II SA/Wa 1306/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Janusz Walawski, Protokolant Paulina Okrój, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2019 r. sprawy ze skargi Uniwersytetu [...] Wydziału [...] z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania kategorii naukowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz Uniwersytetu [...] Wydziału [...] z siedzibą w [...] kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego (dalej jako: "Minister", "organ"), działając na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2018 r., poz. 87), dalej: "u.z.f.n.", oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej: "k.p.a.", orzekł o przyznaniu Uniwersytetowi [...],[...] (dalej jako: "jednostka", "strona skarżąca") kategorii naukowej A na okres do dnia przyznania kategorii naukowej na podstawie kolejnej kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej przeprowadzonej w najbliższym terminie określonym przez Ministra NiSW i ogłoszonym w drodze komunikatu opublikowanego na stronie podmiotowej Ministra w Biuletynie Informacji Publicznej. W uzasadnieniu decyzji Minister wskazał, iż jednostka naukowa - Uniwersytet [...],[...], działając na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 12 grudnia 2016 r. w sprawie przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym i uczelniom, w których zgodnie z ich statutami nie wyodrębniono podstawowych jednostek organizacyjnych (Dz. U. poz. 2154), dalej jako: "rozporządzenie", wystąpiła z wnioskiem o przyznanie kategorii naukowej i przekazała w dniu [...] kwietnia 2017r. wypełnioną ankietę jednostki naukowej w systemie teleinformatycznym POL-on. Kompleksowa ocena jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych jest przeprowadzana przez Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych (dalej: "Komitet"), który w myśl art. 35 pkt 1 u.z.f.n. jest organem opiniodawczo-doradczym Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Kryteria i parametry oceny jednostek naukowych z uwzględnieniem specyfiki grup nauk oraz rodzajów jednostek naukowych i ich wielkości, sposób przeprowadzania kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych oraz sposób dokumentowania wyników oceny zostały określone w rozporządzeniu. Ocenę jednostki przeprowadzono w grupie nauk humanistycznych i społecznych, obejmującej obszar nauk humanistycznych i obszar nauk społecznych. Kompleksową ocenę jednostki, na podstawie informacji przedstawionych w ankiecie jednostki naukowej, przeprowadził Zespół ewaluacji HS-4 złożony z ekspertów właściwych dla grupy nauk humanistycznych i społecznych. Ocena jednostki została przeprowadzona w grupie wspólnej oceny GWO HS1PR, do której jednostka została przyporządkowana przez Komitet zgodnie z § 20 rozporządzenia. Komitet ustalił składy poszczególnych grup wspólnej oceny, przyporządkowując do nich jednostki, które złożyły ankiety w terminie ogłoszonym na podstawie § 3 ust. 7 rozporządzenia, z uwzględnieniem specyfiki każdej z grup nauk oraz wielkości i rodzaju jednostek, określonych w szczególności na podstawie analizy publikacji naukowych ich pracowników oraz uprawnień do nadawania stopni naukowych lub stopni w zakresie sztuki, a także dziedzin nauki albo dziedzin sztuki, w których pracownicy ocenianych jednostek uzyskali stopnie lub tytuły naukowe albo stopnie lub tytuły w zakresie sztuki. Składy poszczególnych grup wspólnej oceny zostały ogłoszone w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Ministra. Jednostki mogły zgłaszać do Komitetu zastrzeżenia dotyczące ich przyporządkowania do danej grupy wspólnej oceny, w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia projektu składów GWO. Komitet, na wniosek Zespołu ewaluacji, mógł zmienić przyporządkowanie jednostki naukowej do GWO, jeżeli przeprowadzona podczas kompleksowej oceny analiza informacji przedstawionych w ankiecie uzasadniała jej przyporządkowanie do innej GWO, ze względu na charakter osiągnięć naukowych i twórczych oraz innych efektów działalności naukowej i artystycznej tej jednostki. Zespół nie zgłosił wniosku o zmianę przyporządkowania jednostki do GWO HS1PR. Przy kompleksowej ocenie jednostki stosowano kryteria: (1) kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze"; (2) kryterium II "Potencjał naukowy"; (3) kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej"; (4) kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej". W celu obliczenia wyników oceny według kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" oraz według kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej" ustalone zostały wartości liczb N i N0, gdzie: N - oznacza średnią arytmetyczną, z okresu objętego ankietą, liczby pracowników zatrudnionych w jednostce w poszczególnych latach przy prowadzeniu badań naukowych lub prac rozwojowych w ramach stosunku pracy, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, ustaloną na podstawie oświadczeń, o których mowa w art. 4c ust. 11 u.z.f.n., o wyrażeniu zgody na zaliczenie ich do liczby pracowników zatrudnionych przy realizacji badań lub prac rozwojowych, składanych przez tych pracowników do celów ubiegania się przez jednostkę o przyznanie środków finansowych na działalność statutową; N0 - oznacza liczbę pracowników, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, uwzględnianych przy określeniu liczby N, którzy byli zatrudnieni w jednostce łącznie przez co najmniej 3 lata w okresie objętym ankietą i nie byli autorami lub współautorami osiągnięć naukowych i twórczych, o których mowa w § 10 ust. 1 rozporządzenia, z wyłączeniem: pracowników inżynieryjno-technicznych; pracowników inżynieryjnych i technicznych; pracowników, którzy w okresie objętym ankietą przebywali na urlopach związanych z rodzicielstwem, udzielonych na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r., poz. 917), albo pobierali zasiłek chorobowy lub świadczenia rehabilitacyjne w związku z niezdolnością do pracy, w tym spowodowaną chorobą wymagającą rehabilitacji leczniczej łącznie przez okres co najmniej 3 lat. Wartości liczb N = 189,06 i N0 = 4,00 zostały ustalone na podstawie wykazu pracowników jednostki umieszczonego w złożonej przez nią ankiecie oraz zawartych tamże informacji na temat autorstwa zgłoszonych osiągnięć naukowych. Na podstawie § 22 ust. 1 rozporządzenia Zespół przyznał jednostce odrębną ocenę według każdego z ww. kryteriów kompleksowej oceny. W ramach kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" Zespół dokonał oceny osiągnięć, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 - 6 i 11 - 13 rozporządzenia, spośród przedstawionych przez jednostkę w złożonej ankiecie, uwzględniając ograniczenia wynikające z przepisów § 13 ust. 1 i 7 - 14 rozporządzenia. Nadrzędnym priorytetem uwzględnianym przy kwalifikowaniu osiągnięć do przyznania punktów z zastosowaniem ww. ograniczeń była maksymalizacja wyniku punktowego oceny w ramach kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" poprzez kwalifikowanie osiągnięć najwyżej punktowanych spośród zgłoszonych przez Jednostkę w ankiecie i pozytywnie zaopiniowanych przez Zespół. Przy zachowaniu powyższych zasad liczba osiągnięć Jednostki uwzględnionych w ramach oceny według kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" wyniosła 561. Za osiągnięcia te Zespół przyznał jednostce łącznie 8221,24 pkt, w związku z czym, końcowa ocena według kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" obliczona zgodnie z zależnością określoną w załączniku nr 5 do rozporządzenia wyniosła Qi = 43,48 pkt. W ramach oceny według kryterium II "Potencjał naukowy" Zespół pozytywnie zaopiniował 334 osiągnięcia zgłoszone przez jednostkę w ankiecie jednostki naukowej. Ocena według kryterium II "Potencjał naukowy", obliczona według zależności określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia, z uwzględnieniem ograniczeń punktacji wskazanych tamże oraz zasad oceny zawartych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, wyniosła QII = 888,20 pkt. W ramach oceny według kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej" Zespół pozytywnie zaopiniował 124 osiągnięcia zgłoszone przez jednostkę. Ocena według kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej" obliczona według zależności określonej w załączniku nr 5 do rozporządzenia, z uwzględnieniem ograniczeń punktacji wskazanych tamże, wyniosła QIII = 0,62 pkt. W ramach oceny według kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej" Zespół dokonał oceny najważniejszych osiągnięć jednostki o znaczeniu naukowym, gospodarczym i ogólnospołecznym, zgłoszonych przez nią w ankiecie. W wyniku oceny zgłoszonych osiągnięć z uwzględnieniem: 1) efektów badań naukowych, prac rozwojowych lub działalności artystycznej o znaczeniu międzynarodowym, w tym publikacji naukowych, monografii naukowych i naukowych baz danych oraz działań artystycznych, mających szczególne znaczenie dla rozwoju nauki, kultury i sztuki lub dziedzictwa narodowego; 2) udokumentowanych zastosowań wyników badań naukowych lub prac rozwojowych o dużym znaczeniu społecznym, w szczególności w zakresie ochrony zdrowia, w tym jakości i bezpieczeństwa żywności, ochrony środowiska, ochrony porządku publicznego i bezpieczeństwa państwa, ochrony zabytków i dziedzictwa kulturowego, ochrony miejsc pracy, zwiększania innowacyjności gospodarki, w tym posiadania statusu państwowego instytutu badawczego; Zespół przyznał jednostce 45,00 pkt, biorąc pod uwagę następujące osiągnięcia: efekty badań naukowych poświęconych analitycznej filozofii prawa; efekty badań naukowych w ramach międzynarodowego projektu badawczego pt. "[...]" w obszarze prawa prywatnego; efekty badań naukowych poświęconych normatywności prawa; efekty badań naukowych "[...]"; efekty badań naukowych w obszarze alternatywnego sposobu rozstrzygania sporów (§ 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). W wyniku oceny zgłoszonych osiągnięć z uwzględnieniem: 1) osiągnięć świadczących o pozycji międzynarodowej jednostki na tle GWO, ze szczególnym uwzględnieniem udziału w realizacji międzynarodowych projektów obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe, wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia; posiadania logo [...]; a w grupie nauk humanistycznych i społecznych oraz w grupie nauk o sztuce i twórczości artystycznej - także dokonań potwierdzających oddziaływanie jednostki na rozwój społeczeństwa w dłuższym przedziale czasowym, 2) organizacji lub współorganizacji międzynarodowych konferencji (sympozjów, kongresów, warsztatów), w których co najmniej 1/3 uczestników wygłaszających referaty reprezentowała zagraniczne ośrodki naukowe; organizacji lub współorganizacji krajowych konferencji (sympozjów, kongresów, warsztatów), w których wzięli udział przedstawiciele co najmniej 5 jednostek; upowszechniania wiedzy, w tym organizacji festiwali nauki i innych form promocji i popularyzowania nauki; działalności popularnonaukowej, Zespół przyznał jednostce 45,00 pkt, biorąc pod uwagę następujące osiągnięcia: spotkania, wykłady otwarte i inne projekty upowszechniające naukę prawa wykorzystujące nowe technologie; upowszechnianie wiedzy o prawie poprzez publikację periodyków i serii wydawniczych o dużym znaczeniu naukowym; organizacja cyklu konferencji międzynarodowych "[...]"; udział w międzynarodowym projekcie badawczo-rozwojowym dotyczącym bezpieczeństwa lokalnego w ramach horyzontu 2020; organizacja konferencji międzynarodowej i udział w międzynarodowym programie badawczo-rozwojowym w obszarze prawa własności intelektualnej (§18 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia). Łączna ocena osiągnięć jednostki według kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej" wyniosła QIV = 90,00 pkt. Zgodnie z § 22 ust. 3 rozporządzenia, wyniki przeprowadzonej oceny Zespół przedstawił w karcie kompleksowej oceny jednostki naukowej dla grupy nauk humanistycznych i społecznych, sporządzonej zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 5 do rozporządzenia. Komisja do spraw Grupy Nauk Humanistycznych i Społecznych, na podstawie § 22 ust. 6 rozporządzenia dokonała porównania ocen jednostki, przyznanych jej przez Zespół według każdego z czterech ww. kryteriów, z odpowiadającymi im ocenami jednostek referencyjnych dla kategorii naukowych A i B - zatwierdzonymi przez Ministra dla GWO HS1PR - stosując algorytm określony w załączniku nr 9 do rozporządzenia. Jednostka referencyjna oznacza zestaw 4 referencyjnych wartości ocen punktowych określonych dla każdego z kryteriów kompleksowej oceny, o których mowa w § 8 rozporządzenia, służących kwalifikacji jednostek do kategorii naukowych A, B lub C. Jednostki referencyjne dla GWO HS1PR charakteryzują się następującymi wartościami ocen: - jednostka referencyjna dla kategorii A: kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" - ocena OI = 46,20 pkt; kryterium II "Potencjał naukowy" - ocena OII = 210,00 pkt; kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej" - ocena OIII = 0,09 pkt; kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej" - ocena OIV = 70,00 pkt, - jednostka referencyjna dla kategorii B: kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" - ocena OI = 24,40 pkt; kryterium II "Potencjał naukowy" - ocena OII = 41,00 pkt; kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej" - ocena OIII = 0,05 pkt; kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej" - ocena OIV = 40,00 pkt. Całkowity wynik punktowy porównania jednostki z każdą z jednostek referencyjnych jest obliczany z uwzględnieniem wag przypisanych poszczególnym kryteriom kompleksowej oceny w zależności od rodzaju jednostki naukowej oraz grupy dziedzin nauki przez nią reprezentowanej - zgodnie z tabelą nr 2 w załączniku nr 9 do rozporządzenia. W związku z powyższym, do obliczenia całkowitego wyniku punktowego jednostki wyniki punktowe porównania uzyskanych przez nią ocen według poszczególnych kryteriów z odpowiadającymi im ocenami jednostek referencyjnych dla kategorii A i dla kategorii B zostały uwzględnione z następującymi wagami: (1) kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" - 65, (2) kryterium II "Potencjał naukowy" - 15, (3) kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej" - 5, (4) kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej" - 15. Przeprowadzone przez Komisję porównanie ocen przyznanych jednostce przez Zespół z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej A dało wynik 33,93 pkt, porównanie z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej B dało wynik 100,00 pkt, co zgodnie z § 22 ust. 7 rozporządzenia stanowi podstawę do zaliczenia jednostki do kategorii naukowej A. Stwierdzono, że jednostka nie zalicza się do jednostek spełniających warunek konieczny do poddania dodatkowej ocenie eksperckiej, przeprowadzanej w celu wyłonienia jednostek naukowych kategorii naukowej A+, określony w § 24 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, tj. znajdujących się wśród 15% jednostek najwyżej ocenionych w ramach kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" lub posiadających przyznaną ocenę w ramach tego kryterium o wartości nie mniejszej niż 85% najwyższej oceny w GWO, w której dana jednostka była oceniana. W związku z powyższym Komisja w dniu [...] października 2017 r. podjęła uchwałę, w której zaproponowała przydzielenie jednostce kategorii naukowej A. Wnioskiem z dnia [...] października 2017 r. Przewodniczący Komitetu wystąpił do Ministra o przyznanie jednostce kategorii naukowej A. Po zapoznaniu się z wnioskiem Komitetu i dokumentacją kompleksowej oceny jednostki Minister postanowił o przyznaniu jednostce kategorii naukowej A. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący zarzucił naruszenie: 1) § 13 ust. 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 - 6 i 11 - 13 rozporządzenia w związku z art. 42 ust. 5 u.z.f.n. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 47 ust. 5 u.z.n.f. poprzez błędne zaliczenie pracownika Wydziału [...] dr. M. N. do liczby N0, o której mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia, tj. pracowników, którzy nie byli autorami lub współautorami osiągnięć naukowych i twórczych, o których mowa w § 10 ust. 1 rozporządzenia, pomimo że pracownik ten jest zatrudniony na [...] od dnia [...] października 2012 r. na stanowisku [...], a w okresie podlegającym ocenie opublikował prace naukowe oraz składał oświadczenia o wyrażeniu zgody na zaliczenie go do liczby pracowników zatrudnionych w jednostce przy realizacji badań naukowych, co skutkowało błędnym ustaleniem wyniku punktowego oceny parametrycznej, a w rezultacie doprowadziło do wadliwych ustaleń w zakresie kategorii naukowej i przyznania kategorii A zamiast kategorii A+; 2) § 9 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 - 6 rozporządzenia w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z 47 ust. 5 u.z.n.f. poprzez błędne zakwalifikowanie i pominięcie w toku oceny niektórych wykazanych przez jednostkę pozycji dorobku naukowego [...] w dokonanej ocenie, a w szczególności pominięcie: a) [...] (artykuł); b) [...] (artykuł); c) [...] (artykuł); d) [...] (artykuł); e) [...] (artykuł); f) [...] (artykuł); g) [...] (artykuł); h) [...] (monografia naukowa); i) [...] (monografia naukowa); j) [...] (monografia naukowa); k. [...] (monografia naukowa); l) [...] (monografia naukowa); m) [...] (monografia naukowa) - co skutkowało błędnym ustaleniem wyniku punktowego oceny parametrycznej, a w rezultacie doprowadziło do wadliwych ustaleń w zakresie kategorii naukowej i przyznania kategorii A zamiast kategorii A+; 3) § 11 ust. 2 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z 47 ust. 5 u.z.n.f., poprzez nieuznanie za wybitną [...], pomimo iż spełnione zostały w tym zakresie ustawowe przesłanki, co skutkowało błędnym ustaleniem wyniku punktowego oceny parametrycznej, a w rezultacie doprowadziło do wadliwych ustaleń w zakresie kategorii naukowej i przyznania kategorii A zamiast kategorii A+. Na poparcie powyższych zarzutów wnioskodawca przedstawił obszerną argumentację wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez przyznanie Jednostce kategorii naukowej A+ na okres do dnia przyznania kategorii naukowej na podstawie kolejnej kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo - rozwojowej przeprowadzonej w najbliższym terminie określonym przez Ministra NiSW. Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Minister, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został w dniu [...] stycznia 2018 r. przekazany w systemie Komitetowi, celem uzyskania opinii, o której mowa w art. 47 ust. 4 u.z.n.f. Przyjęcie przez Komitet na posiedzeniu plenarnym opinii dotyczącej wniosku zostało poprzedzone pracami analitycznymi. Komitet dokonał analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i odniósł się do zarzutów i argumentów podniesionych przez jednostkę. Szczegółowe uzasadnienia poszczególnych elementów opinii Komitetu zostały umieszczone w systemie w stosownych polach. Minister wskazał, iż w związku ze zgłoszeniem zastrzeżeń dotyczących prawidłowości ustalenia zdefiniowanych wartości liczb N i N0 na podstawie danych przekazanych przez jednostkę w ust. 1 części B ankiety Komitet dokonał analizy argumentów przedstawionych w tym zakresie we wniosku i w konsekwencji stwierdził, że wartości te wynoszą odpowiednio N = 189,06 i N0 = 3. Rozpatrując zastrzeżenia jednostki dotyczące nieuwzględnienia w ramach oceny osiągnięć przedstawionych w ankiecie według kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze", Komitet wskazał, iż dokonał sprawdzenia powyższego uznając, iż zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, ważona liczba publikacji naukowych, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 - 5 rozporządzenia oraz liczba pozostałych osiągnięć naukowych i twórczych, uwzględnianych przy kompleksowej ocenie według kryterium I, o których mowa w § 10 ust. 1 pkt 6 i 11 - 13 rozporządzenia, łącznie nie mogą być większe niż (3N - 2N0)*T/48. Uwzględniono także ograniczenia wynikające z przepisów § 13 ust. 1 i 7 - 14 rozporządzenia. Dodatkowym, nadrzędnym priorytetem uwzględnianym przy zastosowaniu wszystkich powyższych ograniczeń była maksymalizacja wyniku punktowego oceny w ramach kryterium I poprzez kwalifikowanie osiągnięć najwyżej punktowanych spośród zgłoszonych przez jednostkę oraz pełne wykorzystanie liczby (3N - 2N0)*T/48. Z uwzględnieniem decyzji podjętych odnośnie każdego z rozpatrywanych osiągnięć nastąpiło ponowne obliczenie ocen jednostki według kryteriów I - III w karcie kompleksowej oceny jednostki naukowej dla grupy nauk humanistycznych i społecznych, sporządzonej zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 5 do rozporządzenia. Po uwzględnieniu uznanych w opinii Komitetu za uzasadnione zarzutów i argumentów ustalono następujące wyniki oceny jednostki według kryteriów, o których mowa w § 8 rozporządzenia: (1) kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" - ocena OI = 44,49 pkt; (2) kryterium II "Potencjał naukowy" - ocena OII = 888,2 pkt; (3) kryterium III "Praktyczne efekty działalności naukowej i artystycznej" - ocena OIII = 0,62 pkt; (4) kryterium IV "Pozostałe efekty działalności naukowej i artystycznej" - ocena OIV - 90 pkt. Powyższe wartości ocen zostały porównane zgodnie z algorytmem określonym w załączniku nr 9 do rozporządzenia z odpowiadającymi im ocenami jednostek referencyjnych dla kategorii naukowych A i B zatwierdzonymi przez Ministra dla GWO HS1PR. Porównania dokonano z uwzględnieniem wag określonych w tabeli 2 załącznika nr 9 do rozporządzenia dla grupy nauk humanistycznych i społecznych. Przeprowadzone w powyższy sposób porównanie ocen przyznanych jednostce z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej A dało wynik 33,95 pkt, a porównanie z ocenami jednostki referencyjnej dla kategorii naukowej B dało wynik 100 pkt, co zgodnie z § 22 ust. 7 rozporządzenia stanowi podstawę do zaliczenia Jednostki do kategorii naukowej A. Jednocześnie stwierdzono, że jednostka spełnia warunek konieczny do poddania dodatkowej ocenie eksperckiej, przeprowadzanej w celu wyłonienia jednostek naukowych kategorii naukowej A+, określony w § 24 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, tj. znajduje się wśród 15% jednostek najwyżej ocenionych w ramach kryterium I "Osiągnięcia naukowe i twórcze" lub uzyskanie w ramach tego kryterium oceny o wartości nie mniejszej niż 85% najwyższej oceny w GWO, w której dana jednostka była oceniana. W związku z powyższym Komitet przeprowadził dodatkową ocenę ekspercką działalności jednostki, uwzględniając odpowiednio właściwe kryteria spośród określonych w § 24 ust. 3 pkt 1 - 6 rozporządzenia. W ramach każdego z uwzględnionych kryteriów przyznano jednostce odrębne oceny w skali od 0 do 50 pkt, które w decyzji przedstawiono w formie tabeli. Uzasadnienia poszczególnych ocen są dostępne dla jednostki w systemie. Łącznie przyznano jednostce 150 pkt w ramach uwzględnionych kryteriów. Na podstawie wyników oceny stwierdzono, że jednostka nie wyróżnia się jakością prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych oraz efektami ich realizacji w porównaniu do innych jednostek naukowych w GWO HS1PR, w stopniu uzasadniającym przyznanie kategorii A+. W konsekwencji powyższych ustaleń, w uchwale podjętej w dniu [...] kwietnia 2018 r. Komitet wyraził opinię, że decyzja Ministra z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] powinna zostać utrzymana w mocy. Uzasadnienia opinii Komitetu odnośnie poszczególnych zarzutów zgłoszonych przez jednostkę we wniosku zostały umieszczone w systemie. Minister podał, iż na podstawie analizy dokumentacji zgromadzonej w sprawie, w tym zastrzeżeń zgłoszonych przez jednostkę we wniosku oraz opinii Komitetu odnośnie tych zastrzeżeń, podzielił w pełni opinię Komitetu. Stwierdził, że wskazane powyżej wyniki ponownego rozpatrzenia sprawy, w ramach którego wniosek jednostki został zaopiniowany przez Komitet zgodnie z art. 47 ust. 4 u.z.n.f., uzasadniają utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Uniwersytet [...] w [...],[...] wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając organowi naruszenie: 1) art. 6 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 oraz w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 47 ust. 5 u.z.n.f., polegające na zaniechaniu dokonania jakiejkolwiek własnej oceny, kontroli i rozważenia stanowiska Komitetu zarówno w przedmiocie zasadności zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i oceny merytorycznej dokonanej przez Komitet w toku postępowania w I instancji, a zamiast tego poprzestanie w treści uzasadnienia obu decyzji wyłącznie na sprawozdaniu, opisie i biernej akceptacji stanowiska Komitetu, a w efekcie bezrefleksyjnym uznaniu ocen Komitetu za własne, bez rozważenia i wyjaśnienia ich wartości dowodowej, podczas gdy stanowisku Komitetu nadać należy walor zbliżony do oceny biegłego, które winno podlegać ocenie co do rzetelności, spójności, zasad logicznego rozumowania i wartości dowodowej w sprawie, co skutkowało uchyleniem się przez działający w sprawie organ od własnego rozstrzygnięcia sprawy i zastosowania wiążącego go przepisu kompetencyjnego, w sposób mający wpływ na wynik sprawy; 2) art. 107 § 3 w zw. z art. 8 w związku z art. 11 w zw. z art. 7 i art. 77 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 47 ust. 5 u.z.n.f., polegające na: a) niemal całkowitym zaniechaniu sporządzenia uzasadnienia skarżonej decyzji w sposób wskazujący na motywy, którymi w procesie decyzyjnym kierował się organ, a poprzestanie wyłącznie na odesłaniach do systemu informatycznego, bez jednoczesnego powołania i omówienia w treści uzasadnienia decyzji zamieszczonych w systemie ocen i ustaleń, w sposób wykazujący związek uzasadnienia z treścią rozstrzygnięcia bądź oceną zasadności poszczególnych zarzutów; b) nieodniesienie się w treści uzasadnienia decyzji do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przeniesienie ciężaru oceny zarzutów wniosku w całości na Komitet, a ostatecznie niesporządzenie uzasadnienia w sposób obrazujący, które zarzuty uznano za zasadne, a które nie, jaki miało to wpływ na końcowy wynik oceny w poszczególnych kryteriach i dlaczego punktacja w poszczególnych kryteriach zmieniła się o wskazane wartości (jaki jest rachunek przemawiający za przyznaniem takiej, a nie innej ilości punktów wskutek uwzględnienia zarzutu); c) zaniechaniu przedstawienia w treści uzasadnienia decyzji przebiegu i wyników obliczeń dokonywanych w ramach oceny merytorycznej i stosowania algorytmów oraz procesu porównania jednostki z innymi jednostkami, tak aby uzasadnienie to zawierało wyczerpujące motywy rozstrzygnięcia, a nie jedynie wynik tych porównań w postaci końcowej ilości punktów w danym kryterium; d) sformułowanie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób, który doprowadził do uzupełnienia treści decyzji już po jej wydaniu, bowiem informacje zamieszczone w systemie informatycznym uzupełniono dopiero po wydaniu decyzji, co stanowi naruszenie zasady związania decyzją i nie daje podstaw do oceny, czy uzupełnione elementy brane były pod uwagę w toku podejmowania rozstrzygnięcia, a jeśli były, to by oznaczało, że niektóre elementy uzasadnienia decyzji organu nie zostały zawarte w zaskarżonej decyzji - co skutkowało brakiem uzasadnienia decyzji w sposób spełniający kryteria rozstrzygnięcia opartego na uznaniu administracyjnym, tj. zawierającego wszechstronne rozważenie przesłanek rozstrzygnięcia, a zamiast tego sprowadzeniem treści uzasadnienia decyzji administracyjnej jedynie do funkcji pisma przewodniego dla ocen Komitetu, zawierającego co najwyżej końcowe wyniki punktowe w poszczególnych kategoriach i kryteriach oceny; 3) art. 7 i art. 77 oraz art. 80 k.p.a. w związku z art. 47 ust. 5 ustawy, polegające na uznaniu oceny eksperckiej za wiarygodną, spójną, logiczną i obdarzenie mocą dowodową oraz wydanie na tej podstawie rozstrzygnięcia, podczas gdy: a) uzasadnienie dodatkowej oceny eksperckiej dokonanej celem wyłonienia jednostek kategorii A+: - pozostaje niejasne wewnętrznie oraz w stosunku do pozostałych wyników przyznanych w ramach oceny, wykazując istotne rozbieżności co do oceny tych samych przesłanek na gruncie oceny eksperckiej (podstawowej) oraz oceny dodatkowej, jak i w zakresie oceny tych samych okoliczności w różnych kryteriach samej oceny dodatkowej; - zawiera pozaprawne i nieznajdujące potwierdzenia w przepisach kryteria różnicujące jednostki oraz oceniane osiągnięcia, które następnie przyjmowane były za podstawę ustalenia wyniku w danym kryterium oceny dodatkowej bądź końcowej oceny jednostki; - nie zawiera wiarygodnej i kompleksowej oceny jednostek kandydujących do uzyskania oceny A+, a w szczególności brak jest porównawczego zestawienia kryteriów, ocen i wniosków zastosowanych względem jednostki wyłonionej jako jednostka kategorii naukowej A+ ([...] w [...]) i jednostki niewyłonionej jako jednostka tej kategorii ([...] w [...]); b) uzasadnienie podstawowej oceny eksperckiej: - oparto na argumentacji, że publikacja zgłoszona w ankiecie podlega ocenie parametrycznej wyłącznie wówczas, gdy pozostaje w związku z dominującym zakresem działalności jednostki, pomijając tym samym, że ocenie parametrycznej podlegają jednostki (np. wydziały), w ramach których (jednostki jednorodne) ustawodawca dopuszcza udział pracowników prowadzących działalność naukową lub badawczo-rozwojową w innych obszarach wiedzy niż obszar wiedzy dominujący dla danej jednostki (w liczbie N do 34% - § 20 ust. 5 rozporządzenia), a zatem także te publikacje powinny zostać uwzględnione w ocenie jednostki; - sporządzone zostało w sposób lakoniczny i wręcz mechaniczny, w szczególności przez powielanie tych samych fragmentów tekstu przy kolejnych odrzuconych pozycjach, bez jakiegokolwiek odniesienia się do argumentów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uzasadniających dopuszczenie wymienionych tam pozycji i doliczenie przyznanych za nie punktów do ogólnego wyniku punktowego w ocenie kompleksowej (podstawowej) - co skutkowało wydaniem rozstrzygnięcia bez należytego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy, bowiem podstawowy dowód, jakim pozostaje uzasadnienie dodatkowej oceny eksperckiej, nie spełniał wymogów wiarygodności i mocy dowodowej; 4) § 24 ust. 5 rozporządzenia poprzez arbitralne, dowolne i pobawione jakiekolwiek uzasadnienia ograniczenie liczby jednostek posiadających kategorię naukową A+ w danej GWO, co skutkowało odmową przyznania skarżącemu kategorii A+, ze względu na fakt, że kategorię tę przyznano już innej jednostce w ramach GWO HS1PR. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia skarżący przedstawił obszerną argumentację na poparcie ww. zarzutów. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie stwierdzając bezzasadność zarzutów skargi i podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2019 r. skarżący podtrzymał zarzuty i wnioski skargi przedstawiając dodatkową argumentację wobec stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga ocenia w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2018 r., poz. 87), obowiązującej do dnia 30 września 2018r., Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych jest organem opiniodawczo-doradczym ministra właściwego do spraw nauki. Do jego zadań w myśl art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 powołanej ustawy należy przeprowadzanie, nie rzadziej niż co 4 lata, kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo - rozwojowej jednostek naukowych oraz przedstawianie Ministrowi wniosków w sprawie przyznania poszczególnym jednostkom naukowym kategorii. Stosownie zaś do treści art. 2 pkt 9 u.z.n.f. określenie "jednostki naukowe" oznacza prowadzące w sposób ciągły badania naukowe lub prace rozwojowe: a) podstawowe jednostki organizacyjne uczelni w rozumieniu struktur tych uczelni; b) jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Polskiej Akademii Nauk (Dz. U. z 2017 r., poz. 1869 i 2201); c) instytuty badawcze w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1158, 1452 i 2201); d) międzynarodowe instytuty naukowe utworzone na podstawie odrębnych przepisów, działające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; e) Polską Akademię Umiejętności; f) inne jednostki organizacyjne niewymienione w lit. a-e, posiadające siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będące organizacjami prowadzącymi badania i upowszechniającymi wiedzę w rozumieniu art. 2 pkt 83 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z wynikiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. WE L 187 z 26 czerwca 2014 r., str. 1). Kompleksowa ocena jakości działalności naukowej lub badawczo - rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1, jak stanowi art. 42 ust. 1 u.z.n.f., jest przeprowadzana na podstawie wyników oceny poziomu naukowego prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych oraz ich efektów w odniesieniu do standardów międzynarodowych, a także oceny znaczenia działalności jednostki naukowej dla rozwoju nauki w skali międzynarodowej oraz wzrostu innowacyjności w skali kraju. Wynikiem kompleksowej oceny działalności naukowej lub badawczo - rozwojowej jednostek naukowych jest przyznanie kategorii: (1) A+ - poziom wiodący; (2) A - poziom bardzo dobry; (3) B - poziom zadowalający, z rekomendacją wznowienia działalności naukowej, badawczo - rozwojowej lub stymulującej innowacyjność gospodarki; (4) C - poziom niezadowalający (art. 42 ust. 3 u.z.n.f.). Parametry i kryteria oceny jednostek naukowych zależą od ich wielkości, rodzaju i profili naukowych i są dostosowane do specyfiki każdej z czterech grup dziedzin nauki, odrębne dla instytutów naukowych Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności, podstawowych jednostek organizacyjnych uczelni, instytutów badawczych i jednostek naukowych, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. f (art. 42 ust. 4 u.z.n.f.). Podstawowymi kryteriami kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo - rozwojowej jednostek naukowych jest ocena: 1) poziomu naukowego prowadzonych badań naukowych lub prac rozwojowych; 2) efektów działalności naukowej w odniesieniu do standardów międzynarodowych - w tym zwłaszcza publikacje autorstwa pracowników jednostki naukowej w renomowanych wydawnictwach oraz monografie naukowe, opracowane nowe technologie, materiały, wyroby, systemy i usługi, wdrożenia, patenty, licencje i prawa ochronne na wzory użytkowe, a także ocena znaczenia działalności jednostki naukowej dla rozwoju nauki w skali międzynarodowej oraz wzrostu innowacyjności w skali kraju, a w zakresie twórczości artystycznej aktywny udział w międzynarodowych wystawach, festiwalach, wydarzeniach artystycznych, plastycznych, muzycznych, teatralnych i filmowych (art. 42 ust. 5 u.z.n.f.). Zgodnie z art. 43 ust. 1 i 2 u.z.n.f. Przewodniczący Komitetu, na wniosek właściwej komisji (wymienionej w art. 39 pkt 2 - 5 u.z.n.f.), powołuje zespoły ewaluacji, w których skład wchodzą eksperci właściwi dla różnych rodzajów jednostek naukowych i dziedzin nauki. Do zadań zespołów ewaluacji należy przeprowadzanie kompleksowej oceny jakości działalności naukowej i badawczo - rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1. Z kolei w myśl art. 44 ust. 1 u.z.n.f. Przewodniczący Komitetu przedstawia Ministrowi projekt szczegółowych parametrów i kryteriów oceny jednostek naukowych, o których mowa w art. 42 ust. 4 i 5. Komisja podejmuje uchwałę w sprawie, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2, po przeprowadzeniu kompleksowej oceny jakości działalności naukowej i badawczo – rozwojowej jednostek naukowych, zaś Przewodniczący Komitetu występuje do Ministra z wnioskami o przyznanie jednostkom naukowym kategorii naukowej w terminie 14 dni od dnia podjęcia przez Komisję uchwały w tej sprawie (art. 45 ust. 1 i 2). Tryb przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym i uczelniom, w których nie wyodrębniono podstawowych jednostek organizacyjnych, w tym szczegółowe parametry i kryteria kompleksowej oceny jakości działalności naukowej lub badawczo - rozwojowej jednostek naukowych, sposób przeprowadzenia i dokumentowania kompleksowej oceny oraz wzory kart oceny dokonywanej przez zespoły do spraw ewaluacji jednostek naukowych określa wydane przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego rozporządzenie z dnia 12 grudnia 2016 r. w sprawie przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym i uczelniom, w których zgodnie z ich statutami nie wyodrębniono podstawowych jednostek organizacyjnych (Dz. U. poz. 2154). Stosownie do § 24 ust. 1 rozporządzenia w celu wyłonienia jednostek kategorii naukowej A+ właściwa komisja Komitetu przeprowadza dodatkową, ekspercką ocenę działalności jednostek, których wynik punktowy porównania z jednostką referencyjną dla kategorii naukowej A w danej GWO stanowi podstawę do ich zaliczenia do kategorii naukowej A. Propozycja przyznania jednostce kategorii naukowej A+ wymaga uzasadnienia. W myśl § 24 ust. 2 rozporządzenia kategoria naukowa A+ może być przyznana jednostce, która: (1) znajduje się wśród 15% jednostek najwyżej ocenionych w ramach kryterium, o którym mowa w § 8 pkt 1, lub która uzyskała w ramach tego kryterium ocenę o wartości nie mniejszej niż 85% najwyższej oceny w danej GWO oraz (2) wyróżnia się spośród jednostek, o których mowa w ust. 1, jakością i efektami prowadzonych badań naukowych, prac rozwojowych lub działalności artystycznej. Jak stanowi § 24 ust. 3 rozporządzenia przy ocenie, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się odpowiednio, w zależności od specyfiki działalności naukowej i badawczo-rozwojowej lub działalności artystycznej w danej GWO, następujące kryteria: 1) znaczenie osiągnięć uwzględnianych w ramach kryterium, o którym mowa w § 8 pkt 1, dla rozwoju dyscypliny naukowej lub dziedziny nauki albo dyscypliny artystycznej lub dziedziny sztuki, w szczególności publikacji naukowych, a także monografii naukowych lub dzieł artystycznych wskazanych przez jednostkę jako wybitne i mogących mieć wpływ na podejmowanie nowych kierunków badań naukowych lub działalności artystycznej, na podstawie następujących wskaźników: a) średniej wartości ocen 25% osiągnięć jednostki najwyżej ocenionych w ramach kryterium, o którym mowa w § 8 pkt 1, b) liczby wysoko punktowanych publikacji naukowych, powstałych w okresie objętym ankietą, których pierwszy autor, autor korespondujący albo co najmniej połowa autorów, są zatrudnieni w ocenianej jednostce; 2) udział w upowszechnianiu osiągnięć naukowych lub artystycznych, w szczególności w skali międzynarodowej, w tym działalność wydawniczą jednostki obejmującą ważne dla dyscypliny naukowej lub dziedziny nauki albo dyscypliny artystycznej lub dziedziny sztuki czasopisma naukowe i serie wydawnicze; 3) udział w tworzeniu strategicznej infrastruktury badawczej; 4) znaczenie wyników badań naukowych lub prac rozwojowych dla rozwoju gospodarczego kraju, w szczególności dla zwiększenia konkurencyjności i innowacyjności polskiej gospodarki przez znaczące w skali międzynarodowej wynalazki i wdrożenia wyników badań naukowych lub prac rozwojowych; 5) osiągnięcia naukowe i artystyczne o szczególnym znaczeniu dla rozwoju społecznego kraju, ochrony dziedzictwa narodowego lub rozwoju kultury i sztuki; 6) udział w realizacji międzynarodowych projektów obejmujących badania naukowe lub prace rozwojowe wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, ze szczególnym uwzględnieniem ich koordynacji. Właściwa komisja Komitetu przyznaje jednostce odrębne oceny w ramach każdego z kryteriów, o których mowa w ust. 3, w skali od 0 do 50 punktów i uzasadnia wysokość przyznanych ocen (§ 24 ust. 4 u.z.n.f.). Liczba jednostek posiadających kategorię naukową A+ w danej GWO zależy od pozycji międzynarodowej polskiej nauki w dziedzinach nauki albo sztuki reprezentowanych przez jednostki oceniane w danej GWO (§ 24 ust. 5 u.z.n.f.). Przepis art. 47 ust. 1 zd. pierwsze u.z.n.f. stanowi, że Minister przyznaje kategorię naukową jednostce naukowej lub uczelni, o której mowa w art. 42 ust. 7, w drodze decyzji, na okres do dnia przyznania kategorii naukowej na podstawie kolejnej kompleksowej oceny jakości ich działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej. Natomiast w myśl ust. 5 ww. przepisu, do postępowań w sprawach przyznania kategorii naukowej jednostce naukowej lub uczelni, o której mowa w art. 42 ust. 7, nie stosuje się art. 10 i art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że Minister MiSW w tym zakresie działa jako organ administracji publicznej i związany jest przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), dalej: "k.p.a.", z wyłączeniem art. 10 i art. 81, zaś wydawana przez niego decyzja w przedmiocie przyznania kategorii naukowej jest decyzją administracyjną. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. decyzja powinna zawierać m. in. rozstrzygnięcie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne. Natomiast w myśl § 3 tego przepisu uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Należy podkreślić, że uzasadnienie jest integralną częścią decyzji, jego funkcją jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego jej część dyspozytywną. W piśmiennictwie z zakresu teorii prawa wskazuje się, że uzasadnienie decyzji: spełnia prawny obowiązek wykazania, na jakiej podstawie - faktycznej i prawnej - decyzja została podjęta; daje podstawę kontroli poprawności decyzji; może odgrywać rolę perswazyjną w stosunku do adresatów decyzji (...); pełni funkcję opisową, gdy ma odpowiadać procesowi podjęcia decyzji przez organ orzekający (zob. J. Wróblewski, Sądowe stosowanie prawa, s. 306 - 307). Z kolei w orzecznictwie zwraca się uwagę, że: "Jednym z istotnych czynników wpływających na umocnienie praworządności w administracji jest obowiązek organów administracyjnych należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, którymi kierowały się te organy, w toku załatwienia spraw. Motywy te, powinny znaleźć swój wyraz także w uzasadnieniu faktycznym i prawnym decyzji, bowiem strony mają prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji. Bez zachowania tego elementu decyzji strony nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów oraz prowadzenia polemiki z organem - zarówno w odwołaniu jak też w skardze do Sądu. Niezależnie od powyższego, uzasadnienie stanowi jeden z warunków sine qua non skutecznej kontroli decyzji administracyjnych przez Sąd. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma nie tylko znaczenie prawne ale i wychowawcze, bowiem pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych" (por. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 1995 r., sygn. akt SA/Lu 2479/94, publ. LEX nr 27106). Konieczność starannego uzasadnienia decyzji ma szczególne znaczenie w postępowaniach tego typu jak analizowane w niniejszej sprawie - gdy decyzja ma charakter mieszany, tj. zawiera zarówno cechy uznania administracyjnego, jak i cechy decyzji związanej, a jednocześnie oparta na interpretacji pojęć niedookreślonych. Zaznaczyć należy, że rozstrzygnięcie wydawane w takiej sprawie zależy nie tylko od treści samego wniosku złożonego przez stronę, ale także od tego, jak jego ocena przez organ wypada na tle innych jednostek naukowych z grupy wspólnej oceny (GWO). Przekłada się to na rolę uzasadnienia decyzji w tego typu sprawach, zwłaszcza w aspekcie rozumienia przez organ nieostrych materialnoprawnych kryteriów oceny wniosku strony, które musi być jej przedstawione (zob. A. Jakubowski, Współuczestnictwo konkurencyjne w postępowaniu administracyjnym, "Państwo i Prawo" 2013, nr 11, s. 60 - 61). Przenosząc powyższe uwagi na stan niniejszej sprawy stwierdzić należy, że uzasadnione są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 107 § 3 w zw. z art. 8 w związku z art. 11 oraz art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w związku z art. 47 ust. 5 u.z.n.f. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji uniemożliwia bowiem ocenę motywów, które legły u podstaw podjętego rozstrzygnięcia, a tym samym godzi w zasadę przekonywania oraz zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ poprzestał na odesłaniach do systemu informatycznego i zamieszczonych tam ocen oraz opinii Komitetu zaniechawszy sporządzenia w tym zakresie pisemnego uzasadnienia w treści samej decyzji. I tak w zakresie przeprowadzenia pierwszego etapu oceny, tj. oceny w kryteriach od I do IV oraz wartości liczby N i N0 nie wyjaśniono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji sposobu dokonywania i wyników tej oceny, w tym uwzględnionych i odrzuconych pozycji naukowych, stwierdzonych podstaw dla przyznania punktów i ilości tych punktów składających się na wynik końcowy w kryterium, bądź uzasadniających pominięcie określonych osiągnięć w ocenie. Uzasadnienie decyzji ograniczono do ogólnikowych stwierdzeń, że Komitet dokonał analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i odniósł się do zarzutów sformułowanych przez jednostkę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Szczegółowe uzasadnienia poszczególnych elementów opinii Komitetu, w tym odnośnie poszczególnych zarzutów zgłoszonych przez jednostkę, zostały umieszczone w systemie. Z kolei w zakresie przeprowadzenia drugiego etapu oceny, tj. dodatkowej oceny eksperckiej w celu wyłonienia jednostek naukowych kategorii naukowej A+ nie wykazano żadnego uzasadnienia dla przyjęcia wyników punktowych w poszczególnych kryteriach składających się na dodatkową ocenę, czynników kształtujących ten wynik, trybu porównania z innymi jednostkami oraz wyników porównania (choć stwierdzono, że jednostka nie wyróżnia się jakością prowadzonych badań oraz efektami ich realizacji "w porównaniu" do innych jednostek w GWO HS1PR), a uzasadnienie decyzji ograniczono do sformułowania, że uzasadnienia poszczególnych ocen są dostępne dla jednostki w systemie. Zaznaczyć przy tym należy, że nawet w opinii Komisji (w aktach sprawy) dotyczącej dodatkowej oceny eksperckiej dokonanej celem wyboru jednostek kategorii A+ (abstrahując od ogólnego charakteru tej opinii) w kryterium 2 wskazano, iż szczegółowy opis podstawy faktycznej tej oceny zawarty jest w systemie teleinformatycznym SEDN, co faktycznie czyni niemożliwym poznanie motywów podjętego rozstrzygnięcia w ww. zakresie. W efekcie, całość uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sprawie została sformułowana w taki sposób, że nie przedstawia ona żadnych argumentów przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a odwołuje się do danych zawartych w systemie, a więc odsyła do innych źródeł celem jego poznania, co stanowi naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Warto również wskazać na zarzut skargi, iż uzupełnienie treści decyzji miało miejsce już po jej wydaniu, bowiem informacje w systemie informatycznym wprowadzono dopiero po wydaniu decyzji. Istnienie zatem uzasadniona wątpliwość, czy uzupełnione elementy brane były pod uwagę w toku podejmowania rozstrzygnięcia. Rację ma zatem skarżący, że przy ocenie legalności tak sporządzonej i sformułowanej decyzji w istocie niemożliwa staje się ocena, jakie elementy sprawy brane były pod uwagę przy wydaniu decyzji, a jakie wytworzone zostały później. Jak już wyżej wskazano, kategorię naukową jednostce naukowej lub uczelni przyznaje Minister, natomiast Komitet jest organem opiniodawczo-doradczym Ministra. Oznacza to swoisty dualizm funkcji, gdzie Komitet pełni rolę podmiotu fachowego, posiadającego wynikającą z wiedzy specjalistycznej zdolność do dokonania oceny naukowej wartości jednostki, jednak kompetencja orzecznicza w zakresie rozstrzygnięcia sprawy i przyznania kategorii naukowej przysługuje jedynie Ministrowi. Zgodzić należy się zatem ze stanowiskiem skarżącego, że opinia Komitetu nie może kształtować wprost treści rozstrzygnięcia decyzji, stanowi bowiem jedynie podstawowy dowód podlegający ocenie przez orzekającego w sprawie Ministra na zasadzie swobodnej oceny dowodów (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.). Fakt wyposażenia organu w podmioty (jednostki) pomocnicze nie uprawnia do stwierdzenia, że organ decyzyjny zwolniony jest z konieczności rozstrzygnięcia sprawy w podległym mu zakresie. Ocena Komitetu nie może zatem zastępować orzeczenia Ministra, a jej wartość dowodową Minister powinien przedstawić i omówić w treści uzasadnienia decyzji, w szczególności w zakresie w jakim ocena Komitetu nie opiera się na wyniku algorytmu, a stanowi element uznaniowy tego podmiotu. W przedmiotowym postępowaniu Minister nie zrealizował ww. obowiązku, nie przeprowadził bowiem żadnego własnego postępowania wyjaśniającego. Ograniczył się jedynie do potwierdzenia stanowiska Komitetu, nie podejmując przy tym chociażby próby jego przytoczenia w treści uzasadnienia decyzji. Minister w żaden sposób nie odniósł się do tego, czy uznaniowe oceny Komitetu uznaje za słuszne i czy przyznaje im moc dowodową, a jeśli tak, to z jakiego powodu. Wskazać w tym względzie należy, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji (s. 9, akapit 2, zd. 1) wynika, że Komitet dokonał analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i odniósł się do zarzutów sformułowanych przez Jednostkę we wniosku oraz do użytych przez nią argumentów. Tymczasem to rolą Ministra, a nie Komitetu, pozostaje wszechstronna ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz rozważenie zasadności zarzutów jednostki. Następnie w uzasadnieniu decyzji wskazano (s. 9, akapit 3), że w związku ze zgłoszeniem zastrzeżeń dotyczących prawidłowości ustalenia wartości liczb N i N0 (...) Komitet dokonał analizy argumentów przedstawionych w tym zakresie we wniosku i w konsekwencji stwierdził, że wartości te wynoszą, odpowiednio N = 189,06 i N0 = 3. Brak jest jednak w tym zakresie stanowiska Ministra, w którym zostałoby wskazane, czy akceptuje stanowisko Komitetu oraz, czy uznaje ponowne przeliczenie liczb N i N0 za prawidłowe, chociażby pod względem rachunkowym. Dalej podano (s. 9 uzasadnienia, akapit 5), że rozpatrując zastrzeżenia jednostki dotyczące wyników oceny w ramach kryterium I, Komitet dokonał sprawdzenia prawidłowości uwzględnienia w ocenie według tych kryteriów osiągnięć naukowych zgłoszonych przez jednostkę (...). Uzasadnienie decyzji nie zawiera jednak stanowiska Ministra, czy ponowne porównanie i ustalenie wyniku jednostki uznaje za prawidłowe, czy ocenę Komitetu co do uwzględnienia bądź odrzucenia konkretnych pozycji wskazywanych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy uznaje za wystarczającą i wiarygodną, a także czy ponowne przeliczenie punktów przez Komitet odpowiada stanowi faktycznemu sprawy. Nawet w kwestii zasadniczej, tj. przyznania kategorii A+ (s. 12 uzasadnienia zaskarżonej decyzji), Minister ograniczył się do przytoczenia stanowiska Komitetu, nie dokonując chociażby reasumpcji jego ustaleń. Organ poprzestał na stwierdzeniu, że to Komitet w uchwale z dnia [...] kwietnia 2018 r. wyraził opinię co do rozstrzygnięcia sprawy, nie wyjaśniając jednak z jakich powodów ww. opinię Komitetu podzielił. Podkreślić również należy, iż z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby Minister odniósł się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W szczególności nie wyjaśnił, które zarzuty uznał za zasadne, a które nie, jaki miało to wpływ na końcowy wynik oceny w poszczególnych kryteriach i dlaczego punktacja w poszczególnych kryteriach zmieniła się o wskazane wartości. Organ w istocie całkowicie pominął treść zrzutów podniesionych w ww. wniosku, w tym zarzutu 2 wniosku dotyczącego nieuwzględnienia wymienionych tam pozycji dorobku naukowego (pkt a - m). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnych informacji pozwalających ustalić, które pozycje uznano za błędnie pominięte w postępowaniu I instancji, ile punktów i z jakich powodów przyznano w efekcie uwzględnienia zarzutów środka odwoławczego w poszczególnych kryteriach oceny oraz jak ilość tych punktów wpłynęła na końcowy wynik sprawy. Również co do zarzutu 3 ww. wniosku dotyczącego nieuznania za wybitną monografii [...], brak jest w treści zaskarżonej decyzji jakiegokolwiek odniesienia. W konsekwencji zaskarżona decyzja wymyka się spod kontroli Sądu, bowiem nie pozwala na poznanie motywów podjętego rozstrzygnięcia. Jak już wyżej wskazano, w aktach sprawy znajduje się opinia Komisji ds. Grupy Nauk Humanistycznych i Społecznych KEJN sporządzona w ramach dodatkowej oceny eksperckiej (w ramach oceny podstaw do nadania kategorii A+). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby opinia ta została poddana ocenie Ministra jako element materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, co stanowi istotne uchybienie procesowe. W związku z powyższym na obecnym etapie przedwczesne byłoby dokonanie oceny treści ww. dokumentu przez Sąd w kontekście merytorycznych zarzutów skargi. Niemniej jednak warto zwrócić uwagę na przykładowe nieścisłości zawarte w ww. opinii, które trafnie powołał skarżący w treści skargi. Mianowicie, w ramach kryterium 4 przyznano skarżącemu 16 pkt na 50 możliwych (32%). Wskazano, że w ramach tegoż kryterium "jednostka wykazała zatwierdzone przez ekspertów przypadki przychodów z wdrożeń wyników badań, których suma jest najwyższa wśród porównywanych jednostek, jednostka nie wykazała natomiast zatwierdzonych przez ekspertów przypadków aplikacji wyników badań ustępując w tym zakresie trzem jednostkom ([...],[...],[...])". Przy czym całkowicie niezrozumiałym jest dlaczego w ramach przedmiotowego kryterium odwołano się do porównania z [...], skoro - jak wynika z treści opinii Komisji - jednostka ta nie podlegała ponownej ocenie i porównaniu w ramach rozpatrywanych odwołań. Uzasadnienie oceny pozostaje w tym zakresie wewnętrznie sprzeczne, bowiem z jednej strony porównanie w ramach oceny dodatkowej dokonano z jednostkami (tj. [...],[...],[...],[...]), które ze względu na wniesione odwołania podlegają ocenie dodatkowej, a pośród których nie wymieniono [...], to jednak następnie w zakresie kryterium 4 odwołano się do porównania z tą jednostką. Okoliczności tych jednak nie wyjaśniono ani w uzasadnieniu oceny, ani w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto w treści uzasadnienia opinii w kryterium 4 nie wykazano żadnego obiektywnego związku pomiędzy wynikiem punktowym, a badanymi w kryterium przesłankami. Skarżący wskazał również, że warunków prawidłowego uzasadnienia nie spełnia wywód Komisji mający potwierdzać wynik w kryterium 1. Komisja uznała za największe osiągnięcie jednostki w ramach tego kryterium zgłoszenie 5 monografii, które zostały uznane przez ekspertów za wybitne, co daje w liczbach bezwzględnych drugi wynik wśród jednostek porównywanych przy ponownym rozpoznaniu sprawy (po pierwszym [...]) wymagający jednak dodatkowej korekty z uwagi na wysoką liczbę N. Tymczasem skarżący, jak podał, zgłosił w ocenie parametrycznej także inne wysoko punktowane publikacje, w tym m.in. dwie, którym przyznano maksymalną liczbę 50 pkt (tj. tyle, ile monografiom wybitnym), a także cztery inne, które otrzymały 30 pkt lub więcej (większą liczbę punktów niż monografie autorskie). W swojej ocenie Komisja pominęła te publikacje nie uzasadniając swego stanowiska w tym zakresie. Skarżący zasadnie podniósł również, że uzasadnienie oceny dodatkowej nie zawiera wiarygodnej i kompleksowej oceny jednostek kandydujących do uzyskania oceny A+, a w szczególności brak jest porównawczego zestawienia kryteriów, ocen i wniosków zastosowanych względem jednostki wyłonionej jako jednostka kategorii naukowej A+ ([...] w [...]) i jednostki niewyłonionej jako jednostka tej kategorii (skarżący). Przepis § 24 rozporządzenia wymaga przeprowadzenia całego szeregu porównań i ocen, celem wyłonienia jednostek kategorii A+. Komisja powinna zatem w możliwie najbardziej przejrzystej i czytelnej formie dokonać porównawczego zestawienia kryteriów, ocen i wniosków zastosowanych względem jednostki wyłonionej jako jednostka kategorii naukowej A+ ([...] w [...]) i jednostki niewyłonionej jako jednostka tej kategorii, tak aby w zakresie każdego z ocenianych kryteriów widoczna była przewaga, bądź strata jednej jednostki względem drugiej z porównywanych. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika natomiast, w czym wyraża się wyższa ocena osiągnięć naukowych jednostki, która otrzymała kategorię A+, w porównaniu do osiągnięć naukowych skarżącego. Dokonania takiego porównania w całości zaniechano, przy czym - jak wynika z podniesionych wyżej zarzutów dotyczących uzasadnienia dodatkowej oceny eksperckiej, brak ten może mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Sąd nie znając w zakwestionowanym zakresie motywów rozstrzygnięcia, nie może dokonać oceny tego, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 w zw. z art. 7 art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.) oraz granic uznania administracyjnego. Dodać należy, iż organ podjął próbę uzupełnienia swej argumentacji w odpowiedzi na skargę, jednak zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym pismo procesowe, jakim jest odpowiedź na skargę, nie może konwalidować braków zaskarżonej decyzji (por. wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 1992 r. sygn. akt III SA 1838/91; publ. ONSA 1992/2, poz. 45). Braki te powodują konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego z uwagi na naruszenie wskazanych powyżej przepisów procesowych. Rozpatrując sprawę ponownie Minister rozstrzygnie kwestię przyznania skarżącemu kategorii naukowej. W tym celu organ ponownie rozpatrzy sprawę w jej całokształcie, tj. odniesie się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz szczegółowo rozważy zarzuty podniesione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Swe stanowisko w sposób pełny i wyczerpujący przedstawi w uzasadnieniu podjętej decyzji. Organ zważy, iż uzasadnienie decyzji powinno odpowiadać wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. i nie powinno pozostawiać wątpliwości, co do przesłanek, które legły u podstaw rozstrzygnięcia. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. jak w pkt 2 sentencji.