II SA/Wa 1305/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Sławomir Fularski, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego – oddala skargę – Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] grudnia 2011 r., którą to decyzją odmówił J.D. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Jako podstawę materialnoprawną decyzji organ wskazał art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.). W motywach uzasadnienia organ podał, że zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz – w przypadku nauczyciela mianowanego – uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej, po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Wyjaśnił, że J.D. spełnił wymagania formalne, by móc ubiegać się o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego, albowiem spełnił warunek posiadania stopnia nauczyciela mianowanego, posiadania kwalifikacji do zajmowanego stanowiska nauczyciela-instruktora oraz odbycia stażu na kolejny stopień awansu zawodowego, zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela. Jednocześnie organ stwierdził, że Komisja Kwalifikacyjna która została powołana postanowieniem [...] Kuratora Oświaty, w dniu [...] października 2011 r. do rozpatrzenia wniosku J.D. o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego, nie udzieliła mu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, co skutkowało koniecznością wydania decyzji o odmowie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, w oparciu o art. 9b ust. 6 ustawy – Karta Nauczyciela. Organ ustalił też, że Komisja ta powołana została zgodnie z art. 9g ust. 3 i 5 ustawy – Karta Nauczyciela. Wskazał, że jej skład ustalony został, zgodnie z przepisami art. 9g ust. 3 ustawy – Karta Nauczyciela oraz § 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 28 grudnia 2010 r., tj. przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 listopada 2010 r., zmieniającego rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli – Dz. U. Nr 235, poz. 1543). Wyjaśnił, że stosownie do § 10 ww. rozporządzenia, w skład Komisji Kwalifikacyjnej weszli eksperci, posiadający kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole tego samego typu i rodzaju, co szkoła, w której nauczyciel jest zatrudniony, w tym jeden, który naucza tego samego przedmiotu lub prowadzi ten sam rodzaj zajęć. Nadto przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny, jako Przewodniczący Komisji, dyrektor Publicznej Szkoły Podstawowej Nr [...] w W.. W konkluzji organ stwierdził, że brak akceptacji prawidłowo powołanej Komisji Kwalifikacyjnej uzasadniał odmowę nadania J.D. stopnia nauczyciela dyplomowanego. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi J.D. do tutejszego Sądu. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżący podniósł naruszenie art. 9h ust. 2 ustawy – Karta Nauczyciela. Wskazał, że organ rozpoznając jego sprawę rozstrzygnięcie oparł na § 17 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego nauczycieli, a wobec faktu, iż postępowanie toczy się od dnia [...] czerwca 2001 r. (data złożenia wniosku), przepisami właściwymi w sprawie winny być przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Zarzucił, że Komisja Kwalifikacyjna została powołana na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli i zastosowała procedury, np. ocenę przeprowadzonej rozmowy wg skali od 0 do 10, czego nie przewiduje rozporządzenie Ministra edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. Podniósł, że czynności Komisji Kwalifikacyjnej, jako że podjęte zostały z naruszeniem prawa, stosownie do art. 9h ust. 2 ustawy – Karta Nauczyciela, są nieważne i nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji. Skarżący podniósł również zarzuty dotyczące składu Komisji Kwalifikacyjnej, a mianowicie twierdził, że jej skład powinien odpowiadać wymogom rozporządzenia MEN z dnia 3 sierpnia 2000 r., a nie rozporządzenia MEN z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego nauczycieli. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że Komisję Kwalifikacyjną powołano na postawie art. 9g ust. 3 ustawy – Karta Nauczyciela oraz § 10 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, natomiast oceny dokumentacji dokonano na podstawie rozporządzenia MEN z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu sprowadza się do oceny, czy Komisja Kwalifikacyjna, o której mowa w art. 9b ust. 1 pk 3 i art. 9g ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.), powołana na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593 ze zm.), powołana została w oparciu o obowiązujące przepisy. Nadto, czy dokonana przez komisję ocena, w postaci braku akceptacji dla uzyskania przez skarżącego stopnia awansu nauczyciela dyplomowanego, wydana została w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Odnosząc się do kwestii podstawowej, stanowiącej jednocześnie zasadniczy zarzut skargi, a mianowicie kwestii, które przepisy winny znaleźć w przedmiotowej sprawie zastosowanie, Sąd zważył, co następuje. Wskazać należy, iż podstawowym aktem prawa w niniejszej sprawie jest ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela. Powyższy akt w art. 9b określa warunki nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego, wśród których wymienia m.in. uzyskanie akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. Zasady powołania i skład Komisji Kwalifikacyjnej, przy awansie na stopień nauczyciela dyplomowanego, określa co należy podkreślić przepis rangi ustawowej tj. art. 9g ust. 3 Karty Nauczyciela. Przepis art. 9g ust. 10 Karty Nauczyciela zawiera zaś delegację ustawową dla ministra, właściwego do spraw oświaty i wychowania, w przedmiocie określenia trybu działania Komisji Kwalifikacyjnych (art. 9g ust. 10 pkt 4). Dokonując zatem oceny, które z rozporządzeń wykonawczych będzie miało w sprawie posiłkowe zastosowanie, nie można tracić z pola uwagi treści aktu podstawowego tj. ustawy – Karta Nauczyciela, która w hierarchii systematyki prawa jest aktem wyższego rzędu i która reguluje kwestie składu oraz zakresu kompetencji Komisji Kwalifikacyjnej. Oznacza to, że ewentualne uchybienia przepisom rozporządzenia wykonawczego nie skutkują automatycznie nieważnością postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami rangi ustawowej tj. z ustawą – Karta Nauczyciela. W przedmiotowej sprawie skarżący zarzucił, że wniosek o postępowanie awansowe złożył w dniu [...] czerwca 2001 r., a zatem obowiązującym aktem prawa do jego rozpatrzenia winno być rozporządzenie MEN z dnia 3 sierpnia 2000 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Z powyższym zarzutem skarżącego nie można się zgodzić. Zgodnie bowiem z § 17 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, do postępowań wszczętych na podstawie wniosków o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego złożonych do dnia 31 października 2004 r. przez nauczycieli mianowanych, stosuje się przepisy rozporządzenia, z wyjątkiem § 8 ust. 2 i § 9 ust. 4, w zakresie wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego oraz dokumentacji potwierdzającej spełnienie tych wymagań, składanej przez tych nauczycieli, stosuje się dotychczasowe przepisy. Wykładnia językowa powyższego przepisu prowadzi do wniosku, że jedynie w części dotyczącej "wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego oraz dokumentacji potwierdzającej spełnienie tych wymagań, składanej przez tych nauczycieli, stosuje się dotychczasowe przepisy", czyli przepisy rozporządzenia z dnia 27 czerwca 2001 r. Oznacza to, że do pozostałych kwestii, w tym powołania Komisji Kwalifikacyjnej, jej uprawnień w zakresie przeprowadzenia rozmowy z osobą ubiegającą się o awans, zastosowanie w niniejszej sprawie znajdą przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli. Reasumując stwierdzić należy, iż zarzuty podniesione w skardze, dotyczące wydania decyzji w oparciu o nieobowiązujące w dacie jej wydania przepisy, były bezzasadne. Zarzut, że Komisja Kwalifikacyjna została powołana na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli i zastosowała procedury, np. ocenę przeprowadzonej rozmowy wg skali od 0 do 10, czego nie przewiduje rozporządzenie Ministra edukacji Narodowej z dnia 3 sierpnia 2000 r. uznać należało za chybiony. Za bezzasadny uznać jednocześnie należało zarzut dotyczący składu Komisji Kwalifikacyjnej, a mianowicie, że jej skład powinien odpowiadać wymogom rozporządzenia MEN z dnia 3 sierpnia 2000 r., a nie rozporządzenia MEN z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego nauczycieli. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o przepisy ustawy – Karta Nauczyciela i obowiązujące w niniejszej sprawie przepisy wykonawcze – rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, Sąd nie stwierdził wad zaskarżonej decyzji, skutkujących jej uchyleniem, w oparciu o treść art. 145 § 1 ust. 1 pk 1 lit a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W ślad za uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 421/06 (dot. skarżącego J.D.), stwierdzić należy, iż art. 9b ust. 1 ustawy – Karta Nauczyciela zawiera warunki, jakie musi spełniać nauczyciel, aby został mu nadany kolejny stopień awansu zawodowego, wspólne dla wszystkich stopni awansu zawodowego oraz w punktach 1-3 dodatkowo dla poszczególnych stopni. W przypadku nauczyciela mianowanego pkt 3 ust. 1 przewiduje uzyskanie akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Z przepisu tego wynika, że stopień awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego zależy od spełnienia przez niego warunków, które musi spełnić każdy nauczyciel, bez względu na to, jaki stopień awansu zawodowego zajmuje, a także od uzyskania akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. W rozpoznawanej sprawie - skarżący akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej nie uzyskał, co wyklucza przyznanie mu prawa do nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego - art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji.