II SA/Wa 1313/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na pismo Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odwołania z zajęć dydaktycznych w [...] oraz pozbawienia uposażenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę W dniu 24 maja 2011 r. M. J. wniósł, za pośrednictwem Ministra Obrony Narodowej skargę na, jak wskazał, decyzję tego organu – zawartą w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w sprawie odwołania z zajęć dydaktycznych w Wyższej [...] oraz pozbawienia uposażenia. W uzasadnieniu skargi M. J. podniósł, że w powyższym piśmie organ błędnie uznał, że nie ma ono charakteru decyzji administracyjnej. Prawidłowość swojego stanowiska skarżący wywiódł z dotychczas wydanych przez organy wojskowe aktów kształtujących jego sytuację, a mianowicie orzeczeń komisji lekarskich, wskutek których, z dniem 2 sierpnia 2010 r. został odwołany z uczestnictwa w zajęciach dydaktycznych w [...]. W ocenie skarżącego, odwołanie od tych zajęć nastąpiło bez podstawy prawnej bowiem zwolnienie ze służby nastąpiło dopiero w oparciu o prawomocną decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], a tym samym orzeczenia komisji lekarskich nie mogły samoistnie wywołać skutku w postaci odsunięcia od zajęć. Jednocześnie skarżący podniósł, że rozkaz wydany dla celów ewidencyjnych jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów k.p.a., co wynika także z orzecznictwa sądowoadministracyjnego, a w rezultacie zwolnienie z mocy prawa następuje dopiero z chwilą uprawomocnienia się rozkazu ewidencyjnego wydanego w tym przedmiocie (art. 130 § 2 k.p.a.). Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji Komendanta [...], ewentualnie uchylenie tychże decyzji. W odpowiedzi na skargę, Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie. Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe, w pierwszej kolejności, organ wskazał, że ostatecznym orzeczeniem Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r. skarżący został uznany za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej, a wydanym dla celów ewidencyjnych rozkazem Rektora [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr 16 pkt 1 i następnie utrzymanym w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...], skarżący został zwolniony ze służby kandydackiej wskutek ustalenia przez wojskową komisje lekarską niezdolności do zawodowej służby wojskowej. Dalej, Minister Obrony Narodowej wyjaśnił, że dwoma pismami z dnia 28 stycznia 2011 r. skarżący wystąpił do Rektora o wydanie pisemnego rozkazu odwołującego z zajęć dydaktycznych oraz o wyrównanie przedwcześnie odebranego uposażenia. Jak podkreślił Minister, w obydwu pismach skarżący oparł swoje żądania na twierdzeniu, że skutek zwolnienia go ze służby kandydackiej wywołała dopiero decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2011 r. Na powyższe pisma skarżącemu udzielił odpowiedzi radca prawny [...] (pismo z dnia [...] marca 2011 r.), a po kolejnym piśmie skarżącego skierowanym tym razem do Ministra Obrony Narodowej i zatytułowanym "wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosków rozpatrzonych przez [...] w dniu [...] marca 2011 r. (pismo z dnia 28 marca 2011 r.), odpowiedzi udzielił Minister Obrony Narodowej właśnie zaskarżonym do WSA w Warszawie pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Zdaniem organu, udzielona skarżącemu odpowiedź nie jest, wbrew jego twierdzeniom, decyzją administracyjną, lecz stanowi zawiadomienie o załatwieniu skargi M. J. na działania Rektora zamieszczonej w piśmie z dnia 28 marca 2011 r. Wedle organu, skarga ta jest zatem skargą, o której mowa w art. 227 k.p.a., tzn. skargą rozpatrywaną w odrębnym trybie. Kontrola zaś sposobu załatwiania skarg w tym trybie została wyłączona spod kognicji sądów administracyjnych i nie mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego ujętym przez ustawodawcę w art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w formie zamkniętego katalogu aktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące Ministra Obrony Narodowej podpisane przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej. W swej treści zaskarżone pismo zawiera jedynie wyjaśnienie przepisów prawa zastosowanych przez organy wojskowe orzekające w sprawie stosunku służbowego skarżącego i to zarówno w zakresie jego zdolności do służby, zwolnienia ze służby, jak też skutków prawnych wywołanych przez poszczególne, wydane w jego sprawie akty, w tym m.in., wyjaśnia kwestionowaną przez skarżącego w korespondencji z organami wojskowymi datę zwolnienia z czynnej służby wojskowej pełnionej jako służba kandydacka. W konsekwencji pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej. Natomiast treść cytowanego wyżej przepisu art. 3 § 2 nie obejmuje skarg na pisma informujące. Skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Z kolei, sformułowane w skardze zarzuty w odniesieniu do przedwczesności zwolnienia ze służby i dalszych tego skutków prawnych nie czynią skargi dopuszczalną skoro już sam przedmiot zaskarżenia pozostaje poza właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Oznacza to zatem, że sprawa ze skargi M. J. nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.