II SA/Wa 1297/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Protokolant referent stażysta Joanna Mazur po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2019 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Rektora-Komendanta Szkoły Głównej Służby Pożarniczej z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. M. K. (zwana dalej: "Skarżącym") wnioskiem z [...] grudnia 2017r., powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257 ze zm., zwana dalej: "k.p.a.") wniósł o: a) stwierdzenie nieważności decyzji o nadaniu tytułu zawodowego magister inżynier i wydaniu dyplomu z [...] listopada 2005r. nr [...]; c) nadanie tytułu zawodowego magister inżynier [...], c) wydanie dyplomu z tytułem zawodowym magister inżynier [...]. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że [...] września 1998r. przyjęto Go w poczet funkcjonariuszy Państwowej [...], ze stopniem [...]. Skarżący [...] maja 2000r. skończył naukę w Centralnej Szkole Państwowej [...] w [...] i otrzymał tytuł technika [...] (nr dyplomu [...]). Następnie w Wyższej Szkole [...] w [...] odbył studia wyższe zawodowe na kierunku [...] i otrzymał tytuł inżyniera. W tym samym roku nadano Mu stopień aspiranta. Skarżący podjął studia magisterskie w systemie zaocznym w Szkole Głównej Służby [...] (zwana dalej: "[...]") na Wydziale [...]. W trakcie studiów uzyskał zaliczenia z wszystkich przedmiotów określonych w standardach nauczania dla pierwszego stopnia kształcenia na Wydziale [...] [...], uzyskując [...] października 2005r., zgodnie z wpisem na ww. dyplomie, tytuł zawodowy magister inżynier. Zdaniem Skarżącego powinien on otrzymać tytuł magistra inżyniera [...], gdyż był strażakiem i został skierowany przez Komendanta Miejskiego Państwowej [...] w [...] na studia do [...]. W zakresie nadania mu tytułu zawodowego zastosowanie winny mieć więc przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z 18 stycznia 1982r. w sprawie utworzenia Szkoły Głównej Służby [...] (Dz.U. Nr 3 poz. 21, zwane dalej: "rozporządzeniem z 1982r."), wydane na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 8 ustawy z 5 listopada 1958r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 1973r., Nr 32, poz. 191, zwana dalej: "u.sz.w. z 1958r."), w tym § 4, który stanowi, że [...] wydaje absolwentom dyplomy stwierdzające ukończenie szkoły i nadanie tytułu magistra inżyniera [...] lub inżyniera [...] określonej specjalności. Zdaniem Skarżącego nadanie ww. tytułu zawodowego na mocy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 23 lipca 2004r. w sprawie rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie (Dz.U. z 2004r. Nr 182, poz. 1881 ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem z 2004r.") ma negatywne konsekwencje m.in. w sferze interesów prawnych Skarżącego (np. w zakresie możliwości awansu) i w zakresie kompetencji i uprawnień. Zadania zawodowe magistra inżyniera [...] w świetle obowiązujących przepisów są znacznie szersze niż magistra inżyniera. 2. Rektor - Komendant Szkoły Głównej Służby [...] (zwany dalej: "Rektorem") decyzją z [...] kwietnia 2018r. Nr [...], na podstawie art. 158 § 1 i art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 207 ust. 3 ustawy z 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2017r., poz. 2183 ze zm., zwana dalej: "u.P.sz.w. z 2005r.") odmówił stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu Skarżącemu tytułu zawodowego magister inżynier i wydania ww. dyplomu. W uzasadnieniu Rektor przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że Skarżący wniósł 28 stycznia 2004r. o przyjęcie na uzupełniające Studia Magisterskie w Szkole Głównej Służby [...] w [...], prowadzone w systemie zaocznym na Wydziale [...]. Skarżący wskazał, że posiada wykształcenie wyższe, ukończoną Wyższą Szkołę [...] w [...] i tytuł zawodowy inżynier oraz stopień aspiranta w korpusie aspirantów Państwowej [...]. Skarżący złożył [...] marca 2004r. ślubowanie, otrzymał indeks i legitymację studiów, a [...] października 2005r. egzamin dyplomowy magisterski i uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera. Skarżący [...] listopada 2005r. odebrał ww. dyplom potwierdzający nadanie mu tytułu zawodowego magistra inżyniera. Rektor, odnosząc się do argumentacji i żądań Skarżącego, że z rażącym naruszeniem prawa nastąpiło nadanie Skarżącemu tytułu zawodowego magister inżynier na ww. dyplomie, zamiast tytułu magister inżynier [...], stwierdził, że żądania te są bezzasadne i nie mają potwierdzenia w stanie faktycznym i prawnym ustalonym na dzień złożenia przez Skarżącego egzaminu dyplomowego – [...] października 2005r. (data ukończenia studiów). [...] utworzono na mocy rozporządzenia z 1982r., wydanego na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 5 ust. 8 u.sz.w. z 1958r. Rozporządzenia nie uchylono i obowiązuje nadal w niezmienionym brzmieniu, pomimo rozwijającego i zmieniającego się prawa o szkolnictwie wyższym, jak również rozporządzeń regulujących kwestię nadawania absolwentom określonych tytułów zawodowych. Skarżący rozpoczął na [...] studia drugiego stopnia (magisterskie) [...] marca 2004r. - złożenie ślubowania i immatrykulacji - pod rządami ustaw: z 12 września 1990r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm., zwana dalej: "u.sz.w. z 1990r.); z 31 marca 1965r. o wyższym szkolnictwie wojskowym (Dz.U. z 1992r. Nr 10, poz. 40 ze zm., zwana dalej: "u.w.sz.w. z 1965r.") oraz zarządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 9 kwietnia 1992r. w sprawie określenia rodzajów dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzorów dyplomów wydawanych przez uczelnie. [...], zgodnie z § 3 rozporządzenia z 1982r., kształci i wychowuje kadry specjalistów oficerów [...] przygotowanych do objęcia stanowisk wymagających posiadania wyższego wykształcenia w zakresie [...]. Skarżący w dniu rozpoczynania studiów posiadał stopień aspiranta w korpusie aspirantów [...]. W świetle art. 36 ust. 2 ustawy z 24 sierpnia 1991r. o Państwowej [...] (Dz.U. z 2017r., poz. 1204, ze zm., zwana dalej: "ustawą o [...]") stanowiska służbowe w Państwowej [...] dzieli się na oficerskie, aspiranckie, podoficerskie i szeregowe. Pierwszy stopień oficerski nadaje się strażakowi, który ukończył 1) [...] w ramach służby kandydackiej albo 2) szkołę aspirantów Państwowej [...] lub Centralną Szkołę Państwowej [...], uzyskując tytuł zawodowy technika [...], i będąc skierowanym do [...] uzyskał tytuł zawodowy inżyniera [...] (art. 53 ust. 1). Tytuł zawodowy inżyniera [...] nadawany był i jest (po spełnieniu określonych przesłanek ustawowych), absolwentom studiów pierwszego stopnia (uprzednio studiów inżynierskich), zaś Skarżący ukończył Centralną Szkołę Państwowej [...] w [...] i studia wyższe na innej uczelni (Wyższa Szkoła [...] w [...]) z tytułem zawodowym inżynier, nie uzyskując tytułu zawodowego inżynier [...], a następnie został przyjęty na studia drugiego stopnia (uprzednio zwane studiami magisterskimi) w [...]. Na dzień złożenia przez Skarżącego egzaminu dyplomowego i uzyskania tytułu zawodowego ([...] października 2005r.) obowiązywała u.P.sz.w. z 2005r., która poza wyjątkami określonymi w art. 277 pkt 1-3, weszła w życie 1 września 2005r. Z mocy tej ustawy (art. 258 ust. 1) prowadzone w dniu jej wejścia w życie studia dzienne stały się studiami stacjonarnymi, zaś [...] istniejąca w dniu wejścia w życie ustawy stała się uczelnią służb państwowych (art. 252 ust. 5). Rektor, odnosząc się do zarzutu Skarżącego odnośnie przyjęcia, że w sprawie w zakresie nadania tytułu zawodowego zastosowanie winny mieć przepisy rozporządzenia z 1982r. w tym § 4, który stanowi, że [...] wydaje absolwentom dyplomy stwierdzające ukończenie szkoły i nadanie tytułu magistra inżyniera [...] lub inżyniera [...] określonej specjalności stwierdził, że zarzut ten jest nietrafny i nie zasługuje na uwzględnienie. § 4 ww. rozporządzenia wskazuje jedynie na uprawnienie [...] do nadawania absolwentom tytułów zawodowych magistra inżyniera [...] i inżyniera [...] określonej specjalności, nie precyzując jakiemu absolwentowi nadać określony tytuł zawodowy. W myśl art. 167 ust. 1 u.P.sz.w. z 2005r. absolwenci studiów otrzymują dyplomy państwowe ukończenia studiów wyższych, potwierdzające uzyskanie odpowiedniego tytułu zawodowego. Zarządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 9 kwietnia 1992r. utraciło moc 7 września 2004r. i zostało zastąpione ww. rozporządzeniem z 2004r. (wydanym na mocy art. 149 ust. 2 u.sz.w. z 1990r.), a zgodnie z art. 275 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie m.in. art. 149 ust. 2 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 167 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. Przepis § 3 pkt 2 rozporządzenia z 2004r. stanowił, że tytuł zawodowy magistra inżyniera - nadawany jest absolwentom studiów magisterskich na kierunkach technicznych, z wyjątkiem kierunku architektura i urbanistyka, na kierunkach rolniczych, leśnych, a także na innych kierunkach studiów, jeżeli przedmioty techniczne, rolnicze lub leśne stanowią nie mniej niż 50% ogółu zająć dydaktycznych przewidzianych w planach studiów i w programach nauczania na tych kierunkach. W sprawie przedmioty techniczne stanowiły nie mniej niż 50% ogółu zajęć. Skoro art. 275 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. utrzymał w mocy przepisy rozporządzenia z 2004r., to miały one zastosowanie do wszystkich studentów, którzy w dacie wejścia tych przepisów w życie nie mieli przymiotu absolwentów, w tym do Skarżącego. U.P.sz.w. z 2005r., która weszła w życie 1 września 2005r. (za wyjątkiem przepisów, o których mowa w art. 277) uchyliła u.w.sz.w. z 1965r. oraz u.sz.w. z 1990r. Zarówno przepisy u.P.sz.w. z 2005r. w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia przez Skarżącego egzaminu dyplomowego, jak i przepisy rozporządzenia z 2004r. nie wprowadzały obowiązku wydawania przez Komisję Egzaminu Dyplomowego decyzji o nadaniu tytułu zawodowego w formie decyzji administracyjnej. Zgodnie z przepisami u.P.sz.w. z 2005r. w brzmieniu obowiązującym na dzień składania przez Skarżącego egzaminu dyplomowego (art. 207 ust. 1), tylko do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8 u.P.sz.w. z 2005r., decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów (...) stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Art. 60 ust. 1 u.P.sz.w. z 2005r. stanowi katalog zamknięty organów kolegialnych uczelni wymieniając, że są to senat i rady podstawowych jednostek organizacyjnych, zaś art. 60 ust. 6 u.P.sz.w. z 2005r. wymienia enumeratywnie organy jednoosobowe uczelni wskazując, że są to rektor i kierownicy podstawowych jednostek organizacyjnych, zaś do organów wyborczych uczelni zalicza się kolegia elektorów (art. 60 ust. 8 u.P.sz.w. z 2005r.). Rektor, powołując się na wyrok WSA w Szczecinie z 9 sierpnia 2007r. sygn. akt II SA/Sz 487/07 stwierdził, że przepisy k.p.a. stosuje się do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 7 i 8 oraz do decyzji podjętych przez organy uczelni indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego. Z treści art. 207 § 1 u.P.sz.w. z 2005r., wynika, że przepis k.p.a. stosuje się tylko do ściśle określonych (wskazanych wart. 207 § 1) decyzji podejmowanych przez organy uczelni lub komisje rekrutacyjne. Brak jest podstaw do stosowania przepisów k.p.a. do komisji przeprowadzającej egzamin magisterski. Brak jest delegacji do dokonywania, przez pryzmat zasad określonych w k.p.a., sądowo administracyjnej kontroli działalności komisji egzaminacyjnej, zachowań promotora, poszczególnych członków komisji, czy też zasadności ocen z egzaminu magisterskiego lub pracy magisterskiej [...] Komisja Egzaminacyjna powołana do przeprowadzenia egzaminu magisterskiego nie jest organem uczelni w rozumieniu przepisów u.P.sz.w. z 2005r., Regulaminu Studiów ani k.p.a. i nie podejmuje decyzji, które można by uznać za decyzje administracyjne. Zdaniem Rektora w świetle art. 167 ust. 2 u.P.sz.w. z 2005r. datą ukończenia studiów jest data złożenia egzaminu dyplomowego. Z art. 207 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. wynika, że ustawa, akt wydania dyplomu - jako dokumentu potwierdzającego ukończenie studiów i nadanie tytułu zawodowego, traktuje jako samoistną decyzję, ale dyplom ukończenia studiów i uzyskania tytułu zawodowego jest tylko aktem potwierdzającym, a więc zaświadczającym o określonych zdarzeniach faktycznych. Należy więc odróżnić decyzję Rektora - akt wydania dyplomu jako dokumentu, który potwierdza ukończenie studiów w konkretnej uczelni i uzyskanie tytułu zawodowego, od aktu, który nadaje tytuł zawodowy absolwentowi, wobec skończenia studiów. Ten drugi akt podejmowany był nie przez Rektora, a przez komisję egzaminacyjną - Komisję Egzaminu Dyplomowego, powołaną w sposób określony Regulaminem Studiów. Stwierdzenie ukończenia przez Skarżącego studiów i nadanie mu tytułu zawodowego magistra inżyniera - było decyzją Komisji Egzaminu Dyplomowego, a datą uzyskania tytułu zawodowego, była data określona w ww. protokole z przebiegu egzaminu. Zgodnie z art. 158 § 1 k.p.a. rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji. Z kolei przepis 207 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. stanowi, że organem właściwym do stwierdzenia nieważności decyzji o nadaniu tytułu zawodowego i wydaniu dyplomu jest rektor uczelni. Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący nie wykazał, na czym polegało rażące naruszenie prawa w zakresie wydania dyplomu z tytułem zawodowym magistra inżyniera. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek do zmiany wydanego Skarżącemu dyplomu z tytułem zawodowym magister inżynier, w trybie określonym w art. 207 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. i art. 158 § 1 pkt 2 k.p.a. Doręczony Skarżącemu dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego magistra inżyniera, wydano zgodnie z zasadami określonymi w ww. przepisach w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia egzaminu dyplomowego przez Skarżącego - rozporządzeniem z 2004r., nie naruszając przy tym rozporządzenia z 1982r. Wykonywanie zawodów regulowanych, o których mowa w ustawie o [...], takich jak [...], technik [...], inżynier [...] wiąże się z posiadaniem określonych kwalifikacji. Bycie strażakiem w służbie stałej i posiadanie stopnia aspiranta w korpusie aspirantów [...] na dzień złożenia ślubowania/immatrykulacji nie uprawniało Skarżącego do uzyskania z urzędu tytułu zawodowego magister inżynier [...], co wiązałoby się m.in. z nabyciem ustawowo limitowanych uprawnień, takich jak np. dowodzenie działaniami ratowniczymi. Możliwość taką dawało uczelni jedynie rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie rodzajów tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów i wzorów dyplomów oraz świadectw wydawanych przez uczelnie z 19 grudnia 2008r. (Dz.U. 2009r., Nr 11, poz. 61, zwane dalej: "rozporządzeniem z 2008r."), które obowiązywało od 10 lutego 2009r. do 30 września 2011r. [...] jest uczelnią i w ramach przysługującej jej autonomii prowadzi studia na określonym kierunku, zgodnie z programem studiów oraz nadaje absolwentom tytuły zawodowe określone przepisami prawa. W związku z tym [...], prowadząc studia na określonym poziomie i w określonej formie kształcenia - w przypadku Skarżącego, studia niestacjonarne drugiego stopnia - dedykowała je odpowiednio kandydatom, będącym osobami cywilnymi, kandydatom na strażaków w służbie kandydackiej, strażakom w służbie stałej. W zależności ponadto od tego, czy dana osoba ukończyła inny wydział lub specjalność w [...] (dla osób cywilnych) czy też inny kierunek poza [...] dostosowywano odpowiednio programy zajęć w zakresie praktyki zawodowej danego odbiorcy. Żądanie od uczelni nadania Skarżącemu tytułu zawodowego magister inżynier [...] z pominięciem określonych reguł wskazanych w ww. przepisach prawa bezwzględnie obowiązującego wiązałoby się z potwierdzeniem niejako przez uczelnię, iż osoba ta była przygotowywana (w ramach programu nauczania - zajęcia praktyczne i teoretyczne) do pełnienia określonych czynności specjalistycznych, np. wykonywanie czynności w zakresie dowodzenia działaniami ratowniczymi, czy też czynności z zakresu [...], bez potrzeby ukończenia studiów pierwszego stopnia w [...] lub dodatkowego, uzupełniającego przygotowania (studia podyplomowe w zakresie kierowania działaniami ratowniczymi.). Rektor podniósł także, że posiadanie przez Skarżącego zaświadczenia o uzyskaniu tytułu zawodowego magister inżynier [...] nie przesądza o tym, że Skarżącemu taki tytuł faktycznie nadano. Miarodajnym do ustalenia, jaki tytuł zawodowy Skarżącemu nadano jest treść protokołu Komisji Egzaminu Dyplomowego magisterskiego z [...] października 2005r. Z dokumentu tego bezspornie wynika, że Skarżącemu postanowiono nadać tytuł magistra inżyniera. Zaświadczenie, na które powołuje się Skarżący zawiera oczywistą omyłkę pisarską i nie może być podstawą do ustalenia jaki rzeczywiście tytuł został nadany. 3. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ww. decyzji Rektora zarzucił naruszenie: a) art. 257 ust. 2 u.P.sz.w. z 2005r. - przez jego niezastosowanie będące wynikiem błędnych ustaleń, albowiem Skarżący podaniem z [...] stycznia 2004r. wniósł o przyjęcie na uzupełniające studia magisterskie w [...], prowadzone w systemie zaocznym na Wydziale [...] a [...] marca 2004r. złożył ślubowanie, otrzymał indeks i legitymację studiów wobec czego, na mocy ww. przepisu zastosowanie znaleźć winna u.sz.w. z 1990r. i m.in. u.w.sz.w. z 1965r. z przepisami wykonawczymi do tychże ustaw, a nie jak to przyjął Rektor w zaskarżonej decyzji u.P.sz.w. z 2005r. i przepisy wykonawcze do niej; b) § 3 i § 4 rozporządzenia z 1982r. i art. 27 ust. 1a u.w.sz.w. z 1965r. - przez ich niezastosowanie będące wynikiem błędnych ustaleń polegających na przyjęciu, że w sprawie zastosowanie znajduje u.P.sz.w. z 2005r. i przepisy wykonawcze do niej; c) art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. - polegające na jego niezastosowaniu pomimo, że decyzja (uchwała) komisji państwowej szkoły wyższej, stwierdzająca złożenie egzaminu i postanawiająca o wydaniu dyplomu magisterskiego Skarżącemu, jak i samo sporządzenie dyplomu ukończenia studiów wyższych w formie odpowiadającej ustalonemu wzorowi są nie tylko decyzjami administracyjnymi w rozumieniu k.p.a., ale decyzjami wydanymi z rażącym naruszeniem prawa co stanowi wadę kwalifikowana decyzji w rozumieniu ww. artykułu; d) art. 8 k.p.a. - polegające na prowadzeniu postępowania administracyjnego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie pogłębia zaufania obywateli do organu, a także świadomości i kultury prawnej obywateli, co jest konsekwencją naruszenia wszystkich przepisów prawa wskazanych w zarzutach niniejszej skargi; e) art. 6, art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. - przez ich niezastosowanie w szczególności naruszenie zasady prawdy obiektywnej, z której wynika obowiązek organu wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy; f) art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. - gdyż treść uzasadnienia decyzji uniemożliwia dokonanie oceny toku wywodu, który doprowadził do jej wydania, ponadto uzasadnienie nie w pełni odpowiada wymaganiom, jakie stawia wymieniony przepis, choć zawiera wskazanie podstawy faktycznej, jest obarczone jest nie tylko niezgodnością tych ustaleń z zebranym materiałem dowodowym, ale zostało oparte na wybranych, niektórych dowodach; nie wyjaśnia też podstawy prawnej - wskazania nie tylko przepisów prawa, ale także wyjaśnienia, w jaki sposób wpływają one na treść rozstrzygnięcia; g) błąd w ustaleniach faktycznych - przez pominięcie przy ocenie czy Skarżący, którego skierowano na studia w [...], spełniał wszelkie wymogi formalne i prawne, które uprawniały do nadania mu tytułu zawodowego magister inżynier [...], gdy w trackie studiów w [...] uzyskał zaliczenia z wszystkich przedmiotów określonych w standardach nauczania pierwszego stopnia kształcenia na Wydziale [...] [...]. Skarżący w związku z tym wniósł o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych oraz albo: - o uchylenie ww. decyzji Rektora i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, - o uchylenie ww. decyzji Rektora i orzeczenie co do istoty sprawy przez stwierdzenie nieważności decyzji o nadaniu Skarżącemu tytułu zawodowego magister inżynier i wydaniu ww. dyplomu, nadanie Skarżącemu tytułu zawodowego magister inżynier [...], wydanie Skarżącemu dyplomu z tytułem zawodowym magister inżynier [...]. W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że u.P.sz.w. z 2005r., zgodnie z art. 277 weszła w życie 1 września 2005r., z wyłączeniem przepisów wskazanych w punktach 1) - 3) art. 277. Jednak na mocy art. 257 ust. 2 u.P.sz.w. z 2005r. do studiów rozpoczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 stosuje się przepisy dotychczasowe, u.sz.w. z 1990r. i u.w.sz.w. z 1965r., którą na mocy art. 2 ustawy z 6 maja 2005r. o zmianie ustawy o [...] zmieniono w ten sposób, że w art. 27, po ust. 1 dodano ust. 1a. w brzmieniu: "Szkoła Główna Służby [...] nadaje absolwentom tytułu zawodowe magistra inżyniera [...], magistra inżyniera, inżyniera [...] oraz inżyniera". Skarżący w związku z tym stwierdził, że skoro podanie o przyjęcie na uzupełniające studia magisterskie w [...] w systemie zaocznym, na Wydziale [...] wniósł [...] stycznia 2004r., a [...] marca 2004r. złożył ślubowanie, otrzymał indeks i legitymację studiów, zastosowanie znaleźć winny przepisy dotychczasowe: u.sz.w. z 1990r. Oznacza to, że mimo, że na dzień złożenia przez Skarżącego egzaminu dyplomowego i uzyskania tytułu zawodowego – [...] października 2005r. obowiązywała u.P.sz.w. z 2005r., nie znajdowała ona zastosowania. Na mocy art. 2 ustawy z 6 maja 2005r. o zmianie ustawy o [...], zmieniono art. 27 u.w.sz.w. z 1965r. w ten sposób, że po ust. 1 dodano ust. 1a. w brzmieniu: "Szkoła Główna Służby [...] nadaje absolwentom tytułu zawodowe magistra inżyniera [...], magistra inżyniera, inżyniera [...] oraz inżyniera". W sprawie zastosowanie miało także rozporządzenie z 1982r., na mocy którego [...], zgodnie z § 3 i 4, kształci i wychowuje kadry specjalistów oficerów [...] przygotowanych do i objęcia stanowisk wymagających posiadania wyższego wykształcenia w zakresie [...]; wydaje absolwentom dyplomy stwierdzające ukończenie szkoły i nadanie tytułu magistra inżyniera [...] lub inżyniera [...] określonej specjalności. Skarżący stwierdził ponadto, że na dzień ukończenia studiów spełniał wszelkie wymogi formalne i prawne, które uprawniały do nadania mu tytułu zawodowego magister inżynier [...]. Był bowiem strażakiem Państwowej [...] (1), przed skierowaniem go przez Komendanta Miejskiego Państwowej [...] w [...] na ww. studia ukończył Centralną Szkołę Państwowej [...] w [...], uzyskując tytuł technika [...], a następnie Wydział [...] w Wyższej Szkole [...] w [...], uzyskując tytuł inżyniera (2), w trackie studiów w SGPS uzyskał zaliczenia z wszystkich przedmiotów określonych w standardach nauczania dla pierwszego stopnia kształcenia na Wydziale [...] (3). Rektor pomija skierowanie Skarżącego na ww. studia w [...] i to, że Skarżący uzyskał zaliczenia z wszystkich przedmiotów określonych w standardach. Skarżący, odnosząc się do zawartego w zaskarżonej decyzji rozróżnienia decyzji Rektora - aktu wydania dyplomu jako dokumentu od aktu komisji egzaminacyjnej - nadającej tytuł zawodowy ukończenia studiów i tego kiedy stosuje się przepisy k.p.a., stwierdził, że w sprawie winien mieć zastosowanie art. 161 u.sz.w. z 1990r., zgodnie z którym Rektor - organ [...] ma przymiot organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. w zw. z art. 1 pkt 2 k.p.a., w zw. z art. 161 u.sz.w. z 1990r., w indywidualnych sprawach studenckich. Sporządzenie dyplomu ukończenia studiów wyższych w formie odpowiadającej ustalonemu wzorowi ma charakter rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie studenckiej, a zatem ostatecznej decyzji Rektora uczelni, do której na mocy art. 161 u.sz.w. z 1990r., stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. Postępowanie w sprawie nadania tytułu zawodowego absolwentowi uczelni wszczynane jest aktem procesowym dziekana o powołaniu komisji egzaminacyjnej, a następnie jest prowadzone przez tę komisję, do właściwości której należy ustalenie stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji rozstrzygającej tę sprawę co do istoty lub w inny sposób kończący ją w danej instancji. Skarżący podniósł także, że treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji uniemożliwia dokonanie jego oceny albowiem nie w pełni odpowiada wymaganiom, jakie stawiają przepisy, w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 8 i art. 6 k.p.a. 4. Rektor w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 1. Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. 2. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. 3. Zdaniem Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Przypomnieć należy, że Skarżący w podstawie prawnej wniosku, jak również Rektor wydając zaskarżoną decyzję powołali się na treść art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący uznał, że ww. decyzję ostateczną decyzję z [...] listopada 2005r. o nadaniu tytułu zawodowego magister inżynier wydano z rażącym naruszeniem prawa. Rektor zaś w zaskarżonej decyzji stanowiska tego nie podzielił. Przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji, stanowi kwalifikowaną postać naruszenia prawa i nie może być interpretowane w sposób rozszerzający. Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą, a charakter naruszenia prawa powoduje, że decyzja taka nie może być zaakceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa i powinna ulec wyeliminowaniu z obrotu prawnego. Zdaniem Sądu w sprawie nie można było uznać, że proste zestawienie treści ww. decyzji ostatecznej z [...] listopada 2005r., nadającej Skarżącemu tytuł zawodowy magistra inżyniera, z treścią przepisów obowiązujących w dacie, w której była wydawana ww. decyzja wskazywało na rażące naruszenie prawa. Sąd podziela bowiem stanowisko Rektora, że w sprawie nadania Skarżącemu tytułu zawodowego magistra inżyniera zastosowanie winny mieć przepisy obowiązujące w dacie ww. ostatecznej decyzji. Skarżący ukończył studia wyższe w [...] [...] października 2005r., a dyplom otrzymał [...] listopada 2005r. Za takie przepisy należało zatem uznać, tak jak uczynił to Rektor w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ww. rozporządzenie z 2004r., które wydano na podstawie art. 149 ust. 2 u.sz.w. z 1990r. Zgodnie bowiem z art. 275 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie m.in. art. 149 ust. 2 zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 167 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. Na mocy art. 167 ust. 3 wydano dopiero w 2008r., a więc 3 lata po wydaniu Skarżącemu ww. dyplomu, rozporządzenie Ministra Nauki I Szkolnictwa Wyższego z 19 grudnia 2008r. w sprawie rodzajów tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów i wzorów dyplomów oraz świadectw wydawanych przez uczelnie (Dz.U. z 2009 Nr 11, poz. 61). Rozporządzenie to weszło w życie od 10 lutego 2009r., a zostało uchylone 1 października 2011r. Nie obowiązywało więc w chwili, gdy Skarżącemu nadawany był tytuł zawodowy magister inżynier i nie mogło być brane pod uwagę. Przepis § 3 pkt 2 rozporządzenia z 2004r. stanowił natomiast, że tytuł zawodowy magistra inżyniera - nadawany jest absolwentom studiów magisterskich na kierunkach technicznych, z wyjątkiem kierunku architektura i urbanistyka, na kierunkach rolniczych, leśnych, a także na innych kierunkach studiów, jeżeli przedmioty techniczne, rolnicze lub leśne stanowią nie mniej niż 50% ogółu zajęć dydaktycznych przewidzianych w planach studiów i w programach nauczania na tych kierunkach. Przedmioty techniczne stanowiły nie mniej niż 50% ogółu zajęć. Sad, odnosząc się do zarzutów Skarżącego, że w sprawie należało wziąć pod rozwagę przepisy rozporządzenia z 1982r. i że powinny one mieć decydujące znaczenie, wskazuje, że stanowiska tego nie można podzielić. Jakkolwiek [...] utworzono na mocy ww. rozporządzenia z 1982r., które wydano na podstawie art. 2 ust. 1 oraz art. 5 ust. 8 ww. u.sz.w. z 1958r., tym niemniej stwierdzić należy, że Rektor prawidłowo w uzasadnieniu zaskarżonej wskazał, że zgodnie z § 4 rozporządzenia z 1982r. [...] mogła wydawać absolwentom dyplomy stwierdzające ukończenie szkoły i nadanie tytułu magistra inżyniera [...] lub inżyniera [...] określonej specjalności. Prawidłowe było więc stwierdzenie przez Rektora w zaskarżonej decyzji, że ww. § 4 rozporządzenia z 1982r. wskazuje jedynie na uprawnienie [...] do nadawania absolwentom tytułów zawodowych: - magistra inżyniera [...] i - inżyniera [...] określonej specjalności. Przepis § 4 rozporządzenia z 1982r. nie precyzował natomiast w żaden sposób, jakiemu absolwentowi i w jakim przypadku nadać określony tytuł zawodowy. Analogiczny wniosek wypływał też z przepisu art. 27 ust. 1a u.w.sz.w. z 1965r. Przepis ten stanowił, iż [...] nadaje absolwentom tytuły zawodowe: - magistra inżyniera [...], - magistra inżyniera, - inżyniera [...] oraz - inżyniera. Przepis ten również wskazywał jedynie na rodzaje tytułów, jakie [...] mogła nadawać swoim absolwentom, nie przesądzając bliżej, w jakim przypadku i jakiemu absolwentowi nadać dany tytuł zawodowy. Rektor w toku postępowania ustalił, że Skarżący podaniem z [...] stycznia 2004r. wniósł o przyjęcie na uzupełniające studia magisterskie w [...], prowadzone w systemie zaocznym na Wydziale [...]. W podaniu wskazał, jakie wykształcenie wyższe posiada - ukończoną Wyższą Szkołę [...] w [...] i tytuł zawodowy inżyniera oraz stopień aspiranta w korpusie aspirantów Państwowej [...]. Skarżący złożył [...] marca 2004r. ślubowanie na [...] i otrzymał indeks oraz legitymację studiów. Natomiast [...] października 2005r. Skarżący złożył przed Komisją Egzaminu Dyplomowego egzamin dyplomowy magisterski i uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera. Skarżący następnie – [...] listopada 2005r. odebrał osobiście dyplom z [...] listopada 2005r. nr [...], potwierdzający nadanie mu tytułu zawodowego magistra inżyniera. Do otrzymania tytułu magistra inżyniera [...] należało wpierw posiadać tytuł inżyniera [...], którego Skarżący nie otrzymał. Zasada ta miała zastosowanie do wszystkich studentów, którzy tak jak Skarżący kończyli studia w październiku 2005r. Skarżący przed rozpoczęciem studiów w [...] posiadał jedynie tytuł technika [...] i tytuł inżyniera. Nigdy nie podnosił i nie przedstawił dokumentu, z którego wynikałoby, iż posiada tytuł inżyniera [...]. W stanie faktycznym zakończonym wydaniem ww. ostatecznej decyzji administracyjnej o nadaniu tytułu magistra inżyniera, nie zachodziła więc przesłanka rażącego naruszenia prawa, na którą powoływał się Skarżący, skoro z żadnego z powoływanych przez Skarżącego przepisów: § 4 rozporządzenia z 1982r. i art. 27 ust. 1a u.w.sz.w. z 1965r. nie wynikało wprost, w jakich przypadkach należało nadać tytuł magistra inżyniera, a w jakich tytuł magistra inżyniera [...]. Prawidłowe ponadto było powołanie się przez Rektora w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na przepis § 3 oraz § 4 rozporządzenia z 2004r. Pierwszy z ww. przepisów - § 3 wskazywał, że określa się następujące tytuły zawodowe nadawane absolwentom studiów wyższych oraz podawał komu nadawany jest stosowny tytuł. I tak w § 3 pkt 2 rozporządzenia z 2004r. wskazano, że tytuł magistra inżyniera - nadawany jest absolwentom studiów magisterskich na kierunkach technicznych, z wyjątkiem kierunku architektura i urbanistyka, na kierunkach rolniczych, leśnych, a także na innych kierunkach studiów, jeżeli przedmioty techniczne, rolnicze lub leśne stanowią nie mniej niż 50 % ogółu zajęć dydaktycznych przewidzianych w planach studiów i w programach nauczania na tych kierunkach. W § 3 pkt 9 rozporządzenia z 2004r. wskazano, że tytuł magister położnictwa - nadawany jest absolwentom studiów magisterskich na kierunku położnictwo; W § 3 pkt 10 rozporządzenia z 2004r. wskazano, że tytuł inżynier - nadawany jest absolwentom studiów zawodowych na kierunkach technicznych, z wyjątkiem kierunku architektura i urbanistyka, na kierunkach rolniczych, leśnych, a także na innych kierunkach studiów, jeżeli przedmioty techniczne, rolnicze lub leśne stanowią nie mniej niż 50 % ogółu zajęć dydaktycznych przewidzianych w planach studiów i w programach nauczania na tych kierunkach; W § 4 rozporządzenia z 2004r. wskazano natomiast, że do [...] grudnia 2004r. absolwenci wszystkich rodzajów i kierunków studiów otrzymują dyplom ukończenia studiów według wzoru obowiązującego na podstawie dotychczasowych przepisów. Skarżącemu dyplom wydano natomiast [...] listopada 2005r., a więc według wzoru obowiązującego po [...] grudnia 2004r. Sąd - mając powyższe na względzie, nie podziela stanowiska Skarżącego, że w sprawie w związku z nadaniem Skarżącemu tytułu zawodowego magistra inżyniera zamiast tytułu zawodowego magistra inżyniera [...] - doszło do rażącego naruszenia prawa, w tym art. 257 ust. 2 u.P.sz.w. z 2005r. oraz § 3 i 4 rozporządzenia z 2004r. Nie ma to ani potwierdzenia w stanie faktycznym ani w stanie prawnym sprawy. Skarżący złożył egzamin dyplomowy [...] października 2005r., zaś dyplom uzyskał [...] listopada 2005r. Tym samym stan prawny sprawy należało rozpatrywać na [...] października 2005r., tak jak uczynił to Rektor, wydając zaskarżoną decyzję. Doręczony Skarżącemu dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu zawodowego magister inżynier wydano zgodnie z zasadami określonymi przepisami u.P.sz.w. z 2005r., w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia egzaminu dyplomowego przez Skarżącego, jak i ww. aktami wykonawczymi, w tym przede wszystkim zgodnie z § 3 pkt 2 i § 4 rozporządzenia z 2004r. Rektor nie naruszył przy tym ponadto powoływanych przez Skarżącego przepisów § 4 rozporządzenia z 1982r. i art. 27 ust. 1a u.w.sz.w. z 1965r., z których nie wynikało, o czym mowa wyżej, w jakich przypadkach należało nadać tytuł magistra inżyniera, a w jakich tytuł magistra inżyniera [...]. W tym miejscu podkreślić należy, że wykonywanie zawodów regulowanych, o których mowa w ww. ustawie [...], takich jak strażak, technik [...], inżynier [...] wiąże się z posiadaniem określonych kwalifikacji. Fakt, że Skarżący był strażakiem w służbie stałej i posiadał stopień aspiranta w korpusie aspirantów [...] na dzień złożenia ślubowania/immatrykulacji nie uprawniał Skarżącego do uzyskania tytułu zawodowego magister inżynier [...], co wiązałoby się m.in. z nabyciem ustawowo limitowanych uprawnień takich jak np. dowodzenie działaniami ratowniczymi. Możliwość taką dawało uczelni jedynie rozporządzenie z 2008r., które obowiązywało od [...] lutego 2009r. do [...] września 2011r. [...] jest uczelnią, w ramach przysługującej jej autonomii, prowadzi studia na określonym kierunku zgodnie z programem studiów oraz nadaje swoim absolwentom określone przepisami prawa tytuły zawodowe. W związku z tym [...] prowadząc studia na określonym poziomie i w określonej formie kształcenia – np. studia niestacjonarne drugiego stopnia, które ukończyć Skarżący - dedykowała je odpowiednio kandydatom będącym osobami cywilnymi, kandydatom na strażaków w służbie kandydackiej, strażakom w służbie stałej. Ponadto, w zależności od tego, czy dana osoba ukończyła inny wydział lub specjalność w [...] (dla osób cywilnych) czy też inny kierunek poza [...] dostosowywano odpowiednio programy zajęć w zakresie praktyki zawodowej dla danego odbiorcy. Żądanie od uczelni nadania Skarżącemu tytułu zawodowego magister inżynier [...] z pominięciem określonych reguł, wskazanych w § 3 pkt 2 i 9 rozporządzenia z 2004r., które obowiązywało w dacie wydania Skarżącemu dyplomu, wiązałoby się z potwierdzeniem niejako przez uczelnię, że osoba ta była przygotowywana (w ramach programu nauczania - zajęcia praktyczne i teoretyczne) do pełnienia określonych czynności specjalistycznych, np. wykonywanie czynności w zakresie dowodzenia działaniami ratowniczymi, czy też czynności z zakresu [...], bez potrzeby ukończenia studiów pierwszego stopnia w [...] lub dodatkowego, uzupełniającego przygotowania (studia podyplomowe w zakresie kierowania działaniami ratowniczymi). Sąd wskazuje ponadto, że posiadania przez Skarżącego zaświadczenia o uzyskaniu tytułu zawodowego magister inżynier [...] nie przesądza o tym, że Skarżącemu taki tytuł został faktycznie nadany. Miarodajnym bowiem do ustalenia, jaki tytuł zawodowy Skarżącemu nadano jest treść protokołu Komisji Egzaminu Dyplomowego magisterskiego z [...] października 2005r. Z dokumentu tego bezspornie wynika, że Komisja Egzaminu Dyplomowego magisterskiego postanowiła nadać Skarżącemu tytuł magistra inżyniera. Przyjąć więc należy, iż zaświadczenie, na które powołuje się strona zawiera oczywistą omyłkę pisarską i nie może być podstawą do ustalenia jaki rzeczywiście tytuł został stronie nadany. Sąd, odnosząc się do pozostałych twierdzeń podniesionych przez Skarżącego w skardze dotyczących braku zawarcia w zaskarżonej decyzji wystarczającego uzasadnienia prawnego i faktycznego przez Rektora, stwierdza, że nie podziela tego stanowiska. Zaskarżona decyzja odpowiadała wymogom stawianym jej przez przepis art. 107 § 1 i 3 k.p.a., gdyż Skarżącemu, po przedstawieniu sprawy, wyjaśniono zarówno, jakie przepisy powinny być zastosowane w chwili, gdy wydawany był dyplom w 2005r., jak również dlaczego, wbrew stanowisku Skarżącego, należało przyjąć, że nie doszło do rażącego naruszenia powoływanych przez Skarżącego przepisów prawa. Rektor wydając zaskarżoną decyzję rozpatrzył również całokształt okoliczności faktycznych sprawy z punktu widzenia przesłanki do stwierdzenia nieważności, czyniąc tym samy zadość, w sposób właściwy treści art. 77 § 1 k.p.a. W toku postępowania administracyjnego nie doszło też do naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania: art. 6, art. 7, art. 8 k.p.a., w stopniu który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jakkolwiek pewną niekonsekwencją i naruszeniem w szczególności art. 8 k.p.a. było wskazanie przez Rektora w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w sprawie nie mieliśmy do czynienia z decyzją administracyjną o stwierdzenie nieważności, której wystąpił Skarżący, tym niemniej prawidłowo w sentencji zaskarżonej decyzji Rektor wskazał tę decyzję – podając jej datę ([...] listopada 2005r.) oraz numer ([...]) oraz przedmiot (nadanie Skarżącemu tytułu zawodowego magister inżynier) i trafnie, z podaniem właściwych przyczyn, odmówił stwierdzenia jej nieważności, powołując się na prawidłowe przepisy prawa, a w szczególności na art. 207 ust. 3 u.P.sz.w. z 2005r. w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W treści art. 207 ust. 1 u.P.sz.w. z 2005r. ustawodawca wskazał natomiast wyraźnie, że do decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a. Decyzja przyznająca Skarżącemu tytuł magistra była podjęta przez organ uczelni w indywidualnej sprawie, więc możliwe było zastosowanie do tej decyzji trybu z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i wydanie przez Rektora decyzji podlegającej kontroli Sądu administracyjnego, także odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. ostatecznej decyzji o nadaniu Skarżącemu ww. tytułu zawodowego. Sąd zwraca ponadto uwagę, że tytuł magistra nadano Skarżącemu w 2005r., natomiast wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Skarżący złożył [...] grudnia 2017r., po 12 latach od wydania ww. decyzji administracyjnej. Ustawodawca nie przewidział możliwości nadania innego tytułu zawodowego po stwierdzeniu nieważności decyzji po upływie ponad 10 lad od ukończenia studiów. Ewentualne stwierdzenie nieważności ww. decyzji o nadaniu Skarżącemu ww. tytułu zawodowego magistra mogłoby zatem zrodzić nieodwracalne skutki – pozbawienia Skarżącego jakiegokolwiek tytułu zawodowego. 4. Sąd, mając powyższe na względzie, uznał, że zasadne było oddalenie skargi, na mocy art. 151 P.p.s.a.