II SA/Wa 1304/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie wyrównania świadczeń należnych z tytułu zwolnienia ze służby oddala skargę | | Przedmiotem skargi K. O. (dalej: "Skarżący") jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w [...] (dalej: "KWP w [...]", "organ II instancji") z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrównania świadczeń należnych w związku ze zwolnieniem ze służby. Z akt sprawy wynika, że K. O. pełnił służbę w Komendzie Powiatowej Policji w [...]. Komendant Powiatowy Policji w [...] (dalej: "KPP w [...]", "organ I instancji") rozkazem personalnym z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] zawiesił Skarżącego w czynnościach służbowych od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia [...] lutego 2020 r. Następnie, rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] organ I instancji przedłużył okres zawieszenia Skarżącego w czynnościach służbowych od dnia [...] lutego 2020 r. do czasu zakończenia postępowania karnego. W związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych Skarżącemu zawieszono - zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r., poz. 161 ze zm.) - 50% ostatnio należnego uposażenia i przedłużono okres zawieszenia płatności 50% należnego uposażenia do czasu zakończenia postępowania karnego. Na dzień zawieszenia w czynnościach służbowych Skarżący posiadał następujące składniki uposażenia: uposażenie zasadnicze - [...] grupa - mnożnik [...] - kwota [...] złotych; wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat - 28 % - kwota [...] złotych; dodatek funkcyjny - kwota [...] złotych; dodatek za stopień - [...] - [...] złotych. Rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w [...] ustalił Skarżącemu na dzień [...] stycznia 2020 r. uposażenie w [...] grupie zaszeregowania z mnożnikiem [...] kwoty bazowej dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy w wysokości [...] złotych w związku z wejściem w życie z dniem 1 kwietnia 2020 r., z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2020 r., rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 marca 2020 roku (Dz. U. z 2020 r., poz. 5990), zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] K. O., został zwolniony ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji - w związku z upływem 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych i z powodu nie ustania przyczyn będących podstawą zawieszenia. W związku ze zwolnieniem Skarżącego ze służby Komendant Powiatowy Policji w [...] ustalił uprawnienia policjanta do wypłaty następujących świadczeń: - odprawy przy uwzględnieniu nieprzerwanej służby zaliczanej do wysługi lat od dnia [...] sierpnia 1996 r. do dnia [...] lutego 2021 r., tj. 24 lata, 5 miesięcy, 22 dni (po zaokrągleniu 24 lata); - ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy, tj. za 15 dni urlopu wypoczynkowego i 9 dni urlopu dodatkowego przysługującego w roku 2019 oraz za 24 dni urlopu wypoczynkowego i 9 dni urlopu dodatkowego przysługującego w roku 2021 (za rok 2020, w związku ze skróceniem o 1/12 za każdy miesiąc zawieszenia w czynnościach służbowych wymiaru przysługującego urlopu, ekwiwalent za niewykorzystane urlopy wypoczynkowy i dodatkowy nie przysługiwał). Podstawę do wypłaty ww. świadczeń stanowiły, obowiązujące na dzień zawieszenia Skarżącego w czynnościach służbowych, następujące składniki uposażenia: uposażenie zasadnicze - [...] grupa - mnożnik [...] - kwota [...] złotych; wzrost uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat - 28% - kwota [...] złotych; dodatek funkcyjny - kwota [...] złotych; dodatek za stopień - [...] - [...] złotych. W związku ze zwolnieniem ze służby Wydział Finansów KWP w [...] w maju 2020 r. wypłacił Skarżącemu 6-miesięczną odprawę w wysokości [...] złotych miesięcznego uposażenia, tj. [...] złotych oraz uposażenie za 57 dni niewykorzystanego urlopu, tj. [...] złotych, razem [...] złotych, a zatem wszystkie świadczenia należne mu w dniu zwolnienia ze służby. Z dniem 8 maja 2020 r. K. O. nabył prawo do nagrody jubileuszowej po 30 latach służby - zgodnie z art. 111 ustawy o Policji, w wysokości 150% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Nagroda jubileuszowa w wysokości [...] złotych została Skarżącemu wypłacona w maju 2020 r. Pismem z dnia 3 sierpnia 2023 r. K. O. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wyrównanie świadczeń wypłaconych w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji (tj. odprawy, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz nagrody jubileuszowej). Skarżący powołał się na wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] Wydział [...] [...] z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...] wskazując, iż "z treści wyroku wynika jednoznacznie, że podstawą naliczenia emerytury jest rozkaz personalny [...] z dnia [...] maja 2020 r.". Wskazał, iż w uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż "Wysokość uposażenia należnego odwołującemu na ostatnim zajmowanym stanowisku przed zwolnieniem ze służby w Policji została ustalona rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w [...]. W związku z tym zaskarżony wyrok i poprzedzająca go decyzja pozwanego organu rentowego z dnia [...] maja 2021 r. podlegały zmianie poprzez ustalenie wysokości emerytury policyjnej K. O. z uwzględnieniem uposażenia zasadniczego, którego wysokość została ustalona w ostatnim powołanym rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] maja 2020 r. Konsekwencją tego będzie również uwzględnienie przy ustalaniu wysokości podstawy emerytury odwołującego wzrostu (dodatku) z tytułu wysługi lat, którego wysokość zostanie obliczona jako 28% uposażenia zasadniczego w wysokości ustalonej w rozkazie personalnym nr [...]". Pismem z dnia [...] lutego 2024 r. sprawę ustalenia uprawnienia policjanta do wypłaty wyrównania należnych świadczeń przekazano Komendantowi Powiatowemu Policji w [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775) dalej: "k.p.a.", odmówił Skarżącemu wypłaty wyrównania ekwiwalentu świadczeń należnych w związku z odejściem ze służby w Policji, tj. odprawy emerytalnej, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz nagrody jubileuszowej. W uzasadnieniu organ I instancji, odwołując się do art. 124 ust. 2 ustawy o Policji, wskazał, iż wypłatę zawieszonej części uposażenia i obligatoryjnych podwyżek, wprowadzonych w okresie zawieszenia policjanta w służbie, warunkuje sposób zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a nie fakt pozostawania policjanta w tym czasie w służbie. Postępowanie karne dotyczące Skarżącego (sygn. akt [...]) nie zostało zakończone, zatem nie wystąpiły okoliczności, które miałyby wpływ na status prawny Skarżącego i zmianę stanowiska organu w tej kwestii. Nadto organ I instancji wskazał, iż kwestia wyrównania uposażenia w związku z wydaniem rozkazu personalnego KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] była już przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę K. O. na decyzję KWP w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję KPP w [...] z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania uposażenia. Jednocześnie organ I instancji wskazał, iż powołany przez Skarżącego wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] [...] Wydziału [...] z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...] odnosi się wyłącznie do kwestii emerytalnych, określonych w decyzji zakładu emerytalno-rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, co pozostaje poza kompetencjami Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Pismem z dnia [...] maja 2024 r. K. O. wniósł odwołanie od ww. decyzji podnosząc, iż została wydana bez podstawy prawnej. Podkreślił, że podstawą naliczenia wnioskowanych świadczeń jest uposażenie na ostatnio zajmowanym stanowisku wraz z dodatkami o charakterze stałym, tj. uposażenie ustalone rozkazem personalnym KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...]. Ponownie powołał się na Wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r., sygn. akt [...] wnosząc "o wypłatę należnych mu świadczeń, zgodnie z prawem ustanowionym w art. 115 ust. 1, art. 115a i art. 111 ust. 1 ustawy o Policji oraz rozkazem personalnym KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. [...]". KWP w [...] powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji powołał art. 114 ust. 1, art. 115 ust. 1, art. 115a oraz art. 111 ust. 1 ustawy o Policji. Wskazał, że zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Natomiast w myśl art. 124 ust. 2 ww. ustawy, po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. W związku z powyższym podstawą do naliczenia oraz wypłaty Skarżącemu nagrody jubileuszowej, odprawy oraz ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy było uposażenie należne policjantowi na dzień zwolnienia. W tym dniu ([...] listopada 2019r.) K. O. posiadał następujące składniki uposażenia: uposażenie zasadnicze w wysokości [...] złotych miesięcznie wynikające z [...] grupy zaszeregowania z mnożnikiem [...] kwoty bazowej dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy; wysługa lat - 28% - w wysokości [...] złotych; dodatek funkcyjny w wysokości [...] złotych; dodatek za stopień [...] - [...] złotych. Odnosząc się do argumentów zawartych w odwołaniu organ II instancji stwierdził, że są one całkowicie bezzasadne. Powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 187/22, gdzie wskazano, iż przepis art. 124 ust. 2 ustawy o Policji jest przepisem płacowym o charakterze gwarancyjnym, co samo przez się powoduje, że norma ta musi być bezwzględnie interpretowana w sposób ścisły. Omawiany przepis policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych gwarantuje otrzymanie zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia. Warunkiem realizacji takich uprawnień jest to, że po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, funkcjonariusz nie zostanie skazany prawomocnym wyrokiem lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Wbrew twierdzeniom Skarżącego o wyrównaniu należności organ nie może zdecydować "tu i teraz", bowiem załatwienie sprawy jest uzależnione od sposobu zakończenia postępowania karnego, które - wedle ustaleń organu I instancji - na dzień wydania zaskarżonej decyzji pozostaje w toku. Zdaniem organu II instancji argumentacja Skarżącego, jakoby kwestia uposażenia należnego mu na ostatnio zajmowanym stanowisku została ostatecznie rozstrzygnięta wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...] i powinna mieć zastosowanie w niniejszym postępowaniu, nie jest trafna. Sąd Apelacyjny w [...] przedmiotowym wyrokiem rozstrzygał sprawę wysokości emerytury policyjnej Skarżącego. Określił on jednoznacznie pojęcie uposażenia należnego na ostatnio zajmowanym stanowisku, ale stanowiącego podstawę wymiaru emerytury, czyli uposażenia należnego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) oraz ich rodzin, którym jest uposażenie odpowiadające danemu stanowisku w postaci niezawieszonej, a więc faktycznie nie wypłacanej. Sprawa wysokości emerytury policyjnej Skarżącego nie jest jednak przedmiotem tego postępowania. Jeżeli w przyszłości Skarżący po zakończeniu postępowania karnego nie zostanie skazany prawomocnym wyrokiem sądu, otrzyma zawieszoną część uposażenia wraz z podwyżkami wprowadzonymi w okresie zawieszenia. Wtedy też otrzyma wyrównanie należności pieniężnych związanych z odejściem ze służby. Pismem z dnia 8 lipca 2024 r. K. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję KWP w [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o nakazanie organowi II instancji wyrównanie wypłaty odprawy emerytalnej, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz nagrody jubileuszowej, którego podstawą będzie uposażenie należne określone na podstawie prawomocnego rozkazu personalnego KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...], zgodnie z żądaniem Skarżącego. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, iż rozkaz personalny KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] jest prawomocny. Wskazał również, że podstawą do naliczenia wnioskowanych świadczeń jest uposażenie na ostatnio zajmowanym stanowisku wraz z dodatkami o charakterze stałym. Odprawa emerytalna i ekwiwalent za niewykorzystany urlop są świadczeniami należnymi dopiero po zakończeniu służby. Rozkaz o zwolnieniu Skarżącego ze służby stał się podstawą do wydania decyzji o wypłacie tych świadczeń, a jednocześnie podstawą do zakończenia okresu zawieszenia w czynnościach służbowych. Brak jest zatem podstaw aby traktować Skarżącego (emeryta policyjnego) jak policjanta zawieszonego w czynnościach służbowych. Skarżący wskazał również, że wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...] rozstrzygnął, iż świadczenia objęte wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2023 r. powinny być mu naliczane według rozkazu personalnego KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...]. Odmienne w tym względzie Stanowisko organów I i II instancji jest błędne. W sprawie nie ma zastosowania art. 124 ust. 2 ustawy o Policji, bowiem przepis ten odnosi się do policjanta będącego w zawieszeniu i zawieszonej części uposażenia, a nie do należności, które powstają dopiero po zwolnieniu ze służby. W odpowiedzi na skargę KWP w [...] wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 2492 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a."., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Rozpatrując skargę wedle powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie dotyczy zasadności wyrównania K. O. świadczeń wypłaconych w związku ze zwolnieniem ze służby, tj. odprawy, ekwiwalentu pieniężnego za urlopy wypoczynkowe oraz dodatkowe, a także nagrody jubileuszowej. Skarżący bowiem podnosi, że podstawę wypłaty ww. świadczeń powinno stanowić uposażenie w [...] grupie zaszeregowania z mnożnikiem [...] kwoty bazowej dla żołnierzy i funkcjonariuszy w wysokości [...] złotych, ustalone rozkazem personalnym Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...]. Organ natomiast stoi na stanowisku, że podstawę wypłaty ww. świadczeń powinno stanowić (i stanowiło) uposażenie Skarżącego według stanu na dzień zawieszenia go w czynnościach służbowych ([...] listopada 2019r.), tj. uposażenie zasadnicze - w wysokości [...] złotych miesięcznie wynikające z [...] grupy zaszeregowania z mnożnikiem [...] kwoty bazowej dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy oraz następujące składniki: wysługa lat - 28% - w wysokości [...] złotych; dodatek funkcyjny w wysokości [...] złotych; dodatek za stopień [...] - [...] złotych. W ocenie Sądu stanowisko organu jest prawidłowe. Trafnie zatem Komendant Powiatowy Policji w [...] odmówił wypłaty wyrównania ww. świadczeń, tj. odprawy, ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystane urlopy oraz nagrody jubileuszowej zgodnie z żądaniem Skarżącego. Wskazać w związku z tym należy, że stosownie do art. 114 ust. 1 ustawy o Policji, policjant zwalniany ze służby otrzymuje, z zastrzeżeniem ust. 2-4, odprawę, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe, z wyjątkiem urlopu, o którym mowa w art. 83a ust. 1, zwrot kosztów przejazdu policjanta i członków jego rodziny oraz przewozu urządzenia domowego do nowego miejsca zamieszkania w kraju, w zakresie i na zasadach obowiązujących przy przeniesieniach z urzędu. Zgodnie natomiast z art. 115 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, wysokość odprawy dla policjanta w służbie stałej równa się wysokości trzymiesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnymi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Odprawa ulega zwiększeniu o 20% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym za każdy dalszy pełny rok wysługi ponad 5 lat nieprzerwanej służby aż do wysokości sześciomiesięcznego zasadniczego uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym. Okres służby przekraczający 6 miesięcy liczy się jako pełny rok. Zgodnie z art. 115a ustawy o Policji, ekwiwalent pieniężny za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego ustala się w wysokości 1/21 części miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Z kolei w myśl art. 111 ust. 1 ustawy, policjantowi przysługują nagrody jubileuszowe w wysokości: po 20 latach służby - 75%, po 25 latach służby - 100%, po 30 latach służby - 150%, po 35 latach służby - 200%, po 40 latach służby - 300% miesięcznego uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym. Skarżący został zawieszony w czynnościach służbowych najpierw na okres od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia [...] lutego 2020 r., a następnie od dnia [...] lutego 2020r. do czasu zakończenia postępowania karnego (odpowiednio rozkazami personalnymi KPP w [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], a następnie z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...]). W związku z powyższym wobec Skarżącego znalazł zastosowanie art. 124 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, który stanowi, iż Policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Na skutek zwolnienia Skarżącego ze służby (rozkazem personalnym KPP w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...]) zostały mu ustalone i wypłacone świadczenia obejmujące odprawę oraz ekwiwalent za niewykorzystane urlopy. Nadto Skarżącemu została wypłacona nagroda jubileuszowa. Podstawę naliczenia i wypłaty tychże świadczeń stanowiły składniki uposażenia przysługującego Skarżącemu w dacie zawieszenia w czynnościach służbowych ([...] listopada 2019 r.), w tym uposażenie zasadnicze w wysokości [...] złotych miesięcznie wynikające z [...] grupy zaszeregowania z mnożnikiem [...] kwoty bazowej dla żołnierzy zawodowych i funkcjonariuszy. W ocenie Sądu nie ma podstaw do tego aby przyjąć, że podstawę naliczenia i wypłaty tychże świadczeń powinno stanowić uposażenie zasadnicze w wysokości [...] złotych miesięcznie wynikające z [...] grupy zaszeregowania z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, ustalone rozkazem personalnym KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...]. Ustalenie uposażenia Skarżącego w ww. wysokości nastąpiło w związku z wprowadzeniem obligatoryjnej podwyżki, wynikającej ze zmiany mnożnika kwoty bazowej na skutek wejścia w życie (z dniem 1 kwietnia 2020 r., z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 2020 r.) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 marca 2020 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego. Tymczasem w świetle art. 124 ust. 2 ustawy o Policji otrzymanie obligatoryjnych podwyżek i zawieszonej części uposażenia jest uwarunkowane sposobem zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych. Policjant otrzymuje bowiem zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia tylko w przypadku, gdy nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu. Traci on natomiast przedmiotowe uprawnienie w przypadku, gdy został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Jak ustalił organ, postępowanie karne w sprawie Skarżącego nie zostało zakończone w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Brak było zatem podstaw do wypłaty wyrównania ww. świadczeń zgodnie z wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2023 r., tj. przy uwzględnieniu uposażenia zasadniczego wynikającego z [...] grupy zaszeregowania z mnożnikiem [...] kwoty bazowej. Zwolnienie Skarżącego ze służby (na skutek upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych) pozostaje bez związku z postępowaniem karnym, które pozostaje w toku i którego sposób zakończenia warunkuje dopiero ewentualne otrzymanie przez byłego funkcjonariusza obligatoryjnych podwyżek i zawieszonej części uposażenia. Wskazać należy, że w kwestii wyrównania uposażenia Skarżącego ustalonego z dniem [...] stycznia 2020 r. na podstawie rozkazu personalnego KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 8 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Wa 187/22. Sąd wskazał, że w świetle art. 124 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, w stanie faktycznym sprawy, brak było podstaw do wypłaty Skarżącemu wyrównania uposażenia ustalonego na podstawie ww. rozkazu personalnego. Organy bowiem prawidłowo zinterpretowały ww. przepisy ustawy o Policji stwierdzając, że wypłatę zawieszonej części uposażenia i obligatoryjnych podwyżek determinuje sposób zakończenia postępowania karnego. Sąd zauważył również, że wprowadzenie od dnia [...] stycznia 2020 r. podwyżki wynikającej z zastosowania nowego mnożnika kwoty bazowej było obligatoryjne. Rozkaz personalny KPP w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...], ustalający Skarżącemu nową wysokość uposażenia w związku ze zmianą stawki uposażenia zasadniczego wyrażoną w mnożniku kwoty bazowej (mnożnik [...] w miejsce dotychczasowego [...]), wydany był w okresie zawieszenia Skarżącego w czynnościach służbowych. Postępowanie karne, które było przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, nie zostało zakończone. Pogląd zaprezentowany w ww. wyroku podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś zarzuty i wnioski skargi nie zasługują na uwzględnienie. Wbrew stanowisku Skarżącego zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej. Przez pojęcie decyzji wydanej bez podstawy prawnej rozumie się decyzję, która została wydana w sytuacji, gdy brak było przepisów prawa powszechnie obowiązującego - właściwej materialnej lub formalnej podstawy - do dokonania rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej. Innymi słowy brak podstawy prawnej sprowadza się do stanu, gdy w obiektywnym porządku prawnym nie funkcjonuje żaden przepis zaliczany do źródeł powszechnie obowiązującego prawa regulujący określone zagadnienie (por. wyrok NSA z dnia 5 października 2023 r. sygn. akt III OSK 2781/21; publ. CBOSA). W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Podstawę prawną decyzji KPP w [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., utrzymanej następnie w mocy zaskarżoną decyzją, stanowiły powołane wyżej przepisy ustawy o Policji dotyczące wypłaty świadczeń w związku ze zwolnieniem policjanta ze służby oraz art. 124 ust. 1 i 2 tejże ustawy. Przepisy te zostały powołane w treści uzasadnienia decyzji. Zaniechanie ich powołania w sentencji decyzji stanowi o naruszeniu art. 107 § 1 k.p.a., jednakże naruszenie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, a tylko takie, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., stanowi podstawę uchylenia decyzji. Odnośnie powołanego przez Skarżącego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lipca 2023 r. sygn. akt [...] wskazać należy, że Sąd ten rozstrzygał kwestię rozumienia pojęcia uposażenia należnego policjantowi na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, stanowiącego podstawę wymiaru emerytury (art. 5 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...)). Sąd przyjął, że pod tym pojęciem należy rozumieć uposażenie w wysokości odpowiadającej grupie uposażenia, do której zostało zaszeregowane zajmowane przez funkcjonariusza Policji stanowisko służbowe (art. 3 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy). Sąd stwierdził jednocześnie, że zawieszenie funkcjonariusza w czynnościach służbowych nie prowadzi do zmiany uposażenia należnego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...), którym jest uposażenie odpowiadające danemu stanowisku w wysokości niezawieszonej, a więc faktycznie wypłacanej. Jak trafnie zatem wskazał organ wyrokiem tym Sąd Apelacyjny rozstrzygnął sprawę wysokości emerytury przysługującej Skarżącemu. Przedmiotem niniejszej sprawy nie jest jednak wysokość świadczenia emerytalnego, lecz wyrównanie świadczeń wypłaconych w związku ze zwolnieniem Skarżącego ze służby w Policji przy uwzględnieniu skutków płynących z art. 124 ust. 2 ustawy o Policji. Przepis ten jest przepisem płacowym o charakterze gwarancyjnym, co powoduje, że norma ta musi być bezwzględnie interpretowana w sposób ścisły. Wypłatę zawieszonej części uposażenia i obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w czasie zawieszenia determinuje jedynie sposób zakończenia postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a nie fakt pozostawania policjanta w tym czasie w służbie (por. wyrok z dnia 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt III OSK 4074/21; CBOSA). W sytuacji, gdyby intencją ustawodawcy było uwarunkowanie otrzymania przedmiotowych świadczeń od nieprzerwanego pozostawania przez policjanta w służbie, to przepis ten przewidywałby konieczność spełnienia takiej przesłanki. W sprawie niniejszej, ewentualna wypłata wyrównania ww. świadczeń zgodnie z wnioskiem Skarżącego jest uzależniona od sposobu zakończenia postępowania karnego. W kwestii tej wypowiedział się organ wskazując w zaskarżonej decyzji, że "jeżeli w przyszłości Skarżący po zakończeniu postępowania karnego nie zostanie skazany prawomocnym wyrokiem sądu, otrzyma zawieszoną część uposażenia wraz z podwyżkami wprowadzonymi w okresie zawieszenia. Wtedy też otrzyma wyrównanie należności pieniężnych związanych z odejściem ze służby". Na obecnym etapie wydanie rozstrzygnięcia zgodnego z wnioskiem Skarżącego nie jest możliwe. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.