II SA/Wa 1305/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.D. z dnia 20 grudnia 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego postanawia: ustanowić w niniejszej sprawie dla J.D. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. J.D. wnioskiem z dnia 20 grudnia 2013 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, a źródłem jego utrzymania są wyłącznie świadczenia socjalne. Wg oświadczenia, świadczenia te przyznano łącznie w wysokości 300 zł. Ponadto sytuacja majątkowa skarżącego jest znana z urzędu. Była ona bowiem przedmiotem oceny w sprawach o sygn. akt II SO/Wa 11/13 oraz II SAB/Wa 206/13. W sprawach tych skarżącemu przyznano prawo pomocy, a sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa od tego czasu zasadniczej zmianie. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że zarówno rodzaj, jak i wysokość świadczeń będących źródłem jego utrzymania nie pozwalają mu na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku jego koniecznego utrzymania. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.