II SA/Wa 1310/21
WyrokWSA w Warszawie2022-01-21
Skład orzekający: Ewa Kwiecińska, Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Karolina Kisielewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, podjęta w formie uchwały Prezydium Komisji w trakcie wideokonferencji i podpisana przez sekretarza Komisji, mimo że w posiedzeniu uczestniczył Przewodniczący, narusza przepisy prawa, w szczególności art. 189 ust. 1b ustawy wprowadzającej oraz art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a.?Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja narusza prawo, ponieważ została podpisana przez sekretarza Komisji, mimo że w posiedzeniu Prezydium uczestniczył Przewodniczący, co stanowi naruszenie art. 189 ust. 1b ustawy wprowadzającej oraz art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. To uchybienie jest dostateczną podstawą do wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego.Stan faktyczny
Z. K. złożył skargę na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów odmawiającą poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora. Organ pierwszej instancji (Rada Naukowa Instytutu PAN) odmówiła poparcia wniosku, a Centralna Komisja utrzymała tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów K.p.a. oraz ustawy o stopniach naukowych, w tym niewłaściwe rozpatrzenie materiału dowodowego i oparcie decyzji na negatywnych recenzjach. Rada Doskonałości Naukowej (następca prawny Centralnej Komisji) wniosła o oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Protokolant referent stażysta Edyta Brzezicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz skarżącego Z. K. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Z. K. decyzją z [...] września 2020 r. (nr [...]) Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, działając na podstawie art. 21 ust. 2 w zw. z art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1789 ze zm.) w zw. z art. 179 ust. 1 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z dnia 3 lipca 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1669 ze zm.), utrzymała w mocy uchwałę Rady Naukowej Instytutu [...] Polskiej Akademii Nauk w [...] z dnia [...] maja 2019 r. o odmowie poparcia wniosku o nadanie skarżącemu tytułu profesora.
W uzasadnieniu podała, m. in. że w postępowaniu w sprawie nadania skarżącemu tytułu profesora powołano pięcioro recenzentów: prof. E. K., prof. J. W., prof. S. K., prof. A. G. oraz prof. M. W.. Recenzje trojga pierwszych wymienionych recenzentów kończyły się konkluzją pozytywną, natomiast prof. A. G. oraz prof. M. W. wnioskowali o odmowę nadania Z. K. tytułu naukowego profesora. Centrala Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w postępowaniu odwoławczym powołała dwóch recenzentów (prof. dr. hab. A. C. oraz prof. dr. hab. K. J.) i obydwie recenzje były dla odwołującego negatywne.
Komisja wyjaśniła, że Sekcja Nauk [...] po zapoznaniu się z odwołaniem dr. hab. Z. K. od uchwały organu I instancji oraz po wysłuchaniu opinii recenzentów Centralnej Komisji w głosowaniu tajnym wypowiedziała się przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady (za uchyleniem uchwały: 3 - głosy, przeciw - 30 głosów, wstrzymujących się - 5 głosów), zaś Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji postanowiło w głosowaniu tajnym nie uwzględnić odwołania i utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Rady (wynik głosowania z dnia 28 września 2020 r.: za uchyleniem zaskarżonej uchwały - 0 głosów, przeciw - 9 głosów, wstrzymujących się - 2 głosy).
Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących nierzetelności recenzji sporządzonych prof. A. G. oraz prof. M. W., podała, że konkluzje zawarte w obu krytycznych recenzjach są należycie uzasadnione i wbrew przekonaniu odwołującego nie można uznać ich za nierzetelne. W dalszej części decyzji organ omówił najważniejsze kwestie zawarte w spornych recenzjach, podał, że zarzuty recenzentów dotyczą objętości i jakości dorobku pohabilitacyjnego Z. K.. Zdaniem recenzentów dorobek ten nie jest zbyt obszerny, artykuły nie ukazywały się w żadnych znaczących międzynarodowych czasopismach, książki, także anglojęzyczna, publikowane były w wydawnictwach polskich, zaś większość treści zawartej w jego "książce profesorskiej", zawarta jest już w jego dwóch wcześniejszych książkach (książce "podoktorskiej" [...]" oraz rozprawie habilitacyjnej "[...]"). W związku z czym tylko część "książki profesorskiej" może być potraktowana jako dorobek pohabilitacyjny.
W konkluzji Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów stwierdziła, że skarżący nie spełnia przesłanek do przedstawienia go do tytułu profesora, o których mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule naukowym w zakresie sztuki.
Z. K. w skardze na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów zarzucił naruszenie art. 75 § 1 k.p.a. oraz art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2020 r., poz. 256 ze zm.), polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego i dokonaniu oceny jego dorobku z pominięciem trzech recenzji pozytywnych oraz oparciu zaskarżonej decyzji wyłącznie na dwóch decyzjach negatywnych.
Zdaniem skarżącego, zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 35 ustawy o stopniach i tytule poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i niewskazanie w uzasadnieniu decyzji imion i nazwisk tzw. superrecenzentów oraz art. 28 ust. 4 i 5 tej ustawy poprzez rozpoznanie odwołania po terminie o którym mowa w tym przepisie.
Z tych powodów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy uchwały z dnia [...] maja 2019 r. Rady Naukowej Instytutu [...] Polskiej Akademii Nauk w [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, na podstawie art. 200 powołanej ustawy.
Rada Doskonałości Naukowej (następca prawny Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (art. 179 ust. 10 ustawy z 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie i wyższym i nauce, Dz.U. poz. 1669 ze zm.) w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.
Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z 1 lipca 2021 r. podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie oraz wniosła o dopuszczenie dowodu z przesłuchania Z. K. na okoliczność "nieprawidłowośći twierdzeń dwóch negatywnych recenzji względem udokumentowanego w sprawie stanu faktycznego" oraz o zobowiązanie organu do złożenia protokołu z posiedzenia Sekcji Nauk [...] Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w sprawie skarżącego, tzw. recenzji przygotowanych na etapie postępowania przed Komisją wraz ze zleceniem przygotowania tych recenzji oraz ze wskazaniem materiału, jaki został poddany badaniu oraz uchwały Prezydium Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów wraz z protokołem posiedzenia, na którym miało miejsce głosowanie w sprawie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zaskarżona decyzja narusza prawo i dlatego skarga Z. K. zasługuje na uwzględnienie.
Z przepisu art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że w ramach kontroli zaskarżonego aktu Sąd jest obowiązany do badania jego zgodności z prawem w pełnym zakresie, nie ograniczając się do zarzutów skargi. Uwzględnia więc z urzędu naruszenia prawa, których nie dostrzegła strona wnosząca skargę.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym, która ma w tej sprawie zastosowanie na podstawie art. 179 ust. 1 ustawy z 3 lipca 2018 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o szkolnictwie wyższym i nauce z 20 lipca 2018 r.
Przepis art. 35 ustawy powołanej ustawy z 14 marca 2003 r. stanowi, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów działa na posiedzeniach plenarnych lub przez swoje organy (ust. 1). Kompetencje organów Komisji i tryb ich działania określa uchwalony przez nią statut (ust. 5). Z treści art. 35 ust. 3 i 4 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym wynika, że zarówno działania Komisji in plenum, jak i działania wymienionych w art. 35 ust. 2 jej organów kolegialnych mają postać uchwał, również wówczas gdy zawierają rozstrzygnięcia o charakterze decyzyjnym. Charakter decyzji administracyjnej ma niewątpliwie uchwała Komisji w sprawie odmowy przedstawienia do tytułu profesora, o której mowa w art. 35 ust. 3 ustawy o stopniach naukowych. Ze Statutu CKdSSiT wynika, że sprawy te należą do kompetencji Prezydium Komisji (§ 8 pkt 2a Statutu).
Uchwale Prezydium Komisji podjętej na posiedzeniu tego organu w dniu [...] września 2020 r. odbytym w formie wideokonferencji (protokół nr [...]) nadano formę decyzji z tej samej daty. Ta decyzja jest przedmiotem skargi. Do niej mają zatem zastosowanie przepisy art. 189 ust. 1a i 1b ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o szkolnictwie wyższym i nauce.
Według tych przepisów posiedzenia prezydium Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów i jej sekcji mogą być przeprowadzane przy użyciu środków komunikacji elektronicznej (ust. 1a); uchwały podjęte w trakcie posiedzenia przeprowadzonego w ten sposób podpisuje przewodniczący Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, a w przypadku jego nieobecności - sekretarz Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.
Ze wspomnianego protokołu posiedzenia Prezydium Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z [...] września 2020 r. wynika, że w posiedzeniu Prezydium uczestniczył Przewodniczący Komisji. Decyzja (uchwała) podjęta na tym posiedzeniu została zaś podpisana przez sekretarza Komisji, co prowadzi do wniosku, że organ naruszył powołany wyżej art. 189 ust. 1 b ustawy wprowadzającej oraz art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. i to uchybienie jest dostateczną podstawą do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Wobec stwierdzonego, istotnego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, za przedwczesne należało uznać odnoszenie się do zarzutów skargi.
Z przedstawionego powodu Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania, jak w pkt 2 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy. Do kosztów tych zaliczył wpis sądowy od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika reprezentującego skarżącego (480 zł), opłatę od dokumentu pełnomocnictwa (17 zł.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło