II SA/Wa 1313/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska (spr.), Adam Lipiński, Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2017 r. brak numeru w przedmiocie odwołania ze stanowiska członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w W. - oddala skargę - W dniu [...] sierpnia 2017 r. L. K. (zwana dalej skarżącą) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] lipca 2017 r., wydaną na podstawie art. 15 ust. 10 w zw. z art. 15 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 561), orzekającą o odwołaniu skarżącej, z dniem [...] lipca 2017 r., ze stanowiska etatowego członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] (zwanej dalej RIO). Zaskarżona decyzja wydana została w konsekwencji złożenia przez skarżącą w dniu [...] czerwca 2017 r. pisma skierowanego do Prezesa Rady Ministrów z wnioskiem o odwołanie jej z dniem [...] lipca 2017 r. ze stanowiska członka Kolegium, w związku z zamiarem przejścia na emeryturę. Skarżąca złożyła ww. pismo za pośrednictwem Prezesa RIO, który pismem z dnia [...] lipca 2017 r. zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów, za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, o odwołanie skarżącej ze stanowiska etatowego członka Kolegium w związku ze złożeniem przez skarżącą rezygnacji z pełnienia tej funkcji. Przychylając się do wniosku Prezesa RIO, przy piśmie z dnia [...] lipca 2017 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji skierował do Prezesa Rady Ministrów, do akceptacji i podpisu, projekt aktu odwołania skarżącej ze stanowiska. Pismem zaś z dnia [...] lipca 2017 r., wysłanym za pośrednictwem ePUAP do Prezesa Kolegium RIO oraz do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, skarżąca zwróciła się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z prośbą o wycofanie jej wniosku o odwołanie ze stanowiska członka Kolegium RIO, w związku z odstąpieniem od zamiaru przejścia na emeryturę. Ww. oświadczenie skarżącej zostało przesłane Prezesowi Rady Ministrów przy piśmie z dnia [...] lipca.2017 r. i wpłynęło do KPRM w dniu [...] lipca 2017 r., czyli po wydaniu decyzji odwołującej skarżącą z funkcji. Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., wydaną na podstawie art. 15 ust. 10 w zw. z art. 15 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 561), Prezes Rady Ministrów orzekł o odwołaniu skarżącej, z dniem [...] lipca 2017 r., ze stanowiska etatowego członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] (zwanej dalej RIO). W skardze na ww. decyzję skarżąca wniosła o jej uchylenie, zarzucając wydanie jej z naruszeniem przepisów: 1) art. 15 ust. 9 pkt 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, poprzez brak zaistnienia przesłanki odwołania, czyli brak rezygnacji ze stanowiska, 2) art. 107 § 3 Kpa, poprze brak wskazania wszystkich elementów stanu faktycznego, jak również nieprawidłowo ustalony stan faktyczny i brak dokonania oceny wszystkich okoliczności sprawy. Skarżąca tłumaczyła, że wniosek o odwołanie ze stanowiska członka Kolegium złożyła w związku z uchwaleniem przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, niekorzystnej dla jej sytuacji, ustawy zmieniającej ustawę o regionalnych izbach obrachunkowych. Jednak z uwagi na veto Prezydenta do ww. ustawy zmieniającej, zdecydowała o wycofaniu rezygnacji ze stanowiska. Skarżąca wyjaśniła nadto, że z powodu przesłania jej rezygnacji ze stanowiska członka Kolegium przez Prezesa RIO Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz przekazaną telefonicznie w dniu [...] lipca 2017 r., przez pracownika ww. Ministerstwa informacją, że pismo znajduje się jeszcze w Ministerstwie, zdecydowała się wystąpić z prośbą do Ministra o wycofanie przedmiotowego wniosku. Skarżąca podniosła też, że w dniu [...] sierpnia 2017 r. uzyskała, informację, że jej pismo z dnia [...] lipca 2017 r. o wycofanie wniosku o odwołanie ze stanowiska członka Kolegium, zostało wysłane pocztą elektroniczną Prezesowi Rady Ministrów dopiero po [...] dniach od dnia jego złożenia, tj. w dniu [...] lipca 2017 r. przy piśmie z dnia [...] lipca 2017 r., pomimo że problem dotyczy bardzo ważnych, życiowych spraw ludzkich i powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki. Uzasadniając zarzut nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy, skarżąca wskazała, że na istniejącą rozbieżność co do terminu przekazania jej wniosku do właściwego organu. Podniosła bowiem, że w dniu [...] sierpnia 2017 r. uzyskała informację, że jej wniosek o odwołanie ze stanowiska członka Kolegium z dniem [...] lipca 2017 r., przesłany do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji przez Prezesa RIO w [...] pocztą elektroniczną w dniu [...] lipca 2017 r., przekazany został Prezesowi Rady Ministrów w dniu [...] lipca 2017 r., a nie jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w dniu [...] lipca 2017 r. Nadto, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wbrew wymogom zawartym w art.107 § 3 Kpa, nie odniesiono się w żaden sposób do pisma skarżącej z dnia [...] lipca 2017 r. o wycofanie wniosku o odwołanie ze stanowiska członka Kolegium. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pismo wycofujące oświadczenie o rezygnacji ze stanowiska wpłynęło do KPRM w dniu [...] lipca 2017 r. czyli po wydaniu decyzji odwołującej skarżącą z funkcji. Nadto pełnomocnik organu wskazał, że cofnięcie rezygnacji ze stanowiska należy oceniać przez pryzmat art. 61 § 1 Kc, stąd też, skoro cofnięcie rezygnacji z funkcji doszło do organu później niż sama rezygnacja, to nie wywiera skutków prawnych, czyniąc zaskarżoną decyzję prawidłową. Pełnomocnik organu podkreślił przy tym, że adresatem oświadczenia o cofnięciu rezygnacji z funkcji jest Prezes Rady Ministrów i to do niego a nie do ww. Ministerstwa skarżąca powinna przesłać swoje oświadczenie, w szczególności w sytuacji, gdy skarżąca wiedziała, że wniosek Prezesa RIO i jej rezygnacja nie dotarły do Prezesa Rady Ministrów, ponieważ w takiej sytuacji odwołanie oświadczenia doszłoby do adresata wcześniej niż sama rezygnacja. Pełnomocnik organu stwierdził też, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze w zaskarżonej decyzji nie poczyniono wadliwych ustaleń, bowiem wniosek został przekazany organowi [...] lipca 2017r. a jedynie data jego wpływu była późniejsza. W piśmie z dnia [...] listopada 2017 r., złożonym na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, skarżąca obszernie odniosła się do odpowiedzi organu na skargę. Zarzuciła przede wszystkim, że niedopuszczalnym było powoływanie, się przez organ na art. 61 § 1 kc, skoro przepis ten ma zastosowanie do stosunków cywilnoprawnych, nie zaś publicznoprawnych. Skarżąca podała też, że Kodeks postępowania administracyjnego zawiera pełną regulację czynności związanych z postępowaniem administracyjnym. Skarżąca odniosła się też do informacji, którą uzyskała od Kierownika Biura Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...], który z kolei uzyskał ją z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z której wynikało, że jej wniosek o odwołanie ze stanowiska, skierowany do Prezes Rady Ministrów znajduje się jeszcze w Ministerstwie i nie został przekazany do Prezes Rady Ministrów. Mając taką wiedzę wystąpiła pocztą elektroniczną do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych o wycofanie go. W związku z tym wskazała przez organ na naruszenie art. 65 § 1 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 15 ust. 10 w zw. z art. 15 ust. 9 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 561). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych w skład kolegium regionalnej izby obrachunkowej wchodzą prezes izby jako przewodniczący kolegium oraz pozostali członkowie. Członka kolegium powołuje Prezes Rady Ministrów, na wniosek prezesa izby, zgłoszony po uzyskaniu opinii kolegium izby, przyjętej w głosowaniu tajnym, w obecności co najmniej połowy jego składu (ust. 2). Połowę składu kolegium izby stanowią członkowie powołani spośród kandydatów zgłoszonych do kolegium przez organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego (ust. 3). Członkostwo w kolegium izby ma charakter etatowy lub pozaetatowy. Charakter członkostwa określa Prezes Rady Ministrów, na wniosek prezesa izby (ust. 4). Etatowego członka kolegium powołuje się na czas nieokreślony (ust. 5). Pozaetatowego członka kolegium powołuje się na 6-letnią kadencję (ust. 6). Zgodnie zaś z art. 15 ust. 9 ww. ustawy odwołanie członka kolegium następuje w przypadku: 1) złożenia rezygnacji ze stanowiska, 2) utraty co najmniej jednego z warunków określonych w ust. 8, 3) stwierdzenia powtarzającego się naruszania prawa podczas wykonywania obowiązków lub uchylania się od ich wykonania. Prezes Rady Ministrów na wniosek prezesa izby odwołuje członka kolegium w przypadkach określonych w ust. 9. Przepisy art. 16a ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio (ust. 10). Według zaś § 7 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2004 r. w sprawie siedzib i zasięgu terytorialnego regionalnych izb obrachunkowych oraz szczegółowej organizacji izb, liczby członków kolegium i trybu postępowania (Dz. U. Nr 167, poz. 1747) w związku z art. 2 ust. 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przygotowuje wnioski o powołanie i odwołanie prezesów izb, ich zastępców oraz członków kolegium. Przystępując do rozpoznania niniejszej sprawy wskazać należy, że nie kwestionowane jest, że pismem z dnia [...] czerwca skarżąca wystąpiła do Prezesa Rady Ministrów z prośbą o odwołanie jej ze stanowiska Członka Kolegium z dniem [...] lipca 2017 r., w związku z zamiarem przejścia na emeryturę. Skarżąca złożyła ww. pismo za pośrednictwem Prezesa RIO, który pismem z dnia [...] lipca 2017 r. zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów, za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, o odwołanie skarżącej ze stanowiska etatowego członka Kolegium, w związku ze złożeniem przez skarżącą rezygnacji z pełnienia tej funkcji. Prezesa RIO, przychylając się do tego wniosku, pismem z dnia [...] lipca 2017 r. przesłał wniosek skarżącej do Ministra Spraw Wewnętrznych, z prośbą o przekazanie go Prezesowi Rady Ministrów. Następnie pismem z dnia [...] lipca 2017 r., które wpłynęło do Kancelarii Ogólnej Prezesa Rady Ministrów w dniu [...] lipca 2017 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji skierował do Prezesa Rady Ministrów, do akceptacji i podpisu, projekt aktu odwołania skarżącej ze stanowiska. Pismem z dnia [...] lipca 2017 r., wysłanym za pośrednictwem ePUAP do Prezesa Kolegium RIO oraz do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, skarżąca zwróciła się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z prośbą o wycofanie jej wniosku o odwołanie ze stanowiska członka Kolegium RIO, w związku z odstąpieniem od zamiaru przejścia na emeryturę. Ww. oświadczenie skarżącej zostało przesłane Prezesowi Rady Ministrów przy piśmie z dnia [...] lipca.2017 r. i wpłynęło do KPRM w dniu [...] lipca 2017 r., czyli po wydaniu decyzji odwołującej skarżącą z funkcji. Rozpoznając zatem niniejszą sprawę istotna jest odpowiedź na pytanie, czy złożenie rezygnacji stanowi oświadczenie woli, którego odwołanie powinno być oceniane według art. 61 K.c., czy też stanowi ono wniosek wszczynający postępowanie administracyjne w myśl art.61 § 1 K.p.a., którego cofnięcie powoduje umorzenie postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 K.p.a. Odpowiedź na to pytanie wymaga przede wszystkim ustosunkowania się do charakteru prawnego oświadczenia składanego na podstawie art.15 ust. 9 pkt 1. ustawy z dnia 7 października 1992 r. o RIO, a także charakteru prawnego oświadczenia o jego cofnięciu. Zgodzić się należy z organem, że z postępowaniem administracyjnym mogą być związane różnego typu oświadczenia - zarówno stron, uruchamiające takie postępowanie bądź składane w jego toku. Mogą one stanowić oświadczenia woli, jak i wiedzy oraz przybierać różny charakter: oświadczeń materialnych, procesowych oraz o charakterze mieszanym. Oświadczenia materialne wywołują skutki materialnoprawne w sferze uprawnień i obowiązków materialnoprawnych określonych podmiotów, a oświadczenia procesowe oddziaływują na wewnętrzne stosunki danego postępowania, natomiast oświadczenia o charakterze mieszanym z jednej strony wywierają wpływ na postępowanie - bądź w sposób bezpośredni, tworząc obowiązek organu ustosunkowania się do żądania zawartego w oświadczeniu, bądź pośrednio, wpływając na wydanie orzeczenia określonej treści - a jednocześnie wywołuje skutki materialnoprawne, oddziaływując na sferę materialnych uprawnień i obowiązków składającego oświadczenie. Na tym tle pojawia się pytanie, według jakiego reżimu prawnego należy oceniać i kwalifikować składane oświadczenia. Jest to o tyle istotne, że przepisy procesowe prawa administracyjnego regulują jedynie sposób działania i zachowanie się organu z uwagi na skutki administracyjnoprawne oświadczeń procesowych. Nie regulują skutków materialnych, związanych ze składaniem i wadami oświadczenia woli, ani skutków cofania oświadczeń o charakterze materialnym. Również w ustawie z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych nie ma regulacji w omawianym zakresie. Problem charakteru prawnego takich oświadczeń wzbudził szereg kontrowersji w literaturze oraz rozbieżności w orzecznictwie w szczególności na tle ustaw dotyczących tzw. służb mundurowych przewidujących podobną procedurę jak w u.r.i.o odwołania funkcjonariusza ze służby w przypadku jego rezygnacji. Zagadnienie to zostało rozstrzygnięte przez uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie 7 sędziów NSA z dnia 5 grudnia 2011 r. sygn. akt I OPS 4/11, w której stwierdzono, że pisemne zgłoszenie przez funkcjonariusza wystąpienia ze służby, na podstawie art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz.U. Nr 74, poz. 676 ze zm.) jest oświadczeniem woli, do którego ma zastosowanie art. 61 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Nie jest sporne, że decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., wydaną na podstawie art. 15 ust. 10 w zw. z art. 15 ust. 9 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 561), Prezes Rady Ministrów odwołał skarżącą, z dniem [...] lipca 2017 r., ze stanowiska etatowego członka Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] (zwanej dalej RIO). Słusznie podnosi organ, że z regulacji zawartej w art. 15 ust. 10 pow. ustawy o RIO określenie odwołuje oznacza, że odwołanie członka kolegium na podstawie tego przepisu ma charakter obligatoryjny. Przepis ten nakłada bowiem na organ obowiązek odwołania członka kolegium w przypadku złożenia rezygnacji ze stanowiska (art. 15 ust. 9 pkt 1 pow. ustawy). Z uwagi na kategoryczne sformułowanie tego przepisu, organ nie ma zatem możliwości wydania innego rozstrzygnięcia. Członek kolegium ma bowiem prawo być odwołanym z funkcji członka kolegium, a organ obowiązany jest wydać stosowną decyzję w tym zakresie. Występując w dniu [...] czerwca 2017 r. o odwołanie ze stanowiska członka kolegium, skarżąca złożyła oświadczenie woli skierowane do określonego adresata, to jest do Prezesa Rady Ministrów. Złożenie rezygnacji ze stanowiska członka kolegium ma charakter mieszany, w której elementy materialnoprawne i procesowe występują łącznie. Wystąpienie to nie tylko wszczyna postępowanie administracyjne, ale przede wszystkim wywołuje skutki w zakresie prawa materialnego. Członek kolegium ma prawo żądać od organu, a organ obowiązany jest wydać w zakreślonym terminie stosowną decyzję o odwołaniu ze stanowiska członka kolegium. Prawo zgłoszenia rezygnacji ze stanowiska jest zatem elementem wyznaczającym materialnoprawny status członka kolegium. Wskazuje na dobrowolny, a nie przymusowy charakter tego powołania. Słusznie też wskazuje organ, że złożenie rezygnacji ze stanowiska jest oświadczeniem woli w rozumieniu zasad Kodeksu cywilnego. Zgodnie zaś z art. 61 K.c., oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła skutecznie zapoznać się z jego treścią. Z kolei odwołanie oświadczenia jest skuteczne, gdy dotarło do adresata jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. W ocenie Sądu organ zasadnie ocenił w odpowiedzi na skargę, że w niniejszej sprawie skarżąca nie uchyliła się skutecznie od swojego oświadczenia woli zawartego w piśmie z dnia [...] lipca 2016 r. Pismo to dotarło do adresata – Prezesa Rady Ministrów, w dniu [...] lipca 2017 r. (data na prezentacie). Należy podkreślić, że decydująca przy ocenie skuteczności cofnięcia oświadczenia woli jest chwila, w której oświadczenie takie dotarło do adresata. Skoro odwołanie oświadczenia nie dotarło do adresata jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej, zaś organ nie wyraził zgody na cofnięcie takiego oświadczenia, to nie można uznać, że doszło do jego skutecznego cofnięcia. Nie ma wobec tego znaczenia okoliczność cofnięcia oświadczenia woli (żądania cofnięcia rezygnacji ze stanowiska), które wprawdzie skarżąca złożyła za pośrednictwem ePUAP pismem z dnia [...] lipca 2017 r., jednakże nie skierowała go do Prezesa Rady Ministrów a do Prezesa Kolegium RIO oraz do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Podkreślić należy, że kierując pismo do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, zawarła w nim prośbę o wycofanie jej wniosku o odwołanie ze stanowiska członka Kolegium RIO, w związku z odstąpieniem od zamiaru przejścia na emeryturę. Podkreślić należy, że według § 7 pkt 3 pow. rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 lipca 2004 r. w sprawie siedzib i zasięgu terytorialnego regionalnych izb obrachunkowych oraz szczegółowej organizacji izb, liczby członków kolegium i trybu postępowania w związku z art. 2 ust. 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przygotowuje jedynie wnioski o powołanie i odwołanie prezesów izb, ich zastępców oraz członków kolegium, nie jest zaś władny oceniać czy wniosek skarżącej może zostać wycofany czy nie, a to oznacza, że skarżąca swoje oświadczenie woli o wycofaniu żądania rezygnacji ze stanowiska złożyła do organu niewłaściwego w sprawie. Jak już było powiedziane wyżej oświadczenie skarżącej przesłane zostało Prezesowi Rady Ministrów, przy piśmie z dnia [...] lipca.2017 r. i wpłynęło do KPRM w dniu [...] lipca 2017 r., czyli już po wydaniu decyzji odwołującej skarżącą z funkcji. Podkreślić należy, że przewidziane w Kodeksie cywilnym ograniczenia możliwości odwołania oświadczenia woli złożonego innemu podmiotowi wynikają z chęci ochrony nie tylko osoby, która złożyła oświadczenie woli, ale i podmiotu, któremu oświadczenie zostało złożone. Złożenie bowiem takiego oświadczenia wywołuje skutki prawne także w sferze interesów tego podmiotu. W razie złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku prawnego o charakterze trwałym druga strona zmuszona jest często do nawiązania innego stosunku tego samego rodzaju. W odniesieniu do stosunków, w ramach których świadczone są określone czynności, będzie to dotyczyło konieczności znalezienia innej osoby, która będzie czynności takie świadczyła. Stosunek służbowy członka kolegium jest stosunkiem dwustronnym, którego przedmiotem jest swoistego rodzaju zatrudnienie. Zgłoszenie przez członka kolegium wystąpienia ze służby powoduje ustanie stosunku służbowego w formie przewidzianym w ustawie. Organ który jest stroną tego stosunku nie ma możliwości odmowy odwołania takiej osoby z bycia członkiem kolegium. Skoro tak, to trzeba zapewnić temu organowi możliwość znalezienia następcy. Poszukiwania takie niewątpliwie wymagają czasu. Gdyby zaś przyjąć, że członek kolegium może bez żadnych ograniczeń cofnąć zgłoszenie o wystąpieniu ze służby aż do czasu zakończenia postępowania administracyjnego, oznaczałoby to, że to odwołany członek kolegium decyduje o tym, kiedy organ może podjąć czynności związane z zawarciem nowego stosunku służbowego. Z przedstawionych powyżej rozważań wynika, że o ile wniosek zawierający rezygnację ze stanowiska nie jest obarczony wadami oświadczenia woli wskazanymi w Kodeksie cywilnym oraz nie został w sposób skuteczny cofnięty, co wykazano wyżej, to organ zobowiązany jest wydać decyzję o odwołaniu członka kolegium na podstawie art. 15 ust. 10 pow. ustawy o RIO. Nie należy natomiast do kompetencji organu badanie motywacji wnioskodawcy. Żądanie z dnia [...] czerwca 2017 r. zostało sformułowane w sposób kategoryczny i prawidłowo zatem organy zastosowały w niniejszej sprawie ww. przepis, wydając decyzję o odwołaniu członka kolegium . Do wycofania takiego oświadczenia nie mogą mieć więc zastosowania przepisy o umorzeniu postępowania na wniosek strony. Przepisy te regulują bowiem wyłącznie zagadnienia procesowe. Należy jednak odróżnić wycofanie oświadczenia od żądania umorzenia postępowania na wniosek osoby, która takie żądanie zgłosiła. Skuteczne wycofanie oświadczenia niweczy wszystkie jego skutki, nie ma tu znaczenia ocena ewentualnej sprzeczności z interesem społecznym. W razie spełnienia warunków z art. 61 K.c. co do skutecznego cofnięcia oświadczenia albo zgody organu postępowanie będzie podlegać umorzeniu jako bezprzedmiotowe w trybie art. 105 § 1 K.p.a.; nie będzie tu miał natomiast zastosowania art. 105 § 2 K.p.a. Należy przy tym stanowczo podkreślić, że adresatem oświadczenia o cofnięciu rezygnacji z funkcji jest Prezes Rady Ministrów i to do niego a nie do MSWiA skarżąca powinna przesłać swoje oświadczenie. W szczególności w sytuacji, gdy skarżąca wiedziała, że wniosek Prezesa RIO i jej rezygnacja nie dotarły do Prezesa Rady Ministrów. W takim wypadku odwołanie oświadczenia doszłoby do adresata wcześniej niż sama rezygnacja. W niniejszej sprawie taka sytuacja jednak nie miała miejsca dlatego oświadczenie woli skarżącej o cofnięciu rezygnacji z funkcji nie wywiera skutków prawnych czyniąc prawidłową zaskarżoną decyzję. Uchylenie się od skutków złożonego oświadczenia woli dopuszczalne jest tylko w przypadku, gdy zachodzi jedna z wad oświadczenia woli, określonych w art. 82 - 88 K.c. Z przepisów tych wynika, że możliwe jest uznanie za nieważne oświadczenia woli, które zostało złożone przez osobę znajdującą się w stanie wyłączającym świadome albo swobodne podejmowanie decyzji i wyrażenie woli (dotyczyć to może w szczególności choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego, chociażby przemijającego zaburzenia czynności psychicznych). Istnieje także możliwość uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu albo groźby bezprawnej. Istotne w niniejszej sprawie jest, że w toku postępowania przed organami administracji skarżąca nie wskazywała na takie okoliczności. Z powyższymi wadami oświadczenia woli nie można też utożsamiać wskazanych przez skarżącą związanych z vetem Prezydenta RP do nowelizacji ustawy o RIO. Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.), Sąd oddalił skargę.