15 grudnia 2010 r. Wniosek ten dotyczył zwolnienia ze służby i w tym (wskazanym przez niego) przedmiocie został wydany rozkaz personalny. Skoro postępowanie zostało wszczęte w przedmiocie zwolnienia ze służby i w tym przedmiocie zostało zakończone, należało ocenić legalność tego aktu, a nie żądanie rozliczenia nadgodzin, które pojawiło się w toku postępowania, na etapie odwołania. Dokonując oceny legalności rozkazu o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej Sąd zważył. Stosownie do art. 45 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej funkcjonariusza można zwolnić ze służby w przypadku nabycia prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. Nr 91, poz. 814) sprawy osobowe funkcjonariuszy załatwia się w formie rozkazu personalnego. Sprawami osobowymi w rozumieniu § 1 pkt 3 tego rozporządzenia są sprawy związane z nawiązaniem, zmianą i rozwiązaniem lub wygaśnięciem stosunku służbowego, a także wynikające z jego treści prawa i obowiązki funkcjonariuszy, oraz sprawy związane z okresową zmianą warunków służby, w tym pełnienie obowiązków służbowych na innym stanowisku służbowym oraz delegowanie do czasowego pełnienia służby w innej miejscowości. Zgodnie zaś z § 6 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w rozkazie personalnym zamieszcza się rozstrzygnięcie oraz inne informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy osobowej, w której jest wydawany, a w szczególności: 1) oznaczenie przełożonego właściwego w sprawach osobowych, 2) datę wydania, 3) podstawę prawną, 4) stopień, imię i nazwisko, imię ojca oraz numer identyfikacyjny PESEL funkcjonariusza, 5) charakter służby (kandydacka, przygotowawcza lub stała), 6) nazwę jednostki organizacyjnej i stanowisko służbowe funkcjonariusza, 7) grupę zaszeregowania stanowiska służbowego funkcjonariusza oraz przyznane dodatki do uposażenia, a także wysokość miesięcznych stawek uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia, 8) uzasadnienie faktyczne i prawne, 9) pouczenie o przysługujących środkach odwoławczych i zaskarżenia, 10) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania rozkazu personalnego. Stwierdzić należy, iż zaskarżony rozkaz personalny wydany został zgodnie z art. 45 ust. 2 pkt 4 i wyżej przywołanych przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach. Z uwagi na fakt, iż rozliczenie nadgodzin nie było przedmiotem postępowania wszczętego na wniosek strony nie mogło też być przedmiotem oceny organu II instancji z uwagi na związanie tożsamością sprawy. Nie mogło być tym samym przedmiotem oceny Sądu. Zdaniem Sądu żądanie skarżącego, dotyczące rozliczenia wypracowanych nadgodzin, które legło u podstaw zaskarżenia decyzji o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej, powinno stanowić przedmiot rozpoznania w odrębnym postępowaniu administracyjnym. W tym stanie rzeczy uznając, że rozkaz o zwolnieniu ze służby w Straży Granicznej odpowiada prawu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.