II SA/Wa 1314/08

Sygn. akt II SA/Wa 1314 /08 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz, Sędzia WSA - Anna Mierzejewska, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Protokolant - Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia - odrzucić skargę - Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska L. orzeczeniem z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], działając na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 ze zm.), uznała P. P. za trwale i całkowicie niezdolnego do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju oraz w czasie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny (kategoria E) bez związku ze służbą wojskową, z rozpoznaniem [...] (§ [...]) oraz [...] (§ [...]). W orzeczeniu pouczono skarżącego o prawie odwołania się do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. Powyższe orzeczenie skarżący odebrał osobiście w siedzibie komisji w dniu 19 czerwca 2008 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem w książce komisji lekarskiej. W odwołaniu z dnia 8 lipca 2008 r. do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W., podpisanym przez ustanowioną w sprawie pełnomocnikiem skarżącego matkę B. O., skarżący nie zgodził się z powyższym orzeczeniem w części dotyczącej braku związku ze służbą wojskową powyższych schorzeń i wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu podano między innymi, że zdiagnozowana choroba [...] pozostaje w związku ze służbą wojskową, a "nawet jest jej bezpośrednią przyczyną". Jednocześnie złożono w sprawie w tym samym dniu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia powyższego odwołania, uzasadniając go pobytem skarżącego w szpitalu i brakiem możliwości zapoznania się z orzeczeniem ze względu na stan [...], co w konsekwencji uniemożliwiło złożenie odwołania w terminie. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], mając za podstawę art. 134 k.p.a., stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia odwołania i w uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – podała, że od dnia doręczenia orzeczenia, do dnia wniesienia odwołania upłynęło 19 dni. Jednocześnie pouczono skarżącego o prawie złożenia skargi na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący P. P. nie zgodził się z zaskarżonym postanowieniem i wniósł o stwierdzenie jego nieważności, zaś w uzasadnieniu między innymi ponowie wyraził stanowisko, że – wbrew ustaleniom organu – schorzenia pozostają w związku ze służbą. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. wniosła o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że skarżący przedmiotem skargi objął postanowienie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej L. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w części dotyczącej związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową. Stwierdzić zatem w tym miejscu należy, że orzeczenie ustalające schorzenie (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową, ma znaczenie do celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw, niż ustawa o powszechnym obowiązku obrony RP i "orzeczenia komisji z tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego" (vide: postanowienie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r. – ONSA 2001/2/47). Takie samo stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 (patrz m.in. OSP 2000/4/52). Resumując, skoro skarga w zakresie orzeczenia ustalającego schorzenie i jego związku ze służbą wojskową podlega kognicji sądów powszechnych, a nie administracyjnych, to tym samym skarga w tym przedmiocie na postanowienie dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie przysługuje do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.