II SA/Wa 1311/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Eugeniusz Wasilewski (spr.) Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2011 r. sprawy ze skargi Z. O. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej oddala skargę Minister Obrony Narodowej decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez mjr Z. O. od rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr MON Nr [...] (pkt [...]) z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz. W uzasadnieniu decyzji podano, iż mjr Z. O. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym Szefa Wydziału - [...] w [...]. W dniu [...] września 2010 r. oficer wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, a następnie w dniu 26 października 2010 r. (data wpływu do kancelarii WKU [...]) zainteresowany wystąpił z wnioskiem o wycofanie złożonego wypowiedzenia stosunku służbowego. Przedmiotowego wniosku nie poparł Dowódca [...] Okręgu Wojskowego, jak również Szef Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych RP. Pismem z dnia 5 stycznia 2011 r., Dyrektor Departamentu Kadr MON odmówił oficerowi wyrażenia zgody na wycofanie wypowiedzenia i rozkazem personalnym Nr [...] (pkt [...]) z dnia [...] stycznia 2011 r., zwolnił mjr Z.O. z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] marca 2011 r., wskutek upływu okresu wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza zawodowego. Przedmiotowy rozkaz personalny został wydany na podstawie art. 111 pkt 9 lit. a, art. 114 ust. 5 oraz art. 115 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.), a także w oparciu o § 11 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 stycznia 2008 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 23, poz. 137 ze zm.). Od powyższego rozkazu oficer złożył odwołanie do Ministra Obrony Narodowej, w którym wskazał, iż na zmianę stanowiska w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej wpłynęła jego sytuacja rodzinna. Podniósł także, że Dyrektor Departamentu Kadr MON, nie wyrażając zgody na wycofanie wypowiedzenia, powinien był wydać decyzję - z uzasadnieniem podjętego rozstrzygnięcia. Minister Obrony Narodowej nie podzielając zarzutów odwołania podał, iż zgodnie z dyspozycją art. 114 ust. 1 oraz ust. 5 przywołanej ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierz zawodowy może w każdym czasie wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny. Zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej wskutek dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, następuje po upływie sześciu miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia, w ostatnim dniu miesiąca. W rozpatrywanej sprawie, mjr Z. O. w dniu [...] września 2010 r. wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, wskutek czego zaistniała przesłanka określona w art. 111 pkt 9 lit. a wojskowej ustawy pragmatycznej, dająca podstawę do zwolnienia wymienionego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy. Odnosząc się natomiast do kwestii złożonego przez oficera wniosku z dnia 26 października 2010 r., w którym wniósł on o wyrażenie zgody na wycofanie dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, organ wyjaśnił, że zgodnie z § 11 ust. 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 stycznia 2008 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej, wycofanie wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez żołnierza zawodowego może nastąpić na pisemny wniosek żołnierza, za zgodą organu zwalniającego. Z przepisu tego nie wynika obowiązek pozytywnego rozpatrzenia takiego wniosku i, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1633/06, organ nie musi swojego stanowiska uzasadniać, bowiem żaden przepis nie nakłada na niego takiej powinności. W niniejszej sprawie organ zwalniający zgody takiej nie udzielił, o czym zainteresowany został poinformowany pismem Dyrektora Departamentu Kadr MON z dnia 5 stycznia 2011 r. Minister wyjaśnił, że w chwili obecnej, w związku z przeprowadzanymi w Siłach Zbrojnych RP zmianami organizacyjno- etatowymi (między innymi w Terenowych Organach Administracji Wojskowej), zmniejszeniu ulega liczba stanowisk służbowych dla oficerów starszych i priorytetem dla organów wojskowych jest zapewnienie stanowisk dla oficerów nie posiadających jeszcze wysługi emerytalnej. Odwołujący się, na dzień zwolnienia z zawodowej służby wojskowej będzie posiadał pełną wysługę emerytalną. Odnosząc się do zarzutu zastosowania przez Dyrektora Departamentu Kadr MON niewłaściwej formy rozstrzygnięcia w sprawie odmowy wyrażenia zgody na wycofanie wypowiedzenia organ wskazał, iż przepisy prawa materialnego, czyli ustawa o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, nie przewiduje rozstrzygania tej kwestii w formie decyzji administracyjnej. Tak więc załatwienie sprawy może nastąpić zwykłym pismem, informującym stronę o sposobie załatwienia jej wniosku. Organ wskazał, że powyższe stanowisko potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38 z glosą J. Borkowskiego - "stwierdzenie zawarte w art. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej formie". Podobnie przyjęto w wyroku NSA z dnia 7 września 1982 r., SA/Wr 362/82, ONSA 1982, nr 2, poz. 8 - "Organy administracji załatwiają sprawę przez wydanie decyzji, o których mowa w art. 104 k.p.a., ale tylko w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych (art. 1 § 1 pkt 1 k.p.a.), co oznacza że forma działania organów ma wynikać z prawa materialnego". Podniesiony zarzut jest zatem nieuzasadniony. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Z. O., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą uzasadniał niedotrzymaniem obowiązujących procedur prawnych oraz brakiem dogłębnej analizy okoliczności mających wpływ na podjęcie przez właściwe organy wojskowe decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Zdaniem skarżącego rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr MON w sprawie zwolnienia go z dniem 31 lipca 2010 r. z zawodowej służby wojskowej wywołuje u niego straty moralne oraz niekorzystne skutki finansowe. W piśmie procesowym z dnia 25 października 2011 r. pełnomocnik skarżącego dodatkowo wskazał na nieprawidłowości jakie wystąpiły w procesie opiniowania mjr Z.O.. Wystawiona w opinii okresowej ocena dostateczna skutkowała zwolnieniem żołnierza z zawodowej służby wojskowej, określonym w rozkazie personalnym Dyrektora Departamentu Kadr MON Nr [...] (pkt [...]) na dzień [...] lipca 2010 r. Pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi, iż nie dokonał oceny, czy oświadczenie skarżącego z dnia [...] września 2010 r. mogło być potraktowane jako wypowiedzenie, o którym mowa w art. 114 ust. 1 i ust. 5 ustawy pragmatycznej i czy mogło być podstawą wszczęcia procedury administracyjnej w przedmiocie zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej. W ocenie pełnomocnika skarżącego wydane decyzje, jako akty naruszające art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., powinny być wyeliminowane z obrotu prawnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na poczynione w sprawie ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Mjr Z. O. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym Szefa Wydziału – [...] w [...] z okresem kadencji na stanowisku od dnia [...] lipca 2007 r. do dnia [...] czerwca 2010 r. W związku z upływem kadencji na zajmowanym stanowisku służbowym oficer otrzymał w opinii okresowej, wystawionej przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w [...] - ocenę ogólną dostateczną. Z uwagi na powyższe, decyzją Dyrektora Departamentu Kadr MON Nr [...] (pkt [...]) z dnia [...] maja 2010 r., został on zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony z dniem 31 lipca 2010 r. do rezerwy wskutek otrzymania ogólnej oceny dostatecznej w okresowej opinii służbowej. Od decyzji tej oficer odwołał się, a przed doręczeniem mu ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. złożył wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Mając na względzie interes oficera, organ przychylił się do złożonego wypowiedzenia i w trybie art. 155 k.p.a. uchylił ostateczną decyzję Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz poprzedzający ją rozkaz personalny Dyrektora Departamentu Kadr MON Nr [...] (pkt [...]) z dnia [...] maja 2010 r. i zwolnił oficera w związku ze złożonym wypowiedzeniem stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. W sprawie nie budzi wątpliwości, iż pismem z dnia 9 września 2010 r., które wpłynęło do Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Krakowie w dniu 15 września 2010 r., mjr Z. O. wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej. Powyższe wypowiedzenie zostało złożone w czasie pozostawania oficera w zawodowej służbie wojskowej, gdyż termin jego zwolnienia został ustalony decyzją Ministra Obrony Narodowej Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., na dzień [...] września 2010 r. Przedmiotowe wypowiedzenie, wobec braku zgody na jego wycofanie, wywołało skutek w postaci zwolnienia mjr Z. O. z zawodowej służby wojskowej rozkazem personalnym Nr [...] Dyrektora Departamentu Kadr z dniem [...] marca 2011 r. wskutek upływu terminu wypowiedzenia. Nastąpiło to po uchyleniu przez Ministra Obrony Narodowej, decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2010 r., na podstawie art. 155 k.p.a. rozkazu personalnego Nr [...] i decyzji Nr [...] zwalniających żołnierza z dniem [...] września 2010 r. W ocenie Sądu w procesie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej nie zaistniały uchybienia stwarzające podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, czy też stwierdzenia jej nieważności, o co wnosił pełnomocnik skarżącego. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.